Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014


  

Οι πολιτικοί ηγέτες των ανεπτυγμένων χωρών , προκειμένου να χορηγήσουν οικονομική  βοήθεια ζητούν  πάντα ανταλλάγματα από την αιτούσα χώρα και αυτό δυστυχώς οι πολιτικοί μας το αγνοούσαν . Μας ζήτησαν αποκρατικοποιήσεις , μειώσεις μισθών και συντάξεων , απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων , έκθεση της  οικονομίας μας στις αδυσώπητες δυνάμεις του παγκόσμιου ανταγωνισμού και άνοιγμα των συνόρων μας και εμείς αναγγαστικά με το μαχαίρι στο λαιμό υποχωρήσαμε , έτσι  όταν η βοήθεια  τελικά μας εδόθη ήταν και είναι με όρους  και  συνθήκες που μάλλον μας ζημιώνει παρά μας ωφελεί  . Αυτούς τους σκληρούς όρους  οι ισχυροί ηγέτες , τους επιβάλουν άλλοτε  απευθείας και άλλοτε μέσω των διεθνών χρηματοδοτικών οργανισμών τους οποίους πάντα ελέγχουν  ( Δ.Ν.Τ.  ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ . ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ) .
Έτσι όμως καταδικάζουν αενάως την χώρα μας στη φτώχεια . Μήπως το κάνουν από άγνοια ; Μήπως κάνουν λάθος , όπως ακούσαμε τώρα τελευταία , στους υπολογισμούς του δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή ; Όχι βέβαια , γιατί οι ίδιες  οι πλούσιες αυτές χώρες δεν είχαν εφαρμόσει ποτέ αυτές τις περιοριστικές οικονομικές πολιτικές  στο παρελθόν όταν ήταν και αυτές αναπτυσσόμενες  φτωχές οικονομίες , τότε  δεν είχαν άγνοια , τότε δεν έκαναν λάθος , ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν ,  τότε το κράτος τους παρενέβαινε  στην οικονομική ζωή ενεργά και σε όλες τις περιπτώσεις δημιουργούσε και ανέπτυσσε τεράστιες εγχώριες αγορές ( π.χ.  δημόσιες εταιρίες ύδατος , ηλεκτρισμού , σιδηροδρόμων , ορυχείων κ.α. ). Όλες οι σημερινές πλούσιες χώρες έχουν χρησιμοποιήσει παλαιότερα και για αρκετά χρόνια , μέχρι να αναπτυχθούν , τον προστατευτισμό στην βιοτεχνίας τους ( μέσω υψηλών δασμών στα εισαγόμενα )  και την ενίσχυση των βιομηχανιών τους στα πρώτα βήματά τους ( με κρατικές δωρεάν επιδοτήσεις )  . Σαν παράδειγμα ας γυρίσουμε πίσω 300 χρόνια , άς πάμε στις αρχές του ΙΗ΄ αιώνα, τότε που η αρχέγονη βιομηχανία της Βρετανίας στράφηκε στην παραγωγή μάλλινων υφασμάτων , την τότε βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας  που σε αυτήν κυριαρχούσαν  με την ποιότητα και τις χαμηλές τους τιμές  η Ολλανδία και το Βέλγιο . Τότε ο Βρετανός πρωθυπουργός Sir Robert Walpole  ( 1676 – 1745 ), για να στηρίξει την Βρετανική υφαντουργεία ,  επέβαλλε υψηλούς δασμούς στα εισαγόμενα μάλλινα και ειδικές κρατικές δωρεάν  επιχορηγήσεις στις βρετανικές βιομηχανίες  υφασμάτων από το 1721 μέχρι και το 1742 , με αυτά τα οικονομικα μέτρα παρήγαγαν και  έκαναν αργότερα παγκοσμίως γνωστά τα περίφημα αγγλικά κασμήρια . Το παραπάνω παράδειγμα ασφαλώς δεν το επέλεξα τυχαία γιατί αφορά την χώρα που γέννησε τον καπιταλισμό και την  ελεύθερη αγορά την : Βρετανία .
Τι έχει γίνει όμως με τον άλλο πυλώνα του καπιταλισμού , τον κύριο υποστηρικτή του παγκόσμιου ελεύθερου εμπορίου και των ελεύθερων αγορών , τις Η.Π.Α. ;     
Οι Αμερικανοί , εξ αιτίας των τυπωμένων πορτρέτων , αποκαλούν τα χαρτονομίσματα τους , τα δολάρια  “  Dead Presidents
Πάντως κατά ένα μέρος αυτό δεν είναι σωστό , όσοι απεικονίζονται βέβαια στα δολάρια είναι πεθαμένοι , δεν υπήρξαν όμως όλοι τους πρόεδροι .                            
Ας πάρουμε το πιο διάσημο χαρτονόμισμα που είναι των 100 $ , ο Βενιαμίν Φραγκλίνος  ο οποίος απεικονίζεται σε αυτό δεν υπήρξε ποτέ πρόεδρος ,θα μπορούσε βέβαια αν το ήθελε να γινόταν , θα μπορούσε να σταθεί επάξια απέναντι στον Τζωρτζ Ουάσιγκτον διεκδικώντας την ψήφο του Αμερικανικού λαού στην πρώτη εκλογή προέδρου το 1789  ή στην επόμενη του 1793.             
Στην πρώτη τελετή ορκωμοσίας αμερικανού προέδρου ο Τζωρτζ Ουάσιγκτον που  απεικονίζεται στο χαρτονόμισμα του 1 $ , διεκήρυξε ότι τα ρούχα που φορούσε ήταν κακής βέβαια ποιότητας , κατασκευασμένα όμως στο Connecticut από Αμερικανούς εργάτες και όχι  καλής ποιότητας και κατασκευασμένα στο Manchester από Άγγλίδες εργάτριες  και κάλεσε τους Αμερικανούς να τον μιμηθούν χρησιμοποιώντας και καταναλώνοντας αμερικάνικα προϊόντα ( προστατευτισμός ) .  
Στο χαρτονόμισμα των 2 $ απεικονίζεται ο Τόμας Τζέφερσον και σε αυτό των 20 $ ο Άντριου Τζάκσον , ίσως οι μοναδικοί που θα γίνονταν σήμερα πανηγυρικά αποδεκτοί από το Δ.Ν.Τ. , την Παγκόσμια Τράπεζα , το Υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας και το Υπουργείο Οικονομικών της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας , πραγματικά υπήρξαν επάξιοι διαχρονικοί εκπρόσωποι του διεθνούς καπιταλισμού .   
 Στο χαρτονόμισμα των 5 $ βρίσκεται ο Αβραάμ Λίνκολν είναι ο πρόεδρος που έμεινε γνωστός στην  διεθνή πολιτική για τον πόλεμο κατά της δουλείας και στην παγκόσμια θεωρία της μακροοικονομίας για τις ακραίες προστατευτικές του θέσεις , είχε ανεβάσει τους αμερικάνικους δασμούς στα εισαγόμενα προϊόντα ο αθεόφοβος , στο πρωτοφανές 45% επί της αξίας τους       
 Στο χαρτονόμισμα των 50 $ έχουμε τον Οδυσσέα Γκραντ είναι ο πρόεδρος που δήλωσε, αψηφώντας μάλιστα τις πιέσεις των Βρετανών , “ Σε 200 χρόνια όταν οι ΗΠΑ θα έχουν αποκομίσει όσα οφέλη προσφέρει ο προστατευτισμός , θα υιοθετήσουμε αυτό που ζητούν οι Άγγλοι , την ελεύθερη αγορά “ .         
 Εκείνο όμως  που οι  Αμερικανοί Golden Boys δεν προσέχουν , όταν στο διάλυμα της δουλειάς τους κατεβαίνουν από τους ουρανοξύστες του Manhattan και δίνουν ένα 10 $ για μια coca cola classic και ένα burger , είναι η απεικόνιση αυτού του χαρτονομίσματος  . Το χαρτονόμισμα των 10 $  κοσμεί μια πραγματική δυσάρεστη έκπληξη για αυτούς , απεικονίζει τον Αλεξάντερ Χάμιλτον , τον κατεξοχήν πολέμιο της ελεύθερης αγοράς  . Ο Χάμιλτον δεν έγινε ποτέ πρόεδρος ήταν όμως ο πρώτος αμερικανός  Υπουργός Οικονομικών . Γιατί λοιπόν έναν Υπουργό τον έβαλαν ανάμεσα στους κραταιούς προέδρους ;  Ο Χάμιλτον έλαβε αυτήν την εξαιρετική τιμή γιατί θεωρείται ο αρχιτέκτονας του αμερικανικού οικονομικού συστήματος . Στην ηλικία των 32 ετών και δύο χρόνια από τον διορισμό του , υπέβαλε το 1791 στο Κογκρέσο και εγκρίθηκε από αυτό , τον “ Νόμο περί Παραγωγής “ σε αυτόν τον νόμο ο Χάμιλτον , με την εισηγητική του έκθεση , υποστήριζε ότι οι αμερικανικές βιομηχανίες και βιοτεχνίες που είναι παντελώς αδύναμες απέναντι στις Αγγλικές κατά κύριο λόγο , αλλά και στις Γερμανικές και Γαλλικές , πρέπει να λάβουν προστασία με δασμούς στα εισαγόμενα βιομηχανικά και βιοτεχνικά προϊόντα  και δωρεάν  επιδοτήσεις  από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους .Ο νόμος αυτός του Χάμιλτον δεν αφορούσε μόνο τα παραπάνω αλλά περιελάμβανε διατάξεις για την ίδρυση τραπεζικού συστήματος με την εγγύηση του αμερικάνικου δημοσίου και τεράστιες επενδύσεις για  δημόσια έργα .Πάντως ο προστατευτισμός των αμερικάνικων προϊόντων  αποτελούσε τον βασικό πυρήνα του νόμου αυτού που τόσο ωφέλησε την αμερικάνικη συμπολιτεία μια και κατέστησε τις Η.Π.Α σαν πρώτη δύναμη στον πλανήτη Γη. 


                     

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014



                            
   
      

        Dances with Greeks ...........................


Τελικά οι Ινδιάνοι της Β. Αμερικής  ήταν όμορφοι άνθρωποι . Σ΄ αυτό συμφωνούν σήμερα ακόμα και οι απόγονοι εκείνων που τους φέρθηκαν κάποτε σκληρά , τότε στα παλαιότερα χρόνια , που οι προπαπούδες τους εξολοθρεύσαν τον πληθυσμό τους για να  αρπάξουν τον χώρο που ζούσαν. 
Από τις κλασσικές ταινίες του αμερικάνικου κινηματογράφου μου έχουν μείνει ζωηρά στην μνήμη μου οι τελετουργικοί χοροί   που χόρευαν με επικεφαλής τους Μάγους και τους γενναίους αρχηγούς της φυλής και που για ονόματα είχαν “ Ο Τρελός Λύκος “,  “ H Κουτσή Αλεπού” ή “ Το Καθιστό Βουβάλι “. Το σπουδαίο για αυτούς ήταν ότι οι χοροί αυτοί είχαν σημαντικές για την ζωή τους ιδιότητες . Αν η φυλή ήθελε βροχή τότε χόρευαν τον χορό της βροχής και περίμεναν να ……. βρέξει. 
Αν ήθελαν να νικήσουν στον πόλεμο τότε χόρευαν τον χορό του πολέμου και ήταν σίγουροι ότι θα ….. νικούσαν  . 
Αυτόν τον καιρό τα πολιτικά μας κόμματα  χορεύουν  και αυτά έναν χορό , τον χορό των εκλογών  και κατά περίεργο τρόπο μου δείχνουν ότι έχουν κάποιο κοινό σημείο με τις πέραν του Ατλαντικού τότε υπάρχουσες ινδιάνικες φυλές , ασφαλώς δεν διαθέτουν γενναίους φυλάρχους και αποτελεσματικούς  μάγους  ( αν και κάποιοι με τους λόγους , τους ισχυρισμούς και τα καραγκιοζιλίκια τους , κοντεύουν να με τουμπάρουν και να με πείσουν τελικά ότι συνδυάζουν και τις δύο ιδιότητες ). 
Οι άνθρωποι κάθε Ελληνικού κόμματος  αυτές τις ημέρες ,  ημέρες εκλογών , χοροπηδούν σαν Ινδιάνοι γύρω από το ιδεολογικό τους τοτέμ με ήχους , ίσως  όχι τυμπάνων σαν των Cherokee  , σίγουρα όμως των μπαγλαμάδων της καθ΄ ημάς Ανατολής και προσπαθούν να μας πείσουν ότι με τον χορό  , τον χορό της ευημερίας και της ανάπτυξης , έτσι όπως αυτοί ξέρουν μοναδικά να τον χορεύουν  , θα εξασφαλίσουν στον δυστυχή Ελληνικό λαό ζωή χαρισάμενη , είναι βέβαιοι ότι αυτή την φορά θα μεγαλουργήσουν , φτάνει μόνο να τους ψηφίσουμε , αρκεί να  εκλεγούν δήμαρχοι  , περιφερειάρχες  ή ευρωβουλευτές .  Να τους δώσουμε δηλαδή την κουτάλα και να τους βάλουμε μπροστά στο τσουκάλι του Ελληνικού ή του Ευρωπαϊκού πρυτανείου . 
Κάθε πολιτική φυλή χορεύει ενώπιον μας τον δικό της χορό
( αντιμνημονιακό , αναπτυξιακό , ναζιστικό , σοσιαλιστικό ) , πολλούς Έλληνες Ινδιάνους ψηφοφόρους τελικά θα πείσουν και αρκετοί από αυτούς τους Μάγους και Φύλαρχους θα εκλεγούν . 
Βάσκανος μοίρα όμως  φαίνεται να μας καταδικάζει κάθε φορά που περιμένουμε να προκύψει και σε εμάς τους απλούς Ερυθρόδερμους κάτι καλό από τους φυλάρχους που εκλέξαμε , από τους μάγους που ψηφίσαμε , από τις εκλογές που συμμετειχαμε και τούτο γιατί δυστυχώς θα  διαψευσθούμε  και πάλι , όπως τότε μετά τις εκλογές του 2012 , όπως τότε του 2009 , όπως τότε του 2007 , όπως τότε ..... , όπως τότε ..... , όπως πάντα . 
Εκλογές λοιπόν και όλες οι Ελληνικές  πολιτικές φυλές χορέυουν με επικέφαλής τους Μάγους και τους Φυλάρχους , στους ήχους του μπαγλαμά και του μπουζουκιού τον δικό της , μονότονο και άχαρο εδω και πάρα πολλά χρόνια , κομματικό χορό με αναμενόμενη για όλους εμάς τους απλούς Ινδιάνους μία και μοναδική κατάληξη , στο Σαιξπηρικό : “ Πολύ κακό για τίποτε “.  


                                           ΚΑΛΗ  ΣΑΣ  ΨΗΦΟ
                                                       Lefkos

Κυριακή, 4 Μαΐου 2014



Από την Τετάρτη 7 Μαΐου 2014 θα είμαι στο εξοχικό μου στον Χερόμυλο.


Go back Merkel , Go back Schäuble.............

Όταν το 2013 η “excellent” Άντζελα προίκισε  την λαϊκή μουσική μας παράδοση με το ελληνικό λαϊκό τραγούδι “COME BACK” έπεσαν πάνω της οι κουλτουριάρηδες να τη φάνε  αγνοώντας τότε ότι , έστω και χωρίς να το θέλει η καημένη θα γινόταν , εκ μιμήσεως , η γενεσιουργός αιτία της δημιουργίας  μιας προόδου , του μοναδικού μέχρι σήμερα ευρωπαϊκού και μάλιστα  αγγλόφωνου   πολιτικού συνθήματος σε προεκλογική εκστρατεία στην χώρα μας . Εκστομιζόμενο  μάλιστα από έναν  μοντέρνο ( με την ελληνική έννοια του όρου , δηλαδη χωρίς γραβάτα ) πολιτικό αρχηγό  που το ανύπαρκτο επίπεδο γνώσης η χαρακτηριστική  βλαχοπροφορά του και παρόλα αυτά η επιμονή του να μιλά την αγγλική γλώσσα , μας κατέδειξαν επί τέλους  ότι το HOLLYWOOD της πνευματικής μας σκηνής βρήκε προς τέρψιν του κοινού των τηλεοπτικών shows ενα νέο αστέρι και αυτή την φορά όχι ηθοποιό , τραγουδιστή , δημοσιολόγο ή δημοσιογράφο , αλλά  πολιτικό αστέρι , αντίστοιχου πάντως επιπέδου αισθητικής και καλλιέργειας με αυτό της “excellent” Άντζελας . 
Βέβαια εγώ έβλεπα ότι μετά τη μεταπολίτευση οι πολιτικοί μας ηγέτες , πέρα από τα τραγικά λάθη τους στην οικονομία , είχαν σοβαρευτεί , είχαν εκσυγχρονιστεί  και γενικά συμπεριφέρονταν , εκτός από κάποιες σπάνιες περιπτώσεις , περίπου σαν πολιτικοί της Ευρώπης και των Νέων Κόσμων . Έτσι τα έβλεπα έτσι τα νόμιζα . Με την τύφλα μου τα έβλεπα και με την στραβομάρα μου τα νόμιζα. Κανένας πρόσκαιρος και επιφανειακός εκμοντερνισμός δεν είναι τελικά ικανός να εκμηδενίσει έναν τόσο βαθιά ριζωμένο και στέρεο “θεσμό” στην θρησκευτική , στην κοινωνική και πολιτική μας ζωή όπως αυτό που μας έρχεται από τα βάθη της καθ’ ημάς Ανατολής το ........“Καραγκιοζιλίκι”. 
( Με συγχωρείτε για το ύφος , αλλά την ανοίκεια γλωσσα την επιβάλει η ακρίβεια της διατύπωσης ) .
Ας είναι όμως , έστω  και έτσι το νέο μας αστέρι , μας προσέφερε και κάτι ,  μας προσέφερε ένα μικρό χαμόγελο στα ταλαιπωρημένα και πικρά από την κρίση χείλη μας , ....... όπως Άντζελα .