Η μετατοπιση της κρατικής εξουσίας στο “Τεχνητό Κράτος” ……

          

                                       

                                             

Σε ένα νέο βιβλίο που κυκλοφόρησε την 26^η Αυγούστου 2026 στις ΗΠΑ και που καταφανώς είναι αποτέλεσμα του τρόμου που έχει σπείρει στην Αμερικάνικη ακαδημαϊκή κοινότητα η εντός ελαχίστου χρόνου αλματώδης και κυρίως ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της ΑΙ (Τεχνητή Νοημοσύνη), με τον τίτλο : “Η άνοδος και η πτώση του Τεχνηκού Κράτους” (The Rise and Fall of the Artificial State), η συγγραφέας του βιβλίου Jill Lepore καθηγήτρια της Αμερικανικής Ιστορίας και της Νομικής Επιστήμης στο Harvard University καθώς και διακεκριμένη αρθρογράφος στο περιοδικό “New Yorker”, παρουσιάζει μια βαθιά και ανησυχητική ανάλυση για το πώς η ψηφιακή τεχνολογία. μέσω της ΑΙ  διαβρώνουν ήδη τη φιλελεύθερη δημοκρατία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η Άνοδος του “Τεχνητού Κράτους”.

Εμπνευσμένη από το κλασικό έργο του 1951 της Hannah Arendt, «Οι απαρχές του ολοκληρωτισμού» (The Origins of Totalitarianism), η Jill Lepore ορίζει την ΑΙ ή το «Τεχνητό Κράτος» όπως η ίδια την αποκαλεί,  ως την επερχόμενη  διακυβέρνηση των ανθρώπων από μηχανές τις οποίες θα κατασκευάζουν πανίσχυρες ιδιωτικές εταιρείες με επικεφαλείς δισεκατομμυριούχους επενδυτές, οι οποίοι αν και θα βρίσκονται στο περιβάλλον πανίσχυρων πολιτικών, θα στερούνται κάθε πολιτικής συνείδησης. όπως συμβαίνει τώρα με τον Elon Musk,  τον πρώτο και μοναδικό τρισεκατομμυριούχοuς στον κόσμο που σήμερα είναι στο επιτελείο του Αμερικανού Προέδρου και ίσως αύριο ο ίδιος ή κάποιος όμοιος του, να είναι στο επιτελείο του Πρόεδρου της Κινέζικης Δημοκρατίας.

Πρόκειται για ένα απάνθρωπο πολιτικό μοντέλο που θα αντικαθιστά τη συνταγματική δημοκρατία με μια διακυβέρνηση που θα ολοκληρώνει το έργο της μέσω αλγορίθμων και δεδομένων.

Το "Τεχνητό Κράτος" δεν θα είναι ένα παραδοσιακό κράτος με τις κλασικές υπηρεσίες παιδείας, υγείας, ασφάλειας, εμπορείου, μεταφορών θα είναι το αποτέλεσμα της μεταβίβασης των κρατικών λειτουργιών σε μεγάλα τεχνολογικά συστήματα, τα αποκαλούμενα Big Tech και οι αρχιτέκτονες αυτών των συστημάτων θα ενδιαφέρονται μόνο για το  οικονομικό τους αποτέλεσμα και όχι για το κράτος δικαίου ή τη δημοκρατική συναίνεση.

Η Jill Lepore  χρησιμοποιεί στο βιβλίο της μια σκληρή μεταφορά: "Το “Τεχνητό Κράτος”  θα αντιμετωπίζει τους ανθρώπους όπως ο άνθρωπος τα ζώα και μάλιστα στην “εντατική κτηνοτροφία”.

Το κράτος αυτό θα μας κατηγοριοποιεί, θα μας απομονώνει και θα μας αποξενώνει, μετατρέποντάς μας από δημιουργούς και εργαζόμενους ανθρώπους σε απλά όντα συλλογής δεδομένων και ψηφιακών προβλέψεων.

Οι δισεκατομμυριούχοι επενδυτές, ιδιοκτήτες των Big Tech της και της Silicon Valley δεν θα αντλούν τις ιδέες τους από την πολιτική επιστήμη ή τη φιλοσοφία, αλλά από δυστοπικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας και αντί στο όνομα του ανθρωπίνου γένους να αποφύγουν αυτές τις δυστοπίες, αντίθετα θα τις χρησιμοποιούν ως “οδηγό” για να αναπτύξουν τις  επιχειρήσεις τους, αδιαφορώντας για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η Πτώση του Τεχνητού Κράτους.

 Η πιο σημαντική θέση της συγγραφέως, ιστορικού και νομικού, είναι ότι τίποτα από όλα αυτά δεν είναι αναπόφευκτα. Όπως η ανθρωπότητα κατάφερε στο παρελθόν να διαλύσει άλλα απάνθρωπα συστήματα όπως την φεουδαρχία, τον φασισμό και τη δουλεία, έτσι μπορεί να αποσυναρμολογήσει και το «Τεχνητό Κράτος

Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε την ιστορία του, να απαιτήσουμε ξανά τον έλεγχο του και να διορθώσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι της Silicon Valley παρερμηνεύοντας την επιστημονική φαντασία και αφιερώνοντας όλο το ενδιαφέρον και τα κεφάλαια τους στην άνοδο της  αξίας των μετοχών των «Big Tech»  εταιρειών τους, αδιαφορούν παντελώς για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η επέτειος των 250 χρόνων από την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών γιορτάσθηκε καθώς η χώρα διανύει μια περίοδο βαθιάς πολιτικής πόλωσης, αμφισβήτησης των θεσμών, του Συντάγματος και της ανεξέλεγκτης επέλασης ραγδαίων τεχνολογικών μετασχηματισμών που απειλούν ευθέως την λειτουργία του κράτους και τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Στο σημείο αυτό αναπόφευκτα, προκύπτει το ερώτημα : Μπορεί η δημοκρατία να συνεχίσει να λειτουργεί όταν η πολιτική ζωή μεταφέρεται ολοένα περισσότερο σε κερδοσκοπικές ιδιωτικές ψηφιακές πλατφόρμες όπου επικρατούν οι δισεκατομμυριούχοι επενδυτές της ΑΙ που συγχρόνως είναι και διακεκριμένοι επιτελείς ενός πανίσχυρου παγκόσμιου αρχηγού, του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών ;

Η Jill Lepore, καθηγήτρια της Αμερικανικής Ιστορίας και της Νομικής Επιστήμης  στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και αρθρογράφος στο περιοδικό «New Yorker», έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος του έργου της ακριβώς σε απαντήσεις σε αυτού του είδους τα ερωτήματα. Στα βιβλία, στις δημόσιες παρεμβάσεις και στα άρθρα της εξετάζει την αμερικανική ιστορία όχι ως μια γραμμική πορεία προόδου αλλά ως μια διαρκή διαπραγμάτευση.

Το τελευταίο διάστημα έχει επικεντρωθεί ιδιαίτερα στη σχέση τεχνολογίας και πολιτικής, υποστηρίζοντας ότι οι φιλελεύθερες δημοκρατικές κατακτήσεις τελευταίων αιώνων βρίσκονται μπροστά σε μια βαθιά μετατόπιση, καθώς διολισθαίνουν μετά από μια καθολική και ανεξέλεγκτη χρήση της ΑΙ, σε έναν κόσμο στον οποίο οι δημοκρατικοί θεσμοί θα αντικαθίστανται σταδιακά αλλά σταθερά από νέους κανόνες που θα επιβάλουν το “Τεχνηκό Κράτος” (Artificial state)  και οι δισεκατομμυριούχοι μέτοχοι των “Big Tech”.

 

 Jill Lepore : Καθηγήτρια Ιστορίας και Νομικής στο Harvard University USA

 

 Τι σημαίνει καθηγήτρια/καθηγητής σε μεγάλο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο

Η πρόσληψη καθηγητή σε ένα μεγάλο ιδιωτικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, όπως το Harvard, το Stanford ή το MIT, βασίζεται σε αυστηρά κριτήρια ακαδημαϊκής αριστείας και ακολουθεί μια μακρά διαδικασία αξιολόγησης που είναι παντελώς αδύνατη η εφαρμογή της στα Πανεπιστήμια μας, μια που τα κριτήρια που βαρύνουν είναι περισσότερο πολιτικά -ιδεολογικά και λιγότερο ακαδημαϊκά.

Προϋποθέσεις Πρόσληψης

• Ακαδημαϊκοί Τίτλοι: Απαραίτητη προϋπόθεση είναι το διδακτορικό (Ph.D.) από αναγνωρισμένο και συνήθως κορυφαίο πανεπιστήμιο. Στις θετικές επιστήμες (STEM), απαιτείται επιπλέον πολυετής εμπειρία ως μεταδιδακτορικός ερευνητής (postdoc).
• Ερευνητικό Έργο και Δημοσιεύσεις: Υψηλός δείκτης παραγωγής πρωτότυπης έρευνας. Στις ανθρωπιστικές σπουδές ζητείται η προοπτική ή η ύπαρξη βιβλίου (monograph) από έγκριτο ακαδημαϊκό εκδοτικό οίκο, ενώ στις θετικές επιστήμες δημοσιεύσεις σε κορυφαία περιοδικά (π.χ. Nature, Science) και εξασφάλιση χρηματοδοτήσεων (grants).
• Διδακτική Ικανότητα: Απόδειξη παιδαγωγικής επάρκειας, παρουσίαση φιλοσοφίας διδασκαλίας (Teaching Statement) και συχνά εμπειρία αυτοτελούς διδασκαλίας μαθημάτων.
• Συσстатиκές Επιστολές: Συνήθως 3 έως 5 επιστολές από καταξιωμένους ακαδημαϊκούς εκτός του ιδρύματος (arm's-length letters) που αξιολογούν την αξία του υποψηφίου στον κλάδο του.
• Διαδικασία Επιλογής (Academic Job Market): Περιλαμβάνει την υποβολή φακέλου (βιογραφικό, ερευνητική και διδακτική πρόταση, δείγματα γραφής), αρχικές συνεντεύξεις, και τελικά μια διερευνητική διήμερη επίσκεψη στην πανεπιστημιούπολη (on-campus visit) που περιλαμβάνει δημόσια διάλεξη (job talk) και συνεντεύξεις με τη σχολή και τη διοίκηση.
• Δυνατότητα Πρόσληψης: Για να προσληφθεί κάποια/ος ως καθηγητής/καθηγήτρια σε μεγάλο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο πρέπει να μην είναι τυχαίος και για να μονιμοποιηθεί, πρέπει να αποδειχθεί σπουδαίος επιστήμων.  

Τα χαρακτηριστικά των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης (AI)

Οι βασικότεροι οργανισμοί και εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης (AI) παγκοσμίως, το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς και ο τρόπος χρηματοδότησής τους διαμορφώνονται σήμερα τον Σεπτέμβριο του 2026 ως εξής:

·        OpenAI

o   Ιδιοκτησία / Στήριξη: Λειτουργεί με υβριδικό μοντέλο ("capped-profit"). Σημαντικότεροι επενδυτές και στρατηγικοί εταίροι είναι η Microsoft, η Amazon, η SoftBank, η Nvidia και η Thrive Capital.

o   Πηγές Κεφαλαίων: Αλλεπάλληλοι γύροι χρηματοδότησης δισεκατομμυρίων από venture capital, στρατηγικές επενδύσεις, συνδρομές χρηστών από ChatGPT, Plus/Team/Enterprise και χρεώσεις API για προγραμματιστές.

·        Anthropic

o   Ιδιοκτησία / Στήριξη: Της ανεξάρτητης εταιρείας “Public Benefit Corporation” που ιδρύθηκε από πρώην στελέχη της OpenAI. Βασικοί επενδυτές και στρατηγικοί υποστηρικτές είναι η Google και η Amazon.

o   Πηγές Κεφαλαίων: Μεγάλοι γύροι χρηματοδότησης, άμεσες επενδύσεις με αντάλλαγμα μερίδια και παροχή υπολογιστικής ισχύος, “cloud credits” από την Google και την Amazon, καθώς και έσοδα από το συνδρομητικό Claude.

·        Google DeepMind / Google AI

o   Ιδιοκτησία / Στήριξη: Ανήκει εξ ολοκλήρου στην Alphabet Inc. είναι η μητρική εταιρεία της Google.

o   Πηγές Κεφαλαίων: Χρηματοδοτείται απευθείας από τα έσοδα της Google (Διαφημίσεις, YouTube, Google Cloud) και εμπορευματοποιεί τα μοντέλα της μέσω του Google Cloud και των υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης Gemini.

·        Microsoft AI

o   Ιδιοκτησία / Στήριξη: Ανήκει στη Microsoft Corporation.

o   Πηγές Κεφαλαίων: Εταιρικά έσοδα της Microsoft από το cloud, τα λειτουργικά συστήματα και τις σουίτες εφαρμογών (Microsoft 365 Copilot), παράλληλα με τη βαθιά στρατηγική συμμαχία της με την OpenAI.

·        Meta AI

o   Ιδιοκτησία / Στήριξη: Ανήκει στη Meta Platforms, Inc. (συμφερόντων Mark Zuckerberg).

o   Πηγές Κεφαλαίων: Χρηματοδοτείται οργανικά από τα τεράστια έσοδα της Meta από τις ψηφιακές διαφημίσεις (Facebook, Instagram, WhatsApp), διαθέτοντας παράλληλα τα μοντέλα της σειράς Llama ως ανοιχτού κώδικα, open-weights.

·        xAI

o   Ιδιοκτησία / Στήριξη: Ιδρύθηκε από τον μοναδικό τρισεκατομμυριούχο  Elon Musk και συνδέεται επιχειρηματικά με τα ευρύτερα συστήματα του “Big Tech”,  όπως η SpaceX.

o   Πηγές Κεφαλαίων: Ιδιωτικοί γύροι χρηματοδότησης από επενδυτές τεχνολογίας, κεφάλαια του ίδιου του ιδρυτή και ενσωμάτωση του Grok στην πλατφόρμα X (πρώην Twitter).

·        Mistral AI

o   Ιδιοκτησία / Στήριξη: Ανεξάρτητη γαλλική startup με έδρα το Παρίσι, υποστηριζόμενη από ευρωπαϊκά και διεθνή επενδυτικά κεφάλαια, καθώς και από εταιρείες όπως η Microsoft και η Nvidia. 

    Πηγές Κεφαλαίων: Γύροι venture capital και εμπορικά συμβόλαια με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και μεγάλες επιχειρήσεις για εξειδικευμένα μοντέλα     

Υ.Φ. : Πολλοί, σε όλον τον κόσμο, αναμένουν να σταματήσει η επέλαση του “Τεχνητού Κράτους” εφόσον  χάσει ο Trump στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, κάτι που δεν φαίνεται πάντως  να είναι εύκολο διότι ο Θεός εκτός από το Ιράν, την Κολομβία, την Γροιλανδία και τον Καναδά που του έστειλε για να τσακώνεται, του έχει κάνει δώρο και τους Δημοκρατικούς, οι οποίοι κατεβάζουν σαν υποψηφίους πολιτικούς σαν τον Jo Biden ή την Kamila Haris, κάτι σαν Ανδρουλάκη ή Καρυστιανού ή ακόμη χειρότερο ... μουσουλμάνους. Αν όμως ο Trump δεν χάσει τον έλεγχο των δυο νομοθετικών σωμάτων του Κογκρέσου, την Γερουσία και την Βουλή των Αντιπροσώπων, δεν πρόκειται ούτε αυτός να σταματήσει τις ηλιθιότητες που όλοι πληρώνουμε, ούτε και να εμποδισθεί η ανεξέλεγκτη επέλαση του “Τεχνητού Κράτους”. Και μια και μένουν άλλα δυόμιση  χρόνια  θητείας, ας κάνουμε το μόνο που μπορούμε έτσι όπως μπλέξαμα, τον σταυρό μας 

                                                                                         

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας στην Ελλάδα, στο UK και USA .....

 

                                                    

                                                       

Το καλοκαίρι του 1983 ψηφιζόταν επί της αρχής στο Τμήμα Διακοπών της Βουλής το νομοσχέδιο για το ΕΣΥ, που μαζί με την δωρεάν παιδεία, που είχε θεσπιστεί 19 χρόνια πριν επί κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου το 1964, ήταν η δεύτερη μεγάλη  κοινωνική μεταρρύθμιση στην ιστορία της χώρας.

Ήταν 26 Αυγούστου 1983 όταν ο υπουργός Υγείας και Πρόνοιας Π. Αυγερινός  εισηγούμενος το νομοσχέδιο, είχε μια θυελλώδη πολιτική σύγκρουση για το κόστος, τον ρόλο κράτους και  ιδιωτών στην υγεία,  τα ασφαλιστικά ταμεία και κυρίως, για το πως θα οργανωνόταν η δημόσια Υγεία στη χώρα μας

Η ρίζα των αντιπαραθέσεων εκείνων των ημερών βρισκόταν μεν στη φιλοσοφία με την οποία το κράτος θα αντιμετώπιζε στο εξής την Υγεία, κυρίως όμως ήταν το τεράστιο κόστος που τρόμαζε τους πάντες.

Τελικά το νομοσχέδιο επί του συνόλου ψηφίστηκε από τη Βουλή στις 16 Δεκεμβρίου 1983 και έγινε ο Νόμος 1397/1983, ο περιώνυμος νόμος του ΕΣΥ.

Αν και το ελληνικό ΕΣΥ ιδρύθηκε κατ’ εικόνα και ομοίωση με το βρετανικό NHS έχοντας την ίδια κοινωνική αρχή, δηλαδή σαν υγειονομική αρχή την καθολική κάλυψη του πληθυσμού, με το πέρασμα του χρόνου τα δύο συστήματα παρουσιάζουν πλέον θεμελιώδεις αποκλίσεις σε αρκετά σημεία, όπως στη χρηματοδότηση, τον ρόλο του Προσωπικού Γιατρού και στην πρόσβαση των ασθενών σε ειδικούς γιατρούς.

 Η σύγκριση των δύο συστημάτων με τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες τους

Συγκριτικός Πίνακας του ΕΣΥ με το NHS

Τομέας	Ελληνικό ΕΣΥ	Βρετανικό NHS
Μοντέλο & Χρηματοδότηση	Μικτό σύστημα. Βασίζεται στη γενική φορολογία αλλά και σε υποχρεωτικές ασφαλιστικές εισφορές ΕΦΚΑ / ΕΟΠΥΥ.	Αμιγώς Κρατικό. Χρηματοδοτείται σχεδόν αποκλειστικά από την άμεση και έμμεση γενική φορολογία.
Ο Ρόλος του Προσωπικού Γιατρού (Gatekeeping)	Χαλαρός / Προαιρετικός. Αν και γίνονται μεταρρυθμίσεις, ο ασθενής μπορεί ακόμα να παρακάμψει τον προσωπικό γιατρό και να κλείσει απευθείας ραντεβού με ειδικό (π.χ. καρδιολόγο).	Αυστηρός (Gatekeeper). Οικογενειακοί γιατροί (GPs - General Practitioners). Δεν βλέπεις ειδικό γιατρό σε νοσοκομείο αν δεν σε παραπέμψει γραπτώς ο GP σου.
Ταχύτητα Πρόσβασης σε Ειδικούς	Σχετικά γρήγορη. Λόγω του μεγάλου αριθμού γιατρών, η πρόσβαση σε ειδικότητες είναι άμεση (συχνά και εντός ημερών, αν και μερικές φορές με κάποιο φακελάκι).	Πολύ αργή. Παρατηρούνται τεράστιες λίστες αναμονής, μήνες ή και άνω του έτους, για ένα απλό ραντεβού με ειδικό ιατρό ή για προγραμματισμένο χειρουργείο.
Διαθεσιμότητα Ιατρικού Προσωπικού	Υψηλή αναλογία γιατρών. Η Ελλάδα διαθέτει περίπου 6,5 γιατρούς ανά 1.000 κατοίκους (υπάρχει όμως σοβαρή έλλειψη σε νοσηλευτές).	Χαμηλή αναλογία γιατρών.Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει μόλις περίπου 3,3 γιατρούς ανά 1.000 κατοίκους, αντιμετωπίζοντας διαχρονικές ελλείψεις προσωπικού.
Επείγοντα Περιστατικά    (ΕΠ)	Πίεση αλλά ροή. Υπάρχουν πολύωρες αναμονές στις εφημερίες μεγάλων νοσοκομείων, αλλά η διαλογή επιτρέπει σχετικά γρήγορη εξέταση.	Κρίση αναμονής.Τα ΕΠ στο Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζουν ακραίες καθυστερήσεις, με τις αναμονές να ξεπερνούν συχνά τις 4 έως 8 ώρες.
Ιδιωτική Δαπάνη (Out-of-pocket)	Πολύ υψηλή (~40%). Οι Έλληνες πληρώνουν πολλά σε ιδιώτες γιατρούς, διαγνωστικά κέντρα ή συμμετοχές σε φάρμακα για να αποφύγουν τις δυσλειτουργίες του ΕΣΥ.	Πολύ χαμηλή (~10-15%). Το σύστημα είναι σχεδόν απόλυτα δωρεάν. Η ιδιωτική υγεία χρησιμοποιείται ελάχιστα και κυρίως από όσους έχουν εταιρικά πακέτα ασφάλισης.

Τα 2 Κύρια Παράδοξα της Σύγκρισης

1.    Το παράδοξο των Γιατρών και των Υποδομών:
Η Ελλάδα έχει υπερδιπλάσιους γιατρούς ανά κάτοικο σε σχέση με τη Μεγάλη Βρετανία 6,5 γιατρούς ανά 1.000 κατοίκους, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο έχει μόλις περίπου 3,3 γιατρούς ανά 1.000 κατοίκους. Παρόλα αυτά, το NHS διαθέτει πολύ πιο οργανωμένες νοσοκομειακές δομές, σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό, ψηφιοποιημένα συστήματα, ο ηλεκτρονικός φάκελος ασθενούς είναι προσβάσιμος ψηφιακά από νοσοκομεία, ιατρούς, φαρμακοποιούς, υπηρεσίες υγείας και τα πρωτόκολλα εργασίας για το προσωπικό του NHS είναι αυστηρά.

2.    Η διαφορετική νοοτροπία Ελλήνων - Βρετανών στην Υγεία:
Ενώ και τα δύο συστήματα όχι μόνο διακηρύσσουν αλλά και διασφαλίζουν τη «δωρεάν υγεία για όλους», στην Ελλάδα ο ανυπόμονος πολίτης θα καταφύγει στον ιδιωτικό τομέα για να κάνει γρήγορα μια εξέταση ή για να δει έναν γιατρό της αρεσκείας του. Στην Αγγλία, ο πολίτης δεν θα πληρώσει σχεδόν ποτέ, θα αναγκαστεί όμως να περιμένει υπομονετικά στη σειρά του, ακόμη κι αν πονάει, λόγω του απροσπέλαστου φίλτρου των Οικογενειακών Γιατρών GPs.

             Το σύστημα δημόσιας υγείας στις ΗΠΑ  (US Free universal healthcare)

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν διαθέτουν ένα ενιαίο, καθολικό σύστημα δημόσιας υγείας  τύπου Ευρώπης ή Ηνωμένου Βασιλείου. Το Αμερικάνικο σύστημα υγείας βασίζεται κυρίως στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στην ιδιωτική ασφάλιση μέσω των ασφαλιστικών παροχών από τους εργοδότες.

Ωστόσο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι πολιτείες λειτουργούν συγκεκριμένα κρατικά προγράμματα δημόσιας περίθαλψης για ευάλωτες και στοχευμένες ομάδες πληθυσμού. Τα κυριότερα προγράμματα είναι:

• Medicare: Ομοσπονδιακό πρόγραμμα ασφάλισης υγείας που απευθύνεται κυρίως σε άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω, καθώς και σε ορισμένα νεότερους ανθρώπους με σοβαρές αναπηρίες ή χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
• Medicaid: Πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από κοινού από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τις πολιτείες, σχεδιασμένο για να παρέχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε οικογένειες και άτομα με πολύ χαμηλό εισόδημα και περιορισμένους πόρους.
• CHIP (Children's Health Insurance Program): Πρόγραμμα που προσφέρει χαμηλού κόστους ασφαλιστική κάλυψη σε παιδιά από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος που δεν δικαιούνται το Medicaid αλλά δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά την ιδιωτική ασφάλεια.
• VA (Veterans Affairs) & IHS (Indian Health Service): Εξειδικευμένα δημόσια συστήματα που παρέχουν περίθαλψη αποκλειστικά σε βετεράνους των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ καθώς και σε εναπομείναντες Ιθαγενείς Αμερικανούς, τους Ινδιάνους, αντίστοιχα.

Πέρα από τα παραπάνω προγράμματα, υπάρχει το Affordable Care Act (ACA) γνωστό ευρέως και ως Obamacare,  το οποίο δεν αποτελεί δημόσιο σύστημα υγείας, αλλά έναν ομοσπονδιακό νόμο που ρυθμίζει την αγορά ιδιωτικών ασφαλειών, παρέχει κρατικές επιδοτήσεις σε χαμηλότερα εισοδήματα για την αγορά ασφάλειας και απαγορεύει στις ασφαλιστικές να απορρίπτουν άτομα με προϋπάρχοντα νοσήματα. 

 Πότε υπάρχει υποχρεωτική Περίθαλψη στις ΗΠΑ (Νόμος EMTALA)

Σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο EMTALA (Emergency Medical Treatment and Labor Act), όλα τα νοσοκομεία στις ΗΠΑ που διαθέτουν τμήμα επειγόντων περιστατικών και λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση υποχρεούνται να δεχτούν οποιονδήποτε ασθενή βρίσκεται σε κατάσταση απειλητική για τη ζωή του. Δεν επιτρέπεται να του αρνηθούν την περίθαλψη, ούτε να ζητήσουν προκαταβολή ή οποιαδήποτε στοιχεία ασφάλισης του,  προτού σταθεροποιήσουν την τρωθείσα υγεία του.

Η Διαδικασία και το Κόστος

·        Σταθεροποίηση πρώτα: Οι γιατροί θα κάνουν όλες τις απαραίτητες επείγουσες επεμβάσεις, χειρουργεία ή νοσηλεία στη ΜΕΘ μέχρι να θεωρηθεί η κατάσταση του ασθενούς ιατρικά σταθερή.

·        Η Χρέωση: Ο νόμος εξασφαλίζει την πρόσβαση στην επείγουσα φροντίδα, αλλά δεν την κάνει δωρεάν. Ο άπορος ή ανασφάλιστος πολίτης θα λάβει κανονικά τους λογαριασμούς νοσηλείας στο σπίτι του, οι οποίοι για σοβαρά ατυχήματα, όταν υπάρχουν χειρουργεία ή πολυήμερη ΜΕΘ, φτάνει συχνά σε εξωφρενικά ποσά με δεκάδες ή ακόμα και εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια.

Τι γίνεται μετά τη νοσηλεία (Μηχανισμοί Προστασίας)

·        Charity Care (Φιλανθρωπική Περίθαλψη): Τα περισσότερα νοσοκομεία στις ΗΠΑ είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (non-profit) και υποχρεούνται από τον νόμο να διαθέτουν προγράμματα οικονομικής βοήθειας. Αν το εισόδημα του ασθενούς είναι κάτω από συγκεκριμένα όρια, π.χ. κάτω από το 200% του ορίου φτώχειας, το νοσοκομείο μπορεί να διαγράψει το χρέος ολοσχερώς ή να προσφέρει μεγάλη έκπτωση.

·        Medicaid (Κρατική Ασφάλεια): Για άτομα με πολύ χαμηλά εισοδήματα, υπάρχει συχνά η δυνατότητα αναδρομικής ένταξης στο Medicaid (το κρατικό πρόγραμμα υγείας για απόρους), το οποίο μπορεί να καλύψει τα έξοδα του ατυχήματος εκ των υστέρων.

·        Διαπραγμάτευση και Διαγραφή Χρέους: Εάν ο ασθενής δεν πληροί τα κριτήρια για δωρεάν περίθαλψη αλλά αποδεδειγμένα δεν έχει την οικονομική δυνατότητα, τα νοσοκομεία συχνά διαπραγματεύονται ένα πολύ μικρότερο εφάπαξ ποσό ή διαγράφουν το χρέος ως «ανείσπρακτο» (bad debt).

ΥΓ: Παρότι κανένα νοσοκομείο στις ΗΠΑ δεν μπορεί να διώξει έναν ασθενή και πολύ περισσότερο να αρνηθεί τη σωτηρία της ζωής του την ώρα του ατυχήματος, ωστόσο τα απλήρωτα νοσήλια που θα δημιουργηθούν μπορούν να επηρεάσουν καταλυτικά το πιστωτικό προφίλ του (credit score), εκτός εάν καλυφθούν από τα προαναφερθέντα προγράμματα πρόνοιας.

                                                                                                  ο