Όταν η Γαλλία έγραφε ιστορία ...

 

Η γέννηση της ιστορικής διάκρισις "αριστερά-δεξιά".

 

                        

 Η διάκριση “αριστερά – δεξιά” είναι το βασικό εργαλείο της παγκόσμιας ακαδημαϊκής κοινότητας για την ανάλυση κάθε πολιτικής κατάστασης ή γεγονότος παγκοσμίως. Οφείλεται εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά στη Γαλλική Επανάσταση και στην παράδοσης της, παρουσιάσθηκε και διαδόθηκε στις αρχές του 19^ου αιώνος.

Το γενεσιουργό γεγονός  ήταν η "Συνέλευση των Τάξεων" που αναγκαστικά συγκάλεσε με την έκρηξη της  Γαλλικής επανάστασης ο Λουδοβίκος  ΙΣΤ΄ . 

Αν και οι λεπτομέρειες της λειτουργίας της Συνέλευσης ήταν εξ αρχής γνωστές και απόλυτα σαφείς, η φημολογία που ακολούθησε μετά το πέρας της, για ορισμένες λεπτομέρειες βασικές ως εκ των υστέρων απεδείχθη, όπως οι θέσεις που κατέλαβαν στην αίθουσα της Συνέλευσης οι εκπρόσωποι των τάξεων, ήταν και είναι μέχρι σήμερα ανακριβείς.  

Η βασική θεωρεία, που εκ των υστέρων διαδόθηκε, ήταν ότι  ο κλήρος και οι ευγενείς η πρώτη και η δεύτερη τάξη, δηλαδή  οι φιλομοναρχικοί, έκατσαν εκ  δεξιών του βασιλέως και στα αριστερά του βρέθηκαν οι αντιμοναρχικοί αστοί η λεγόμενη τρίτη τάξη, εξ ου και οι φιλομοναρχικοί της πρώτης και δεύτερης τάξης, κληρικοί και ευγενείς χαρακτηρίστηκαν "δεξιοί" και η τρίτη τάξη, οι αντιμοναρχικοί ... "αριστεροί".  Το αστείο είναι ότι αν υποθέσουμε ότι στην  Συνέλευση των Τάξεων, στις 5 Μαΐου 1789 στις Βερσαλλίες, τύχαινε να πιάσουν οι βασιλόφρονες, δηλαδή ο κλήρος και οι ευγενείς, την  θέση στα αριστερά του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και οι  αρνητές του θρόνου, οι αστοί εργάτες  - αγρότες τα δεξιά του, σήμερα, η  "αριστερά" θα απαρτιζόταν από φασίστες και  η "δεξιά" από .... αναρχικούς. 

Η μετάδοση αυτής της διάκρισης, της “αριστεράς – δεξιάς” από τη Γαλλία στην υπόλοιπη ηπειρωτική Ευρώπη δεν έγινε βέβαια από τους στρατιώτες του Ναπολέοντα, που ήλθαν πολεμώντας στην Ευρώπη για να κατακτήσουν, αλλά διαδόθηκε από τους νοσταλγούς της Γαλλικής Επανάστασης μετά την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλό και την παλινόρθωση στο Γαλλικό θρόνο των Βουρβόνων, το 1815 με τον Λουδοβίκο ΙΗ' αδελφού του Λουδοβίκου ΙΣΤ', όταν πλέον η γαλλική επανάσταση άρχισε να αποτελεί για άλλους μεν φάρο και όραμα και για άλλους μπαμπούλας και εφιάλτης. 

Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα είχε ολοκληρωθεί από τους λάτρεις της επανάστασης το περιεχόμενο της διάκρισης "αριστερά- δεξιά" και σταδιακά καθιερώθηκε σε όλη την ηπειρωτική Ευρώπη, έτσι οι θαυμαστές και επίδοξοι μιμητές της γαλλικής επανάστασης αυτοχαρακτηρίζονταν “αριστεροί” χαρίζοντας μάλιστα στον εαυτόν τους την προσωνυμία του "δημοκράτη - προοδευτικού"  και τοποθετούσαν στη “δεξιά” τους αντιπάλους τους, με τον χαρακτηρισμό των αρνητών της ελευθερίας, της  δημοκρατίας και της προόδου. 

Η διάκριση πάντως αυτή δεν επικράτησε στην Μεγάλη Βρετανία, όπου η ταξική ιεραρχία κράτησε πολλά στοιχεία της ιστορικής της παράδοσης: Θεός, Βασιλεύς, ευγενείς και αστοί, καθώς και στις χώρες που ίδρυσε η ίδια, όπως Καναδάς, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και ΗΠΑ.

Ο Γαλλοκαναδός πολιτικός επιστήμονας John Lesperance   έχει γράψει ένα σημαντικό βιβλίο για το ζήτημα αυτό, ίσως το πιο περιεκτικό από όσα έχουν γραφεί για αυτό το θέμα, ορίζοντας και περιγράφοντας τα  χαρακτηριστικά που εξηγούν την με άνεση οικουμενική διάδοση της διάκρισης “Αριστερά - Δεξιά” πολύ πιο εύκολα από οποιοδήποτε άλλο ζεύγος αντιθέτων. 

 Κατά τον John Lesperance η παραδοσιακή ταξική διάκριση που γνώριζαν οι Γάλλοι μέχρι την επανάσταση του 1789, ήταν η αποκαλούμενη ιεραρχική και πυραμοειδής δηλαδή : Θεός, Βασιλεύς, κλήρος, ευγενείς και τελευταίοι οι αστοί και ήταν αυτό που  ήθελαν να ανατρέψουν οι επαναστάτες, έτσι αυτό που καλλιέργησαν και τελικά διέδωσαν οι οπαδοί της Γαλλικής Επανάστασης, ήταν αυτή που τους ταίριαζε της “αριστεράς – δεξιάς”, διότι αυτή ήταν η μόνη που μπορούσε να μετατραπεί σε ένα απλό οριζόντιο διχοτομικό σχήμα με περισσότερες από δύο κατηγορίες, δηλαδή ένα διχοτομικό σχήμα με δεξιά και αριστερά, με κεντροδεξιά και  κεντροαριστερά και με άκρα αριστερά και άκρα δεξιά. η διάκριση αυτή έχει εκείνα τα χαρακτηριστικά που υπερέχουν από την κάθετη ιεραρχική, την πυραμοειδή διάκριση και που εξηγούν γιατί ευκόλως υιοθετήθηκε από τους οπαδούς της επανάστασης και ακολούθως επεκτάθηκε τεχνηέντως από αυτούς σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

Συμμετοχή των Τάξεων στη Συνέλευση της 5^ης Μαΐου 1789

Στη Συνέλευση των Γενικών Τάξεων του 1789 συμμετείχαν συνολικά 1.154 αντιπρόσωποι:

Τάξη	Αντιπρόσωποι	Περιγραφή / Σύνθεση
Κλήρος	291	Περιλάμβανε επισκόπους, αβάδες, αλλά και πολλούς φτωχούς ιερείς της υπαίθρου.
Ευγενείς	285	Εκπρόσωποι της αριστοκρατίας και της αυλικής τάξης.
Αστοί	578	Εκπρόσωποι των αστών (δικηγόροι, έμποροι, επιστήμονες)   Ο αριθμός τους είχε διπλασιαστεί για να ισοσταθμίζει αριθμητικά τις δύο άλλες τάξεις.

 

Η διάκριση των ιδεολογιών και των τάξεων με βάση τα χρώματα.

Στις αρχές του 20ου αιώνα μαζί με την Οκτωβριανή επανάσταση παράλληλα αναπτύχθηκε και ένα κίνημα με το οποίο η διάκριση των ιδεολογιών και των τάξεων θα καθιερωνόταν με βάση τα χρώματα, το κόκκινο των ριζοσπαστών εργατών, το μαύρο των αντιδραστικών, πλην όμως δεν είχε μεγάλη επιτυχία,  λ.χ στις ΗΠΑ το δεξιό Ρεπουμπλικανικό κόμμα έχει κόκκινο χρώμα, το δημοκρατικό μπλέ και στην Ελλάδα το κεντροαριστερό κόμμα το απεικόνισαν με έναν ... πράσινο ήλιο, αν είναι δυνατόν.   

Το Βρετανικό μοντέλο.

              

Στις 28 Οκτωβρίου 1943, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την ανοικοδόμηση της αίθουσας της Βουλής των Κοινοτήτων, η οποία είχε καταστραφεί από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς το 1941, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ εκφώνησε μια από τις πιο διάσημες ομιλίες του σχετικά με την κοινοβουλευτική …. αρχιτεκτονική.

Στην ομιλία αυτή διατύπωσε την περίφημη φράση: «Διαμορφώνουμε τα κτίρια μας και στη συνέχεια τα κτίρια  διαμορφώνουν εμάς» («We shape our buildings and afterwards our buildings shape us»).

1. Τι υποστήριξε ο Τσώρτσιλ το 1943

Ο Τσώρτσιλ ζήτησε το κτίριο να ανακατασκευαστεί ακριβώς όπως ήταν πριν, εστιάζοντας σε δύο θεμελιώδη αρχιτεκτονικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά:

Ορθογώνιο, Παραλληλόγραμμο Σχήμα (Oblong Shape):

Υποστήριξε ότι το παραλληλόγραμμο σχήμα επιβάλλει ένα καθαρό δικομματικό σύστημα.

Οι βουλευτές κάθονται πρόσωπο με πρόσωπο, με την Κυβέρνηση απέναντι από την Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Όπως είπε, αυτό υποχρεώνει τον πολιτικό να πάρει σαφή θέση: αν θέλει να αλλάξει παράταξη, πρέπει να «διασχίσει το δάπεδο» (crossing the floor), μια πράξη με σοβαρό πολιτικό και ηθικό βάρος. Αντίθετα, στα ημικυκλικά αμφιθέατρα της Ευρώπης οι μετατοπίσεις γίνονται σταδιακά και διευκολύνουν τον πολυκερματισμό και τις ασταθείς συμμαχίες.

Περιορισμένο Μέγεθος / Έλλειψη Θέσεων για Όλους (Small Chamber):

Η αίθουσα είχε 437 θέσεις, ενώ οι βουλευτές ήταν πάνω από 600.

Ο Τσώρτσιλ υποστήριξε ότι αν η αίθουσα χωρούσε όλους τους βουλευτές, το 90% των συνεδριάσεων θα γινόταν σε ένα καταθλιπτικό, άδειο ή ημι-άδειο περιβάλλον.

Αντίθετα, ένας μικρός χώρος δημιουργεί αίσθηση οικειότητας, ζωντάνιας και έντασης (sense of intimacy and urgency). Στις μεγάλες στιγμές η αίθουσα γεμίζει ασφυκτικά, ενισχύοντας το δραματικό στοιχείο και την αμεσότητα του διαλόγου.

2. Οι διαφορές του Αγγλικού Κοινοβουλίου από τα Κοινοβούλια της ηπειρωτικής Ευρώπης

 

          

Η φιλοσοφία του Westminster διαφέρει ριζικά από τα ηπειρωτικά ευρωπαϊκά κοινοβούλια, όπως της Ελλάδας, της Γαλλίας ή της Γερμανίας:

Χαρακτηριστικό	Αγγλικό Κοινοβούλιο (Westminster)	Ελληνικό & Ευρωπαϊκά Κοινοβούλια
Αρχιτεκτονική Διάταξη	Παραλληλόγραμμη, δύο αντίπαλα έδρανα πρόσωπο με πρόσωπο.	Ημικυκλική / Αμφιθεατρική (πέταλο).
Πολιτική Δυναμική	Πολωτική / Δικομματική. Ενισχύει την άμεση αντιπαράθεση Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης.	Συναινετική / Πολυκομματική. Το πέταλο διευκολύνει το πολιτικό φάσμα (Αριστερά - Κέντρο - Δεξιά) και τις κυβερνήσεις συνεργασίας.
Θέσεις & Έδρες	Δεν υπάρχουν ατομικές θέσεις. Οι βουλευτές κάθονται σε πάγκους χωρίς κρατημένες θέσεις ή θρανία.	Σταθερές ατομικές θέσεις με θρανία, υπολογιστές, μικρόφωνα και ηλεκτρονική ψηφοφορία για κάθε βουλευτή.
Τρόπος Ομιλίας	Από τη θέση του βουλευτή, όρθιος εν μέσω του σώματος, ενισχύοντας τον άμεσο, συζητητικό διάλογο.	Από το Κεντρικό Βήμα (ή το έδρανο), απευθυνόμενος στο σώμα και τον Πρόεδρο της Βουλής με μορφή λόγου/διάλεξης.
Ψηφοφορία	Σωματική μετακίνηση: Οι βουλευτές βγαίνουν από την αίθουσα και διέρχονται από δύο διαφορετικούς διαδρόμους (Aye Lobby ή No Lobby) για να καταμετρηθούν.	Ηλεκτρονική ψηφοφορία από τις έδρες τους ή ονομαστική δια βοής.
Ρόλος Προέδρου (Speaker)	Απόλυτα υπερκομματικός. Μόλις εκλεγεί, παραιτείται από το κόμμα του και δεν συμμετέχει ξανά σε κομματικές αντιπαραθέσεις.	Κομματική προέλευση. Ανήκει συνήθως στην πλειοψηφία της Κυβέρνησης, διατηρώντας την κομματική του ταυτότητα (παρότι ασκεί τα καθήκοντά του βάσει Κανονισμού).

Η διαφορά στον τρόπο τοποθέτησης των βουλευτών στο έδρανο ή στο κεντρικό βήμα, διαμορφώνει εντελώς διαφορετικές κουλτούρες κοινοβουλευτικής ρητορικής και πολιτικής αντιπαράθεσης.

1. Ομιλία από το Κεντρικό Βήμα (Ελλάδα / Ευρωπαϊκό Μοντέλο)

Στο ελληνικό και τα περισσότερα ευρωπαϊκά κοινοβούλια, ο ομιλητής αφήνει τη θέση του, ανεβαίνει στο κεντρικό βήμα, κοιτάζει προς το αμφιθέατρο και απευθύνεται στο σώμα.

Μονόλογος και Θεατρικότητα: Η τοποθέτηση στο κεντρικό βήμα προσιδιάζει στη δομή του αρχαίου θεάτρου ή της δικανικής ομιλίας. Ο ομιλητής προετοιμάζει έναν ολοκληρωμένο λόγο, ο οποίος έχει αρχή, μέση και τέλος, στοχεύοντας συχνά τόσο στους βουλευτές όσο και στις τηλεοπτικές κάμερες.

Επίσημο & Ακαδημαϊκό Ύφος: Ενισχύει το επίσημο, δομημένο και ενίοτε καταγγελτικό ή δογματικό ύφος. Ο λόγος παίρνει τη μορφή διάλεξης ή πολιτικής διακήρυξης.

Απουσία Αμεσότητας / Δυσκολία Παρεμβάσεων: Επειδή ο ομιλητής βρίσκεται σε απομονωμένη θέση εξουσίας (στο βήμα), οι διακοπές ή οι άμεσες ερωτήσεις από το ακροατήριο θεωρούνται «αντικοινοβουλευτικός θόρυβος» ή όχληση, παρά μέρος του διαλόγου.

2. Ομιλία από το Έδρανο (Ηνωμένο Βασίλειο / Μοντέλο Westminster)

Στη Βουλή των Κοινοτήτων, ο βουλευτής σηκώνεται απλώς όρθιος στη θέση που βρίσκεται, ανάμεσα στους συναδέλφους του, και απευθύνεται στον Πρόεδρο.

Αμεσότητα : Ο ομιλητής βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τους υπόλοιπους. Αυτό ευνοεί τις παρεμβάσεις (interventions): ένας άλλος βουλευτής μπορεί να σηκωθεί και να ζητήσει να απαντήσει («Will the honorable gentleman give way?»). Αν ο ομιλητής παραχωρήσει τον λόγο, δέχεται ακαριαία μια ερώτηση/απάντηση και η συζήτηση γίνεται ζωντανός διάλογος.

Πνεύμα, Ετοιμότητα και Σαρκασμός: Απαιτείται εξαιρετική αντανακλαστική ικανότητα. Ο ομιλητής δεν μπορεί απλώς να διαβάσει ένα γραμμένο κείμενο· πρέπει να αντιμετωπίσει τις επευφημίες, τα αποδοκιμαστικά μουρμουρητά (heckling) και τις άμεσες ενστάσεις των απέναντι.

Οικειότητα και Ένταση: Η σωματική εγγύτητα, οι αντίπαλοι βρίσκονται σε απόσταση μόλις λίγων μέτρων,  κάνει τη συζήτηση πιο προσωπική, γρήγορη και ηλεκτρισμένη.

Συγκριτική Σύνοψη του Ευρωπαϊκού με το Αγγλικό μοντέλο. 

Διάσταση	Βήμα (Ευρώπη)	Έδρανο (Ηνωμένο Βασίλειο)
Φύση Λόγου	Δομημένος πολιτικός λόγος / Μονόλογος	Ζωντανή αντιπαράθεση / Διάλογος
Προετοιμασία	Ανάγνωση έτοιμων κειμένων/ομιλιών	Σημειώσεις, αυτοσχεδιασμός & αντανακλαστικά
Διακοπές & Ερωτήσεις	Θεωρούνται ενόχληση. Εκτός κανόνα	Θεσμοθετημένες (giving way) & επιθυμητές
Επικοινωνιακός Στόχος	Το εκλογικό σώμα & Τηλεόραση	Το ίδιο το Κοινοβούλιο & ο αντίπαλος

                                                                                                

 

Ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ ........

             

         Νοεμβρίος 2020 οι Αμερικανοί στις κάλπες

                

 Από την ιστορία των Αμερικάνικων εκλογών : Εδώ και έναν αιώνα οι εκλογές στις ΗΠΑ γίνονται  πάντα την πρώτη Τρίτη του Νοεμβρίου. Πώς και γιατί προέκυψε αυτό;  Αρχικά, οι προεδρικές εκλογές γίνονταν σε διαφορετικές μέρες σε κάθε πολιτεία, αλλά το 1845 ψηφίστηκε ένας  ομοσπονδιακός νόμος που όριζε μία και μοναδική μέρα για τις εκλογές σε όλες τις αμερικανικές πολιτείες. Πρώτα, ο νόμος εφαρμόστηκε μόνο για τις προεδρικές εκλογές αλλά στη συνέχεια εφαρμόστηκε και στις περιφερειακές εκλογές. Εκείνη την εποχή οι ΗΠΑ, ήταν μια κατά κύριο λόγο αγροτική κοινωνία και το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου οι αγρότες, που αποτελούσαν την πλειοψηφία του εργατικού δυναμικού, ασχολούνταν με τη φύτευση, τη φροντίδα και την συγκομιδή των καλλιεργειών τους, έτσι οι αρχές Νοέμβρη ήταν μια καλή περίοδος για εκλογές καθώς, η ετήσια συγκομιδή είχε τελειώσει και ο καιρός ήταν ακόμα σχετικά ήπιος για να  να μπορέσουν να ταξιδέψουν για μια ίσως και δυο ημέρες με τα μέσα  εκείνης της εποχής στον τόπο των εκλογών. Η Τρίτη, σαν ημέρα εκλογών επελέγη με βάση τον διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας και την προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας  η οποία καθιερώθηκε το 1791 με την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων (Bill of Rights), ως η ημέρα  που δεν φέρνει προσκόμματα στις θρησκευτικές ανάγκες των πιστών των τριών θρησκειών της Βίβλου, καθότι οι Χριστιανοί πηγαίνουν στην εκκλησία την Κυριακή, οι Εβραίοι στη συναγωγή το Σάββατο και οι Μουσουλμάνοι στο τζαμί την Παρασκευή.     

Ενδιάμεσες εκλογές 2026

             

Στις πολύ σημαντικές ενδιάμεσες εκλογές (Midterm Elections) των ΗΠΑ, οι οποίες διεξάγονται στο μέσο της τετραετούς θητείας του Προέδρου, μπορεί να μην εκλέγεται Πρόεδρος, αλλά ανανεώνονται σημαντικά νομοθετικά, πολιτειακά και τοπικά αξιώματα.

Συγκεκριμένα, εκλέγονται οι εξής:

1.   Στο Ομοσπονδιακό Κογκρέσο (Federal Congress) 

Βουλή των Αντιπροσώπων (House of Representatives): Εκλέγονται και τα 435 μέλη της Βουλής. Η θητεία των βουλευτών είναι διετής.

Γερουσία (Senate): Εκλέγεται το 1/3 των μελών της (33 έως 35  αναπληρωματικές εκλογές). Οι γερουσιαστές υπηρετούν εξαετή θητεία.

2. Στα Πολιτειακά Αξιώματα (State Level)

Κυβερνήτες (Governors): Στις περισσότερες πολιτείες (36 από τις 50 πολιτείες, καθώς και σε αμερικανικές περιοχές/περιοχές δικαιοδοσίας) διεξάγονται εκλογές για τη θέση του Κυβερνήτη.

Τοπικά Υπουργεία & Αξιώματα Πολιτείας:Σε πολλές πολιτείες εκλέγονται απευθείας από τους πολίτες αξιωματούχοι όπως:

Αντικυβερνήτες (Lieutenant Governors)

Υπουργοί Εσωτερικών της Πολιτείας (Secretaries of State)

Γενικοί Εισαγγελείς (Attorneys General)

Θησαυροφύλακες / Οικονομικοί Ελεγκτές (Treasurers / Comptrollers)

Πολιτειακά Νομοθετικά Σώματα (State Legislatures): Εκλέγονται τα μέλη των τοπικών κοινοβουλίων και γερουσιών στη συντριπτική πλειονότητα των πολιτειών.

                   Τοπικές Εκλογές & Δημοψηφίσματα (Local Level)

Δήμαρχοι & Τοπικοί Άρχοντες:

Εκλογές για Δημάρχους μεγάλων πόλεων, Δημοτικά Συμβούλια, Σχολικές Επιτροπές (School Boards), Αστυνομικούς διευθυντές, Σερίφηδες, Εισαγγελείς  και τοπικούς Δικαστές.

Πολιτειακά Δημοψηφίσματα (Ballot Measures / Initiatives): Οι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν άμεσα  με ένα "Ναι" ή με ένα"Όχι" για τοπικούς νόμους, φορολογικές ρυθμίσεις ή συνταγματικές τροποποιήσεις της πολιτείας τους.

Τι είναι το Κογκρέσο;

Το Κογκρέσο των ΗΠΑ είναι η νομοθετική εξουσία της κυβέρνησης των ΗΠΑ και αποτελείται από δύο σώματα: 

1.   Η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ

2.   Η Γερουσία των ΗΠΑ. 

Οι εκλογές για το Κογκρέσο καθορίζουν: 

Ποιος εκπροσωπεί την κάθε πολιτεία στην ομοσπονδιακή Γερουσία.

Ποιο πολιτικό κόμμα θα έχει την πλειοψηφία στο νομοθετικό σώμα της Γερουσίας για τα επόμενα δύο χρόνια

Πώς λειτουργούν οι εκλογές για το Κογκρέσο

Οι εκλογές για το Κογκρέσο διεξάγονται κάθε δύο χρόνια και  εκλέγεται το ένα τρίτο της Γερουσίας και όλες οι έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Οι επόμενες ενδιάμεσες εκλογές θα διεξαχθούν πάλι την πρώτη Τρίτη του Νοεμβρίου του 2030.

Εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ

Τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ υπηρετούν διετή θητεία. Και οι 435 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται κάθε ενδιάμεση και προεδρική εκλογική περίοδο.

Εκλογές για τη Γερουσία των ΗΠΑ

Υπάρχουν 100 γερουσιαστές στις ΗΠΑ, δύο σε κάθε πολιτεία. Οι γερουσιαστές υπηρετούν εξαετείς θητείες. Επομένως, δεν θα είναι όλοι υποψήφιοι για εκλογή ταυτόχρονα, οι θητείες τους είναι κλιμακωτές. Κάθε δύο χρόνια, και στη διάρκεια κάθε  ενδιάμεσων και προεδρικών εκλογών, εκλέγεται ένα διαφορετικό τρίτο της Γερουσίας.