Ήταν στραβό το κλίμα το 'φαγε και ο γάιδαρος ......

 

Ξεκίνησα το Blogg NERO τον Μάρτιο του 2010 και, σαν  πρώτη ανάρτηση είχα τότε επιλέξει το ποίημα : “Βιώνοντας την καταστροφή της Παλαιστίνης” του Μαχμούντ Νταρούϊς, που και σήμερα είναι τόσο δραματικά επίκαιρο.

Πέρασαν από τότε 14 χρόνια και σήμερα μία επώδυνη τενοντίτιδα με αναγκάζει να σταματήσω τις αναρτήσεις, δεν μπορώ πλέον  να γράψω, ελπίζω με τον χρόνο να περάσει και η διακοπή αυτή να είναι προσωρινή, εάν όχι θα ήθελα να σας πω ένα αντίο μέσα από την καρδιά μου και το κυριότερο, ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ μέσα από το μυαλό μου, για το ότι τόσα χρόνια είχατε την υπομονή να ασχοληθείτε με τις ιδέες μου, τις απόψεις μου, με τα γραφόμενα μου.   

 Η τενοντίτιδα του καρπού  συνήθως προκύπτει από αθλητικούς τραυματισμούς, μπορεί όμως να προκληθεί και από επαναλαμβανόμενες κινήσεις, όπως έγινε και σε μένα με τη καθημερινή και πολύωρη πληκτρολόγηση στον υπολογιστή.  Αντίο σας και σας ευχαριστώ πολύ. 

Το Εκλογικό Σύστημα Επιλογής Προέδρου και Αντιπροέδρου στις Η.Π.Α

 

1 .Το Ιστορικό Υπόβαθρο

Το Συντακτικό Συνέδριο του 1787 της Αμερικάνικης Ομοσπονδίας (Constitutional Convention), συνεκλήθη στη πόλη  Philadelphia  των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής με σκοπό την αναθεώρηση του επαναστατικού συστήματος διακυβέρνησης της Ομοσπονδίας, όπως αυτό οριζόταν από τα Articles of Confederation. Το κύριο μέλημα των συνέδρων, πρωτοστάτησαν σε αυτό ο James Madison από τη Virginia και ο Alexander Hamilton από τη New York, ήταν να οργανώσουν διοικητικά το νέο έθνος, έτσι στο τέλος του συνεδρίου ενέκριναν το Σύνταγμα των Η.Π.Α., που προέβλεπε, μεταξύ άλλων, το αξίωμα του Προέδρου και τη διαδικασία εκλογής του.

2 .Σύντομη Περιγραφή του Εκλογικού Συστήματος

Σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου ΙΙ, Τμήμα 1, Παρ. 1-4 του Αμερικανικού Συντάγματος  οι επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος των Η.Π.Α., δεν εκλέγονται απευθείας από τους έχοντες εκλογικά δικαιώματα Αμερικανούς πολίτες, αλλά έμμεσα από το “Κολλέγιο των Εκλεκτόρων” (Electoral College).

3 .Δομή και Διάρθρωση του Κολλεγίου των Εκλεκτόρων (Electoral College).

Το σώμα του Κολλεγίου των Εκλεκτόρων συγκροτείται ad hoc για την εκλογή του Προέδρου και του Αντιπροέδρου και συνέρχεται κάθε τέσσερα χρόνια. Συνίσταται από 538 Εκλέκτορες, ο αριθμός των οποίων ισοδυναμεί αθροιστικά με τους εκπροσώπους κάθε Πολιτείας στη Γερουσία (2 Γερουσιαστές ανά Πολιτεία = 100 συνολικά) και τη Βουλή των Αντιπροσώπων (438 Βουλευτών συνολικά), ενώ 3 Εκλέκτορες αποδίδονται στην Περιοχή της Columbia (Washington DC).

4  .Ο αριθμός των Εκλεκτόρων 

Ο αριθμός των Εκλεκτόρων που δίδεται σε κάθε Πολιτεία συναρτάται άμεσα με τον πληθυσμό της και καθορίζεται μετά από την απογραφή του συνολικού πληθυσμού των Η.Π.Α., που λαμβάνει χώρα κάθε 10 χρόνια.

Ο αριθμός Εκλεκτόρων ανά Πολιτεία για τις εκλογές 2024.

Alabama 9

Montana 3

Alaska 3

Nebraska 5

Arizona 8

Nevada 6

Arkansas 6

New Hampshire 4

California 55

New Jersey 14

Colorado 9

New Mexico 5

Connecticut 7

New York 29

Delaware 3

North Carolina 15

District of Columbia 3 ( Περιοχή Πρωτεύουσας Washington)

North Dakota 3

Florida 29

Ohio 18

Georgia 16

Oklahoma 7

Hawaii 3

Oregon 7

Idaho 4

Pennsylvania 20

Illinois 20

Rhode Island 4

Indiana 11

South Carolina 9

Iowa 6

South Dakota 3

Kansas 6

Tennessee 11

Kentucky 8

Texas 36

Louisiana 8

Utah 6

Maine 4

Vermont 3

Maryland 10

Virginia 13

Massachusetts 11

Washington 8

Michigan 16

West Virginia 5

Minnesota 10

Wisconsin 10

Mississippi 6

Wyoming 3

Missouri 10

5 .Ο τρόπος επιλογής των Εκλεκτόρων

Η εκλογή των Εκλεκτόρων γίνεται από τους πολίτες με καθολική μυστική ψηφοφορία.  Έχουν εφαρμοστεί κατά διαστήματα και παραλλαγές αυτού του τρόπου της εκλογής. Σήμερα πάντως, όλοι οι Εκλέκτορες εκλέγονται απευθείας από τους Αμερικανούς πολίτες, οι οποίοι καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε λίστες υποψηφίων που έχουν διαμορφωθεί από τις οργανώσεις των κομμάτων  σε κάθε Πολιτεία. Επομένως, η προτίμηση των υποψηφίων Εκλεκτόρων υπέρ συγκεκριμένου υποψηφίου για την προεδρία είναι εκ των προτέρων γνωστή και με βάση αυτήν ψηφίζονται από τους πολίτες. Κατά κανόνα, οι Εκλέκτορες που προτείνονται είναι πρώην και νυν κομματικά στελέχη του κόμματος που είναι ο υποψήφιος Πρόεδρος , ενώ προβλέπεται το ασυμβίβαστο μεταξύ της ιδιότητας του Εκλέκτορα και εκείνης του Γερουσιαστή, του Βουλευτή ή του κυβερνητικού αξιωματούχου.

6 . Κατανομή των Εκλεκτόρων

Το σύστημα κατανομής των Εκλεκτόρων ανάμεσα στους υποψηφίους που εφαρμόζεται στις 48 από τις 50 Πολιτείες και την Περιοχή της Columbia είναι το winner-take-all ή general ticket. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη μέθοδο, ο υποψήφιος Πρόεδρος που εξασφαλίζει την πλειοψηφία της λαϊκής ψήφου σε κάθε Πολιτεία αποσπά το σύνολο του αριθμού των Εκλεκτόρων της έναντι των υπολοίπων υποψηφίων που δεν λαμβάνουν κανέναν. Για παράδειγμα, έστω ότι στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης αναμετρώνται οι υποψήφιοι Α, Β και Γ και ότι πρώτος σε ψήφους αναδεικνύεται ο Α. Σε αυτήν την περίπτωση, στο Κολλέγιο των Εκλεκτόρων διορίζονται 29 φιλικά προσκείμενοι στον Α, είναι οι Εκλέκτορες οι οποίοι αναμένεται να ψηφίσουν υπέρ του, κατά τη διαδικασία εκλογής του Προέδρου. Οι Πολιτείες της Nebraska και του Maine είναι οι μοναδικές που εφαρμόζουν το περιφερειακό σύστημα (district system), το οποίο αποτελεί παραλλαγή του winner-take-all. Ειδικότερα, υπό το περιφερειακό σύστημα ένα μέρος του συνόλου των Εκλεκτόρων των συγκεκριμένων Πολιτειών εκλέγεται με βάση το τελικό αποτέλεσμα της λαϊκής ψήφου σε όλη την επικράτειά τους, ενώ οι υπόλοιποι επιλέγονται κατά τον ίδιο τρόπο σε επίπεδο εκλογικής περιφέρειας. Κατά συνέπεια, σε αντιδιαστολή με την επικρατούσα πρακτική στις υπόλοιπες48 Πολιτείες, αρκετά συχνά οι συνολικές εκλεκτορικές ψήφοι που προέρχονται από τη Nebraska και το Maine επιμερίζονται μεταξύ των υποψηφίων ανάλογα με το ποσοστό ψήφων που έλαβαν.

7  .Διεξαγωγή Ψηφοφορίας

Για την επιλογή των Εκλεκτόρων που θα τους εκπροσωπήσουν οι Αμερικανοί πολίτες προσέρχονται στις κάλπες κάθε τέσσερα χρόνια. Οι εκλογές διεξάγονται ταυτόχρονα σε όλες τις Πολιτείες, και συγκεκριμένα, την πρώτη Τρίτη μετά την πρώτη Δευτέρα του Νοεμβρίου. Αφού τα αποτελέσματα πιστοποιηθούν από τους Κυβερνήτες, οι Εκλέκτορες κάθε Πολιτείας συνεδριάζουν αρχικά στο έδαφος του τόπου καταγωγής τους και επιλέγουν τον υποψήφιο της προτίμησής τους. Οι συνεδριάσεις, αν και σε διαφορετικά γεωγραφικά σημεία, λαμβάνουν όλες χώρα την πρώτη Τετάρτη μετά τη δεύτερη Δευτέρα του Δεκεμβρίου.

 8  .Τελική επικύρωση των αποτελεσμάτων

Η τελική επικύρωση των αποτελεσμάτων πραγματοποιείται στις 6 Ιανουαρίου του επόμενου έτους στην αίθουσα της Γερουσίας προεδρεύοντος του απερχόμενου Αντιπροέδρου των Η.Π.Α.. Νικητής των εκλογών αναδεικνύεται ο υποψήφιος που συγκεντρώνει τουλάχιστον 270 από το σύνολο των 538 ψήφων των Εκλεκτόρων. Σε περίπτωση που η απαιτούμενη πλειοψηφία δεν επιτευχθεί, ο Πρόεδρος επιλέγεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων ανάμεσα στους τρεις πρώτους υποψηφίους. Στην ειδική αυτή συνεδρίαση κάθε Πολιτεία έχει μία ψήφο. Αντίστοιχα, ο Αντιπρόεδρος εκλέγεται από τη Γερουσία Οι Προεδρικές εκλογές γίνονται ταυτόχρονα με τις εκλογές για την Γερουσία, την Βουλή των Αντιπροσώπων, τις κυβερνητικές, τις νομοθετικές αρχές όλων των Πολιτείων και διάφορα τοπικά δημοψηφίσματα.

 Υ.Γ. Οι πολιτείες «κλειδιά» που δεν μένουν σταθερές στις προτιμήσεις τους, οι αποκαλούμενες “swing states”,  είναι αυτές που αναδεικνύουν  τα τελευταία χρόνια   τον νικητή στις Αμερικάνικες Προεδρικές εκλογές, οι πολιτείες αυτές είναι επτά και συμπεριλαμβάνουν την Arizona, Georgia, Michigan, Nevada, North Carolina, Pennsylvania, και Wisconsin. Ως τελευταία επιβεβαίωση έχουμε τις προεδρικές εκλογές του 2016, όπου ο νικητής των εκλογών, είχε έρθει δεύτερος στον αριθμό ψήφων. Ο νικητής Τραμπ έλαβε το 46,1% (62.984.828 ψήφους), ενώ η ηττηθείσα Κλίντον έλαβε το 48,2% (65.853.514 ψήφους). Η Κλίντον δηλαδή παρότι είχε έρθει πρώτη σε ψήφους σε όλη τη Αμερική, είχε χάσει τις έξη, από τις επτά  πολιτείες “κλειδιά “, είχε χάσει την Arizona, Georgia, Michigan, North Carolina, Pennsylvania και Wisconsin και είχε κερδίσει μόνο τη Nevada. Στις εκλογές του 2020 Ο Τζο Μπάϊντεν, κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές έχοντας ανακτήσει έξη από τις Πολιτείες “swing states”,  που είχε χάσει η Χίλαρι Κλίντον, την Arizona. Georgia, την Pennsylvania, το Michigan, Nevada και το Wisconsin.

 

Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς …..

 

Η υπόθεση στην κλασική εκδοχή του Κίπλινγκ.

Στην πασίγνωστη νουβέλα του Κίπλινγκ και μετέπειτα Χολιγουντιανή ταινία του σκηνοθέτη Τζον Χιούστον του 1975,  ένας Βρετανός τυχοδιώκτης ο Ντράβοτ, ταξιδεύει στο Καφιριστάν, στις Βρετανικές Ινδίες, εκεί βρήσκει μια φυλή τους Καφίρ, που κατά μυστηριώδη τρόπο ήταν λευκοί, τόσο λευκοί που με άνεση μπορούσε να τους κολακεύει και να τους αποκαλεί ….. αδέρφια του, έτσι με το μαλακό και τις κολακείες, κατόρθωσε να γίνει αρχηγός τους.

Ο Ντράβοτ όμως δεν αρκέστηκε σε αυτό είχε μεγάλα όνειρα για τον εαυτό του, τους βοήθησε να συγκεντρώσουν και να οργανώσουν στρατό με τον οποίο κατέκτησαν όλα τα άλλα χωριά και τις φυλές στο Καφιριστάν και με την πάροδο του χρόνου  έφτασε να ονειρεύεται πως μπορεί μέσα από αυτές τις κατακτήσεις, να γίνει βασιλιάς.

Όταν κατά την διάρκεια μιας από τις μάχες ο Ντράβοτ χτυπήθηκε από ένα βέλος και δεν εμφάνισε αιμορραγία ή πόνο, (το βέλος είχε σφηνωθεί στην αγκράφα της ζώνης του η οποία καλύπτονταν από τον ρουχισμό του), οι ιθαγενείς συμπολεμιστές του, οι οποίοι ήταν παγανιστές, το θεώρησαν αυτό ως σημάδι πως διαθέτει ιδιαίτερες δυνάμεις, και αποφάσισαν να τον θυσιάσουν στον θεό τους, που ήταν μια αποθεωμένη μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος είχε περάσει από την περιοχή τους πολλούς αιώνες πριν κατά την εκστρατεία του στην Ινδία. Κατά την διάρκεια όμως  της τελετής της θυσίας και ενώ άνοιξαν το πουκάμισο του Ντράβοτ προκειμένου να γυμνώσουν το στήθος και έτσι να μπορέσουν να του βυθίσουν το τελετουργικό μαχαίρι, είδαν πως φορούσε ένα φυλακτό όμοιο περίπου με αυτό που φορούσε και ο Μέγας Αλέξανδρος, βέβαια ο Ντράβοτ φορούσε το σύμβολο αναγνωρίσεως που φορούσαν εκείνη την εποχή οι Άγγλοι Μασόνοι, ένα σύμβολο το οποίο -κατά το διήγημα-  χρησιμοποιούνταν και από τον Αλέξανδρο. Η ερμηνεία τους για το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το πρότερο θαύμα της μη αιμορραγίας από το βέλος, ήταν πως πρόκειται για έναν απόγονο ή και για μετενσάρκωση του ίδιου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος αναχωρώντας από τη γη τους,  είχε υποσχεθεί πως μια μέρα θα επέστρεφε πίσω σε αυτούς. Ακολούθως, οι Καφίρ τέλεσαν μια αποθεωτική τελετή και η λατρεία τους προς τον Ντράβοτ αυξήθηκε καθώς ο ίδιος φαίνεται να γνώριζε Μασονικά μυστικά τα οποία μόνο ο γηραιός αρχιερέας τους θυμόταν. Έτσι εκτός από την λατρεία που του έδειχναν, τον έκαναν τελικά και βασιλιά τους.

Το σχέδιο του όμως τελικά θα χαλάσει όταν ο Ντράβοτ θα αποφασίσει να νυμφευθεί.

Στην τελετή, η νύφη τρομαγμένη που θα παντρεύονταν έναν βασιλιά δάγκωσε, ενώπιον όλων των παρευρισκόμενων, τον Ντράβοτ καθώς αυτός προσπάθησε να την φιλήσει, τον δάγκωσε μάλιστα τόσο δυνατά ώστε του προκαλέσει αιμορραγία. Βλέποντας την εμφάνιση του αίματος, ο αρχιερέας, αναστατωμένος, διακήρυξε πως δεν πρόκειται ούτε για θεό, ούτε για δαίμονα, αλλά για έναν κοινό άνθρωπο, έναν απατεώνα.

Οι περισσότεροι από τους Καφίρ στράφηκαν εναντίον του Ντράβοτ και τον κατεδίωξαν. Μόνο λίγοι από τους ιθαγενείς του παρέμειναν πιστοί, έτσι ο βασιλιάς συνελήφθη.

Ο Ντράβοτ, φορώντας το στέμμα του, οδηγήθηκε στη μέση μιας κρεμαστής γέφυρας, πάνω από ένα απόκρημνο και βαθύ φαράγγι και όταν οι Καφίρ έκοψαν τα σκοινιά της γέφυρας, ο Ντράβοτ κατέληξε στα βράχια και στον θάνατο.

Στην Ελληνική και αριστερή εκδοχή. 

Όταν  ο Στέφανος ήρθε το 2021 από το φανταχτερό Miami της Αμερικής στην Ελλάδα και μαθεύτηκε ότι υπήρξε στέλεχος της Goldman Sachs, θαμπώθηκαν οι ντόπιοι αριστεροί και όταν τους υποσχέθηκε να κάνει το κόμμα τους κυβέρνηση και ο ίδιος θα γίνει πρωθυπουργός και μάλιστα δύο φορές, τον ανακηρύξαν, χωρίς να το σκεφτούν πρόεδρο τους, ένα είδος επίδοξου βασιλιά στον 21ου αιώνα. 

Μόνο που όπως ο Βρετανός τυχοδιώκτης Ντράβοτ, έτσι και αυτός δεν ήξερε τις δοξασίες και τις αρχές των νέων υπηκόων του και έτσι δεν άργησαν οι σφοδρές αντιδράσεις, όταν οι σύντροφοί του αντελήφθησαν ότι δεν είχε κανένα απολύτως πολιτικό προσόν και η θέση του ήταν στον κουβά των πολιτικών σκουπιδιών της χώρας. 

Πάντως όταν ο αρχιερέας των αριστερών ιθαγενών Πολάκης είπε ότι έκαναν λάθος και ότι αυτός ο άνθρωπος δεν κάνει για αρχηγός τους, δεν τον πέταξαν ζωντανό από μια γέφυρα όπως  οι Καφίρ τον Ντράβοτ, η ιδιότυπη ηθική τους δεν τους το  επέτρεπε, άλλωστε πως θα μπορούσαν μετά να διατείνονται ότι ανήκουν στην μεγάλη προοδευτική και δημοκρατική παράταξη της Ελλάδας, απλά συγκάλεσαν την Κ.Ε του κόμματος υπέβαλαν πρόταση μομφής κατά του αρχηγού  και έτσι απλά τον καθαίρεσαν. Σε τούτο διαφέρουν από τους Καφίρ, δεν το βάζουν κάτω και σε λίγες ημέρες θα αναγγείλουν το έκτακτο συνέδριο για την εκλογή του νέου προέδρου.

 

Υ.Γ  Αποτέλεσμα της πρότασης μομφής 163 υπέρ, 120 κατά, 2 λευκά, 1 άκυρο.

 ,