Η Ιστορία της Secret Service .......σαν κλασική ταινία του Χόλυγουντ

 

1865  Λήξη του Αμερικάνικου εμφυλίου πολέμου και με το ένα τρίτο των νομισμάτων  που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ να είναι κάλπικα, ο νικητής του εμφυλίου πολέμου, Πρόεδρος Abraham Lincoln συστήνει επιτροπή με αποκλειστικό σκοπό να διερευνήσει ποια μέτρα είναι αναγκαία να ληφθούν για την επίλυση του προβλήματος. Οι υποδείξεις πολλές, η κύρια όμως πρόταση ήταν η σύσταση “Secret Service”, Μυστικής Υπηρεσίας από το Υπουργείο Οικονομικών και την οποία ο Lincoln ιδρύει λίγο  αργότερα, στις 5 Ιουλίου 1865. 

Μοναδική αποστολή της νέας υπηρεσίας, η πάταξη της παραγωγής κίβδηλων νομισμάτων. Ως επικεφαλής ορίστηκε, από τον Υπουργό Οικονομικών Hugh Mc Culloch,  ο William P. Wood. Η υπηρεσία συστάθηκε ως Τμήμα των Μυστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών με μοναδική αποστολή την καταστολή της παραχάραξης κίβδηλων νομισμάτων και με έδρα την  Washington DC. 

Οι εντυπώσεις που αφήνει η υπηρεσία στα 35 χρόνια λειτουργίας της μέχρι τον εικοστό αιώνα είναι άριστες, έτσι μετά την δολοφονία του Προέδρου William Mc Kinley το 1901 το Κογκρέσο ζήτησε ανεπίσημα από το Υπουργείο Οικονομικών και ειδικά από τη “Secret Service” και ένα επί πλέον έργο, να παράσχει προεδρική προστασία. Ένα χρόνο αργότερα, η Μυστική Υπηρεσία ανέλαβε την πλήρη ευθύνη για την προεδρική προστασία.  

Εκτός της προστασίας του Εθνικού νομίσματος και της ασφάλειας του Προέδρου η “Secret Service” ήταν η πρώτη υπηρεσία πληροφοριών και αντικατασκοπείας των ΗΠΑ, μέχρι και το 1908, οπότε την αντικατασκοπία ανέλαβε επίσημα το FBI αμέσως με την ίδρυση του το 1908. 

Το 1909, ο Αμερικανός Πρόεδρος William H.Taft συμφώνησε να συναντηθεί με τον Μεξικανό πρόεδρο Porfirio Diaz την μια ημέρα στο El Paso  του Texas και την άλλη στη Chihuahua του Μεξικού, ήταν η πρώτη συνάντηση των προέδρων των ΗΠΑ και του Μεξικού και επίσης την πρώτη φορά που ένας Αμερικανός πρόεδρος θα επισκεπτόταν το Μεξικό. Η ιστορική σύνοδος κορυφής είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξουν σοβαρές απειλές για την ασφάλεια του Προέδρου. Στις 16 Οκτωβρίου, την ημέρα της συνόδου κορυφής, πράκτορες της “Secret Service” ανακάλυψαν έναν άνδρα που έχοντας κρυμμένο ένα όπλο, στέκονταν μπροστά στο κτίριο του Εμπορικού Επιμελητηρίου του El Paso  και κατά μήκος της διαδρομής της πομπής,  Ο άνδρας συνελήφθη και αφοπλίστηκε μόλις λίγα μέτρα από τον Díaz και τον Taft. Ήταν η πρώτη φορά που η Μυστική Υπηρεσία επιχειρούσε  εκτός ΗΠΑ. 

Οι απόπειρες δολοφονίας και οι συνωμοσίες κατά των Προέδρων των ΗΠΑ από τις αρχές του 19ου αιώνα έως τις μέρες μας είναι πολυάριθμες, στην ανάρτηση  αυτή απαριθμούνται όλες οι δολοφονίες και οι απόπειρες δολοφονίας σε εν ενεργεία, σε πρώην, αλλά και υποψήφιους προέδρους των ΗΠΑ.

Δύο πρώην πρόεδροι, ο Theodore Roosevelt σε απόπειρα από τον Jhon Schrank το  1912 και ο Donald Trump  από τον Thomas Mathew Crooks το 2024  είχαν  τραυματιστεί σε επιθέσεις και επέζησαν. 

Όλοι οι δράστες απόπειρας προεδρικής δολοφονίας ήταν άνδρες, μόνο ο Gerald Ford Gr. βίωσε απόπειρα δολοφονίας από γυναίκα. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το όπλο του επιτιθέμενου ήταν πάντα ένα πυροβόλο όπλο (Αθάνατη Αμερική). 

Πολλές απόπειρες δολοφονίας, επιτυχημένες ή όχι, υποκινήθηκαν από την επιθυμία να αλλάξει η πολιτική της αμερικανικής κυβέρνησης. Ωστόσο, όλες οι επιθέσεις δεν είχαν πολιτικούς λόγους. Πολλοί επιτιθέμενοι είχαν αμφισβητήσιμη ψυχική σταθερότητα και μερικοί κρίθηκαν παράφρονες. Ο ιστορικός James W. Clarke πάντως θεωρεί ότι οι περισσότεροι υπεύθυνοι για απόπειρες δολοφονίας ήταν υγιείς και είχαν πολιτικά κίνητρα, ενώ αντίθετα σε έγγραφο του, το Υπουργείο Δικαιοσύνης   ισχυρίζεται ότι η μεγάλη πλειοψηφία των δραστών ήταν παράφρονες.  Οι ψυχικά άρρωστοι πάντως δολοφόνοι, ενήργησαν αποκλειστικά μόνοι τους, ενώ εκείνοι που είχαν πολιτικούς λόγους, είχαν και συνεργάτες. Οι περισσότεροι συνωμότες δολοφονιών συνελήφθησαν και τιμωρήθηκαν με εκτέλεση ή μακροχρόνια κράτηση σε φυλακή ή φρενοκομείο. 

Οι απειλές βίας κατά του προέδρου όταν γίνονται με ρητορικό ή χιουμοριστικό λόγο και χωρίς σοβαρή πρόθεση, δεν διώκονται ποινικά, ενώ η σοβαρή απειλή της ζωής του προέδρου των ΗΠΑ είναι ομοσπονδιακό κακούργημα από το 1917. 

Πρόεδροι που δολοφονήθηκαν : 

Τον Abraham Lincoln τον σκότωσε ο Wilkes Booth το 1865 ήταν ο 16^ος πρόεδρος και ο πρώτος που δολοφονήθηκε. 

Η δολοφονία του James A Garfield, του 20^ου προέδρου, έγινε στην Washington DC, στις 9:20 π.μ. Σάββατο 2 Ιουλίου 1881, λιγότερο από τέσσερις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Καθώς ο πρόεδρος έφτανε στο σιδηροδρομικό σταθμό, ο συγγραφέας και δικηγόρος Charles J. Guiteau  τον πυροβόλησε δύο φορές με ένα περίστροφο. Ο Guiteau συνελήφθη αμέσως και μετά από μια δίκη με μεγάλη δημοσιότητα που διήρκεσε από τις 14 Νοεμβρίου 1881 έως τις 25 Ιανουαρίου 1882, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο. Μια μεταγενέστερη έφεση απορρίφθηκε και εκτελέστηκε με απαγχονισμό   στις 30 Ιουνίου 1882. 

Τον Πρόεδρο William McKinley τον σκότωσε ο  Leon Czolgosz, ένας αναρχικός το 1901 με ένα περίστροφο που το είχε κρύψει κάτω από ένα πανί. Στις 24 Σεπτεμβρίου, μετά από μια διήμερη δίκη, στην οποία ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ο Czolgosz καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στην ηλεκτρική καρέκλα στη φυλακή Auburn στις 29 Οκτωβρίου 1901. 

Η δολοφονία που συντάραξε όλο τον κόσμο, ήταν του προέδρου John F. Kennedy και έλαβε χώρα στις 12:30 μ.μ. της Παρασκευής, 22 Νοεμβρίου 1963, στο Dallas του Texas. Ο Kennedy επέβαινε με τη σύζυγό του Jacqueline, με τον κυβερνήτη του Texas John Connaly και την σύζυγο του Nellie στην ανοικτή προεδρική λιμουζίνα, όταν, κατά την επίσημη εκδοχή, πυροβολήθηκε θανάσιμα από τον πρώην Αμερικανό πεζοναύτη Lee Harvey Oswald.  Ο κυβερνήτης Connally τραυματίστηκε σοβαρά. Η αυτοκινητοπομπή έσπευσε στο Parkland Memorial Hospital, όπου για τον Πρόεδρο Kennedy διαπιστώθηκε ο θάνατος του. Ο Oswald συνελήφθη και κατηγορήθηκε από την αστυνομία του Dallas για τη δολοφονία του Kennedy και για τη δολοφονία ενός αστυνομικού του Dallas, του Tippit , ο οποίος πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε λίγες ώρες μετά την δολοφονία του Kennedy. 

Την Κυριακή 24 Νοεμβρίου, ενώ ο Oswald μεταφερόταν από τη φυλακή της πόλης στη φυλακή της κομητείας, πυροβολήθηκε θανάσιμα στο υπόγειο του αρχηγείου της αστυνομίας του Dallas  από τον ιδιοκτήτη νυχτερινού κέντρου του Dallas, τον Jack Ruby . Ο Ruby καταδικάστηκε για τη δολοφονία του Oswald, αν και η καταδίκη του ανατράπηκε αργότερα στην έφεση. Το 1967, o Ruby πέθανε στη φυλακή από  καρκίνο ενώ περίμενε μια νέα δίκη. 

Τον Σεπτέμβριο του 1964, η ΕπιτροπήWarren, που είχε συσταθεί από το Κογκρέσο, για την διερεύνηση των συνθηκών της δολοφονίας του John Kennedy, αποφάνθηκε ότι Kennedy και Tippit σκοτώθηκαν και οι δύο από τον Oswald, ότι ο Oswald είχε ενεργήσει εντελώς μόνος και στις δύο δολοφονίες και ότι επίσης ο Ruby είχε ενεργήσει μόνος του στη δολοφονία του Oswald. 

Ωστόσο, δημοσκοπήσεις που έχουν γίνει από το 1966 έως το 2004 έδειξαν ότι έως και το 80% των Αμερικανών που συμμετείχαν στην έρευνα πιστεύουν ότι υπήρξε σχέδιο συγκάλυψης για τη δολοφονία. 

Το βράδυ της 5ης Ιουνίου 1968 θα δολοφονηθεί στο Los Angeles και ο αδελφός του John,  Robert Francis Kennedy, ήταν ο αδιαφιλονίκητος εκλεκτός των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές του 1968, δεν προστατευόταν όμως από την "Secret Service" διότι δεν είχε ανακηρυχθεί και επίσημα υποψήφιος Πρόεδρος την στιγμή της δολοφονίας του, ήταν απλός γερουσιαστής.  

Πρόεδροι που τραυματίστηκαν : 

Στις 30 Μαρτίου 1981 ο Πρόεδρος Ronald Reagan επέστρεφε στο προεδρικό αυτοκίνητο αφού μίλησε στο ξενοδοχείο Hilton της Washington DC, ο επίδοξος δολοφόνος John Hinckley πυροβόλησε έξι φορές προς το μέρος του, χτυπώντας τον Reagan και άλλα τρία άτομα. Ο Reagan τραυματίστηκε σοβαρά από μια σφαίρα που ξέφυγε από το πλάι της προεδρικής λιμουζίνας και τον χτύπησε στην αριστερή μασχάλη, σπάζοντας ένα πλευρό, τρυπώντας έναν πνεύμονα. Ανάρρωσε και βγήκε από το νοσοκομείο στις 11 Απριλίου. 

Ο Hinckley συνελήφθη αμέσως και αργότερα είπε ότι ήθελε να σκοτώσει τον Reagan για να εντυπωσιάσει την ηθοποιό Jobie Foster. Κρίθηκε ψυχικά άρρωστος και φυλακίστηκε σε ίδρυμα.  

Πρώην πρόεδροι που τραυματίστηκαν :

Τρεισήμισι χρόνια αφότου άφησε το αξίωμα του οTheodoros Roosevelt ,  έθεσε υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές του 2012 και ενώ έκανε εκστρατεία στο Milwaukee στις 14 Οκτωβρίου 1912,  ο John Schrank ένας φύλακας σαλούν που τον καταδίωκε για εβδομάδες, τον πυροβόλησε μία φορά στο στήθος, εκεί που είχε βάλει το εκ 50 σελίδων κείμενο της προεκλογικής του ομιλίας, το είχε διπλώσει δύο φορές στην τσέπη του στήθους του και στο ίδιο μέρος είχε βάλει μια μεταλλική θήκη γυαλιών έτσι συγκρατήθηκε η σφαίρα, σώζοντάς του τη ζωή. Ο Schrank  αφοπλίστηκε αμέσως και συνελήφθη. Ο Roosevelt, ως έμπειρος ανατόμος, κατέληξε σωστά στο συμπέρασμα ότι επειδή δεν έβηχε αίμα, η σφαίρα δεν είχε φτάσει στον πνεύμονά του και αρνήθηκε να πάει αμέσως στο νοσοκομείο. Αντίθετα, εκφώνησε την προγραμματισμένη ομιλία του. Μίλησε για 84 λεπτά πριν ολοκληρώσει την ομιλία του και δεχθεί ιατρική φροντίδα. Τα εναρκτήρια σχόλιά του προς το συγκεντρωμένο πλήθος ήταν: "Κυρίες και κύριοι, δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε πλήρως ότι μόλις με πυροβόλησαν. Πέρασε δύο εβδομάδες αναρρώνοντας πριν επιστρέψει στην εκστρατεία. Παρά την επιμονή του, τελικά έχασε την προσπάθειά του για επανεκλογή του. Στη δίκη του Schrank, ο επίδοξος δολοφόνος ισχυρίστηκε ότι ο William McKinley τον είχε επισκεφτεί σε ένα όνειρο και του είπε να εκδικηθεί τη δολοφονία του σκοτώνοντας τον Roosevelt. Βρέθηκε παράφρων και κλείστηκε σε φρενοκομείο και εκεί παρέμεινε μέχρι το θάνατό του το 1943. 

Αμερική μια αχανής χώρα…..

 

Η Kimberly A. Cheatle γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1972, είναι Αμερικανίδα και υπηρετεί από τον Σεπτέμβριο του 2022  ως η 27η διευθύντρια της “U.S. Secret Service”, της Μυστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ. Η “U.S. Secret Service” έχει 8.000 άτομα προσωπικό και είναι επιφορτισμένη με τη διασφάλιση της ζωής του Προέδρου, του Αντιπροέδρου, των στενών μελών των οικογενειών τους, των πρώην Προέδρων, των συζύγων και των παιδιών τους που είναι κάτω των 16 ετών, των υποψήφιων Προέδρων και Αντιπροέδρων καθώς και τους επισκεπτόμενους τον Λευκό Οίκο ξένους αρχηγούς. κρατών και κυβερνήσεων. Από το 2019 έως το 2022, η Cheatle υπηρέτησε ως διευθύντρια παγκόσμιας ασφάλειας της Pepsi Cola Co, όπου ήταν υπεύθυνη για την εφαρμογή των πρωτοκόλλων ασφαλείας των εγκαταστάσεων της εταιρείας.  Τον Αύγουστο του 2022, ο Πρόεδρος Biden, σε εφαρμογή του νόμου περί εξαλείψεως των εμποδίων ανέλιξης εξ αιτίας φύλλου, φυλής, θρησκευτικών πεποιθήσεων, κοινωνικής και οικονομικής βάσης, εξέπληξε ακόμα και τις γυναικείες οργανώσεις όταν, αντί ενός στιβαρού άνδρα, ανακοίνωσε τον διορισμό της βραχύσωμης Kimberly  Cheatle ως διευθύντρια  της “U.S. Secret Service”.  Η Kimberly A. Cheatle  ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 17 Σεπτεμβρίου 2022. Στις 13 Ιουλίου 2024, κατά τη απόπειρα δολοφονίας Trump στο Butler city της Pennsylvania, η Cheatle βρισκόταν σε υπηρεσία στο Milwaukee του Wisconsin  όπου επρόκειτο σε δύο ημέρες να διεξαχθεί το Εθνικό Συνέδριο των Ρεμπουπλικανών για το 2024. Στον απόηχο των πυροβολισμών της απόπειρας και της σφοδρής κριτικής για την ηγεσίας της, η Cheatle αναγνώρισε την αποτυχία της Μυστικής Υπηρεσίας, χαρακτηρίζοντάς την «απαράδεκτη». Ωστόσο, δήλωσε ότι δεν θα παραιτηθεί από τη θέση της. Ο Trump έγινε αιτία για ένα ακόμα πλήγμα, μετά την απαγόρευση των αμβλώσεων,  στις προχωρημένες θέσεις δικαιωμάτων της Αμερικάνικης κοινωνίας και μάλιστα τέσσερις μήνες προ των εκλογών.  Θα διαπιστωθούν ποια ήταν τα κενά στην ασφάλεια μέσα από την έρευνα του FBI. Ίσως τελικά να δούμε τη διευθύντρια της “U.S. Secret Service”, Cheatle να παραιτείται και σίγουρα θα δούμε να λαμβάνονται πιο αυστηρά μέτρα ασφαλείας των προέδρων και υποψήφιων πρόεδρων των ΗΠΑ. Ίσως επίσης δούμε την προεκλογική καμπάνια να αλλάζει μορφή, τους τόνους να χαμηλώνουν. ο Πρόεδρος Biden υποστήριζε μέχρι εχθές πως η μεγαλύτερη απειλή για την Αμερική είναι ο Trump. Δεν πρέπει να λέγονται τέτοιες ακρότητες. Αυτά τα λόγια καταστρέφουν την πολιτική ζωή και την δημοκρατία κάθε χώρας. Θα περιμένουμε να δούμε λοιπόν τι στρατηγική θα ακολουθήσει ο Πρόεδρος Biden μετά και το συνέδριο των Ρεπουμπλικανών. Πάντως τα γκάλοπ είναι ήδη, με μικρή διαφορά, υπέρ του Donald Trump. Στην Αμερική, σε αυτή την αχανή χώρα, οι θεωρίες συνωμοσίας ευδοκιμούν όσο σε καμιά άλλη και μέσα σε αυτή την ετερόκλιτη κοινωνία βρίσκουν γόνιμο έδαφος για να πάρουν συνήθως τερατώδη μορφή. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και σε άλλα μέρη του κόσμου, αλλά με τις ΗΠΑ τα πράγματα είναι αλλιώς. Καταρχήν, έχουμε να κάνουμε με μια χώρα στην οποία υπάρχουν όπλα, πολλά όπλα, όχι όπως στην χώρα μας κυνηγητικά, καραμπίνες ή έστω παλαιά στρατιωτικά τύπου Kalashnikof  υπολείμματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά όπλα που οπωσδήποτε θα έπρεπε αυστηρώς να απαγορεύονται, όπως  αυτό που χρησιμοποίησε, προ ημερών, ο Thomas Matthew Crooks  στην απόπειρα δολοφονίας κατά του Trump, το πανίσχυρο AR-14 που αρχικά ήταν το βασικό τουφέκι της αντιτρομοκρατικής οργάνωσης των ΗΠΑ “Delta Force” και τώρα των Πεζοναυτών.  Στις ΗΠΑ ένας δεκαοκτάρης δεν μπορεί να αγοράσει Αλκοόλ, μπορεί όμως να πάρει οποιοδήποτε όπλο του αρέσει, από αντιαεροπορικό Stinger, ή αντιαρματικό Javelin Medium Antiarmor. Αυτό έχει να κάνει όχι μόνο με την κουλτούρα του αμερικανικού λαού, αλλά και με την περίφημη δεύτερη τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος. Επίσης, όπως προβλέπεται στο σύνταγμα, στην Αμερική υπάρχουν ουκ ολίγες ομάδες πολιτοφυλακών, οι οποίες λειτουργούν ουσιαστικά ως παραστρατιωτικές οργανώσεις, θεωρώντας ότι έχουν αποστολή να υπερασπιστούν την ελευθερία των πολιτών από τις αυθαιρεσίες και τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης. Εάν σε αυτή την πραγματικότητα προσθέσουμε το γεγονός ότι στις ΗΠΑ δεν υπάρχει εθνικό σύστημα υγείας, με αποτέλεσμα πάρα πολλοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική νόσο να μην λαμβάνουν τη βοήθεια και την θεραπευτική αγωγή που χρειάζονται, τότε έχουμε να κάνουμε με μια εκρηκτική κατάσταση, η οποία πολλές φορές έχει οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις. Σύμφωνα με το FBI ο νούμερο ένα κίνδυνος εγχώριας τρομοκρατίας δεν προέρχεται από αριστερούς εξτρεμιστές ή φονταμενταλιστές ισλαμιστές, αλλά από ακροδεξιές οργανώσεις, τα μέλη των οποίων η σκέψη έχει ροπή όχι σε κοινωνικές ιδέες αλλά στη συνωμοσιολογία. Αν οι συνωμοσιολόγοι είναι μια παράδοξη νότα για κάθε χώρα, στην Ελλάδα λχ  γελάμε με τους ψεκασμένους, για τις ΗΠΑ είναι επικίνδυνοι. Πέντε ημέρες μετά την απόπειρα και πολλοί Αμερικανοί, πιο ακραίοι και από τον Trump, με αναρτήσεις στο Internet υποστηρίζουν ότι η απόπειρα ήταν στημένη. Αναρτούν λεπτομερή σχέδια της απόπειρας και με δικές τους επισημάνσεις προσπαθούν να αποδείξουν ότι η απόπειρα ήταν στημένη. Το πιο φυσικό για αυτούς είναι να βρεθεί κάποιος σκοπευτής που να  είναι τόσο ικανός ώστε να ξύσει με μια βολή το αφτί του Trump από απόσταση 130 μέτρων, να έχει την πρόθυμη συνεργασία των πρακτόρων της "U.S. Secret Service", των λοιπών αστυνομικών δυνάμεων της Pennsylvania και στο τέλος να είναι και πρόθυμος ν πεθάνει.

ΥΓ. Δεν τους περνά από το μυαλό με αυτά που ισχυρίζονται,  ότι αν κάποιος μπορεί να το οργανώσει όλο αυτό με τέτοια τελειότητα, σίγουρα έχει τις δυνατότητες και μπορεί να εκλεγεί πρόεδρος χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει σε τέτοια τεχνάσματα.

 

Ανάρτηση του 2012 για τη σφαγή στο Connecticut των ΗΠΑ πάλι με AR-15 (Το όπλο των Αμερικανών πεζοναυτών)

(Το θέμα αυτό το ανάρτησα αμέσως μετά την 14η Δεκεμβρίου 2012, όταν λευκός ένοπλος με στρατιωτικό όπλο AR-15, που το άρπαξε από την μητέρα του και αφού την σκότωσε, αμέσως μετά εισέβαλε σε δημοτικό σχολείο στο Newtown της πολιτείας Connectikut των ΗΠΑ σκότωσε 20 μαθητές και 6 μέλη του διδακτικού προσωπικού και στη συνέχεια αυτοκτόνησε. Το περιστατικό προκάλεσε τότε διεθνές ενδιαφέρον και αναζωπύρωσε στις ΗΠΑ τη συζήτηση για το νομικό καθεστώς της οπλοκατοχής, χωρίς πάλι κανένα αποτέλεσμα. Το θέμα αυτό έγινε επίκαιρο μετά την απόπειρα πάλι με όπλο AR-15 εναντίον του Donald Trump στις 13 Ιουλίου 2024)

« Ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίον θα πρέπει ο λαός να διατηρήσει το δικαίωμα του να κατέχει και να φέρει όπλα είναι, σε τελευταία ανάλυση, η ανάγκη αυτοπροστασίας του εαυτού του εναντίον μιας τυραννικής διακυβέρνησης ».
Τόμας Τζέφερσον, τρίτος πρόεδρος των ΗΠΑ, 1743-1826

                   Η ΚΑΤΟΧΗ ΟΠΛΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ

Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα –όπου για κάθε πρόβλημα φτιάχνει πρόχειρα έναν τυπικό, ρυθμιστικό ή κατασταλτικό νόμο – η συζήτηση περί οπλοκατοχής στις ΗΠΑ φαντάζει τρελή.                
Οι ΗΠΑ έχουν τον υψηλότερο δείκτη δολοφονιών με πυροβόλα όπλα σε όλο τον δυτικό κόσμο, 30.000 περίπου ετησίως και κατά καιρούς όλοι σοκάρονται, όταν κάποιος , λευκός πάντα , δολοφονεί αδιακρίτως σε σχολεία, πολυκαταστήματα κ.λπ. 
Προς τι, λοιπόν, αυτή η εμμονή με τα όπλα; .                                          
Σε μας τους Έλληνες , ( που  λατρεύουμε κάθε υπαρκτό ή ανύπαρκτο  πρόβλημα των Αμερικανών για να μπορούμε έτσι να τους βρίζουμε ) , υπάρχει η λανθασμένη πεποίθηση   ότι η οπλοκατοχή είναι ένα κατάλοιπο του 19ου αιώνα, όταν οι Αμερικανοί πιονέροι έπρεπε να οπλοφορούν για να σκοτώνονται μεταξύ τους , ή να εξολοθρεύουν Ινδιάνους , άγρια και ήμερα ζώα ώστε να κατακτήσουν τις απέραντες εκτάσεις της « Άγριας Δύσης». Το δικαίωμα, όμως στην οπλοκατοχή, προηγείται. Ψηφίστηκε το 1791 με την 2^η τροπολογία στο σύνταγμα , έπειτα από μια θυελλώδη συζήτηση για τη μορφή που θα έπρεπε να πάρει η πρώτη Δημοκρατία του σύγχρονου κόσμου.                                                                                                       
Αμέσως μετά την επιτυχία της αμερικανικής επανάστασης του 1776, οι πατέρες του αμερικανικού έθνους χωρίστηκαν σε δύο μεγάλα στρατόπεδα, τους Φεντεραλιστές ( φίλους της πλήρους ομοσπονδίας ) και τους  Αντιφεντεραλιστές ( οπαδούς της χαλαρής ένωσης των Πολιτειών) .                                                   
Οι Φεντεραλιστές  ευνοούσαν , όπως είναι φυσικό , μια ισχυρή κεντρική διοίκηση, υπερεξουσίες του προέδρου, ασφυκτικό έλεγχο από την ομοσπονδιακή διοίκηση στις 12 τότε Πολιτείες και το κυριότερο: τακτικό στρατό υπό τον απόλυτο έλεγχο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. «Επιτρέψτε τη δημιουργία ενός κανονικού στρατού που να ανταποκρίνεται στις δυνατότητες αυτής της χώρας», επιχειρηματολογούσε ο επικεφαλής των Φεντεραλιστών και 4^ος πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέιμς Μάντισον, «και επιτρέψτε να είναι αυτός ο στρατός ολοκληρωτικά αφοσιωμένος στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση». Το βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι μόνο ένας τακτικός στρατός μπορούσε να αντιμετωπίσει μια πιθανή εισβολή της υπερδύναμης από την οποία μόλις τότε είχαν απελευθερωθεί , δηλαδή της Βρετανίας* .                         
Τελικά, Φεντεραλιστές  και Αντιφεντεραλιστές  προχώρησαν σε έναν ιστορικό συμβιβασμό σε δύο σημεία : 1ο)  Μόνιμος, υπό τον πρόεδρο, στρατός για μια ισχυρή χώρα και 2ο) Απαράγραπτο δικαίωμα οπλοκατοχής με δυνατότητα συμμετοχής σε ένοπλη πολιτοφυλακή για την απόκρουση μιας πιθανής τυραννίας ή στρατιωτικής χούντας.                                                          
Ο Φεντεραλιστής Νώε Γουέμπστερ , καθησυχάζοντας  ,έγραφε στον Αντιφεντεραλιστή Τζων Άνταμς ( 6ος Πρόεδρος ): «Για να καταφέρει να κυβερνήσει ένας τακτικός στρατός πρέπει πρώτα να αφοπλίσει τους πολίτες, κάτι που γίνεται σε όλα σχεδόν τα βασίλεια της Ευρώπης. Η ανώτατη διοίκηση στην Αμερική δεν μπορεί να επιβάλει διά των όπλων άδικους νόμους διότι όλοι οι πολίτες οπλοφορούν, και η πολιτοφυλακή είναι και θα είναι πάντα μεγαλύτερη και ισχυρότερη από κάθε τακτικό στρατό που μπορεί να συγκεντρώσει κάποιος στις Ηνωμένες Πολιτείες».                     
Είναι αστείο, αλλά οι Φεντεραλιστές κέρδισαν διά των όπλων του τακτικού στρατού την τελική μάχη για τη διαμόρφωση των Ηνωμένων Πολιτειών εβδομήντα χρόνια αργότερα.                       
Ο αμερικανικός εμφύλιος είχε μεν ως αφορμή την κατάργηση της δουλείας, αλλά απάντησε και σε ένα σοβαρό πολιτειακό ερώτημα, που είχε να κάνει και πάλι με την ισορροπία ισχύος στο αμερικανικό σύστημα. Το ερώτημα ήταν αν και κατά πόσον ένας ομοσπονδιακός νόμος μπορεί να επιβληθεί σε Πολιτείες που δεν τον αποδέχονται. Μετά τέσσερα χρόνια πολέμου και 620.000 νεκρούς η απάντηση ήταν «Ναι» αλλά με την διατήρηση εσαεί της  «Χάρτα των Δικαιωμάτων» των Αμερικανών Πολιτών που προβλέπει ότι «Μια καλά ρυθμιζόμενη πολιτοφυλακή είναι αναγκαία για ένα ελεύθερο κράτος και το δικαίωμα των πολιτών να κατέχουν και να φέρουν όπλα δεν πρέπει να φαλκιδευτεί» (Δεύτερη τροπολογία του Συντάγματος).

* Βρετανικά στρατεύματα εισέβαλαν πράγματι στις ΗΠΑ το 1812 , κατέλαβαν την πρωτεύουσα και πυρπόλησαν την προεδρική κατοικία . Οι υπάρχουσες ζημιές από την φωτιά στον προεδρικό οίκο καλύφθηκαν με άσπρο χρώμα και εξ αυτού του γεγονότος ονομάσθηκε ..... Λευκός Οίκος.           


Υ.Γ.
Καλά όλα τα παραπάνω , άντε και να πούμε οτι κάπως αιτιολογούν την οπλοκατοχή σις ΗΠΑ , όμως ξημερώματα Σαββάτου 15 Δεκεμβρίου , καθώς ξενυχτούσα παρακολουθώντας την κάλυψη της σφαγής στο Newtown του Connecticut από τη σύνδεση της  NET με το CNN , άκουσα τους γείτονες της μητέρας του δολοφόνου να περιγράφουν το πάθος της για την κηπουρική , την διακόσμηση και την καθαριότητα και τελικά να χαρακτηρίζουν τη μακαρίτισσα ως μια κανονική, καθ’ όλα φυσιολογική γυναίκα  .Με τη διαφορά όμως, ότι αυτή η .... καθ’ όλα φυσιολογική γυναίκα είχε στο σπίτι της ένα τυφέκιο AR – 15 με ταχυβολία 800 βολίδων ανά λεπτό και ταχύτητα εξόδου από το στόμιο της κάννης 991 μέτρων το δευτερόλεπτο· ένα καθαρά στρατιωτικό όπλο, το οποίο διαθέτει κάννη τεσσάρων δεξιοστρόφων ραβδώσεων, ζυγίζει μόλις κάτι παραπάνω από 2,8 κιλά και δέχεται γεμιστήρα 30 φυσιγγίων. Πόσο «φυσιολογικό» θα ήταν για μια Ελληνίδα , μιά Γαλλίδα , μια Ελβετίδα , μια Αγγλίδα ή μια Ιταλίδα νοικοκυρά και μητέρα να έχει ένα τέτοιο εργαλείο στο σπίτι της;