Αιγαίο S.O.S…….

     

Si vis pacem, para bellum ... 

Αν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο... Λατινική ρήση

  

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

 Η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974  με τον Αττίλα Ι και ΙΙ και η κρίση των Ιμίων το 1996 είχαν τόσο πολύ σημαδεύσει τους Έλληνες, που ακόμα και σήμερα αγωνιούν έντονα για την στάση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περίπτωση που τελικά οι Τούρκοι πραγματοποιήσουν τις απειλές τους, δηλαδή αποκλείσουν το Αιγαίο και αποπειραθούν να αρπάξουν ελληνικά νησιά.

Εκείνο που κυρίως  όμως τους τρώει είναι η στάση των Αμερικανών, που σε όλες τις  Ελληνοτουρκικές κρίσεις, έρχονται με επικεφαλής την CIA και επεμβαίνουν άτσαλα, άλλοτε ως ταύροι σε υαλοπωλείο, με τα μυστικά τηλεφωνήματα και τους ωμούς εκβιασμούς τους και άλλοτε από τηλεοράσεως παγερά και γενικόλογα, μέσω εκπροσώπων του State Department, εφαρμόζοντας όμως πάντα την πολιτική των ίσων αποστάσεων από τον θύτη και το θύμα, είναι η τακτική που οι ίδιοι την αποκαλούν “Real Politic”και με την οποία μας απέδειξαν και μας αποδεικνύουν τακτικά, πως κάθε χώρα που βρίσκεται μακριά από το πεδίο, δηλαδή δεν είναι μια εκ των εμπολέμων, όταν καλείται  ή όταν, ως χώρα ηγέτης προσέρχεται από καθήκον για να μεσολαβήσει, το πρώτο πράγμα που την ενδιαφέρει είναι να διασφαλίσει το δικό της συμφέρον, εάν αυτό το απλό πράγμα γίνει κατανοητό τότε καμία χώρα δεν θα φαίνεται ούτε σαν “καλή” ούτε σαν “κακή”, εξαρτάται τι θέλεις από αυτή την χώρα, αν περιμένεις  μια ουσιαστική βοήθεια, πρέπει να έχεις χτίσει μαζί της μια γερή σχέση, αποτελεσματική και με περιεχόμενο, όχι με δηλώσεις από τηλεοράσεως, με αγκαλιές και χτυπήματα στον ώμο, αλλά να της έχεις αποδείξει ότι στηρίζεις την πολιτική και τα συμφέροντά της σαν  πραγματικός φίλος και σύμμαχος. Εσύ πρέπει να δεις πως θα παίξεις το παιχνίδι, για να μην χρειασθεί να κλαις μετά γιατί πάλι σε πρόδωσαν.

Οι πραγματικές συμμαχικές ή εταιρικές σχέσεις είναι απαραίτητες και  σημαντικές, καμία χώρα όσο μεγάλη και ισχυρή να είναι, δεν επιβιώνει μόνη της σαν τον κούκο, βλέπε την Αμερική, την Κίνα, την Ρωσία.

 Εύλογο λοιπόν το αγωνιώδες ερώτημα  των Ελλήνων για το τι θα έκαναν οι εταίροι  της ΕΕ και οι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ και πως θα εκπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους και τις εγγυήσεις ασφαλείας που απορρέουν από τις συνθήκες ένταξης, αν η Τουρκία απέκλειε το Αιγαίο και καταλάμβανε Ελληνικά νησιά ;

 

ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ 

1^η εκδοχή, να συνδράμουν στρατιωτικά την Ελλάδα και έτσι να αναγκάσουν σε υποχώρηση την Τουρκία , η εκδοχή αυτή είναι και η πλέον απίθανη. Οι χώρες με τις οποίες έχουμε συμμαχικές ή εταιρικές σχέσεις είναι Δυτικές με βαθύτατο, όπως άλλοτε και εμείς, το δημογραφικό πρόβλημα και οι περισσότερες οικογένειες που τις απαρτίζουν έχουν ένα παιδί, που αν το χάσουν δεν θα έχουν βιολογική συνέχεια και κατά συνέπεια κανένα λόγω ύπαρξης, πως είναι δυνατόν έτσι η Ιταλίδα, η Γαλλίδα, η Γερμανίδα ή ακόμα και η Αμερικανίδα μάνα να δεχτεί να σταλεί το παιδί της να πολεμήσει για κάποια νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

2^η  εκδοχή, αυτή προβλέπεται από το πλαίσιο δράσεως της ΕΕ προς αντιμετώπιση συνοριακών απειλών, όπως έγινε πριν μερικά χρόνια στον Έβρο όπου, με την καθοδήγηση των Τούρκων, έγινε η μεγάλη εισβολή των λαθρομεταναστών ή αυτό που συνεχίζει και σήμερα να γίνεται με τους λαθρομετανάστες στο Αιγαίο. Θεωρητικά θα μπορούσαν οι εταίροι μας στην ΕΕ να την ανάγκαζαν να υποχωρήσει με την υποβολή σκληρών κυρώσεων, αλλά δεν πρόκειται να συμβεί ούτε και αυτό γιατί δεν θα συμφωνούσαν η Ισπανία και η Ιταλία, οι χώρες αυτές συνεργάζονται με την Τουρκία στην παραγωγή όπλων.

3^η  εκδοχή και η επικρατούσα, θα περιοριζόταν στα  γνωστά ανώδυνα ψηφίσματα, δηλαδή η ΕΕ θα καταδίκαζε την εισβολή, αλλά θα ήταν αδύνατον να στείλει ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις στο Αιγαίο, λόγω μη επιτεύξεως …. ομοφωνίας. Δεν θα σταματούσε να έκανε έκτακτες συνόδους και να επέβαλε κάποιες κυρώσεις, αλλά στρατεύματα δεν θα έστελνε. Άλλωστε η μη έλλειψη  ομοφωνίας είναι το καλύτερο άλλοθι για κάθε ευρωπαϊκή απραξία,

 

ΟΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ

Πως  θα εφαρμοζόταν οι  εγγυήσεις που, από την στιγμή της εντάξεως μας, έχουμε πάρει από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ ; 

Ιστορικά παραδείγματα που να δείχνουν την αξία αυτών των εγγυήσεων υπάρχουν και τέσσερα από αυτά θα τα ανασύρουμε από το παρελθόν, είναι από αυτά που οι ιστορικοί τα αποκαλούν“Ιστορικά προηγούμενα”.

1^ο Ιστορικό προηγούμενο, η Κύπρος μας αποτελεί το απόλυτο οδυνηρό “Ιστορικό προηγούμενο” της συμπεριφοράς των μεγάλων συμμάχων μας, όταν οι Τούρκοι, όχι μόνο εισέβαλαν με την βοήθεια των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά και με την συνενοχή τους μπορούν και την κατέχουν μέχρι και σήμερα, έστω και αν παραδεχτούμε ότι η χούντα των Αθηνών έδωσε την αφορμή, κατόπιν εντολής βέβαια της CIA, με εκείνο το ανόητο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου..

2^ο Το 1938 οι Αγγλογάλλοι σύμμαχοι με επικεφαλής τον Άγγλο πρωθυπουργό Τσάμπερλεν και τον Γάλλο Νταλαντιέ , χάρισαν στον Χίτλερ μια ολόκληρη ευρωπαϊκή σύμμαχο χώρα, την Τσεχοσλοβακία, με αντάλλαγμα από τον γαλαντόμο Χίτλερ, μια ειρήνη ….πέτσινη.

3^ο Την 1^η Σεπτεμβρίου 1939 οι Αγγλογάλλοι σύμμαχοι κήρυξαν τον  πόλεμο (κόστισε 60 εκατομμύρια νεκρούς), στην Γερμανία,, εξ αιτίας της εισβολής της στη Δυτική Πολωνία και με την λήξη του πολέμου την παράδωσαν ολόκληρη στον Στάλιν (ο Στάλιν είχε, κατόπιν συμφωνίας με τον Χίτλερ, καταλάβει την άλλη μισή, την πέραν του ποταμού Βιστούλα, την Ανατολική Πολωνία, ενώ οι Γερμανοί την Δυτική).

4^ο Το 1994 ο πρόεδρος  των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον πίεσε τους Ουκρανούς να παραδώσουν τα σοβιετικά πυρηνικά όπλα, που είχαν παραμείνει στην  στην χώρα τους, με αντάλλαγμα «εγγυήσεις» ασφάλειας από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, σήμερα μετά τριάντα χρόνια βλέπουμε,το αποτέλεσμα αυτών των εγγυήσεων, ενώ αν οι Ουκρανοί τα είχαν κρατήσει, ασφαλώς δεν θα τολμούσαν οι Ρώσοι να εισβάλουν και να καταστρέψουν στην χώρα τους.

  

ΤΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟ

Όσοι λοιπόν μιλούν για αλληλεγγύη από εταίρους,  συμμάχους ή «φίλους» καλό είναι να θυμούνται τα τέσσερα παραπάνω αναφερόμενα, "ιστορικά παραδείγματα" , όπου σε αυτά αποδεικνύεται ότι οι χώρες δεν έχουν φίλους, έχουν μόνο συμφέροντα.

Όποια και αν είναι η στάση φίλων, συμμάχων ή εταίρων, η ουσιαστικότερη αποτροπή της τουρκικής αρπακτικότητας είναι η αέναη παρουσία στην Ελλάδα μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης, που θα σέβεται και θα εφαρμόζει την θέληση του Ελληνικού λαού και όχι της CIA. Μια ισχυρή οικονομία που θα δίνει την δυνατότητα στην χώρα να έχει και να ανανεώνει τον οπλισμό της. Ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και το κυριότερο το υψηλό ηθικό του Ελληνικού λαού. Αν η Έλληνες δεν δείξουν πνεύμα θυσίας και αποφασιστικότητα, δύσκολα θα θυσιάσει μια άλλη χώρα τα παιδιά της για χάρη της Ελλάδος.

 

Υ.Γ. Η εισβολή των Τούρκων το 1974  στην Κύπρο, και η κρίση των Ιμίων το 1996 όχι μόνο έχουν πληγώσει αλλά και το χειρότερο έχουν διχάσει τους Έλληνες, πολλοί υποστηρίζουν ότι ήταν καθαρή προδοσία που η Ελλάδα δεν εμπόδισε την εισβολή ούτε με τα σύγχρονα  Γερμανικά υποβρύχια που ήταν κοντά στο σημείο της απόβασης, ούτε  και με τα δεύτερης γενιάς αμερικάνικα καταδιωκτικά και βομβαρδιστικά  F-4 Phantom, που ήταν στην Κρήτη και πιστεύουν πως αν με τα αεροπλάνα και τα υποβρύχια μας βυθίζαμε τα αποβατικά των Τούρκων, την στιγμή που πλησίαζαν στην ακτή, θα ματαιωνόταν η εισβολή για πάντα.

Στους σύγχρονους πολέμους του 20^ου  και του 21^ου αιώνα καμία χώρα δεν κέρδισε έναν πόλεμο επειδή είχε ένα ζεύγος σύγχρονων  υποβρυχίων ή δύο ζεύγη ισχυρών αεροσκαφών, αυτό δεν το πέτυχαν ούτε οι Γερμανοί στον 2^ο Παγκόσμιο πόλεμο με τα περίφημα άρματα μάχης Pannzer, τα καθέτου εφορμήσεως αεροσκάφη Junkers Ju 87 τα λεγόμενα Στούκας και τα θρυλικά υποβρύχια U-Boote. Τον πόλεμο τελικά τον κέρδισε η χώρα με την μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου η Αμερική, με σύμμαχο μάλιστα μια χώρα με αστείρευτο ευρωπαϊκό αλλά και ασιατικό πληθυσμό, την Ρωσία. Με την σειρά της, μετά τριάντα χρόνια σε έναν άλλον πόλεμο, η Αμερική των αεροπλανοφόρων, των καταδιωκτικών F-4 Phantom, των οκτακινητήριων στρατηγικών βομβαρδιστικών Β52 και των ελικοπτέρων Huey θα γνώριζε μια ταπεινωτική ήττα από τους Βιετκόνγκ και τούτο γιατί η Αμερική ήταν τόσο διχασμένη που ενώ τα παιδιά της πολεμούσαν στους βάλτους του Βιετνάμ, οι εφημερίδες,οι τηλεοράσεις και ο κινηματογράφος τον αποκαλούσαν “ο βρώμικος πόλεμος” λόγω των βίαιων και ανήθικων πρακτικών του αμερικανικού στρατού, όπως η σφαγή στο χωριό My Lai. Πως μπορεί έτσι, ένα διχασμένο έθνος όσο μεγάλο και ισχυρό να είναι,  να κερδίσει έναν πόλεμο ;

Μετά την κρίση των Ιμίων η αντιπολίτευση και πολλοί απλοί Έλληνες πολίτες, καλλιεργώντας τον μύθο του “Εθνικού τακτικού πλεονεκτήματος” που δήθεν είχαν στα Ίμια  οι Ελληνικές φρεγάτες,  κατηγόρησαν τον τότε πρωθυπουργό για προδοσία, ισχυριζόμενοι ότι δεν το εκμεταλλεύτηκε, υπακούοντας  σε αμερικάνικες  εντολές. Κατά την άποψή τους αν τελικά βύθιζε ο ελληνικός στόλος τις τούρκικες φρεγάτες θα ξεκινούσαν ίσως μερικές μάχες στον Έβρο και κάποιοι βομβαρδισμοί σε νησιά για μερικές ημέρες, μέχρι που θα ερχόταν η Αμερική και θα επέβαλε την παύση πυρός, δεν έβλεπαν δηλαδή ο πόλεμος αυτός να κρατούσε πάνω από μια εβδομάδα και μετά θα είχαμε για πολλά χρόνια την ησυχία μας. Δεν θα μάθουμε ποτέ, αν βυθίζοντας τις τουρκικές φρεγάτες πόσο καιρό θα είχαμε ησυχία στο Αιγαίο, εκείνο όμως που είναι βέβαιο ότι αν είχαμε τότε πόλεμο με τους Τούρκους, σήμερα η Κύπρος δεν θα ήταν στην ΕΕ ούτε και η Ελλάδα στο ευρώ, ως αναφορά για την πρόβλεψή τους ότι ο πόλεμος με την Τουρκία θα διαρκούσε μια εβδομάδα, παρόμοια περίπου άποψη δημοσίευσε την 24^η Φεβρουαρίου 2022,την ημέρα που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, η εφημερίδα New York Times, η οποία  μάλιστα ζήτησε από τους Ουκρανούς να κάνουν υπομονή για έξη μήνες, τόσο προέβλεπε η διάσημη αυτή εφημερίδα, ότι θα κρατούσε ο πόλεμος. Έχουν περάσει από τότε τριάμισι χρόνια και οι Ουκρανοί βλέπουν καθημερινώς την χώρα να καταστρέφεται και αυτοί κάνουν.... υπομονή, όχι γιατί τους το ζήτησε η έγκριτη εφημερίδα, αλλά γιατί αυτό είναι το μόνο που μπορούν να κάνουν.

Όταν η ιστορία ξανακτυπά την πόρτα της Ελλάδας…………

 

 “Ποτέ δεν διψούσα για εξουσία. Αλλά μου λείπει η ενεργός πολιτική και η επαφή με τους ψηφοφόρους”.  Από την συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στην εφημερίδα Le Monde

 

Άλλο πάλι αυτό, ο Αλέξης, νομίζει ότι δεν είναι στην ενεργό πολιτική.

Καλά δεν του έχει πει κανένας ότι είναι βουλευτής ;

Δεν του το έχει πει ο πρόεδρος Κακλαμάνης  γιατί ανήκουν σε διαφορετικά κόμματα και δεν έχουν και πολλές παρτίδες. 

Δεν βρέθηκε όμως ένας σύντροφος  από τον ΖΥΡΙΖΑ να του πει ότι είναι βουλευτής και να του εξηγήσει μερικά σχετικά πράγματα για να μην φτάνει η χάρη μας μέχρι το  Παρίσι;

O Αλέξης νομίζει ότι δεν ασκεί ενεργό πολιτική, πράγμα, που αν δεν λέει ψέματα,  δεν ξέρει τον όρο, ας του πουν λοιπόν ότι είναι βουλευτής, μια και πληρώνεται κανονικά  την βουλευτική του αποζημίωση, δεν είναι δα κανένα κορόιδο και υποχρεωτικά και αυτονόητα, όταν είσαι βουλευτής, είσαι σε επαφή με τους ψηφοφόρους  και κατά συνέπεια είσαι και στην ενεργό πολιτική.

Τώρα το αν διψάει ή όχι για εξουσία, αυτό μόνο η καρδούλα του το ξέρει.

 

Ξεριζώστε τον ανατολίτη που έχετε μέσα σας ………

 "O tempora, o mores”  (Ω καιροί, ω ήθη) . Κικέρων κατά Κατιλίνα το 63 πΧ. 

 

Έκτοτε χρησιμοποιείται για να εκφράσει απογοήτευση για τον ξεπεσμό των ηθών και των συνηθειών, συχνά με χλευαστικό ή σαρκαστικό τόνο.

 

                     

 

Η Ρούλα Πισπιρίγκου, από την ημέρα που κατηγορήθηκε σαν υπεύθυνη για τον θάνατο των τριών παιδιών της, τον Μάρτιο του 2022 και επί τρία ολόκληρα χρόνια θα γινόταν το αστέρι των βραδινών τηλεοπτικών πάνελ.

Το αδηφάγο τηλεοπτικό κοινό έβλεπε κάθε βράδυ, να παρελαύνουν μπροστά στα έκπληκτα μάτια του, σαν σε παιδικό πάρτι, τόσο οι φωτογραφίες των νεκρών παιδιών της, τις οποίες μάλιστα συνόδευε με ανερμάτιστες κατηγορίες κατά του συζύγου της, όσο και τις πομπώδεις δηλώσεις περί αθωότητα της, από τον συνήγορο της Αλέξη Κούγια συνοδευόμενες μάλιστα, λόγω της εξωφρενικής κατ’ αυτόν κατηγορίας, από θεατρικές παραιτήσεις του έξω από το δικαστήριο και μπροστά από τις τηλεοπτικές κάμερες, τις οποίες ανακαλούσε την επομένη.

Η Ρούλα Πισπιρίγκου την 18^η Μαρτίου 2025, τρία χρόνια αργότερα, άκουσε την απόφαση του Μεικτού  Ορκωτού Δικαστηρίου να την κρίνει ομόφωνα ένοχη ως στυγνή δολοφόνο και των τριών παιδιών της,

 Με τον εγκλεισμό της στην φυλακή, η αεράτη τηλεοπτική σταρ Ρούλα Πισπιρίγκου εξαφανίστηκε από τα βραδινά τηλεοπτικά σόου για να πάρει όμως την θέση της, σχεδόν αμέσως,  ένα νέο αστέρι, η Ειρήνη Μουρτζούκου, το ενδιαφέρον του τηλεοπτικού κοινού για αυτήν ξεκίνησε από την έρευνα  των αρχών σχετικά με τον θάνατο των τριών παιδιών της

        

Το όνομα της Ειρήνη Μουρτζούκου ακούσθηκε πριν από τρία περίπου χρόνια, αλλά σταρ του Ελληνικού τηλεοπτικού κοινού έγινε την επομένη ημέρα του  εγκλεισμού στις φυλακές της Ρούλα Πισπιρίγκου.

 Μέσα Μαρτίου του 2025 και τα βραδινά τηλεοπτικά πάνελ παρουσίασαν το νέο αστέρι τους, ένα κοριτσάκι με εκφραστικά μάτια και που το κύριο χαρακτηριστικό του ήταν, ότι έμοιαζε με … αγοράκι.

Άρχισε να επαναλαμβάνει, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των τηλεθεατών, την ιστορία του θανάτου των μωρών της έτσι ακριβώς όπως έκανε καθημερινώς από τηλεοράσεως και  επί τρία χρόνια μια άλλη νεαρή μητέρα και αυτή από την Πάτρα.

Ήταν οι ημέρες που  όλοι παρακολουθούσαμε με κομμένη ανάσα την ολοκλήρωση της απίστευτης εκείνης δίκης, όπου ένα όμορφο ξανθό κορίτσι από την Πάτρα, η Ρούλα Πισπιρίγκου καταδικαζόταν αμετάκλητα σε ισόβια, ως  στυγνός δολοφόνος και των τριών μωρών της, έτσι όλοι οι Έλληνες, ανεξαρτήτως κοινωνικής θέσεως ή παιδείας, απέρριπταν κάθε πιθανότητα επανάληψής παρόμοιας εγκληματικής συμπεριφοράς. και μάλιστα στην ίδια πόλη και στην ίδια δεκαετία.

Αν ο Ευριπίδης έγραφε την Μήδεια περιγράφοντας στην ομώνυμη τραγωδία του, τις δολοφονίες των παιδιών της έτσι όπως τις έκαναν η Ρούλα Πισπιρίγκου ή η Ειρήνη Μουρτζούκου και καλούσε τους τότε Αθηναίους στο Θέατρο του Διονύσου να την παρακολουθήσουν, όχι μόνο δεν θα βραβευόταν αλλά θα έβλεπε κατάπληκτος το κοινό να αποχωρεί στο πρώτο διάλειμμα, γιατί τόσο στην πραγματική ζωή, όσο και στον καθρέφτη της, στην τέχνη και μάλιστα στην λογοτεχνία, δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό ότι ένα παιδί δεκατεσσάρων ετών άρχισε να σκοτώνει μωρά ,σαν να παίζει με τις πάνινες κούκλες της και σε δέκα χρόνια να φτάνει τις τέσσερις ή και τις πέντε δολοφονίες και μάλιστα σε ένα περιβάλλον απόλυτης ανοχής χωρίς να την εμποδίζει κανείς και το χειρότερο, η ίδια ιστορία να επαναλαμβάνεται και από άλλη μάνα, την ίδια εποχή και στην ίδια πόλη.

Άλλοι απαιτούν, μετά την ομολογία της Μουρτζούκου, να επανέλθει η θανατική ποινή, άλλοι τα ρίχνουν στο σύστημα που δεν λειτούργησε, το απογοητευτικό όμως  για το μέλλον της χώρα μας, είναι ότι κανείς από μας δεν βλέπει τις ευθύνες του και όλοι τις ρίχνουμε εκεί που πάντα μας βολεύει, στο … ανάλγητο κράτος.

Έτσι την ευθύνη, για την σιωπή, την ανοχή και την έλλειψη κάθε αντίδρασης, τις στιγμές που υπέφεραν και έχαναν τη ζωή τους με μαρτυρικό τρόπο  τα επτά  μωρά, την χρεώνουμε στην ιατροδικαστική υπηρεσία Πατρών, εμείς οι πολίτες και οι πολιτικοί που εκλέγουμε κάθε τέσσερα χρόνια, θέλουμε να αγνοούμε, γιατί έτσι μας βολεύει. ότι το σύνολο σχεδόν των δημόσιων υπηρεσιών της χώρας μας λειτουργούν, με εξαίρεση το Εθνικό Σύστημα Υγείας και την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας , χωρίς κανόνες λειτουργίας και πρωτόκολλα ασφαλείας, έτσι  ο διευθυντής ενός οργανισμού, πχ των σιδηροδρόμων, μπορεί να μετατάξει έναν αχθοφόρο, να τον κάνει σταθμάρχη και μάλιστα .. κεντρικό και αυτός ο κεντρικός πια σταθμάρχης στα νέα του καθήκοντα, μπορεί να στέλνει τα τρένα στην σωστή αλλά και στην λάθος γραμμή χωρίς κανένα έλεγχο, όπως ακριβώς έγινε στα Τέμπη και μετά, τόσο οι πολίτες όσο και οι πολιτικοί, αναζητούν τα αίτια της σύγκρουσης , αν είναι δυνατόν, σε εύφλεκτες ή εκρηκτικές ύλες που δήθεν υπήρχαν σε ένα από τα δυο τρένα.

Περνάμε, με το αυτοκίνητο μας, τα φανάρια με κόκκινο περιφρονώντας την ζωή των άλλων.

Οδηγούμε ,το μηχανάκι ή τη μοτοσυκλέτα μας ,χωρίς κράνος, αδιαφορώντας για την ίδια μας την ζωή,

Σαν λαός και σαν κράτος ζούμε και λειτουργούμε περιφρονώντας τους ζωντανούς, έτσι  και κατ’ αναλογία  πως είναι δυνατόν, από αυτόν τον λαό και από αυτό το κράτος να περιμένουμε σεβασμό στους νεκρούς και να απαιτούμε από την ιατροδικαστική υπηρεσία να επεμβαίνει, ως ο νόμος της επιβάλει, σε έναν απρόσμενο ή βίαιο θάνατο και μάλιστα παιδιών, να ερευνά με προσοχή για την ακριβή εξεύρεση της αιτίας θανάτου;

Θεωρούμε όμως πολύ φυσικό αυτό που γίνεται μόλις διαπιστωθεί ο θάνατος σε νοσοκομείο , το γραφείο κινήσεως, αμέσως ειδοποιεί τον υπεύθυνο του γραφείου τελετών αναφέροντας το ονοματεπώνυμο και την αιτία θανάτου, ώστε αυτός να τρέξει να εκδώσει αυθημερόν την άδεια ταφής, έτσι που το γραφείο τελετών να μπορέσει αμέσως να πάρει την τελετή, όλα αυτά με το αζημίωτο βέβαια, δηλαδή με το σχετικό … μπαξίσι από το γραφείο τελετών τόσο στον αρμόδιο του γραφείου κινήσεως του νοσοκομείου για το τηλεφώνημα, όσο και στον ιατρό για την γνωμάτευση.

Μπορεί να πέρασαν σαράντα χρόνια από την ένταξη μας στην Ευρωπαϊκή οικογένεια, δεν μπορούμε όμως ακόμα να οδηγούμε τα αυτοκίνητα , τα τρένα ,τα πλοία και να λειτουργούμε τις δημόσιες υπηρεσίες μας σαν Ευρωπαίοι, δηλαδή δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό που με τον Κλεισθένη πέτυχαν οι Αθηναίοι τον 5^ο αιώνα πΧ, να επιβάλουμε την νομοτέλεια στην ανθρώπινη εμμονή για ασυδοσία.

Όπως και να έχει όμως, αν τον 5^ο π.Χ ο Ευριπίδης με την Μήδεια, έφερε για πρώτη φορά, στην τότε κοινωνία των προγόνων μας, έστω και ως μύθο, το απίστευτο στίγμα της δολοφονίας παιδιών από την ίδια τους τη μάνα, βλέπουμε τώρα στην ίδια αυτή χώρα, μετά 26 αιώνες, ο μύθος να παίρνει σάρκα και οστά με νέες Μήδειες την Ρούλα Πισπιρίγκου και την  Ειρήνη Μουρτζούκου, μόνο που οι «προσωπικότητες»  αυτές είναι υπαρκτές και δεν περιορίζονται στα πλαίσια ενός μύθου, αλλά επεκτείνονται στα παγκόσμια εγκληματολογικά χρονικά.

 Υ.Γ  Ο μύθος της Μήδειας δεν είναι μόνο το επιφαινόμενο, η τυφλή εκδίκηση μιας μάνας που σφάζει τα παιδιά της λόγω προδοσίας και εγκατάλειψης από τον σύζυγο  της. Ο Ευριπίδης στο έργο του αυτό καταγράφει τη συνάντηση της Δύσης με την Ανατολή και την ακραία σύγκρουση που επακολουθεί ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους και αφού με επιδεξιότητα κατέγραψε την βιαιότητα αυτής της σύρραξης , προδιέγραψε προφητικά αυτή τη διαπάλη, ως αέναη, τόσο μεταξύ των χωρών της δύσης και της ανατολής, όσο και μέσα στους ίδιους λαούς και αυτό που ο Ευριπίδης, από το 431 πΧ και από το θέατρο Διονύσου μας ζητά, είναι :“Να ξεριζώσουμε τον ανατολίτη που έχουμε μέσα μας”

Η γεύση της σοροκάδας ………

  

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,

τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,

 ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.

 Κωνσταντίνος  Π. Καβάφης 1863-1933 

 

 “Σκορπίνες Ψαρόσουπα”  ήταν το πιάτο που συντρόφευε τους παλιούς Πειραιώτες στις ταβέρνες της Πειραϊκής όταν φυσούσε ο Σορόκος και τούτο όχι σαν έθιμο ή σαν παράδοση, αλλά γιατί τις ημέρες που χτυπούσε η “Σοροκάδα” τον Πειραιά, τέλη Αυγούστου αρχές  Σεπτεμβρίου, με ταχύτητα  και 100 χλμ./ώρα, ήταν και η εποχή που γέμιζε η Δημοτική ψαραγορά  στο λιμάνι με σκορπίνες, ένα πολύ κοινό και πάμφθηνο, τότε ψάρι.

Το απολάμβαναν, πάντα πίσω από την ασφάλεια της τζαμαρίας, στις παραλιακές ψαροταβέρνες της Πειραϊκής, τις ζόρικες εκείνες ημέρες και νύχτες  όταν ο σφοδρός νοτιοανατολικός άνεμος από την Αφρική ο “Σορόκος”, το “Πελαγίσιο αγρίμι του Πειραιά”, όπως τον έλεγαν οι παλιοί ναυτικοί, λυσσομανώντας πέταγε πάνω από τα βράχια, στον παραλιακό δρόμο της Πειραϊκής ….. την θάλασσα και αν μάλιστα  συνοδευόταν και με καταιγίδα, τότε ο σορόκος, η καταιγίδα, οι σκορπίνες και η σχετική παραζάλη μετά τα απαραίτητα ουζάκια,, τους έκανε να βλέπουν την Πειραϊκή σαν άγρια και απόκοσμη ακτή της Βόρειας θάλασσας. 

Τα χρόνια όμως πέρασαν και η μόνη που δεν έχει αλλάξει είναι η “Σοροκάδα” , καταφθάνει από την Αφρική στις αρχές του Φθινοπώρου άγρια όπως παλιά, αλλά όσοι πια κατεβαίνουν στην Πειραϊκή για να την χαζέψουν, προτιμούν πια τηγανιτά καλαμαράκια Ινδίας και  γαρίδες Αργεντινής,  άλλωστε τόσο η Δημοτική ψαραγορά του Πειραιά , όσο και οι παλιές κλασικές ψαροταβέρνες της Ακτής Θεμιστοκλέους που προσέφεραν τα παραδοσιακά θαλασσινά πιάτα, δεν υπάρχουν πια.

Μην περιμένεις λοιπόν όταν ακούσεις ότι έφτασε ο “Σορόκος” να κατεβείς στην Πειραϊκή για να απολαύσεις, την “ψαρόσουπα  με σκορπίνες”,  δεν προσφέρεται πια, όμως αξίζει τον κόπο και με το παραπάνω μάλιστα, να την φτιάξεις εσύ, έχει ξεχωριστή γεύση και την κάνει να διακρίνεται από οποιαδήποτε σούπα με άλλο ψάρια, άλλωστε εκτός από την μοναδική της γεύση που θα χαρίσει στον ουρανίσκο σου, θα σου φέρει και την ανάλαφρη μυρωδιά του Αιγαίου στην κουζίνα σου.

Θυμάμαι ότι όπως και να έχω φάει τις σκορπίνες, γιαχνί, σούπα, σε ταψάκι στο φούρνο, ψητές στα κάρβουνα ήταν πάντα νόστιμες και η γεύση τους χαρακτηριστική.

Μπορείς, αν θέλεις το τραπέζι σου να το κάνεις εντυπωσιακό και να την αυγοκόψεις,  αλλά κατά την γνώμη μου είναι νοστιμότερη έτσι όπως πάντα άρεσε και σε μένα, απλή, λιτή και συνοδευόμενη πάντα από μια ιδέα νοσταλγίας της θαλασσινής πατρίδα μου.

Είναι πανεύκολη και θα είναι έτοιμη, προετοιμασία και μαγείρεμα, σε 45΄ λεπτά, χρειάζεται μόνο να προσέξεις στο καθάρισμα τους, γιατί οι σκορπίνες, εκτός από το όνομα έχουν και την χάρη, είναι γυναίκες και ως εκ τούτου είναι λίγο εκδικητικές σε αυτόν τον τομέα... 

 

      “Σκορπίνες Ψαρόσουπα”              

   

 

Υλικά

Για 4 πιάτα

• 900  gr Σκορπίνες.
• 3 Καρότα ξεφλουδισμένα και ψιλοκομμένα.
• 3 Κρεμμύδια ξερά μέτρια, κομμένα στα τέσσερα.
• 50 gr Σέλινο ψιλοκομμένο.
• 1 Δαφνόφυλλο.
• 3 Πατάτες μεσαίου μεγέθους, κομμένες στα τέσσερα.
• 3 Ντομάτες ώριμες, ξεφλουδισμένες και κομμένες στα τέσσερα.
• Τον χυμό από 3 λεμόνια
• Αλάτι 1 κοφτή κ.τ.γ
• Πιπέρι κατά το δοκούν.
• Θυμάρι ή Ρίγανη 1κ.τ.σ.
• 50 ml. Ελαιόλαδο, περίπου μισή κούπα τσαγιού.

 

Παρασκευή

Προετοίμασε με προσοχή τις σκορπίνες, καθάρισε τα λέπια και αφαίρεσε στομάχι και έντερα, αφού όμως τα κόψεις με ένα ψαλίδι κουζίνας, όχι όμως και τα βράγχια τους, τα οποία αφαιρούνται μόνο όταν τις ψήνουμε στα κάρβουνα. 

Πλύνε και καθάρισε τα λαχανικά.

Σε μεγάλη κατσαρόλα τοποθέτησε σε αρκετό νερό, τα κομμένα και πλυμένα λαχανικά, υπολόγισε το νερό,  ώστε να μπορεί να σκεπάσει όχι μόνο τα λαχανικά αλλά και τα ψάρια, που θα μπουν λίγο αργότερα.

Βράσε. σε μεσαία φωτιά.τα λαχανικά και περίπου μετά από 12λεπτά προσέθεσε τα ψάρια, τον χυμό λεμονιού, το αλάτι, το πιπέρι, το ελαιόλαδο και βράσε για ακόμα 12 λεπτά.

Αφαίρεσε τα ψάρια από την κατσαρόλα με προσοχή για να μην διαλύσουν, καθάρισε τα από τα αγκάθια καλά και τοποθέτησε τα σε μια πιατέλα.

Σερβίρισε την σούπα σε πιάτα που θα τα έχεις ζεστάνει στον φούρνο μικροκυμάτων για 1 λεπτό και προσέθεσε λίγο καθαρισμένο από αγκάθια ψάρι, καρότο και πατάτα. Καλή όρεξη……