Η Πέμπτη φάλαγγα της Μαδρίτης και τα Καρκινώματα των Αθηνών ……………….

 

Η Πέμπτη φάλαγγα της Μαδρίτης.

         

Ο όρος “πέμπτη φάλαγγα” στα ισπανικά  “quinta columna” , υποδηλώνει ομάδα εχθρών  που βρίσκεται και δρα εντός των τειχών.

Η φράση αναφέρεται στην πολιορκία της Μαδρίτης το φθινόπωρο του 1936, κατά τους πρώτους μήνες του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και μετά το κίνημα του  στρατηγού Franco  

Οκτώβριος του 1936 και οι πραξικοπηματίες  υπό την ηγεσία του στρατηγού Franco  βάδιζαν προς τη Μαδρίτη για να καταλάβουν την πρωτεύουσα και να ανατρέψουν την μόλις εκλεγμένη  κυβέρνηση της Ισπανίας από τις βουλευτικές εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1936. Σε αυτές τις εκλογές είχε επικρατήσει το Λαϊκό Μέτωπο (Frente Popular). Λίγους μήνες αργότερα, στις 17 Ιουλίου 1936, ο στρατηγός Φράνκο μαζί με άλλους εθνικιστές αξιωματικούς, στο Ισπανικό τότε Μαρόκο εκδήλωσαν στρατιωτικό πραξικόπημα και βάδισαν κατά της Μαδρίτης για να ανατρέψουν την υπό τον Σαντιάγο Κασάρες Κιρόγα νόμιμη κυβέρνηση.

Ο στρατηγός Emilio Mola, διοικητής των στρατευμάτων του Franco στον Βορρά, σε ραδιοφωνικές δηλώσεις του περιγράφοντας τη στρατηγική της επίθεσης εξήγησε ότι είχε χωρίσει τις δυνάμεις του σε τέσσερις στρατιωτικές φάλαγγες που κατευθύνονταν προς τη Μαδρίτη έξω από την πόλη, από τον βορρά, το νότο, την ανατολή και τη δύση, αλλά υποστήριξε ότι βασιζόταν και σε μία “πέμπτη φάλαγγα”, δηλαδή στους υποστηρικτές του Φράνκο που βρίσκονταν μέσα στη Μαδρίτη, έτοιμοι να σαμποτάρουν τη δημοκρατική άμυνα μόλις πλησίαζε ο στρατός. Η φράση διαδόθηκε ταχύτατα από τους ανταποκριτές του ξένου τύπου, όπως ο Ernest Hemingway, ο οποίος αργότερα έγραψε και το θεατρικό έργο “Η Πέμπτη Φάλαγγα”.

Σήμερα, ο όρος “πέμπτη φάλαγγα” χρησιμοποιείται μεταφορικά για να περιγράψει οποιαδήποτε ομάδα ή άτομα που δρουν, υπονομευτικά  μέσα από το εσωτερικό της χώρας, προς όφελος του εξωτερικού εχθρού.

 Τα Καρκινώματα των Αθηνών.

 

                

Η στρατηγική συμμαχία Ελλάδας - Ισραήλ αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα κεφάλαια της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τα τελευταία χρόνια. Η σημερινή κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, την προωθεί ως πυλώνα σταθερότητας, αποτροπής και αμυντικής θωράκισης της χώρας, κόμματα όμως της αριστεράς εξαπέλυσαν ποικίλες και σφοδρές αντιδράσεις και ενστάσεις, ειδικά στον απόηχο των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

Καταγγελία της συμμαχίας.

 

              

·      ΚΚΕ Θέση: Πλήρης εναντίωση στη συμμαχία Ελλάδος - Ισραήλ και αίτημα για άμεση ακύρωση όλων των στρατιωτικών και αμυντικών συμφωνιών.

• Δηλώσεις Δημήτρη Κουτσούμπα: Το ΚΚΕ χαρακτηρίζει το Ισραήλ “κράτος- δολοφόνο” και καταγγέλλει την εμπλοκή της Ελλάδας. Έχει ζητήσει την ακύρωση διμερών αμυντικών προγραμμάτων (όπως η συμφωνία για την αντιαεροπορική “Ασπίδα του Αχιλλέα” και την απόσυρση κάθε ελληνικής στρατιωτικής υποδομής ή προσωπικού που υποστηρίζει επιχειρήσεις εκτός συνόρων.

·      ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ:

• Θέση: Διακριτή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη διπλωματική εταιρική σχέση και την ανοχή στις ενέργειες της κυβέρνησης Νετανιάχου.
• Δηλώσεις Ρένα Δούρου : Καταγγέλλει την τακτική της κυβέρνησης να παρέχει “λευκή επιταγή” στην ισραηλινή ηγεσία. 

·      Πλεύση Ελευθερίας:

• Θέση: Κατηγορηματική αντίθεση στη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδος - Ισραήλ.
• Δηλώσεις  Ζωή Κωνσταντοπούλου  : Ζητεί την πλήρη αναστολή των στρατιωτικών συμφωνιών και την καταδίκη της ισραηλινής στρατιωτικής επιχείρησης, κατηγορώντας την ελληνική κυβέρνηση για συνενοχή μέσω της σιωπής ή της παροχής διευκολύνσεων στην εθνοκάθαρση της Γάζας 

·                                                                                                                                                           

·                                                                                                                                  

                                                                                           

                                                                               

Ασφαλιστικό, το Μάθημα που δεν διδάχθήκαμε .........

        

 Όταν, ο λαός μίας χώρα περιφρονεί τα όσα έχτισαν με κόπο ικανοί ηγέτες, πάντα θα βρίσκονται λαϊκιστές πολιτικοί, που με μοναδικό στόχο την εξουσία, θα τα γκρεμίζουν.......

 

Γαλλία.

                           

            

Οι σημερινές καταστροφές στη Γαλλία  δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, είναι ο λογαριασμός μισού αιώνα που τώρα ήρθε όλος μαζί και που γενεσιουργός  αιτία είναι ότι η Γαλλία από το 1975 μέχρι και σήμερα, 51 ολόκληρα χρόνια υποβάλει συνεχώς και αδιαλείπτως ελλειμματικούς ισολογισμούς, σαν Ελλάδα περίπου  ένα πράγμα.

1. Δημόσιο Έλλειμμα 1974

• Ποσοστό επί του ΑΕΠ: Ισοσκελισμένο προϋπολογισμός Το 1974 ήταν η τελευταία χρονιά κατά την οποία η Γαλλία παρουσίασε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, από το 1975  μέχρι και πέρσι ήταν όλοι ελλειμματικοί.

2. Δημόσιο Έλλειμμα 2025

• Έλλειμμα επί του ΑΕΠ 5,1%. Έλλειμμα περίπου 152,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Το συνολικό δημόσιο χρέος της Γαλλίας για το ίδιο έτος ανήλθε στο 115,6%  του ΑΕΠ.

Ένας λογαριασμός  52 ετών.

Το δημαρχείο της Limoges, εγκαινιάστηκε το 1883, την ημέρα το εορτασμού της Βαστίλης, με χρήματα που άφησε στην πόλη ένας εύπορος αστός.

Μετά από ενάμιση αιώνα, το βράδυ του περασμένου Σαββάτου χιλιάδες διαδηλωτές,  ασκώντας το δημοκρατικό τους δικαίωμα, κατά δήλωση του συμπρόεδρου  του ''Αριστερού Κόμματος"  Jean Mélenchon, έσπασαν τα παράθυρα, μπήκαν μέσα, ενώ υπήρχαν ακόμα υπάλληλοι στο κτίριο που εργαζόταν και του έβαλαν φωτιά. Το μνημείο άντεξε δύο παγκόσμιους πολέμους δεν άντεξε όμως  την επίθεση των …..“συνταγματικά διαμαρτυρομένων”  σύγχρονων βανδάλων.

Το ιστορικό καμπαναριό του μνημείου έπεσε υπό τις επευφημίες του πλήθους που είχε συγκεντρωθεί και φωνάζοντας συνθήματα, απολάμβανε την φωτιά και την καταστροφή.

Πώς μία χώρα με τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης με ένα από τα πιο ακριβά εκπαιδευτικά συστήματα  και με τις μεγαλύτερες δυνάμεις ασφάλειας στη  ΕΕ έφτασε στη σημερινή κατάσταση;

Συχνά, πρωτοσέλιδα του γαλλικού τύπου, Le Figaro, Le Monde, Les Échos, Libération, La Croix, κ.ά. Χαρακτήριζαν, εδώ και 20 χρόνια, το συνταξιοδοτικό/ασφαλιστικό σύστημα (réforme des retraites / le système de retraite) ως ένα από τα δομικά προβλήματα της Γαλλίας που μπορεί τελικά να την οδηγήσει την χώρα στην οικονομική χρεοκοπία και τον λαό στην κοινωνική καταστροφή

Στις γαλλικές εφημερίδες και γενικά στα γαλλικά ΜΜΕ τον κίνδυνο της οικονομικής χρεοκοπίας από το Ασφαλιστικό, τον απέδιδαν στις παρακάτω αιτίες:

• Ελλείμματα: Μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες της Γαλλίας , όπως οι Les Échos και οι αναλύσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Γαλλίας (Cour des Comptes ), έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι παρά τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις, το έλλειμμα των συνταξιοδοτικών ταμείων προβλέπεται να διογκωθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια λόγω του δημογραφικού προβλήματος και της εξ αυτού ραγδαίας γήρανσης του πληθυσμού.
• Πίεση από Διεθνείς Οργανισμούς: Δημοσιεύματα ανάφεραν τακτικά τις συστάσεις του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που ζητούν από τη Γαλλία περαιτέρω συγκράτηση των δημόσιων δαπανών και όσο το δυνατόν συγκράτηση του ελλείμματος, όπως και στην Ελλάδα περίπου.
• Η Μεταρρύθμιση Μακρόν: Ο τύπος εστιάζει συχνά στο πολιτικό κόστος που πλήρωσε η κυβέρνηση Μακρόν με την αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη, και την οποία μάλιστα την έκανε με τη χρήση του άρθρου 49 παράγραφος 3 του Συντάγματος που δεν απαιτεί ψηφοφορία στη Βουλή, λόγο της σφοδρής αντίδρασης τόσο των εργαζομένων όσο και των περισσότερων πολιτικών .

• Προτάσεις Ακύρωσης: Έκτοτε αριστερά κόμματα όπως το Nouveau Front Populaire και η ακροδεξιά με το   Rassemblement National, επαναφέρουν τακτικά στον δημόσιο διάλογο και στον τύπο αιτήματα για κατάργηση της μεταρρύθμισης Μακρόν, κάτι που συντηρεί την πολιτική αβεβαιότητα.
• Απασχόληση Μεγαλύτερων Ηλικιών (Seniors): Κεντρικό θέμα στον τύπο είναι το γεγονός ότι η Γαλλία έχει χαμηλά ποσοστά απασχόλησης για άτομα άνω των 55-60 ετών, καθιστώντας την αύξηση των ορίων ηλικίας δύσκολα εφαρμόσιμη στην πράξη αν οι επιχειρήσεις δεν κρατούν τους μεγαλύτερους εργαζόμενους.

Τελικά έγκριτες εφημερίδες και με μεγάλη επιρροή, όπως η Libération και η Le Monde αναλύοντας το αίσθημα αδικίας και κοινωνικής δυσαρέσκειας που διακατέχει μεγάλη μερίδα των εργαζομένων, θεωρούν ότι δεν διαφαίνεται αυτή την στιγμή  ηγέτης στη Γαλλία που θα μπορούσε  να αποτρέψει το επερχόμενο ναυάγιο.

 

Ελλάδα.

                             

 Κρατικός Προϋπολογισμός  έτους 2027.

Το προσχέδιο του Προϋπολογισμού, με βάση το Άρθρο 79 του Συντάγματος της Ελλάδος, κατατίθεται επίσημα στην Ολομέλεια της Βουλής τουλάχιστον 40 ημέρες πριν από την έναρξη του οικονομικού έτους, δηλαδή συνήθως μέχρι τις 20 Νοεμβρίου και εφόσον εγκριθεί ισχύει από την 1η Ιανουαρίου του νέου έτους.  

Αυτό που θα αποτυπώνεται και στον προϋπολογισμό του 2027 θα είναι το κόστος των συνταξιούχων σε σχέση με τις άλλες σχετικές κρατικές δαπάνες, όπως λχ των δημοσίων υπαλλήλων. Είναι το πρόβλημα που επιδεινώνεται δραματικά κάθε χρόνο, λόγο του δημογραφικού προβλήματος και της εξ αυτού  γήρανσης του πληθυσμού της χώρας.  

Δημόσιοι Υπάλληλοι και Συνταξιούχοι

Τα επίσημα στοιχεία για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων στην Ελλάδα, καθώς και το αντίστοιχο ετήσιο κόστος τους στον προϋπολογισμό του Δημοσίου, διαμορφώνονται ως εξής:

1. Δημόσιοι Υπάλληλοι

Αριθμός Εργαζομένων

Τακτικό προσωπικό Μόνιμοι & ΙΔΑΧ (Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου).

• Τακτικό προσωπικό και Μόνιμοι: Ανέρχονται σε περίπου 560.000 έως 570.000 άτομα.
• Έκτακτο / Εποχικό προσωπικό (Συμβασιούχοι, ωρομίσθιοι κ.ά.): Περίπου 140.000 - 150.000.
• Σύνολο Δημοσίου Τομέα: Το συνολικό ανθρώπινο δυναμικό που μισθοδοτείται από το Δημόσιο διαμορφώνεται σε 720.000  περίπου εργαζόμενους.

Κόστος στο Δημόσιο Ταμείο

• Ετήσια δαπάνη αμοιβών δημοσίων υπαλλήλων: Η συνολική μισθολογική δαπάνη του τακτικού προϋπολογισμού για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους   ανέρχεται σε  14 δισ. Ευρώ περίπου. 
• Μηνιαία δαπάνη : 1,17 δισ.

2. Συνταξιούχοι

Αριθμός Δικαιούχων

• Σύνολο Συνταξιούχων: Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του συστήματος «ΗΛΙΟΣ», ο συνολικός αριθμός των φυσικών προσώπων που λαμβάνουν σύνταξη στην Ελλάδα ανέρχεται σε 2.542.740 άτομα.

.Κόστος στο Δημόσιο Ταμείο

• Ετήσια Συνταξιοδοτική κρατική Δαπάνη: Η συνολική ετήσια δαπάνη για την καταβολή όλων των συντάξεων (κύριων και επικουρικών) διαμορφώνεται σε περίπου 35,66 δισ. ευρώ.
• Μηνιαίο κόστος: Η μηνιαία συνταξιοδοτική δαπάνη ανέρχεται σε περίπου 2,88 δισ. ευρώ.

Συνοπτικός Πίνακας

Δικαιούχοι	Αριθμός	Κόστος σε €
Δημόσιοι Υπάλληλοι	720.000 άτομα	14,00  δισ. €
Συνταξιούχοι	2.542.740 άτομα	35,66  δισ. €

 

Τελικά με πολιτικούς ηγέτες που έχουν επιστολές του Ιησού ή έχουν κάνει rebranding, τους δημοσιογράφους μας και κυρίως με την αδιαφορία μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού, το ερώτημα δεν είναι αν θα δούμε και εμείς να καίγεται πάλι η Αθήνα, αλλά το πότε θα την δούμε.