One-man show ................

 

   

Για δεκαπέντε χρόνια, μετά την στρατιωτική εισβολή στο Ιράκ το 2003, η οποία έγινε όχι με κήρυξη πολέμου που απαιτείται έγκριση από το Κογκρέσο, αλλά με Προεδρικό διάταγμα του George Walker Bush (2001 – 2009), μετά από έντονες προειδοποιήσεις των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ περί υπάρξεως στο Ιράκ όπλων μαζικής καταστροφής, τα οποία όμως δεν βρέθηκαν ποτέ, οι τρεις επόμενοι Πρόεδροι των ΗΠΑ, ο 44ος Barack Obama Δημοκρατικός  (2009– 2017), ο 45ος Donald Trump‎‎ Ρεπουμπλικάνος (2017 – 2021) και o 46ος Jo Biden Δημοκρατικός (2021 –2025) τόσο από τον Λευκό Οίκο στην Ουάσινγκτον, όσο και περιφερόμενοι ανά την υφήλιο, δήλωναν σε όλους τους τόνους ότι η Αμερική είχε αδικαιολόγητα καθυστερήσει να αντιμετωπίσει την Κίνα και αυτό, λόγω της εμπλοκής της τόσο με την αμυντική προστασία της Ευρώπης έναντι της Ρωσίας, όσο και με τις συχνές στρατιωτικές επεμβάσεις στην Μέση Ανατολή για την διασφάλιση της ομαλής  προμήθειας πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Οι τρεις αυτοί πρόεδροι ένιωθαν και σωστά, ότι ο χρόνος, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της οικονομικής και στρατιωτικής ανέλιξης της Κίνας, επέβαλαν άμεσα και χωρίς καμία χρονοτριβή να μεταφέρουν την στρατιωτική και την οικονομική ισχύ της Αμερικής, από την Ευρώπη και την Μέση Ανατολή  στον Ινδικό-Ειρηνικό και το κυριότερο όπως δήλωναν και οι τρεις, όφειλαν άμεσα να  αναπροσαρμόσουν στα Αμερικάνικα πανεπιστήμια την “Πληροφορική” και στα Αμερικανικά εργοστάσια την “Βιομηχανία”, με βάση την Τεχνητή Νοημοσύνη και την Κβαντική Υπολογιστική για να αντιμετωπίσει επί τέλους με τα ίδια όπλα  που χρησιμοποιεί πλέον για την άνοδο της η Κίνα.

Μάρτιος του 2026 και να όμως που είμαστε στο ίδιο έργο θεατές, η Αμερική εμφανίζεται στην παγκόσμια σκηνή, να διεξάγει πάλι έναν πόλεμο και μάλιστα έναν "one-man show"  πόλεμο, κάτι σαν “Bugs Bunny show” μόνο που αυτό είναι μια τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων και αφορά την διασκέδαση των παιδιών ενώ ο πόλεμος του "one-man show" αφορά την ζωή όλων των Αμερικανών και των Ευρωπαίων. 

Ο Πόλεμος αυτός γίνεται με το πρόσχημα της οριστικής αποχώρησης της Αμερικής από την περιοχή, αφού όμως εμπεδώσει στην ηγεσία της Μέσης Ανατολής το Ισραήλ και τώρα,  19 ημέρες από την έναρξή του, φαίνεται, όπως και τότε στο Ιράκ το 2003, στο Αφγανιστάν το 2021 και στη Λιβύη το 2011, ότι και αυτός ο πόλεμος δεν θα εξελιχθεί όπως πιστεύει o “one-man show” Πρόεδρος.

Ίσως ζούμε την μεγαλύτερη γεωπολιτική αλλαγή όλων των εποχών στην Μέση Ανατολή και ανεξάρτητα τι λέει και τι καταλαβαίνει ο Trump, για να μπορέσουμε εμείς να κατανοήσουμε αυτόν τον πόλεμο, πρέπει να καταφύγουμε στην μυθολογία των παππούδων μας και από εκεί να ζητήσουμε την βοήθεια της κόρης του Δία και της Μνημοσύνης, της Κλειούς, της μούσας της ιστορίας. 

Η Κλειώ θα μας πάει πίσω, στα τέλη του 19ου αιώνα, στο 1880 περίπου και στα πεπραγμένα της τότε Βρετανικής Αυτοκρατορίας, της οποίας η δύναμη ήταν περίπου  ίδια με αυτή των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών.

Μετά την καταστροφή του Ναπολέοντα στο Βατερλώ το 1815 η Μεγάλη Βρετανία έγινε ορυθμιστής των παγκόσμιων πραγμάτων, σε αυτήν άλλωστε οφείλουμε, με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830, την ίδρυση του ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους, ήταν η μοναδική χώρα του κόσμου που η σημαία της, η “Union Jack”, όπως χαϊδευτικά την αποκαλούσαν και την αποκαλούν ακόμα οι Βρετανοί, πάντοτε κυμάτιζε σε έναν ιστό, μια και ήταν η Αυτοκρατορία  όπου ο ήλιος δεν έδυε ποτέ.

Η φράση "Rule, Britannia!"αναφέρεται σε αυτή την εποχή όπου η Βρετανική Αυτοκρατορία ήταν το αδιαμφισβήτητο παγκόσμιο αφεντικό. 

Την εποχή εκείνη το ποσοστό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στο συνολικό παγκόσμιο ΑΕΠ,  ήταν 25,4% – περίπου το ίδιο με αυτό που έχουν σήμερα οι ΗΠΑ και το Λονδίνο ήταν τότε η πολιτική και οικονομική πρωτεύουσα του κόσμου, όπως σήμερα είναι η Ουάσιγκτον. 

Η Μεγάλη Βρετανία εκείνη την εποχή ήταν η αυτοκρατορία που ρύθμιζε τις τύχες όλων των χωρών και κατά συνέπεια όλων των ανθρώπων, όπως συμβαίνει σήμερα με την Αμερική.

Κατά τη διάρκεια των πενήντα ετών, από το 1880 έως το 1930, η Μεγάλη Βρετανία βρέθηκε, σχεδόν μόνη της, να αντιμετωπίζει αυταρχικά καθεστώτα και να διοικεί χώρες τόσο στην Ασία και στην Ωκεανία, όσο και στην Αφρική με παντελή απουσία δομών εξουσίας, κάτι που της χάρισε το"Rule, Britannia!", στην μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο εποχή, παρόμοιες σχεδόν συνθήκες έδωσαν στις ΗΠΑ το όνομα “Σερίφης”.

Στην Μεγάλη Βρετανία σε περίπτωση επερχόμενων εκλογών, ο εκάστοτε Βρετανός Πρωθυπουργός θεωρούσε καθήκον του να εκστρατεύει σε περιοχές της Ασίας και της Αφρικής, όπως στην Ινδία, στο Σουδάν, στην Ροδεσία, στην Νότια Αφρικανική Ένωση, στο Ιράκ και στο Χονγκ Κονγκ ή να αγοράζει νησιά, όπως την Κύπρο από τον Σουλτάνο το 1878 ή την Διώρυγα του Σουέζ το 1875 από τον Ισμαήλ Πασά, αντιβασιλέα της Αιγύπτου, και να τα προσφέρει ως δώρο του Βρετανικού λαού στο Στέμμα. 

Όλες αυτές οι στρατιωτικές, εμπορικές και πολιτικές επεμβάσεις συνέπαιρναν τότε τους Άγγλους πολίτες, όπως σήμερα τους Αμερικανούς, τους γέμιζαν με  υπεροψία και έπαρση και ήταν πρόθυμοι να τιμήσουν αυτόν τον πρωθυπουργό με την ψήφο τους. Όμως αυτές οι κινήσεις αποσπούσαν την προσοχή της Αυτοκρατορίας σε μια ατέλειωτη σειρά τοπικών κρίσεων σε όλο τον κόσμο, συχνά με μεγάλο κόστος για την παγκόσμια ηγεμονία της, ήταν το αποκαλούμενο “τίμημα της δημοκρατίας”, όπως έγραψε ο Πλάτων, κάτι που δεν χρειάζεται να καταβάλουν οι αυταρχικές χώρες μια και οι εκλογές σε αυτές γίνονται για τον γάμο του Καραγκιόζη,

Η καταστολή της Ιρακινής εξέγερσης του 1920 δημιούργησε στην Βρετανική Αυτοκρατορία  την απαίτηση για αποστολή άνω των 100.000 στρατιωτών και είχε κόστος πολλών εκατομμυρίων λιρών, στο έτος αυτό ο συνολικός προϋπολογισμός για την παιδεία στη Μεγάλη Βρετανία, της βασικότερης κρατικής υπηρεσίας της, ήταν περίπου ο ίδιος με το κόστος αυτής της ιρακινής «εκστρατείας».

Ενώ οι Βρετανοί ηγέτες συζητούσαν τη στρατηγική της Βρετανίας στη Μεσοποταμία, παραμελούσαν τις πραγματικές οικονομικές και τεχνολογικές προκλήσεις που αντιμετώπιζε η χώρα .

Καθώς η Βρετανία μαχόταν με φυλές στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική και ακόμα πέρα από τον Ειρηνικό, στην Ωκεανία, οι ΗΠΑ έχτιζαν αθόρυβα την πιο προηγμένη βιομηχανική οικονομία που είχε δει ποτέ η υφήλιος. 

Στην Ευρώπη μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η ηττημένη Γερμανία ανοικοδόμησε αθόρυβα και σταθερά όχι μόνο την βιομηχανία της, αλλά και έναν ισχυρό στρατιωτικό μηχανισμό, η Βρετανία είχε την προσοχή της στραμμένη στο χάος της Αφρικής και της Ασίας όπως σήμερα οι ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή. 

Με την πάροδο του χρόνου, το αποτέλεσμα ήταν η κατάρρευσή της, ως ηγετικής δύναμης στον κόσμο. 

Σήμερα ο  Πρόεδρος της Αμερικής υποκύπτει στον ίδιο πειρασμό με του τότε Άγγλου Πρωθυπουργού, αντιδρά στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές (midterms), στις 3 Νοεμβρίου 2026, με έναν πόλεμο στη Μέση Ανατολή, βλέποντας σε αυτόν την μοναδική ευκαιρία για να κερδίσει  ψήφους και  πολιτικό όφελος. 

Τελικά όμως χάνεται ο αναγκαίος προγραμματισμός της ιεράρχησης των πόρων, που είναι ακόμη και για την Αμερική δεδομένοι και όχι απεριόριστοι. 

Οι ΗΠΑ σήμερα, όπως και η Βρετανική Αυτοκρατορία παλαιότερα, δεν διαθέτουν άπειρο πολιτικό κεφάλαιο, για να μπορούν να στρέφονται κατά των συμμάχων τους και ενόψει μάλιστα πολέμου να απαξιώνουν κάθε συνεννόηση με το  ΝΑΤΟ, ούτε ατελείωτη στρατιωτική ικανότητα, αφού στην θέα ενός και μόνο φέρετρου με νεκρό Αμερικανό στρατιώτη λιποθυμούν όλες οι μάνες της Αμερικής, ούτε με οικονομική ανθεκτικότητα, αφού το δημόσιο αμερικανικό χρέος έχει φτάσει την 31η Δεκεμβρίου 2025 στα 38,90 τρισεκατομμύρια.$ και το  Χρέος προς το ΑΕΠ στο 131%. 

Κάθε αεροπορική επιδρομή στην Τεχεράνη, είναι ανάλωση πολύτιμης ενέργειας που αφαιρείται από τις πραγματικές ανάγκες που είναι απαραίτητες στην αντιμετώπιση της Κίνας και καθώς ο πρωταρχικός ρόλος των ΗΠΑ είναι να οδηγήσουν με ασφάλεια στον 21ο αιώνα τον δυτικό κόσμο ενάντια στις αναθεωρητικές φιλοδοξίες των αυταρχικών καθεστώτων του Σι Τζινπίνγκ,  του Πούτιν, του Κιμ Γιονγκ Ουν και του Ερντογάν.  

Ακόμα κι αν η στρατιωτική επιχείρηση ή ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν επιτύχει, η εδραίωση του Ισραήλ ως ηγέτιδα δύναμη στην Μέση Ανατολή, θα απαιτήσει την παρουσία της Αμερικής για πολλά χρόνια εκεί, ενώ η Κίνα χωρίς καμία πολιτική, οικονομική ή στρατιωτική  δέσμευση  θα ασχολείται ελεύθερα και με άνεση, με την ανάπτυξη της βιομηχανίας της, τις έρευνες στην  αιολική και ηλιακή ενέργεια, των μπαταριών και της εφαρμογής της Τεχνητής Νοημοσύνης σε όλες τις πτυχές της σύγχρονης επιστήμης.   

Τελικό συμπέρασμα : Την καταβολή του τιμήματος της δημοκρατίας δεν μπόρεσε να αποφύγει για άλλη μια φόρα η Αμερική.

 

                                                                                                       

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους ........

 

                        Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.

                             Και μερικοί έφθασαν απ’τα σύνορα,

                             και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

                            Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.

                            Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

                           Κωνσταντίνος Καβάφης 1863 - 1933

 

         

 

Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 2026 για το 6ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας, προκάλεσε στην Ελλάδα έντονες αντιδράσεις, οι οποίες κινήθηκαν από την αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας του διαλόγου με την Τουρκία έως ακόμα και την κατηγορία για υποχωρητικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Τα 3 σημεία κριτικής της κοινής γνώμης.

1^ο Έλλειψη Ουσιαστικών Αποτελεσμάτων: Στο σύνολο σχεδόν της Ελληνικής κοινής γνώμης υπάρχει η πεποίθηση  ότι ο διάλογος φαίνεται να εξυπηρετεί κυρίως την εικόνα της Τουρκίας στη Δύση, από την οποία περιμένει από μαχητικά αεροσκάφη 5^ης γενιάς ως και οικονομικά οφέλη, χωρίς να επιλύεται η μοναδική διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδα.

2^ο  «Γαλάζια Πατρίδα» και Casus Belli: Υπήρξε έντονή κριτική στο γεγονός ότι η συνάντηση έγινε ενώ η Άγκυρα συνεχίζει να διατηρεί το casus belli και να προωθεί το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Ζητήθηκε από την κυβέρνηση, προ της επισκέψεως Μητσοτάκη να θέσει επιτακτικά αυτά τα ζητήματα, ως προϋπόθεση για την πραγματοποίηση της επίσκεψης.

3^ο Κυπριακό : Υπήρξαν επικρίσεις για την επίσκεψη Μητσοτάκη  ενώ το Κυπριακό παραμένει σε τέλμα.

Θέσεις των κομμάτων

ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ : Ο κ. Ανδρουλάκης άσκησε κριτική για την έλλειψη ενημέρωσης των πολιτικών αρχηγών και υπογράμμισε ότι η Τουρκία δεν έχει κάνει καμία ουσιαστική κίνηση καλής θέλησης στα μεγάλα ακανθώδη ζητήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

ΣΥΡΙΖΑ : Ο κ. Φάμελλος χαρακτήρισε τη συνάντηση ως μια προσπάθεια της κυβέρνησης να συντηρήσει ένα «επικοινωνιακό κλίμα», τονίζοντας ότι ο διάλογος πρέπει να έχει σαφές πλαίσιο με βάση το Διεθνές Δίκαιο και να μην οδηγεί σε διολίσθηση των εθνικών θέσεων.

ΚΚΕ : Ο σ. Κουτσούμπας  εξέφρασε την πλήρη αντίθεσή του, κάνοντας λόγο για «επικίνδυνα παζάρια» υπό την εποπτεία του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, που στοχεύουν στη συνδιαχείριση του Αιγαίου προς όφελος επιχειρηματικών ομίλων

Ελληνική Λύση : Ο κ. Βελόπουλος κατηγόρησε την κυβέρνηση για «ενδοτισμό» και υποστήριξε ότι η επίσκεψη νομιμοποιεί την τουρκική προκλητικότητα, ειδικά μετά τις πρόσφατες τουρκικές NAVTEX που αμφισβητούσαν την ελληνική κυριαρχία.

Πλεύση Ελευθερίας : Η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, χρησιμοποίησε  σκληρή γλώσσα σχετικά με την επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα. Δήλωσε ότι αισθάνεται βαθιά απογοήτευση για την «εμφάνιση του Πρωθυπουργού» στην Τουρκία. Κατηγόρησε τον Μητσοτάκη για «ενδοτικότητα και απολογητικό ύφος» απέναντι στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την ώρα που η Τουρκία συνεχίζει να αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος.

               

Εσωκομματικές Κριτικές : Έντονη και η κριτική από το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, με τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά να δηλώνει ότι η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Τουρκία «πλήττει την εικόνα της χώρας», εκφράζοντας την ανησυχία του για μια πιθανή πορεία προς τη Χάγη με «υποχωρήσεις».

Το προηγούμενο 5ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας (ΑΣΣ) Ελλάδας-Τουρκίας πραγματοποιήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2023, σε επίπεδο ηγετών στην Αθήνα και το κύριο αποτέλεσμά του ήταν : Η υπογραφή της «Διακήρυξης των Αθηνών περί Σχέσεων Καλή Γειτονίας και Φιλίας», η οποία έθεσε τις βάσεις για κλιμάκωση της κριτικής από τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως κατά του Μητσοτάκη, ενδοτισμό, υποχωρητικότητα, ξεπούλημα κυριαρχικών δικαιωμάτων και αποκλιμάκωσης της έντασης επί των διμερών σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας, αν και σε δέκα ημέρες από της υπογραφής της Διακήρυξης των Αθηνών ο τουρκικός τύπος ξεκίνησε πάλι ένα μπαράζ ακραίων δημοσιευμάτων περί κυριότητας του Αιγαίου και των νήσων του.

Άρθρο Τούρκου αναλυτή για το 6^ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδος – Τουρκίας στην Άγκυρα την 11^η Φεβρουαρίου 2026.

Για τα αποτελέσματα του 6^ου Ανώτατου Συμβούλιου Συνεργασίας το blog  NERO αναζήτησε σε όλο των τουρκικό τύπο τα σχετικά άρθρα και αναλύσεις εγκαινιάζοντας την χρήση ΑΙ (Τεχνητή νοημοσύνη) και μάλιστα με έκπληξη διαπίστωσε ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πλέον κάτι το μακρινό ή ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά ένας καθημερινός πανίσχυρος συνεργάτης. Από την “Gemini” λοιπόν, την εφαρμογή  ΑΙ της Google chrome, ο NERO ζήτησε τα άρθρα όλων των Τούρκων αναλυτών σχετικά με την πρόσφατη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στο πλαίσιο του 6^ου ΑΣΣ. Από τα προσφερθέντα δεκατρία άρθρα προτιμήθηκε αυτό που δημιούργησε, μετά από πάρα πολλά χρόνια, έντονη και δυσάρεστη  έκπληξη στους Τούρκους αναγνώστες, το άρθρο αυτό είναι του Selim Kuneralp και δημοσιεύθηκε, δύο ημέρες μετά την πραγματοποίηση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, στην ιστοσελίδα Medyascope την 13^η Φεβρουαρίου 2026.

      

                                                         

Ποιος είναι ο Τούρκος αρθρογράφος και αναλυτής Selim Kuneralp.

Γεννήθηκε το 1951 είναι Τούρκος επίτιμος (συνταξιούχος) διπλωμάτης και αποφοίτησε από το London School of Economics, το 1973.

Ο Selim Kuneralp μετά από διάφορες θέσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών με τον βαθμό του πρέσβη, υπηρέτησε στη Γενική Διεύθυνση Υποθέσεων ΕΕ και ως πρέσβης στη Σουηδία το 2000–2003 και στη Νότια Κορέα  το 2003–2005. Έγινε Σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών στις αρχές του 2012 και εργάστηκε ως Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) τον Μάιο του 2012, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Φεβρουάριο του 2014. Διορίστηκε μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικής Πολιτικής της Τουρκίας στις 15 Ιουλίου 2014 και συνταξιοδοτήθηκε το 2015 και από τότε αρθρογραφεί.

Το άρθρο του, με τον τίτλο : “Ελληνοτουρκικά προβλήματα: Τι λέει το διεθνές δίκαιο” ("Türk-Yunan sorunları: Uluslararası hukuk ne diyor)" που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Medyascope στις 13 Φεβρουαρίου 2026, προκάλεσε αίσθηση για την ιδιαίτερα αυστηρή κριτική και ρεαλιστική του στάση απέναντι στις τουρκικές θέσεις και τακτικές έναντι της Ελλάδος.

                                

                         

Τα 5 κύρια σημεία του άρθρου:

1^ο "Γαλάζια Πατρίδα" (Mavi Vatan): Ο αναλυτής αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας" έχει πλέον "θαφτεί στα βαθιά νερά της Μεσογείου" και υποστηρίζει ότι η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου δεν είναι εύκολη υπόθεση όταν η Τουρκία θέλει και επιχειρεί επί του πεδίου να επιβάλλει τις δικές της ερμηνείες μονομερώς.

2^ο Ίμβρος και Τένεδος: Σχολιάζει το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάννης για την αυτοδιοίκηση των νήσων  Ίμβρου και Τενέδου, επισημαίνοντας ότι αυτή η διάταξη δεν εφαρμόστηκε ποτέ από την Τουρκία. Αναφέρει μάλιστα ότι τα νησιά χρησιμοποιήθηκαν ως "ανοιχτές φυλακές" για να εξαναγκαστούν οι αυτόχθονες Έλληνες κάτοικοι σε μετανάστευση, με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν απομείνει ελάχιστοι και η ζωή στα νησιά να είναι ανύπαρκτη.

3^ο Οικουμενικό Πατριαρχείο: Ο Kuneralp σημειώνει ότι η άρνηση αναγνώρισης του χαρακτηρισμού “Οικουμενικός” για τον Πατριάρχη είναι ανούσια σε διεθνές επίπεδο, καθώς ο υπόλοιπος κόσμος τον αναγνωρίζει κανονικά ως “Οικουμενικό Πατριάρχη”.

^4ο Μειονότητες: Κάνει μια σύγκριση ανάμεσα στη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη (την οποία η Τουρκία αποκαλεί τουρκική) και τη ελληνικοί μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη, υπογραμμίζοντας τις αντιφάσεις στην ερμηνεία που δίνει η Τουρκία στη Συνθήκη της Λωζάννης σχετικά με τις μειονότητες.

5ο Σύνοψη : Η θέση του Selim Kuneralp είναι ότι η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν εισέλθει σε μια φάση “Συμφωνίας ότι … διαφωνούν”. Προειδοποίησε ωστόσο, ότι αν δεν υπάρξει πρόοδος στη λύση των δομικών προβλημάτων του Αιγαίου, η τρέχουσα ηρεμία θα παραμείνει εύθραυστη και το μέλλον της Τουρκικής ευρωπαϊκής πορείας αβέβαιη, με κίνδυνο απώλειας τόσο της τελωνειακής ένωσης, που τόσο πολύτιμη είναι για την τουρκική οικονομία, όσο και της ετήσιας οικονομικής επιχορήγησης από την ΕΕ. Πάντως κατά τον Selim Kuneralp οριστική λύση για τα προβλήματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο είναι η προσφυγή στα διεθνή δικαστήρια, καθώς αυτά είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίσουν τι είναι σύμφωνο με το δίκαιο.

Το άρθρο του Selim Kuneralp θεωρείται σημαντικό και μάλιστα κατέπληξε πολλούς ιθύνοντες στην Τουρκία και τούτο γιατί προέρχεται από έναν άνθρωπο που υπηρέτησε στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, ήταν για χρόνια ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στην ΕΕ και είναι η πρώτη φορά  που κάποιος Τούρκος αρθρογράφος χωρίς περιστροφές   αμφισβητεί ανοιχτά την κυρίαρχη ρητορική της Τουρκίας, προκρίνοντας και υποδεικνύοντας τη νομική οδό ως τη μόνη δυνατότητα επίλυσης των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, την εφαρμογή δηλαδή των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, έναντι της πολιτικής των εντάσεων που εφαρμόζει μέχρι τώρα η Τουρκία, πάντως κύκλοι του βαθέως κράτους στην Τουρκία δεν διστάζουν να αποδίδουν τόσο την αλλαγή στην αρθρογραφία  των τουρκικών εφημερίδων, όσο και την απρόσμενη δήλωση του Ερντογάν για εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου ως βάση για τη λύση των ελληνοτουρκικών διαφορών, στην αθόρυβη ισχυροποίηση της Ελλάδας με την συμμαχία Ελλάδας- Γαλλίας, με την αγορά των αεροσκαφών Rafale, των φρεγατών  Belharra και κυρίως με την «κίνηση ματ» του Μητσοτάκη, την στρατιωτική συμμαχία 3+1 (Ισραήλ- Κύπρος – Ελλάς + ΗΠΑ) και οι μεν Τούρκοι θα ηρεμήσουν κάπως, θα σταματήσουν το “Μητσοτάκης γιόκ”, ή το “θα έρθουμε ξαφνικά μια νύχτα”, εμείς όμως ποιόν θα κατηγορούμε για ενδοτισμό ;                        Πως θα ζήσουμε χωρίς βαρβάρους ;

                                                                                              

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ …..

                   

 

Από το 2023 η UNESCO καθιέρωσε επίσημα την 9η Φεβρουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, με σκοπό την αναδείξει του θεμελιώδη ρόλο που διαδραμάτισε στον παγκόσμιο πολιτισμό ανά τους αιώνες.

Άξιον Εστί  

Οδυσσέα Ελύτη 1911 – 1996

 

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική...

 Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική.
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου
...Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου
...Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια
όσα είδα στα σπλάχνα μου ν' ανάβουν
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη
...Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου,
με τα πρώτα μαύρα ρίγη
...Εκεί ρόδια, κυδώνια θεοί μελαχρινοί,
θείοι κ' εξάδελφοι
το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια.
Και πνοές από τη ρεματιά ευωδιάζοντας
λυγαριά και σχίνο
σπάρτο και πιπερόριζα……………………..

                                                                            

Πολιτικά παιχνίδια με φαντάσματα του παρελθόντος …......

 

Η διαδρομή της "εύρεσης" του dna δεν είναι υπόθεση μιας ημέρας, όπως φαντάζετε ο κ. Δένδιας, η επιστημονική εξερεύνηση ξεκίνησε από την ανακάλυψη του Μορίου το 1869 από τον Ελβετό γιατρό Friedrich Miescher, της Διπλής Έλικας το 1953 από τους James Watson και Francis Crick, που βραβεύτηκαν με το Βραβείο Nobel Φυσιολογίας το 1962 και ολοκληρώθηκε με την πλήρη αποκρυπτογράφηση του ανθρώπινου κονδυλώματος από ομάδα επιστημόνων έξη χωρών των ΗΠΑ, Ηνωμένου Βασιλείου, Γαλλίας, Γερμανίας, Ιαπωνίας και Κίνας το 2003 .

Πέρασαν είκοσι τρία χρόνια από την ημέρα που χαρτογραφήθηκε πλήρως το ανθρώπινο dna και εδώ και λίγο καιρό έχουμε αρχίσει να το χρησιμοποιούμε και  μεταφορικά, ως λαϊκή έκφραση για τα πάντα, για το dna της φυλής, το dna της ποδοσφαιρικής ομάδας μας και τώρα τελευταία ακούσαμε από τον κ. Δένδια ότι υπάρχει και το dna των …. κόμματων.

Εδώ πρέπει κάποιος να εξηγήσει στον κύριο Υπουργό ότι ενώ επιβάλλεται να κάνουν λογοτεχνικές μεταφορές οι παραμυθάδες, οι συγγραφείς και οι ποιητές, δεν μπορούν να κάνουν οι στρατιωτικοί, των οποίων οι εντολές πρέπει να γίνονται με σαφήνεια και ακρίβεια, ούτε οι γιατροί, προς αποφυγή τραγικών παρεξηγήσεων και κυρίως δεν μπορούν οι πολιτικοί που ανά πάσα στιγμή μπορούν να κατηγορηθούν για “λαϊκισμό”.      

Δήλωσε λοιπόν σε κομματική συγκέντρωση της ΝΔ, συγκεκριμένα στην Αιτωλοακαρνανία σε κοπή πίτας, ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Δένδιας : “Είμαστε λαϊκό κόμμα, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό φίλες και φίλοι, δεν είμαστε νεοφιλελεύθεροι δεν είμαστε το κόμμα του κεφαλαίου και δεν μπορούν να μας ετεροπροσδιορίζουν, πρέπει να επανέλθουμε στις αξίες μας και τις αρχές μας σε αυτό που είμαστε, στο dna μας”.

Προφανώς ο κύριος Δένδιας έχει χαρτογραφήσει όλα όσα  συνιστούν τα κύρια γνωρίσματα της παράταξης του και βεβαίως δεν μπορεί κανείς από εμάς να του το αρνηθεί. Θα υπάρξει όμως, από ένα μεγάλο κομμάτι του λαού που υποστήριξε και είναι έτοιμο να ξαναψηφίσει την ΝΔ, μια ένσταση στο αν είναι να  επιστρέψουν τη ΝΔ σε αυτό που ονομάζει ο κύριος Υπουργός dna της παράταξης και αν βεβαίως εννοεί τον κύριο Κώστα Καραμανλή ότι είναι το dna της παράταξης, δηλαδή τις 865.132 προσλήψεις στο δημόσιο στη διάρκεια της εξαετούς πρωθυπουργίας του, ή τη χρεοκοπία, που οφείλεται στην πρωτοφανή δημοσιονομική ανευθυνότητα του που φεύγοντας κατέλειπε στην χώρα, αν αυτό εννοεί ο κ. Υπουργός  ως επιστροφή της ΝΔ  στο dna της, τότε θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα όχι μόνο για το κόμμα αλλά και για την χώρα.

 

 

Για να δούμε όμως τι άλλο συνιστά για τον κύριο Υπουργό το dna της ΝΔ, μια και ίσως μπορεί και να αναφέρετε και σε άλλο dna, γιατί μία κομματική παράταξη δεν είναι σαν τον άνθρωπο, μπορεί να έχει περισσότερα από ένα dna.

 

 

 

Εδώ λοιπόν, ο κύριος Δένδιας πρέπει να αναφέρεται και σε αυτόν τον πολιτικό που επί δυο χρόνια και από το Ζάππειο έσκιζε με μανία σελίδα-σελίδα τα μνημόνια και με το περίφημο “Έθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση” που μας παρουσίασε προεκλογικά τον Μάιο του 2012 ισχυριζόμενος  ότι με αυτό θα τερματίσει την οικονομική κρίση, μια για πάντα όπως του άρεσε να λέει, δηλαδή τον Αντώνη Σαμαρά και το οικονομικό του πρόγραμμα, που υποσχέθηκε να εφαρμόσει αν ο λαός τον εμπιστευόταν και ενώ προεκλογικά κατηγορούσε τους αντιπάλους του για έλλειψη οικονομικού προγραμματισμού, όταν ο ίδιος κέρδισε τις εκλογές και έγινε πρωθυπουργός, όχι μόνο δεν εφάρμοσε όσα περιελάμβανε το σχέδιο του, αλλά δεν έκανε απολύτως τίποτα με αποτέλεσμα η χώρα να βουλιάξει ακόμα πιο βαθιά. 

 

          

 

Δηλαδή αν οι δύο παραπάνω άνδρες και οι πολιτικές που εφάρμοσαν είναι το dna της παράταξης καλό θα είναι να τους  ειδοποιήσουν από τώρα, γιατί αν είναι η ψήφος να τους στοιχίσει όσο τους στοίχισε η περίοδος διακυβέρνησης Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά τότε καλύτερα να τους αφήσουν ήσυχους, γιατί αυτό είναι ένα dna το οποίο πραγματικά κανείς δεν θέλει να πληρώσει ξανά.

 

 

Υπάρχει όμως και μια απορία, πως είναι δυνατόν ο Ν. Δένδιας  βουλευτής από το 2004 και δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω να αδιαφορεί ή να θεωρεί ήσσονος σημασίας την κατεστραμμένη  ελληνική οικονομία, το διεφθαρμένο, διογκωμένο και πελατειακό κράτος και το χρεοκοπημένο κόμμα της ΝΔ που με χρέος ύψους 290.000.000 € φεύγοντας παρέδωσε το 2009 ο Κώστας Καραμανλής, μήπως εντυπωσιάστηκε από την τελευταία εμφάνιση των δύο πρώην πρωθυπουργών στην Καλαμάτα, του Κώστα Καραμανλή ως υπέρ πατριώτη πάνω σε λευκό άλογο, σαν τον Κολοκοτρώνη στη άλωση της Τριπολιτσας, ενώ ο άνθρωπος αυτός δεν έχει καν το θάρρος να κάνει την αυτοκριτική του και το πιο τραγικό, με αυτό να αποδεικνύει ότι δεν έχει διδαχθεί απολύτως τίποτα από τα τρομακτικά λάθη του, ή του Αντώνη Σαμαρά, που τώρα μακριά από την εξουσία παριστάνει, στην πατρίδα του την Καλαμάτα, τον Νικηταρά τον Τουρκοφάγο.

Το ζήτημα πάντως κύριε Υπουργέ  δεν είναι τι εννοείται με την επιστροφή του κόμματος στο dna του ή πως βλέπετε εσείς τους πρώην πρωθυπουργούς, αλλά ποιος πλήρωσε τα λάθη τους και αυτό είναι κάτι που θα σκεφθούν πολύ σοβαρά οι Έλληνες μπροστά στην κάλπη όταν θα έχουν να κάνουν με ένα κόμμα που θα τους τρομάζει με τα πολιτικά φαντάσματα των Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, βλέπετε ήταν πολλά τα δέκα χρόνια της βαθιάς οικονομικής κρίσις και της λεηλασίας του εισοδήματος τους κύριε Υπουργέ και αν ακόμα, προκειμένου να κάνετε το ιδεολογικό καπρίτσιο σας, υπολογίζετε και στην έλλειψη οποιασδήποτε  άλλης επιλογής τους, λόγο της πρωτοφανούς έλλειψης  αξιόπιστων πολιτικών ηγετών και σοβαρών κομμάτων, μην ξεχνάτε όμως κύριε Υπουργέ και την …λευκή ψήφο που προβλέπεται από τον Νόμο 3434/2006 στο άρθρο1 και ο οποίος ξεκαθαρίζει τον τρόπο προσμέτρησης της στις εκλογές και που θεωρείται μάλιστα μια μορφή συνειδητής αποδοκιμασίας του κομματικού συστήματος, χωρίς ο εκλογέας να απέχει από την εκλογική διαδικασία. 

.