Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018




Περαστικά Γιάννο. Δεν αρρώστησες βέβαια ακόμα αλλά υπομονή, πού θα πάει, σε λίγο θα αρρωστήσεις κι εσύ όπως και τόσοι άλλοι και θα σε στείλουν στο φτωχικό σου, στην Κηφισιά  και μην ανησυχείς αγόρι μου, ο νόμος Παρασκευόπουλου ζει και βασιλεύει και θα συνεχίζει να αποφυλακίζει ακόμη και βαρυποινίτες.

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018



  Θα σβήσει με το πέρασμα του χρόνου .............
          
  

 




"..... Αφορά την "Προσωπική διαφορά" για συγκεκριμένη ομάδα συνταξιούχων που σήμερα είναι πάνω από 70 ετών. Άρα η όποια περικοπή δαπανών θα σβήσει με το πέρασμα του χρόνου. 
Αλέξης Τσίπρας, αρχηγός των συριζαίων  2018 στην Δ.Ε.Θ.

"..... Αυτοί οι άνθρωποι θα εγκαταλείψουν φυσικά το σύστημα, διότι είναι οι γηραιοί συνταξιούχοι. Προσπάθησα να το πω με έναν ευφημισμό, αλλά βασικά θα βγουν από το σύστημα μέχρι το 2030, 2040 και δε θα υπάρξουν μακροπρόθεσμες συνέπειες στη σταθερότητα του συστήματος'.                        
Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο έτερος καππαδόκης .  Λονδίνο  Σεπτέμβριο του 2018,

Μια κοινωνία λέγεται «πολιτισμένη», όταν σέβεται και στηρίζει, όλους τους πολίτες της, κυρίως όμως τα παιδιά, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και ιδικότερα τους απόμαχους της ζωής, τους ηλικιωμένους, στους οποίους με τόσο ανατριχιαστικό τρόπο αναφέρθηκαν ο πρωθυπουργός Τσίπρας και ο σύντροφος του Τσακαλώτος

Οι εβδομηντάρηδες συνταξιούχοι είναι άτομα που έχουν προσφέρει πολλά στην εθνική οικονομία και συνεχίζουν στην δύση του βίου τους, να προσφέρουν πλέον και στην κοινωνία μέσα από τις συμβουλές τους, τις εμπειρίες τους και πολλές φορές ακόμη και μέσα από την καθημερινή υποστήριξη των παιδιών και των εγγονών  τους. Σε αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να δείχνετε σεβασμό σύντροφοι και οχι να προσπαθείτε να αντιμετωπίζετε  τα προβλήματα τους, π.χ το ασφαλιστικό τους, με πεθαμενατζίδικες κουβέντες

Ομολογουμένως, κανείς  μας δεν περίμενε   τέτοια συμπεριφορά από   πολιτικούς μας, φαίνεται όμως ότι η αφάνταστη αυτή γαϊδουριά   πηγάζει από τη μόνιμη και βαθιά πεποίθηση των Ελλήνων αριστερών  στην ηθική ανωτερότητά τους έναντι όλων των άλλων, των πολιτικών, των εργαζομένων, των συνταξιούχων. Από εκεί αντλούν οι άθλιοι αυτοί  το δικαίωμα  να  μπορούν να ξεγράφουν  συνανθρώπους τους, στην προκειμένη περίπτωση τους συνταξιούχους των εβδομήντα και άνω, επειδή αυτοί , απεφάσισαν ως μάντεις, ως θεοί, ως ημίθεοι ή κάτι παρόμοιο τέλος πάντων, ότι, για να λυθεί το ασφαλιστικό, πρέπει να σβήσουν οι συνταξιούχοι εβδομηντάρηδες μια και δεν τους μένει πια πολύ καιρός να ζήσουν..
.                                                                                                                                                       

Το ελληνικό κράτος, πριν μερικές δεκαετίες,  υποσχέθηκε σε αυτούς τους ανθρώπους επαρκείς συντάξεις, εάν και εφόσον   κατέβαλαν κανονικά τις εισφορές τους και μάλιστα καθ όλο  τον εργασιακό τους βίο. Οι τότε εργαζόμενοι και νυν συνταξιούχοι, κατέβαλαν κανονικά τότε τις εισφορές τους καθ όλον τον εργασιακό βίο τους, με στόχο τις αξιοπρεπείς εκείνες συντάξεις, τις οποίες όμως, το κράτος, εκ των υστέρων πετσόκοψε μονομερώς και μάλιστα όταν οι τότε εργαζόμενοι και νυν εβδομηντάρηδες  συνταξιούχοι είχαν κανονίσει τη διαβίωσή τους με βάση εκείνα τα  ποσά, εκείνων των συντάξεων. Άρα το ελληνικό κράτος ευρίσκεται, εδώ και μια δεκαετία, σε άδικο.                                                                                                                                      

Αυτό θα έπρεπε,από την αρχή, να το παραδεχτεί το πολιτικό προσωπικό της χώρας και να σταματήσει… να τους σηκώνει το δάχτυλο. Όπως επίσης θα έπρεπε  η εκάστοτε κυβέρνηση, να σταματήσει να διαχειρίζεται το συνταξιοδοτικό με επικοινωνιακούς και εκλογικούς όρους. 
Εκτός όμως όλων των άλλων, οι συνταξιούχοι 70άρηδες, αισθάνονται σήμερα πως ζουν σε μια τρελή κοινωνία, από την μια ενώ το κράτος μείωσε μέχρι και 60% τις συντάξεις τους , κύριες και επικουρικές, από την άλλη, τους εμποδίζει,  να εργασθούνσοι βέβαια μπορούν) για να συμπληρώσουν, το ανεπαρκές για μια στοιχειώδη διαβίωση, σημερινό πενιχρό εισόδημα τους.                                                                                                                                                                                                                                                        

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αλλάξουν στην συμπεριφορά τους οι πολιτικό μας , μάλιστα τώρα αμέσως, είναι να μιλήσουν στους συνταξιούχους με ειλικρίνεια. Και στη συνέχεια ειδικοί επιστήμονες και έχουμε πολλούς και εκλεκτούς στην χώρα μας, να φέρουν ένα άλλο ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο δεν θα διασφαλίζει μόνο τις συντάξεις των σημερινών, αλλά και εκείνες των αυριανών «εβδομηντάρηδων», γιατί εβδομηντάρηδες, παρά το ότι θα σβήνουν, με το πέρασμα του χρόνου …. πάντα θα υπάρχουν σύντροφε Τσίπρα.                                                                                                                                                                        

Το συνταξιοδοτικό αποτελεί σοβαρότατο πρόβλημα ακόμη και για οικονομίες πολύ πιο ισχυρές και οργανωμένες από την δική μας, δεν είναι δυνατόν να το ρυθμίζει ένας νόμος του καθ όλα άσχετου κ. Κατρούγκαλο. 

Πως αναθέσατε αυτό το σποδαίο έργο, την λύση του ασφαλιστικού προβλήματος, σε έναν κατ΄επάγγελμα ψεύτη κύριε πρωθυπουργε ; Αλλά τι να μάς πείτε, ίσως ειχε δάσκαλο εσάς που με ένα νομο και ένα άρθρο θα καταργούσατε τα μνημόνια.                                                                                                                           

Σύμφωνα με αναλύσεις, το αναλογιστικό έλλειμμα των ταμείων μας είναι μεγαλύτερο από το, επίσης υψηλό, δημόσιο χρέος.                                                                                                                                                                   

Τι λοιπόν θα πρέπει να κάνουν τώρα οι πολιτικοί ;                                                                                             

Πρώτον, να χαμηλώσουν τους τόνους και να σταματήσουν να βλέπουν το ζήτημα ως ένα υποσύνολο των επικείμενων βουλευτικών εκλογών, όποτε αυτές και αν γίνουν.                                                                                                                                                                                  

Δεύτερον, να κατανοήσουν ότι οποιοδήποτε ασφαλιστικό σύστημα δεν θα έχει κανένα μέλλον, αν δεν καταφέρουν να πετύχουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης στην οικονομία για πολλά χρόνια. Αν το ΑΕΠ μας συνεχίσει να σέρνεται με ετήσιες ανόδους γύρω στο 1%-2%, τότε σε βάθος χρόνου οι συντάξεις θα μειωθούν και θα μειώνονται συνεχώς. Άρα, το πρώτο ζητούμενο είναι ένα αναπτυξιακό σοκ στην ελληνική οικονομία μέσα από προσέλκυση επενδύσεων από εσωτερικό και εξωτερικό. Η προσέλκυση επενδύσεων είναι η μεγαλύτερη δυνατή συμβολή και στο συνταξιοδοτικό.