-«Παρόμοιες με αυτές, της πτώσης του τείχους του Βερολίνου, θα είναι και οι αναμενόμενες νέες διαδικασίες μετάβασης σε έναν άλλο κόσμο, αλλά αυτή τη φορά χωρίς τις θεμελιώδης παραδοχές του Διεθνούς Δικαίου, της παγκόσμιας πολιτικής τάξεως και της εφαρμογής των κανόνων της παγκόσμιας οικονομίας που εξασφάλιζε η Αμερικανική ισχύς». Έτσι περιγράφει η εφημερίδα της Νέας Υόρκης “Wall Street Journal “ τις τρεις πρώτες εβδομάδες του Ιανουαρίου που άλλαξαν τον κόσμο.
Με παρόμοιο τρόπο και σχολιασμό αναφέρθηκαν σε αυτές τις τρείς εβδομάδες και οι άλλες μεγάλες εφημερίδες της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου, των Παρισίων, του Βερολίνου.
Μουδιασμένες και διστακτικές, στο ίδιο χρονικό διάστημα οι δηλώσεις των Ευρωπαίων ηγετών στην προσπάθεια τους να αποφύγουν την επιδείνωση των σχέσεων τους με τον Trump.
Δηλώσεις των Ελλήνων πολιτικών σε αυτές τις τρεις εβδομάδες του Ιανουαρίου που συντάραξαν τον κόσμο :
Κ. Μητσοτάκης Πρωθυπουργός : « Ως σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, οφείλουμε να είμαστε δεσμευμένοι στον αμοιβαίο σεβασμό, τον διάλογο και τις αρχές της κυριαρχίας ».
Δ. Κουτσούμπας Γ.Γ του ΚΚΕ : «Το ΚΚΕ καταδικάζει απερίφραστα και χωρίς αστερίσκους την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα»
Κ. Βελόπουλος Πρόεδρος Ελληνικής Λύσης : «Αντί ο θλιβερός πρωθυπουργός να απαιτήσει διεθνή έρευνα για το ναρκοχρήμα που ξέπλενε ο Μαδούρο στις τουρκικές τράπεζες με την συνέργεια του Ερντογάν, όπως θα έκανε ένας ικανός πρωθυπουργός, βγάζει «νερόβραστες ανακοινώσεις», μήπως και γίνει αρεστός στον Πρόεδρο Τραμπ, για να παραμείνει γαντζωμένος στο αξίωμα του. Η Ελληνική Λύση όμως, υπηρετεί αξίες και όχι αξιώματα. Και ύψιστη αξία, είναι το Δίκαιο του Έθνους, που υπερβαίνει το Διεθνές Δίκαιο το οποίο έχουν καταντήσει κουρελόχαρτο οι ίδιοι που το επικαλούνται».
Μαρία Καρυστιανού, μέλλουσα αρχηγός κόμματος και ακτιβίστρια : «Σέβομαι την ελεύθερη βούληση, όμως υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων. Γιατί αφορά στα δικαιώματα της γυναίκας. Δικό της είναι το θέμα, είναι η αλήθεια. Αλλά αφορά και στα δικαιώματα του εμβρύου, κι εγώ ως παιδίατρος διχάζομαι ως προς αυτό το θέμα, Γι’ αυτό στη δημόσια διαβούλευση οι περισσότεροι θα έχουν μια καλύτερη άποψη ή θα είναι πιο δημοκρατικό. Διότι μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννάται».
Ν. Ανδρουλάκης Πρόεδρος ΠαΣοΚ, Χ. Δούκας και Π. Γερουλάνος ηγετικά στελέχη : «Πρέπει να γίνει η αφετηρία για τη στρατηγική ανασύνταξη μήπως και ξεκολλήσει η βελόνα από το 12-13%». Σε αυτήν την δήλωση, για το από τις 27 έως τις 29 Μαρτίου 2026 Συνέδριο του κόμματος, μπόρεσαν να συμφωνήσουν ο Πρόεδρος και τα ηγετικά στελέχη του κόμματος . Πρόκειται για το κόμμα το οποίο παρέλαβε πριν 45 χρόνια, από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μια Ελλάδα δημοκρατική μεν, αλλά με όλα τα αναχρονιστικά κατάλοιπα των περασμένων εποχών και την μετέτρεψε, με μια σειρά νόμων εμπνευσμένων Υπουργών, σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή κοινωνία. Αλλά και τα απλά τότε στελέχη του κόμματος τα στελέχη της αλλαγής, ήταν ότι πιο ζωντανό και οραματικό υπήρχε τότε στην χώρα και σε μια εποχή μάλιστα χωρίς υπολογιστές και τεχνική νοημοσύνη, δούλευαν από το απόγευμα που σχολούσαν από τις δουλειές τους μέχρι αργά την νύκτα για να συντάξουν τα προσχέδια των νόμων, των υπουργικών διατάξεων και εθνικών συστημάτων και έμειναν γνωστά με τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς : "πολιτικοί καθοδηγητές" ή ..... “πρασινοφρουροί”.
Σήμερα ο αρχηγός του ΠαΣοΚ και τα τριτοκλασάτα στελέχη που έχουν πλέον απομείνει, έχουν μετατρέψει το κίνημα, από βασικό διαμορφωτή της Ελληνικής κοινωνίας που ήταν κάποτε, σε αυτό που με τις ατέλειωτες και εκνευριστικές τσιρίδες τους, είναι σήμερα ένα κόμμα στείρας διαμαρτυρίας, χωρίς προτάσεις για σοβαρές πολιτικές αλλαγές, ένα κόμμα που ακόμα και αυτοί που για λόγους συναισθηματικούς θα το ψηφήσουν, δεν είναι βέβαιο ότι θέλουν να το εμπιστευθούν και σαν εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.
Πως είναι δυνατόν ο ηγέτης και τα στελέχη του ΠαΣοΚ νέοι άνθρωποι όλοι τους, να ασχολούνται αποκλειστικά με τον αναμενόμενο κομματικό σκυλοκαβγά του Συνεδρίου και να αδιαφορούν για τις συγκλονιστικές ημέρες που εδώ και ένα μήνα ζει ο πλανήτης, μήπως ευκαιρίες αμφισβήτησης του προέδρου είναι κάτι που σπάνια τους συμβαίνει ; μα στα πενήντα χρόνια της ζωής του, όπως άλλωστε γίνεται με όλα τα κόμματα της αριστεράς, τέτοιου είδους εσωκομματικών ρήξεων σαν και αυτό που θα γίνει τον Μάρτιο, έχουν ξαναζήσει πολλές φορές όπως στις 30 Ιουνίου 1996, στα πλαίσια του 4ου Συνέδριου , όταν ο Αρσένης, ο Τσοχατζόπουλος και ο Σημίτης υποχρέωσαν τον βαρύτατα άρρωστο Ανδρέα Παπανδρέου να παραιτηθεί από Πρωθυπουργός και από Πρόεδρος του ΠαΣοΚ και στη θέση του εξελέγει ο Σημίτης. Ο Γεώργιος Α. Παπανδρέου, που αφού παρέλαβε το δαχτυλίδι της διαδοχής από τον Κ. Σημίτη, τον διέγραψε αό το κόμμα στις 12 Ιουνίου 2008, ο Ευ. Βενιζέλος αμφισβήτησε τον Γ. Παπανδρέου και τον υποχρέωσε σε παραίτηση από Πρωθυπουργό στις 11 Νοεμβρίου 2011 και από Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις 18 Μαρτίου 2012, η Φ. Γεννηματά αμφισβήτησε τον Ευ. Βενιζέλο στις εσωκομματικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 14 Ιουνίου 2015 και ο Ν. Ανδρουλάκης στις 12 Δεκεμβρίου 2021 στις εσωκομματικές εκλογές νίκησε τον Γιώργο Παπανδρέου και τώρα ήρθε η δική του σειρά να αμφισβητηθεί.
Κανείς σε αυτό το κόμμα δεν καταλαβαίνει ότι όλα αυτά τα πολιτικά τερτίπια δεν έχουν πια καμιά σημασία και μάλιστα θα εξαφανιστούν όταν η χώρα, τα κόμματα και ο λαός θα δοκιμασθούν σκληρά από την, όπως έλεγε η Margaret Thatcher, “πολιτική σε δύσκολους καιρούς”.
Δημιουργήθηκε όμως ένα θεματάκι με την δήλωση της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού περί της ηθικής των αμβλώσεων. Κάποιος πρέπει να ενημερώσει την μέλλουσα αρχηγό κόμματος και νυν ακτιβίστρια Μαρία Καρυστιανού, ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι από τα είδη που διακινούνται στα σούπερ μάρκετ, ούτε συζητούνται σε τηλεοπτικά ή ραδιοφωνικά στούντιο πίνοντας καφεδάκι και δίνοντας ανάλαφρες συνεντεύξεις, ρυθμίζονται αυστηρά με νόμους και για αυτό το δικαίωμα, "της τεχνικής διακοπής της εγκυμοσύνης", έχει αποφανθεί οριστικά η Ελληνική πολιτεία με τον νόμο 1609/86 από την δεκαετία του ’80,τον καιρό που με ηγέτη τον Ανδρέα ο Ελληνικός λαός γνώριζε την Αμερικάνικη δημαγωγία και με τα ηγετικά στελέχη του, το ΠαΣοΚ έγραφε Ιστορία.
Έτσι στην Ελλάδα αναγνωρίζεται και προστατεύεται,το υπέρτατο δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν οι ίδιες για το σώμα τους, με τον Ποινικό Κώδικα, όπως διαμορφώθηκε από το 1986, στο άρθρο 304 που ορίζει πως :
Δεν είναι άδικη πράξη η τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης :
α) Όταν ενεργείται µε τη συναίνεση της εγκύου από γιατρό μαιευτήρα – γυναικολόγο µε τη συμμετοχή αναισθησιολόγου σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα, αν συντρέχει µία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
β) Δεν έχουν συμπληρωθεί δώδεκα εβδομάδες εγκυμοσύνης.
γ) Έχουν διαπιστωθεί µε τα σύγχρονα µέσα προγεννητικής διάγνωσης ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού και η εγκυμοσύνη δεν έχει διάρκεια περισσότερο από είκοσι τέσσερις εβδομάδες.
δ) Υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της σωµατικής ή ψυχικής υγείας της. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται σχετική βεβαίωση και του κατά περίπτωση αρµόδιου γιατρού.
ε) Η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσµα βιασµού, αποπλάνησης ανήλικης, αιµοµιξίας ή κατάχρησης γυναίκας ανίκανης να αντισταθεί και εφόσον δεν έχουν συμπληρωθεί δεκαεννέα εβδομάδες εγκυμοσύνης.
ζ) Αν η έγκυος είναι ανήλικη, απαιτείται και η συναίνεση ενός από τους γονείς ή αυτού που έχει την επιµέλεια της ανήλικης».
Επιπλέον όπως αναφέρει ο νόμος 1609/1986 η μέριµνα για την προστασία της υγείας της γυναίκας και την εξασφάλιση περίθαλψης σε οργανωµένες νοσηλευτικές µονάδες κατά την τεχνητή διακοπή της εγκυµοσύνης είναι υποχρέωση της πολιτείας».
Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ.
Η άποψη της κυβέρνησης.
Το νομοσχέδιο εισήχθη προς συζήτηση στη Βουλή στις 26 Μαΐου 1986. . από τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης Γ. Α. Μαγκάκη που εισάγοντας το στην Βουλή κατάγγειλε για υποκρισία τη Ν.Δ., η οποία χαρακτήρισε “μορφή ανθρωποκτονίας” τη δυνατότητα που παρέχει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, το νομοσχέδιο στη γυναίκα να διακόπτει στους πρώτους τρεις μήνες την εγκυμοσύνη της.
Ο Υπουργός Υγείας Γιώργος Γεννήματάς : «Με το νομοσχέδιο για την τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης, η κυβέρνηση προσπαθεί πάνω από όλα να κατοχυρώσει την ψυχική υγεία της γυναίκας. Να την προστατέψει από τους πολλούς κινδύνους που διέτρεχε όλα αυτά τα χρόνια όταν η κοινωνία είχε οδηγηθεί, από την αδιαφορία της πολιτείας, σ’ ένα υποκριτικό καθεστώς, όπου οι νόμοι ποινικοποιούσαν τις αμβλώσεις, ενώ οι αμβλώσεις γίνονταν, κάθε γυναίκα εμφανιζόταν ως εγκληματίας και καταρρακωνόταν το κύρος της πολιτείας που δεχόταν μια τέτοια άθλια πρακτική».
Η άποψη της Ν.Δ
Εισηγητής της Ν.Δ. κ. Β. Σωτηρόπουλος : «Ανεδαφικό για την ελληνική πραγματικότητα όταν νομιμοποιούμε τις αμβλώσεις με απόλυτη ελευθερία, χωρίς να δοκιμάσουμε την αντισύλληψη και τον οικογενειακό προγραμματισμό η Ν.Δ. είναι εναντίον του νομοσχεδίου, γιατί επιτρέπει το σταμάτημα της ζωής στην εμβρυική φάση».
Η άποψη του ΚΚΕ
Η κ. Μ. Δαμανάκη ειδική αγορήτρια, και κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του ΚΚΕ : «Πρέπει να ληφθούν μέτρα, ώστε να μειωθούν οι αμβλώσεις έως την εξάλειψή τους, το ΚΚΕ είναι υπέρ της αποποινικοποίησης των αμβλώσεων, με παράλληλη λήψη μέτρων για οικογενειακή πολιτική και οικογενειακό προγραμματισμό».
Η άποψη της ΔΗΑΝΑ
Ο εισηγητής της ΔΗΑΝΑ κ. Ν. Αναστασόπουλος τόνισε ότι « η ΔΗΑΝΑ είναι κατά των αμβλώσεων σαν ιατρική πράξη, αλλά τάσσεται υπέρ της αποποινικοποίησης τους και της πλήρους ασφαλιστικής κάλυψής τους».
Η ψήφιση του νομοσχεδίου
Τελικά το νομοσχέδιο για τις αμβλώσεις, εξ όλων των κομμάτων της τότε βουλής μόνο η “Νέα Δημοκρατία” καταψήφισε.
Η άποψη της Εκκλησίας
Η απόφαση της Ιεράς συνόδου:«Η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε ομόφωνα να καταδικάσει το νομοσχέδιο και να ζητήσει από την κυβέρνηση να το αποσύρει».
Αν και ο μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Χριστόδουλος είχε συντάξει το αρχικό ανακοινωθέν και το είχε καταθέσει στην ιερά σύνοδο προς έγκριση, η πλειοψηφία των μελών της Ιεράς Σύνοδος το έκρινε πολύ επιθετικό και πολύ οχληρό κατά της κυβέρνησης. Έτσι, η τελική διατύπωση του συνοδικού ανακοινωθέντος πήρε μορφή ήπια και ...... πολιτισμένη.