Ο Αυτοκρατορικός Πρόεδρος …………….

 

     

 

Η Αμερικάνικη άποψη : “Αλλαγή καθεστώτος” (“Regime Change”)

                         

Σοκ προκάλεσε στον πολιτικό, ακαδημαϊκό και δημοσιογραφικό κόσμο της Αμερικής το βιβλίο δύο έγκυρων Αμερικανών δημοσιογράφων με βαθιά και λεπτομερειακή γνώση του έργου του Trump, μια και τον έχουν καλύψει πιο στενά από οποιονδήποτε άλλον Πρόεδρο.

Με το βιβλίο αυτό δημιουργήθηκε και έγινε γνωστό στην Αμερική, το  πορτρέτο του 47^ου Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump. 

Το βιβλίο με τίτλο “REGIME CHANGE” ("ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ") κυκλοφόρησε πρόσφατα στις ΗΠΑ, τον Ιούνιο του 2026 και καλύπτει τον πρώτο χρόνο της δεύτερης προεδρίας του Trump στον Λευκό Οίκο, μια θητεία που φαίνεται απελευθερωμένη από κάθε Συνταγματικό ή πολιτικό φραγμό που είχε στην πρώτη του.

Όσοι ανώτατοι δικαστικοί και στρατηγοί στην πρώτη τετραετία, του είχαν πει "όχι" έχουν φύγει ή τους έχει … φύγει ο νέος Πρόεδρος και όσοι δικηγόροι  θέλουν να παραμείνουν και να εργαστούν στον Λευκό Οίκο έχουν μάθει να αψηφούν δικαστικές αποφάσεις, ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος πεισματικά, διεκδικεί εξουσίες που μέχρι πριν ένα χρόνο έλεγχε το Κογκρέσο.

Είναι ο Πρόεδρος που αναλαμβάνει πρωτοφανή στρατιωτικά, πολιτικά και οικονομικά ρίσκα ανατρέποντας τις λειτουργίες των παγκόσμιων αγορών και αυτό που απομένει σαν εικόνα είναι ένας “Αυτοκρατορικός Πρόεδρος” που λειτουργεί σχεδόν εξ ολοκλήρου μόνο με το ένστικτο του ... Αυτοκρατορικού μεγαλείου του.
Το βιβλίο δεν έχει θεωρητικές ή πολιτικές αναλύσεις, δεν υπάρχουν στις σελίδες του  πολιτικές, κοινωνικές ή ιδεολογικές απόψεις των συγγραφέων του, είναι αποκλειστικά βασισμένο σε εκατοντάδες ρεπορτάζ από τα βάθη των πιο στενά φυλασσόμενων γραφείων του Λευκού Οίκου, μεταφέρει ρεαλιστικά τον αναγνώστη στο “Situation Room”, στην αίθουσα διαχείρισης κρίσεων και πληροφοριών, εκεί όπου ο Πρόεδρος των ΗΠΑ επικοινωνεί σε πραγματικό χρόνο με αξιωματούχους ασφαλείας, παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις και λαμβάνει τις κρίσιμες αποφάσεις του, εκεί από όπου  ξεκίνησε ο νέος πόλεμο στη Μέση Ανατολή, εκεί που είδαν τον Trump, με μια κίνηση στον χάρτη να σφραγίζει τα σύνορα με το Μεξικό, να στέλνει στρατεύματα της Εθνοφρουράς σε πόλεις και κομητείες μαζί με πράκτορες μετανάστευσης και να τους οδηγεί σε θανατηφόρες συγκρούσεις με Αμερικανούς διαδηλωτές.

Οι συγγραφείς-δημοσιογράφοι εισδύουν στα παρασκήνια μιας προεδρίας που μέσα σε δεκαοκτώ μήνες έχει μεταμορφώσει και σε πολλές περιπτώσεις έχει αλλοιώσει τον πολιτικό πολιτισμό στην Αμερική, έχει μετατρέψει το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε τυφλό όργανο αντιποίνων εναντίον των εχθρών του Προέδρου και το ίδιο το Οβάλ γραφείο από επίσημο χώρο υποδοχής και συνάντησης με ξένους ηγέτες, σε ένα θρασύ βήμα αναγγελίας.... δωρεών προς τον Πρόεδρο από πνιγμένους στα πετροδολάρια άραβες αυταρχικούς και διεφθαρμένους ηγέτες.

Αποκαλύπτουν μια δεύτερη θητεία που ωθείται από μια ειρωνεία της Ιστορίας όπως τουλάχιστον ο ίδιος ο Trump την έχει κατανοήσει : ότι τα κατηγορητήρια, οι καταδίκες, οι απόπειρες δολοφονίας και τα τέσσερα χρόνια που τον κράτησαν μακριά από την εξουσία πρέπει να τον κάνουν  πιο εκδικητικό και πιο πρόθυμο στο να παίξει την τύχη οποιασδήποτε χώρας, πλούσιας ή φτωχής, μικρής ή μεγάλης, φιλικής ή εχθρικής ακόμα και μια σύμμαχο, στα ζάρια.
Στο βιβλίο τους, οι δύο κορυφαίοι δημοσιογράφοι των New York Times, η Maggie Haberman και ο Jonathan Swan  αφηγούνται τα πεπραγμένα  του πρώτου έτους μιας αλλόκοτης προεδρίας που δεν μοιάζει με καμία άλλην από ιδρύσεως της χώρας, της .... “Αυτοκρατορικής Προεδρίας του Donald Trum”  που ίσως οδηγήσει σε αλλαγή καθεστώτος.

Η Ευρωπαική άποψη : “Είναι τρελός ο Trump;”

                      

 

Στο τεύχος της 7^ης  Μαΐου, 2026 και  σε σχετική έρευνα του, το μεγάλο και σοβαρό γαλλικό περιοδικό “Le Nouvel Obs”, έθεσε ένα ερώτημα που αν και έχει μπει, εδώ και πολύ καιρό στο μυαλό πολλών Ευρωπαίων και Αμερικανών, αποφεύγουν  να το βγάλουν από το στόματα τους, “Είναι τρελός ο Trump;”  

Στην έρευνα μιλούσαν πολλοί Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ειδικοί που ανέφεραν και ανέλυαν τις διαπιστώσεις τους για τον ψυχισμό του Trump που τις σχημάτισαν όχι βέβαια από κλινικές, αλλά από καθαρά επιστημονικές μακροσκοπικές παρατηρήσεις.

“Αγνόηση της πραγματικότητας”, “άκρατος ναρκισσισμός»”, “φραστικές επιθέσεις και ακρότητες κατά πάντων”, “απρεπής πολιτική και κοινωνική συμπεριφορά’, “αδυναμία συγκροτημένης έκφρασης” και “ανύπαρκτες διανοητικές ικανότητες” είναι οι κύριες διαπιστώσεις,  διάσημων επιστημόνων ψυχολόγων και νευρολόγων σχετικά με τον ψυχισμό του Trump .

Το περιοδικό δεν είχε σκοπό να προχώρησει σε μια πρόχειρη και αυθαίρετη έρευνα που θα κατέληγε σε … βρισιά, αλλά ήθελε να προκαλέσει και στην Ευρώπη την έναρξη της δημόσιας συζήτησης που έχει φουντώσει στις ΗΠΑ γύρω από τις προθέσεις και την πνευματική κατάσταση του Αμερικανού προέδρου κατά τη διάρκεια της τρέχουσας θητείας του.

Στο εν λόγω αφιέρωμα, η ανταποκρίτρια του περιοδικού στις ΗΠΑ, Sarah Halifa-Legrand, συνομίλησε με Αμερικανούς ειδικούς ψυχικής υγείας, αναλύοντας τα εξής σημεία:

Κατάχρηση όρων και λεκτικά ατοπήματα: Τα φαινόμενα “παραφασίας”, όταν ο ασθενής μπερδεύει ή αλλάζει ήχους λέξεων  και λεκτική περιπλάνηση ή παρεκτροπή σε άσχετα θέματα κατά τη διάρκεια των ομιλιών του. 

Ο όρος "Κακόηθες Ναρκισσισμός" (Malignant Narcissism): Αν και οι ψυχολόγοι απέφυγαν να βγάλουν μια οριστική διάγνωση από απόσταση, συμφώνησαν ότι η συμπεριφορά του παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά αυτής της προσωπικότητας, δηλαδή εμμονή  στην παραβίαση κανόνων με έντονη παρορμητικότητα και ανεξέλεγκτο μόνιμο αίσθημα ανωτερότητας.

 Οι αντιδράσεις στις ΗΠΑ από το ερώτημα: Το περιοδικό τόνισε ότι το ερώτημα που έθεσε δεν είναι πλέον περιθωριακό για τους αμερικανούς, καθώς ακόμα και στελέχη του κινήματος MAGA (Make America Great Again) όπως η Γερουσιαστής της πολιτείας  Georgia, Marjorie Taylor Greene, που άνοιξε δημόσια τη συζήτηση για την ικανότητα διακυβέρνησης του προέδρου Trump.

Από την πλευρά του, ο Trump απέρριψε όπως πάντα όλες τις κατηγορίες, δηλώνοντας σταθερά μέσω των δικτύων του πως είναι ένας "πολύ σταθερός ιδιοφυής άνθρωπος" (very stable genius) και ότι οι ιατρικές και γνωστικές του εξετάσεις είναι τέλειες.

Αν και προϊόντος του χρόνου αποδεικνύεται ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ανισόρροπος, οφείλουμε να σεβόμαστε τους κανόνες της πολιτικής ορθότητας και εφόσον το αμερικανικό Σύνταγμα δεν επιτρέπει να τον πάρουν με τον ζουρλομανδύα και να τον οδηγήσουν σε κάποιο ευαγή ίδρυμα, θα τον ακούμε να μας απειλεί από το Οβάλ γραφείο και όχι να βγάζει  ακίνδυνους λόγους από το άλσος κάποιας νευρολογικής κλινικής της Καλιφόρνιας ή της Νέας Υόρκης.

Ας μην λυπάστε όμως τους δυστυχείς Αμερικανούς που θα τον υποστούν άλλα δυόμισι χρόνια, γιατί τις συνέπειες ενός προέδρου-πλανητάρχη δεν τις υφίστανται μόνο οι συμπολίτες του που στο τέλος αυτοί τον ψήφισαν, τις περνούν και όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι αυτού του πλανήτη που δεν τον ψήφισαν.

 .

Υ.Γ. : Τι μπορούμε όμως  να κάνουμε εμείς τα 451 εκατομμύρια κατοίκων της ΕΕ και τρίτης κατά σειρά οικονομικής δύναμης στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ και την Κίνα; Λαμβανομένου υπ’ όψιν της πανίσχυρης οικονομικής και στρατιωτικής δύναμης που διαθέτει ο πλανητάρχης…. Τίποτα, αυτός μας έλαχε, με αυτόν θα ζήσουμε και  με αυτόν θα πορευθούμε με σκυμμένο το κεφάλι και…. τοίχο-τοίχο.

                                                                                                           

                                                                        

Ύβρις και Νέμεσις .........

                              

                                  

Στην ελληνική μυθολογία οι Γίγαντες δεν ήταν απλώς τεράστια γραφικά πλάσματα, με ανθρώπινη μορφή, με πόδια που κατέληγαν σε ουρές ερπετών, και είχαν φίδια αντί για μαλλιά και γένια, ήταν τα παιδιά της Γαίας και του Ουρανού και η σύγκρουσή τους με τους Ολύμπιους Θεούς, για κυριαρχία πάνω στην Γη, η περίφημη “Γιγαντομαχία”, κρύβει δυο από τους πιο κλασικούς συμβολισμούς της Ελληνικής μυθολογίας, οι οποίοι συμπυκνώνουν μέσα τους, την αιώνια αξία της.

Οι Γίγαντες ως παιδιά της Γης, συνδέονταν άμεσα με τα πιο βίαια φυσικά της φαινόμενα, των ηφαιστείων, των σεισμών, ακόμα και υγειονομικών καταστροφών όπως των λοιμών και έτσι φαινόντουσαν και ένοιωθαν ανίκητοι.

Σύμφωνα με τον μύθο, υπήρχε ένας καθοριστικός χρησμός που έλεγε ότι οι Θεοί δεν θα μπορούσαν μόνοι τους να νικήσουν τους Γίγαντες χωρίς την βοήθεια κάποιου θνητού, ο καθοριστικός θνητός σύμμαχος των Θεών που προσέτρεξε σε βοήθεια τους και έκρινε το αποτέλεσμα της μάχης ήταν ο Ηρακλής, όταν οι Θεοί νίκησαν τους Γίγαντες, για να μπορέσουν να τους ακινητοποιήσουν, μια και σαν αθάνατα θεϊκά όντα που ήσαν δεν μπορούσαν να τους σκοτώσουν, τους έθαψαν ζωντανούς κάτω από βουνά και νησιά. Για παράδειγμα, ο Εγκέλαδος θάφτηκε από την Θεά Αθηνά, κάτω από την Αίτνα και από τότε οι κινήσεις του προκαλούν τους σεισμούς, ενώ τον Πολυβώτη ο Ποσειδώνας τον έθαψε κάτω από τη Νίσυρο.

          

Ο 1ος συμβολισμός

Τάξις και Χάος : Ένας κοσμογονικός συμβολισμός

Οι Ολύμπιοι Θεοί αντιπροσωπεύουν το Λόγο, την αρμονία, τον πολιτισμό και την έννομη τάξη.

Οι Γίγαντες είναι προσωποποίηση του Χάους, της άλογης βίας και των τυφλών δυνάμεων της φύσης.

‘Η νίκη των Θεών συμβολίζει την επικράτηση της λογικής και της κοσμικής ισορροπίας πάνω στην άγρια, ανεξέλεγκτη αγριότητα της φύσης.

       

Ο 2ος συμβολισμός 

Ύβρις και Νέμεσις : Ένας ηθικός Συμβολισμός.

Οι Γίγαντες, σε αντίθεση με τους συνετούς Θεούς, πίστευαν ότι δεν χρειαζόντουσαν βοήθεια από κανέναν, αρκούσε το τεράστιο ανάστημά τους και η υλική τους δύναμη για να εξολοθρεύσουν τους αντιπάλους τους, όποιοι και να ήταν αυτοί, ακόμα και αν ήταν Θεοί.

Η συμπεριφορά τους αυτή, για την λογική και κυρίως για την ηθική των αρχαίων Ελλήνων, αποτελούσε τον απόλυτο ορισμό της “Ύβρεως” και με τη τιμωρία τους, με θάψιμο κάτω από βουνά και νησιά, από την Νέμεση, τη Θεά της “Θείας Δίκης” και της "ηθικής ισορροπίας",  έδειξε τότε και θα δείχνει για πάντα, ότι η τυφλή δύναμη χωρίς πνεύμα και μέτρο είναι καταδικασμένη να ταπεινωθεί.

 Υ.Γ. Εάν ο Πρόεδρος Donald Trump έπαιρνε την απόφαση για  στρατιωτική επέμβαση στο Ιράν, λόγω του πυρηνικού του προγράμματος, στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, έστω και χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ασφαλώς και σήμερα δεν θα φαινόταν ο μόνος και ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την πρωτοφανή άνοδο της βενζίνης στα αμερικάνικα πρατήρια καυσίμων και όχι μόνο, ενώ τώρα …..   

                                                                                      

Μήπως οδηγούμεθα πάλι στα βράχια ;

 

                            

Με την λήξη του 16ου Τακτικού Συνέδριου της Ν.Δ, την Κυριακή 17 Μαΐου άνοιξε, όπως άλλωστε αναμενόταν, η νέα προεκλογική περίοδο.

Εκλογές ενόψει  λοιπόν και κάθε πολιτικός αρχηγός ξεκινά με τις καθιερωμένες υποσχέσεις που απευθύνονται στο μυαλό του μέσου πολίτη και που σημασία για αυτόν δεν έχει τι λέει και εννοεί, αλλά τι καταλαβαίνει και πως τις αποδέχεται ο ψηφοφόρος. 

Έτσι βγαίνουν τα αποτελέσματα των πολιτικών αναμετρήσεων και έτσι γράφεται η ιστορία όλων των δημοκρατιών του κόσμου με συνθήματα και υποσχέσεις, στην Ελλάδα, στην Γαλλία, στην Γερμανία, στην Αγγλία ακόμη και στις ΗΠΑ..

Η υπόσχεση και ειδικά αυτή που κυριαρχεί και επιβάλλεται, δεν είναι θεωρητική  διάλεξη, συνήθως είναι ένα σύνθημα για …”γιουρούσι”.

Στην Αμερική, αν και ο Τραμπ το σύνθημα MAGA το έκανε γνωστό με το χαρακτηριστικό αθώο  κόκκινο καπέλο, αυτό έγινε το σύμβολο για την  πρωτοφανή εισβολή στον Λευκό Οίκο το απόγευμα της 6ης Ιανουαρίου του 2021.

Με το “Τσοβόλα δώστα όλα” του 1989 που ακούστηκε σε προεκλογική συγκέντρωση στο Περιστέρι, ο Ανδρέας Παπανδρέου κυριάρχησε, έτσι ποιος θα μπορούσε να πει σε κάποιον να μην τα ζητά “όλα”;

Όταν το σύνθημα ”Με έναν νόμο και με ένα άρθρο” έγινε το σήμα κατατεθέν του Τσίπρα από τον Νοέμβριο του 2012 και στη διάρκεια όλων των πολιτικών ομιλιών και τηλεοπτικών του παρεμβάσεων, ποιος μετά θα τολμούσε να πει στον απλό πολίτη για δύσκολες δημοσιονομικές προσαρμογές ή συμβιβασμό με τους Ευρωπαίους εταίρους, ΕΚΤ και ΔΝΤ;

Με την ουσιαστική έναρξη της νέας προεκλογικής περιόδου, την ακατάσχετη παραχολογία των ηγετών με αποτέλεσμα την αύξηση του δημοσίου ελλείμματος και την πιθανή αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης ξαναγεννάτε σε όλους μας το αγωνιώδες ερώτημα, “Μήπως οδηγούμεθα πάλι στα βράχια”;  Τα καθαρά οικονομικά δεδομένα δεν δείχνουν ότι μπορεί να μας επισκεφτεί πάλι η χρεοκοπία. Αντιθέτως, τα μακροοικονομικά στοιχεία κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση, με αποκλιμάκωση του Δημόσιου Χρέους και να μειώνεται ως ποσοστό του ΑΕΠ με γρήγορους ρυθμούς, παρουσιάζοντας καλύτερη εικόνα ακόμα και από χώρες όπως η Ιταλία.

Η αλήθεια πάντως είναι πως η καχυποψία μας απέναντι στις υποσχέσεις των πολιτικών ηγετών και ιδιαίτερα στις μεγαλεπήβολες προεκλογικές είναι απόλυτα δικαιολογημένη, δεδομένου του πρόσφατου παρελθόντος της χώρας μας.

Οι πρώτες υποσχέσεις

Οι πρώτες ανάγκες και τα μεγάλα προβλήματα όπως κατεγράφησαν από τους δυο κορυφαίους ηγέτες της αντιπολίτευσης φαίνεται να έχουν σχέση με τις μετακινήσεις των πολιτών στα ΜΜΜ και σε αυτά κυρίως στρέφουν το ενδιαφέρον τους και την προσοχή τους. 

Νικόλαος Ανδρουλάκης Πρόεδρος ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής :

Τη δέσμευση πώς το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση θα κάνει πράξη τη δωρεάν μετακίνηση όλων των νέων ηλικίας έως 24 ετών στα μέσα μαζικής μεταφοράς της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, εξήγγειλε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης κατά τη διάρκεια συζήτησης με νέους και νέες στο Πολυχώρο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας

Αλέξης Τσίπρας Πρόεδρος  της ΕΛ.Α.Σ :

Ο πρώην πρωθυπουργός ανέπτυξε τις πέντε υποσχέσεις που, όπως υποστήριξε, μπορούν να βελτιώσουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών.

1^η Ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος σε σταθερή τιμή για όλους

2^η Δημόσιος φορέας κοινωνικής διαχείρισης στεγαστικών δανείων

3^η Δωρεάν μετακίνηση σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη για όλες και όλους πλην των τουριστών

4^η Κατάργηση πανελλαδικών εξετάσεων

5^η Ένταξη των καθηγητών και δασκάλων στο Ειδικό μισθολόγιο και αύξηση των μισθών σε νοσηλευτές και γιατρούς

 Είναι επιβεβλημένη η πληροφόρηση του πολίτη της νέας γενιάς, κυρίως στην μέση εκπαίδευση και στο μάθημα της “Πολιτικής οικονομίας” ότι κάθε “δικαίωμα” του έχει κόστος, κάθε “αίτημα” του απαιτεί χρηματοδότηση, κάθε “κρατική δαπάνη” εκτός από τον αποδέκτη της που είναι ο ίδιος ο πολίτης, έχει πίσω της και κάποιον φορολογούμενο που την πληρώνει και ότι οι δυτικές δημοκρατικές κοινωνίες δεν περιμένουν τις υποσχέσεις των πολιτικών τους για να λειτουργήσουν, αλλά δουλεύουν και οργανώνονται με πόρους από τον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό. Το σε απάντηση στην παραχολογία των ηγετών της αντιπολιτεύσεως, πρόσφατο σύνθημα του πρωθυπουργού ότι “Τσάμπας δεν υπάρχει”, δεν φαίνεται να πιάνει, δεν είναι εύηχο, δεν είναι εύκολο, δεν είναι πιασάρικο. Το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει, αντί να χαϊδεύει αυτιά, τα …γρατζουνάει, έτσι στην προκειμένη περίπτωση θα χρειασθεί το έργο της αποδόμησης των ακατάσχετων και κοστοβόρων υποσχέσεων  να το αναλάβουν εκπαιδευτικοί, οικονομολόγοι και κυρίως εξειδικευμένοι δημοσιογράφοι, πάντως όχι πολιτικοί !. 

Τι δίδασκε για την αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων ο Επίκτητος.

Ο Επίκτητος 50 – 135 μ.Χ , ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Ύστερης Στωικής Φιλοσοφίας, δεν ενδιαφερόταν για θεωρητικές αναζητήσεις, αφηρημένες κοσμολογίες ή περίπλοκη λογική. Η διδασκαλία του είχε έναν ξεκάθαρα πρακτικό και βιωματικό σκοπό: πώς να ζει κανείς με εσωτερική ελευθερία, γαλήνη και αξιοπρέπεια,  ακόμα και ως δούλος, όπως ο ίδιος υπήρξε στο πρώτο μισό της ζωής του. Ο Επίκτητος δεν έγραψε ποτέ τίποτα, όσα γνωρίζουμε για τη διδασκαλία του τα χρωστάμε στον μαθητή του, τον ιστορικό Αρριανό, ο οποίος κράτησε λεπτομερείς σημειώσεις από τις παραδόσεις του .

 Ο πυρήνας της διδασκαλίας του συνοψίζεται στην αρχή της Διάκρισης των Πραγμάτων: 

1. Στα “Εφ' ημίν” 

2. Στα  “Ουκ εφ' ημίν”

Τα “Εφ' ημίν” είναι όλα αυτά που εξαρτώνται από εμάς: Οι σκέψεις μας, οι επιθυμίες μας, οι παρορμήσεις μας, οι αποφάσεις μας και ο τρόπος που επιλέγουμε να αντιδράσουμε σε όσα συμβαίνουν γύρω μας. Εδώ βρίσκεται η απόλυτη ελευθερία μας.

 Τα “Ουκ εφ' ημίν” είναι αυτά που ΔΕΝ εξαρτώνται από εμάς όπως το σώμα μας, η καταγωγή μας, η γνώμη των άλλων, ο πόλεμος, ο πλούτος, η φήμη, η υγεία και ο ίδιος ο θάνατος.

Σύμφωνα με τον Επίκτητο, η ανθρώπινη δυστυχία πηγάζει από ένα και μόνο λάθος: όταν προσπαθούμε να ελέγξουμε τα πράγματα που δεν εξαρτώνται από εμάς, ενώ παραμελούμε εκείνα που πραγματικά ελέγχουμε και μπορούμε να φέρουμε στα μέτρα μας. 

Με τον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν υπήρξε παγκόσμια έκρηξη στις τιμές των καυσίμων, με πολλά προβλήματα στην εθνική οικονομία και η βασική δικαιολογία κάθε Έλληνα πολιτικού που βρίσκεται στην εξουσία είναι ότι πρόκειται για κάτι το εξωγενές, για ένα θέμα που δεν εξαρτάται και δεν ελέγχεται από την Ελλάδα. Πράγματι ο πόλεμος στην μέση Ανατολή είναι κάτι που δεν ελέγχεται από τους Έλληνες πολιτικούς, όμως με βάση την θεωρεία του Επίκτητου θα μπορούσαν οι Έλληνες πολιτικοί να είχαν κάνει προκαταβολικά  αυτό που θα έδινε την λύσει στο πρόβλημα, θα μπορούσαν να είχαν κάνει προ εικοσαετίας εκτεταμένες έρευνες και γεωτρήσεις στις θάλασσες μας, όπως έχουν κάνει οι Σκωτσέζοι, οι Νορβηγοί, οι Ισραηλινοί, είναι κάτι που εξαρτάται αποκλειστικά από μας και να είχαν εξασφαλίσει τις αναγκαίουσες, για την εθνική οικονομία και όχι μόνο, ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου και να μην εξαρτώμεθα από την διεθνή  αγορά για την προμήθεια τους.          

Οι Έλληνες πάντως έχουν δείξει ότι μπορούν να εφαρμόζουν φιλοσοφικές υποδείξεις και παραινέσεις και να κάνουν θαύματα, όπως πριν 40 χρόνια, στο μακρινό 1983 όταν μια φούχτα Ελλήνων εργαζομένων στο φάρμακο και στον τομέα υγείας, με επικεφαλής έναν καθηγητή της οικονομίας ανέλαβαν να μεταγγίσουν και στη χώρα μας το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Αγγλίας, το παγκοσμίως γνωστό NHS (National Health Service) το αξεπέραστο μέχρι σήμερα έργο “Δημόσιας παροχής υπηρεσιών υγείας” που σχεδιάστηκε το 1942 από τον Άγγλο οικονομολόγο Sir William Beveridge.

Η παραπάνω ομάς των Ελλήνων ειδικών το προσάρμοσαν, στην εγχώρια πραγματικότητα, με ελάχιστες αλλαγές, συνδυάζοντας το με  ανάπτυξη της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας σε τομείς όπως της ασφάλειας, της ποιότητας, του κόστους που σε ελάχιστα χρόνια το Ελληνικό φάρμακο έφτασε να είναι πάνω από το μέσο Ευρωπαϊκό επίπεδο. 

Τον Φεβρουάριο του 2020 ξέσπασε η παγκόσμια πανδημία του COVID-19 και για πρώτη φορά πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν χρειάσθηκε να επικαλεσθεί τη γνωστή και τετριμμένη δικαιολογία ….“Οτι πρόκειται για κάτι το εξωγενές, για ένα θέμα που δεν εξαρτάται και δεν ελέγχεται από την Ελλάδα”. Η επιτυχημένη, λόγω της ύπαρξης του ΕΣΥ,  αντιμετώπιση της πανδημίας από την Ελλάδα, ενώ ακόμη και στις πιο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου, στην Ιταλία, στην Γερμανία, στις ΗΠΑ, ακόμη και στην Αγγλία αφήνονταν οι ηλικιωμένοι στην τύχη τους, τον ανέδειξε σαν τον πιο ικανό Ευρωπαίο ηγέτη στον αγώνα εναντίον του COVID-19, ενώ στην ουσία απλά εφήρμοσε με ψηφιακό, για πρώτη φορά στην Ελλάδα τρόπο, τα προβλεπόμενα από το ΕΣΥ …πρωτόκολλα  . Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης άρθηκε από τον ΠΟΥ στις 5 Μαΐου 2023. 

Η πανδημία COVID-19 προκάλεσε παγκοσμίως πάνω από 6 εκατομμύρια θανάτους και πάνω από 570 εκατομμύρια μολύνσεις, στην Ελλάδα πάντως κατέγραψε περίπου 40.000 απώλειες και 5,8 έως 6,1 εκατομμύρια επιβεβαιωμένα κρούσματα, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο θανατηφόρες επιδημίες στην παγκόσμια ιστορία.