Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016



                                      ΑΣΗΜΙ ΤΟ ΣΠΑΡΤΑΡΙΣΤΟ
Είναι κάτι καΐκια  που κάθε πρωί έρχονται και αράζουν μετά από ένα ολονύκτιο ψάρεμα στο λιμανάκι των Αγίων Αποστόλων Ευβοίας , φέρνοντας , όπως λέει και το τραγούδι του Παπαϊωάννου , το ασήμι το σπαρταριστό .                                                                                                                                                          
Στον βορεινό ντόκο του μικρού λιμανιού δένουν τα μικρά ψαροκάικα με τα «ψιλά» ψαράκια, καλά για το τηγάνι σου ή για την κακαβιά σου.                                                                                                  
Στον κεντρικό  μόλο αράζουν τα μεγάλα ψαροκάικα , τα  «γρι-γρι»,  κουβαλώντας κολιούς ,μπακαλιάρους , γόπες , γαύρους , τα πληρώματα εδώ δεν μιλούν ελληνικά ,προέρχονται  από την Αίγυπτο και είναι καλοί και δοκιμασμένοι εργάτες της θάλασσας, σε αυτούς κάθε  καραβοκύρης  χαρίζει , για να κάνουν χαρτζιλίκι , από 1-2 τελάρα ψάρια  και από αυτά όλοι από την γύρω περιοχή τρέχουν να προλάβουν να εξασφαλίσουν με 5- 6 € το άφθονο φρέσκο ψάρι της ημέρας τους, γιατί τα  ψάρια που έφεραν τα καΐκια αυτά , τα πωλούν μόνο σε εμπόρους .                                                                                                                                                                      
Εδώ , στο ψαρολίμανο των Αγίων Αποστόλων ,ακόμα και ο πλέον αδαής θα διαπιστώσει το μεσημέρι στο τραπέζι του, ότι το φρέσκο ψάρι των 5- 8 ωρών , το «ψάρι της προηγούμενης νύκτας» όπως λέγανε στο Τουρκολίμανο  , ακόμα και η ταπεινή σαρδέλα είναι νοστιμότερη και από το καλύτερο πανάκριβο ψάρι των 2-3 ημερών του ιχθυοπωλείου.                                                                                                     
Τελευταία ο καπεταν Παναγιώτης που ψαρεύει με ένα μικρό καϊκι , έναν "αχταρμά" , έφερε κάτι κουτσομούρες , από κείνες τις σπάνιες τις κατακόκκινες , ανάμικτες με κατσούλες (έτσι τις λέγαμε στον Πειραιά) ένα ψάρι που μοιάζει με γλώσσα αλλά αυτό είναι κόκκινο και μια σακούλα γεμάτη από αυτά τα ψάρια , αζύγιστη , μου κόστισε 10 €.                                                                                                                                                             
Βεβαία για να πετύχεις τον μπάρμπα Σταύρο ( 86 χρονών) και την γυναίκα του, την κυρά Παρασκευή (83 χρόνων) να ξεψαρίζουν ,όρθιοι για ώρες τα δίχτυα τους πάνω στο κατάστρωμα του καϊκιού τους «Αγία Παρασκευή» , πρέπει να σηκωθείς πρωί , με την ανατολή του ήλιου , να φτιάξεις μπόλικο καφέ , ελληνικό βαρύ γλυκό γιατί αυτός μόνο πιάνει τον ταλαίπωρο θαλασσινό ξενύχτη ,να τον βάλεις στο θερμός και να κατέβεις στο λιμάνι στον βόρειο μόλο εκεί που αράζουν τα μικρά ψαροκάικα .                                                                                                                     
Είναι απόλαυση να παρκάρεις δίπλα στην θάλασσα να πίνεις το πρωινό καφεδάκι σου παρέα με τους γλάρους, αλλά και μεγάλη χαρά επίσης να προσφέρεις έναν ζεστό καφέ στον άνθρωπο που μόλις έχει φτάσει μετά από ένα κοπιαστικό βράδυ στην θάλασσα , αν μάλιστα μπορείς και ξέρεις να βοηθήσεις στο ξεψάρισμα των διχτυών του , τότε έχεις το ωραιότερο ..... ψαρορεγάλο , γιατί κρατάς για το μεσημεριανό τραπέζι σου τα μικρά πεντανόστιμα ψαράκια που διαφορετικά θα πετιόταν στη θάλασσα για τους γλάρους.                                                                                                                                                            
Από αυτούς τους ψαράδες εκτός από τα ψάρια , εάν έχεις διάθεση , θα πάρεις και κάτι άλλο , θα πάρεις πολύτιμες πληροφορίες , θα ακούσεις από το ίδιο τους το στόμα για το τι γίνεται στο Αιγαίο μας .                                              
Θα μάθεις ότι στα νερά γύρω από την Κύμη ,την Άνδρο και την Σκύρο αφθονούν οι φώκιες , οι θαλάσσιες χελώνες και τα δελφίνια , σαφή ένδειξη το πόσο καθαρή είναι η θάλασσα που για ένα καλοκαίρι την κολυμπούμε και για ένα ολόκληρο χρόνο τρώμε τα ψάρια της.                                                                                                                                                                     
Δεν είχα δει φώκιες ή θαλάσσιες χελώνες στα χρόνια μου , τότε που ψάρευα στην Ψάθα με τον φίλο μου τον Ευθύμη ή στον Μαλιακό με τον αδελφό μου .Το μόνο που θυμάμαι , όταν νεαρός από τα ρέλια του «Νεραΐδα» του καπεταν Γιάννη  (Λάτση) που μας ταξίδευε για την  Αίγινα ,  είδα ένα  δελφίνι που κολυμπούσε και έπαιζε μπροστά από την πλώρη μας και εγώ , από τότε φανατικός αρχαιολάτρης , προσπαθούσα να εντοπίσω στην πλάτη του τον ….. Αρίωνα.                                                                                                                                                                                       
Και αν είσαι άτυχος και δεν βρεις να πάρεις ψάρια , μην απογοητευτείς και τα παρατήσεις, βρες ένα  δύο φιλαράκια και πηγαίνετε στην ταβέρνα του «Μάκη» που είναι πίσω από το λιμάνι , μια ταβερνούλα που σε περιμένει με αναμμένη νύχτα -μέρα την ψησταριά και  που πάντα έχει φρέσκο ψάρι που το προμηθεύεται από έναν ερασιτέχνη ψαρά, ένα γεροντάκι  τον μπάρμπα Κολιό 90 χρονών , που αν ξυπνήσεις νωρίς και αν είναι μπουνάτσα θα τον δεις να ψαρεύει έξω από τον κόλπο του Μάγειρα .                                                                                                                                                  
Με παγωμένη μπύρα ή ούζο με παγάκια , με φρέσκα ψάρια καλοψημένα στην σχάρα από τον Μάκη , με φέτα σκληρή από το μαντρί του , με μυρωδάτα βλίτα από το περιβόλι του , με καλοψημένο τυροπιτάρι από την χρυσοχέρα γυναίκα του και γόνο καλαμαράκι από το τηγάνι του σίγουρα θα ξεχάσεις την πρωινή ατυχία σου.                                                                                                                                                                                                      
Τελικά το ψαρολίμανο των Αγίων Αποστόλων δεν θα σε αφήσει από .... ασήμι σπαρταριστο.        
                                                                        frixos
                                                                                                       

Δεν υπάρχουν σχόλια: