ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ……

     

         

 

Δεν έχει καμία σημασία που δεν πήγαν.

Η μέχρι τώρα στάση τους δικαιολογεί  απόλυτα την απουσία τους από την κηδεία του μεγάλου τραγουδοποιού μας.

Είναι πολιτικοί ηγέτες, χωρίς κανένα μέλλον, χωρίς πολιτική αξία και δεν μπορούν να  εμφανιστούν, κάτι που διαφορετικά θα ήταν απολύτως φυσικό, ως η επόμενη κυβέρνηση μετά από έξη ολόκληρα χρόνια συνεχούς διακυβέρνησης ΝΔ και Μητσοτάκη.

Αυτό τουλάχιστον λένε, σε όλους τους τόνους, οι συμπολίτες μας στις επαναλαμβανόμενες δημοσκοπήσεις.

Πάντα στους  ηγέτες των κομμάτων της αριστεράς το κύριο γνώρισμα τους  ήταν η ανευθυνότητα, μας άρεσε όμως στο παρελθόν που ακούγαμε τις ουτοπίες τους, στις τότε σκληρές ημέρες που ζούσαμε ήταν η  παρηγοριά μας. Τα τελευταία χρόνια όμως άλλαξαν τους τρόπους και την  πολιτική τους συμπεριφορά και καθημερινώς, σε ότι πουν και σε ότι κάνουν, εκτός από μια απαράδεκτη, για Ευρωπαϊκή χώρα,  ακραία τοξικότητα, διακρίνεται και κάτι που δεν θα συναντούσες παλαιά σε αριστερό, την…  μισαλλοδοξία. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι απλά  αντίθετοι σε ιδέες άλλων με τις οποίες δεν συμφωνούν, τις μισούν. Άλλωστε αυτός είναι και ένας λόγος που δεν συμμετείχαν στην κηδεία, οι δηλώσεις που είχε κάνει κάποτε ο Νιόνιος για το ΠΑΣΟΚ και την αριστερά.  

Είναι οι αρχηγοί κομμάτων που δεν διστάζουν να εκμεταλλευτούν τον αβάσταχτο πόνο των γονιών 57 αδικοχαμένων παιδιών, καλλιεργώντας  συνωμοσίες με τολουόλη και άλλα εκρηκτικά υγρά, προκειμένου να κερδίσουν πολιτικά οφέλη, πώς είναι δυνατόν οι άνθρωποι αυτοί να μπορούν να συμμετέχουν στη κηδεία ενός Έλληνα καλλιτέχνη, έστω του μεγέθους Σαββόπουλου, όταν δεν υπάρχει τρόπος να την εκμεταλλευτούν πολιτικά; 

Φυσικό πάντως είναι, οι άνθρωποι αυτού του ηθικού αναστήματος όταν διεπίστωσαν ότι δεν νιώθουν τη ανάγκη του αποχαιρετισμού σε έναν τέτοιου εθνικού μεγέθους καλλιτέχνη, εκπροσώπου της νέας Ελληνικής λαϊκής μουσικής ποίησης, να μην θέλουν να πάνε στην κηδεία και τελικά ας δεχτούμε ότι ..... καλά έκαναν και δεν πήγαν.

                                                                            

Κοσκωτάς… Δομημένα ομόλογα …Χρεοκοπία… Τέμπη … ΟΠΕΚΕΠΕ ….

                      

 

Ελλάδα, χώρα θαλασσινή, με ονειρεμένες ακρογιαλιές και πανέμορφα νησιά, με ιστορία μοναδική στον κόσμο, με έναν πολιτισμό που δίδαξε και συνεχίζει να διδάσκει την οικουμένη, με μία γλώσσα που συμπληρώνει και πλουτίζει όλες τις άλλες και που από μέσο επικοινωνίας και συνεννόησης, έγινε η βάση για την  ανάπτυξη και την κατανόηση της λειτουργίας των επιστημών.

Σε αυτόν τον μικρό τόπο, από την αυγή της ανθρώπινης ιστορίας και  μέχρι σήμερα, παρά τους κατακτητές που έχουν περάσει και τις  καταστροφές που έχει υποστεί, κατοικεί ένας και μοναδικός λαός, οι Έλληνες.

Η λατρεία του Έλληνα για την πατρίδα του είναι τόσο μεγάλη, που εξαιτίας της παρουσιάζει ένα πρωτοφανές, δικαιολογημένο πάντως ως ένα βαθμό,  αίσθημα ανωτερότητας έναντι όλων των άλλων λαών.

Είναι ο ίδιος λαός που με το δεύτερο έπος του Ομήρου, την “Οδύσσεια” και με τη λέξη “νόστος” δείχνει την αγάπη του για την πατρίδα. Από αυτή τη λέξη προέρχεται και η λέξη νόστιμος, αλλά και η λέξη νοσταλγία, που σημαίνει τον ψυχικό πόνο, το άλγος  που γεννάει στους ξενιτεμένους Έλληνες, η ανάμνηση της πατρίδας.

Όμως ο λαός αυτός όσο λατρεύει την πατρίδα του, άλλο τόσο  μισεί το κράτος του, οι Έλληνες ενώ  ευτυχούν ως λαός, συγχρόνως  δυστυχούν ως πολίτες.

Είναι δοκιμασία για κάθε Έλληνα η συνδιαλλαγή του με το Ελληνικό δημόσιο. (Τελευταία έχουν προστεθεί και οι  Ελληνικές τράπεζες)

Και το αναπόφευκτο ερώτημα, πως οι Έλληνες με τον ανυπέρβλητο πολιτισμό τους, δεν μπόρεσαν, από το 1830 μέχρι σήμερα,  να δημιουργήσουν έστω ένα υποφερτό κράτος, σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους που ο κρατικός τους μηχανισμός φθάνει στα όρια της τελειότητας ;

Έλληνες και ξένοι ιστορικοί αναλυτές, όπως ο Θάνος Βερέμης, επίτιμος καθηγητής  ιστορίας στο  ΕΚΠΑ ή ο Ελληνιστής  Άγγλος ιστορικός  Arnold Joseph Toynbeee 1889 – 1975, αποδίδουν αυτή την απαξία του Ελληνικού λαού για το κράτος, αποκλειστικά στην Τουρκοκρατία, στην εποχή που οι ραγιάδες Έλληνες δεν συμμετείχαν σε καμία κρατική δραστηριότητα, ή μόνη συνάφεια που είχε με το οθωμανικό κράτος, ήταν η ετήσια καταβολή των φόρων στον φοροεισπράκτορα.

Για τέσσερις αιώνες οι κοτζαμπάσηδες, οι προεστοί και οι φοροεισπράκτορες ήταν για τους Έλληνες ραγιάδες το κράτος, ενώ στην αντίστοιχη χρονική περίοδο οι Ευρωπαίοι ζώντας σε καθεστώς φεουδαρχίας και μάλιστα σε συγκεντρωτικά μοναρχικά κράτη, όπως ήταν η Αγγλία και η Γαλλία, αν και αυτοί βέβαια δεν έρχονταν σε άμεση επαφή με τον βασιλιά τους ή την αυλή του,  προσέφεραν όμως υποχρεωτικά τις υπηρεσίες τους στον τοπικό φεουδάρχη, Λόρδο ή Κόμη και έτσι γινόντουσαν συμμέτοχοι στις  καθημερινές δραστηριότητες του κράτους, είτε σαν εργατοτεχνίτες σε δημόσια έργα είτε σαν στρατιώτες σε πολέμους εθνικούς, έτσι δημιουργήθηκε σε αυτούς η σύγχρονη αντίληψη του κράτους καθώς και η θέση που θα είχαν μέσα σε αυτό, ενώ οι Έλληνες μόλις έστησαν το κράτος τους το 1830, αγνοώντας τη σημασία του επίτευγμα τους ,το πρώτο που έκαναν ήταν να …. δολοφονήσουν τον κυβερνήτη τους, με αποτέλεσμα να αναγκαστούν οι μεγάλες δυνάμεις να  φέρουν βασιλιά, τον οποίον έδιωξαν και αυτόν μετά λίγα χρόνια. “Πολεμήσαμε για αυτά τα μάρμαρα” γράφει στα απομνημονεύματα του ο στρατηγός Μακρυγιάννης, με τη σχετική λαγνεία του παρελθόντος, παραβλέποντας, λόγω άγνοιας, τη μεγάλη σημασία της ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους.

Πριν από λίγες ημέρες, στο συνέδριο του “Economist” στην Αθήνα, εκτός του συντρόφου Αλέξη Τσίπρα μίλησε και ο βραβευμένος  με Νόμπελ οικονομίας  Αμερικανός  Daron Acemoğlu, καθηγητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης και είπε, μεταξύ άλλων :“Η κρίση στην Ελλάδα, την δεκαετία του 2010, δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα κακοτυχίας ή προερχόμενη από οικονομικές δυνάμεις εκτός ελέγχου της χώρας. Ήταν το φυσικό αποτέλεσμα δεκαετιών πελατειακών σχέσεων, αδιαφάνειας και ασθενών θεσμών. Αυτοί οι θεσμοί ενίσχυσαν μια κουλτούρα δημόσιας δαπάνης και αποφυγής ευθυνών, που την έκαναν εξαιρετικά ευάλωτη όταν χτύπησε η κρίση”.

Και τι μέτρα πρότεινε ο κ. καθηγητής για να επέλθει η πολυπόθητη αλλαγή ; 

Ότι μας, υποδεικνύουν πάντα όλοι οι κορυφαίοι οικονομολόγοι.

Διαφάνεια στη δημόσια διοίκηση.

Καταπολέμηση της διαφθοράς.

Παντελή εξάλειψη από την δημόσια διοίκηση των “πελατειακών σχέσεων”.

Οι Άγγλοι λένε ότι το καλύτερο συνοδευτικό για το απογευματινό τους 

τσάι, το διάσημο " tea at five o'clock", δεν είναι ούτε το γάλα ούτε 

η ζάχαρη ούτε το " tea sandwich", αλλά ένα κοινωνικό σκάνδαλο με το οποίο 

θα ανοίξει μια ωραία απογευματινή συζήτηση. Κι αν στην κοινωνική ζωή 

το “σκάνδαλο” δεν είναι παρά καρύκευμα ή γλυκαντικό και snack,

που κάνει λιγότερο βαρετή την καθημερινότητα, στην πολιτική όμως η αποκάλυψη 

ενός σκανδάλου είναι κινητήριος μοχλός εξελίξεων, είναι το “αόρατο” χέρι 

που ρίχνει κυβερνήσεις, εκδιώκει πολιτικούς, εξαφανίζει κόμματα και 

φέρνει την κάθαρση στην πολιτική. 

Στην Ελλάδα όλη η μεταπολιτευτική περίοδος είναι γεμάτη σκάνδαλα, μικρά και μεγάλα, με ή χωρίς πολιτικές συνέπειες. Ο Ελληνικός  λαός έχει μάθει να ζει με αυτά και παρά το γεγονός ότι δείχνει έκπληξη και οργή όταν αποκαλύπτονται, τελικά τα καταπίνει … αμάσητα. Έχουν περάσει 35 χρόνια από το σκάνδαλο Κοσκωτά, (αθώωση του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και καταδίκη δυο τέως υπουργών), 19 χρόνια από τα  “Δομημένα Ομόλογα”, η ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων (όλοι αθώοι ! ), 15 χρόνια από την χρεοκοπία (Δεν δικάστηκε κανείς και ο ένας πρωθυπουργός ρίχνει τις ευθύνες στον άλλον), 2,5 χρόνια από το δυστύχημα των Τεμπών και έξη μήνες από την αποκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, τα χρόνια περνούν και το ένα σκάνδαλο ακολουθεί το επόμενο, που είναι ο κυρίαρχος Ελληνικός λαός και  που πήγε η δύναμη της ψήφου του ;  

Αυτός ο λαός, τόσα χρόνια τι μέτρα απαίτησε  να παρθούν ; 

Και το κυριότερο, που είμαστε σήμερα ;

Την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2025, στην συζήτηση στη Βουλή για το σκάνδαλο του “ΟΠΕΚΕΠΕ” ειπώθηκε από υπουργό μια αλήθεια με τη μορφή ερωτήσεως : “Υπάρχει βουλευτής, κύριοι συνάδελφοι, που να μη σηκώνει το τηλέφωνο για να βοηθήσει έναν ψηφοφόρο του σε κάποιο θέμα του;”  και αφού δεν το αρνήθηκε κανείς …. δεν θα υπάρχει. Εκεί είμαστε σήμερα !

                                                                             

……. για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη.

 

 

Οι νόμοι κάθε πολιτείας πρέπει με τον τρόπο που ψηφίζονται και με τις διατάξεις που περιέχουν, να διαπλάθουν σωστούς πολίτες και να τους οδηγούν στο δρόμο της πολιτικής ορθότητας.

Η τροπολογία, η οποία ψηφίστηκε προ ημερών, που σκοπό έχει την διαφύλαξη από καταλήψεις του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη, δεν διαθέτει τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Εξ αρχής η τροπολογία για το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη είναι προβληματική λόγω εσφαλμένου χρόνου νομοθέτησης της. Κάθε κυβέρνηση που θέλει να δείχνει ότι σέβεται τις δημοκρατικές  διαδικασίες πρέπει να αποφεύγει να νομοθετεί  “εν θερμώ”, γιατί έτσι ενδέχεται πολλοί  να  σκεφτούν, ότι υποκρύπτεται μια μορφή υστεροβουλίας πίσω από αυτή την νομοθετική πρωτοβουλία, αφού καταρτίστηκε και ψηφίστηκε  λίγες ημέρες μετά τη λήξη της απεργίας πείνας την οποία είχε κάνει στο χώρο του μνημείου ένας απελπισμένος πατέρας που έχει χάσει το παιδί του στα Τέμπη .

Η εντύπωση πάντως που έμεινε είναι, ότι η ένταση που προκλήθηκε στην κοινωνία και στη Βουλή οφειλόταν στον χρόνο κατάθεσης και  της προχειρότητας στην νομοθετική κατάρτιση αυτής της επίμαχης τροπολογίας.

Η παραπάνω εντύπωση είναι λάθος, η τροπολογία αυτή ούτε με προχειρότητα, ούτε και “εν θερμώ” καταρτίστηκε, απλούστατα με την παρουσίαση αυτής της τροπολογίας ο Μητσοτάκης θέλησε αφενός  να σταματήσει την διαρροή των οπαδών του προς τα μικρά κόμματα που είναι στα δεξιά της ΝΔ και αφετέρου μήπως και μπορέσει να αποσπάσει μερικούς κεντρώους ψηφοφόρους από το ΠΑΣΟΚ, το τι ακριβώς βέβαια θα γίνει θα φανεί στις προσεχείς δημοσκοπήσεις.

Εδώ υπάρχει όμως ένα θέμα, παρότι η τροπολογία είναι πλέον νόμος του κράτους, οι δικαστές δεν θα μπορούν να την εφαρμόζουν γιατί, αν την διαβάσει κανείς προσεκτικά θα διαπιστώσει ότι εμπεριέχει στις διατάξεις της τη λεγόμενη στα νομικά,  ρήτρα “επικουρικότητας”. Δηλαδή  η τροπολογία που ψηφίστηκε προβλέπει ότι θα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ένα έτος εκείνος ο οποίος κάνει κατάληψη του χώρου του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, εφόσον όμως η παράβαση αυτή δεν τιμωρείται “βαρύτερα από άλλη διάταξη” άλλου νόμου.

Υπάρχει λοιπόν άλλη διάταξη, σε άλλο νόμο ο οποίος τιμωρεί με βαρύτερη ποινή την αυθαίρετη κατάληψη των εθνικών μνημείων ;

Ναι υπάρχει και είναι ο νόμος 4858 του 2021  όπου με το άρθρο 56 επιβάλει μεγαλύτερη ποινή από αυτήν της τροπολογίας, ο νόμος αυτός προβλέπει φυλάκιση τουλάχιστον  δυο ετών, σε όλους εκείνους οι οποίοι καταστρέφουν, βλάπτουν ή κάνουν κατάληψη και έτσι καθιστούν ανέφικτη τη χρήση αρχαιολογικών χώρων και μνημείων.

 

Νόμος 4858/2021

Άρθρο 56

Φθορά μνημείου

1.Όποιος καταστρέφει, βλάπτει, ρυπαίνει, καθιστά ανέφικτη ή δυσχερή τη χρήση ή αλλοιώνει τη μορφή μνημείου ή ανήκοντος σε συλλογή μουσείου πολιτιστικού αγαθού ή πολιτιστικού αγαθού που έχει τοποθετηθεί σε ανοικτό ή κλειστό δημόσιο, δημοτικό ή κοινόχρηστο χώρο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο (2) ετών, αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη. Αν το μνημείο ανήκει στον δράστη, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι τριών (3) ετών.

2.Αν πρόκειται για μνημείο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και η πράξη έγινε στο πλαίσιο οργανωμένης εγκληματικής δραστηριότητας ή από πολλούς ενωμένους για την τέλεσή της, επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι (10) δέκα ετών.

 Κατά συνέπεια και λόγω της ρήτρας “επικουρικότητας”, η εφαρμογή της τροπολογίας που έφερε η κυβέρνηση στη Βουλή και έγινε νόμος του κράτους προ ημερών, θα υποχωρεί και στη θέση της θα εφαρμόζεται υποχρεωτικά μόνο η σχετική πρόβλεψη του νόμου 4858 του 2021 μια και αυτός ο νόμος προβλέπει βαρύτερη ποινή για το ίδιο αδίκημα και αν ένας δικαστής , παρόλα αυτά, θέλοντας να εφαρμόσει την τροπολογία, επιβάλει οποιαδήποτε ποινή βασιζόμενος σε αυτή, τότε θα παραγόταν άμεσα και λόγος αναίρεσης της σχετικής απόφασης.

Μετά από όλα αυτά εύλογο είναι να υποθέσει κανείς ότι ο ίδιος ο Μητσοτάκης ζήτησε, από τον νομοθέτη που του συνέταξε την τροπολογία, να συμπεριλάβει σε αυτήν και την ρήτρα “επικουρικότητας”, ώστε η τροπολογία αυτή να δημιουργεί εντυπώσεις, αλλά τελικά να μην μπορεί να εφαρμοστεί, Έτσι η επαπειλούμενη ποινή για την κατάληψη του Άγνωστου Στρατιώτη παραμένει η ίδια ώστε να μην μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει για αυταρχισμό, επιείκεια ή αδιαφορία .

Δηλαδή πολύ κακό για το τίποτα όπως λέει ο λαός ή για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη, όπως λέει ο Σεφέρης.

 Υ.Γ. Σε αυτή την παγίδα του Μητσοτάκη, τσίμπησε το σύνολο των ηγετών και στελεχών των κομμάτων της αριστεράς, κανείς δεν έκανε τον κόπο να μελετήσει την τροπολογία και όλοι άρχισαν αμέσως, με την ανάλογη βέβαια δραματικότητα, να την καταγγέλλουν σαν κυοφορούμενο πραξικόπημα κατά της δημοκρατίας, δηλαδή κατήγγειλαν το πρώτο πραξικόπημα στην παγκόσμια ιστορία που ετοιμαζόταν να γίνει με...νομοθετική τροπολογία, έλα "τέτοιο" στη θέση σου.

                                                                                      

                                                                                  

☭ Οπορτουνιστής. Φραξιονιστής. Σεχταριστής. Χαφιές της αστυνομίας ………

                             

 

Η πλειοψηφία των σημερινών οπαδών, ακόμα και των απλών  μελών του Κ,Κ,Ε, έχουν πλήρη άγνοια της ιστορίας του κόμματος που υποστηρίζουν, πλην βεβαίως της ηγεσίας η οποία αν και γνωρίζει τα ολέθρια λάθη του κόμματος, όπως το ξεκίνημα του εμφυλίου τον Μάρτιο του 1946 με την επίθεση ενόπλων κομμουνιστικών στο   Λιτόχωρο Πιερίας και την απόλυτη υπακοή του στην Μόσχα, για τη “ανεξάρτητη Μακεδονία”, κατάφερε, μετά την νομιμοποίηση του Κ,Κ,Ε, το 1974, εκμεταλλευόμενη τον απάνθρωπο, για Ευρωπαϊκή χώρα,  αντικομουνισμό των νικητών του εμφυλίου, με τα στρατοδικεία, τις εκτελέσεις, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, τις εξορίες και κυρίως με την απαθή ανοχή των υπολοίπων Ελλήνων, να ανατρέψει την πραγματική εικόνα του Κ,Κ,Ε, και να την μεταμορφώσει σε κόμμα αγωνιστών της δημοκρατίας και προστατών όλων των εργαζομένων  Ελλήνων και το απίστευτο, έφτασε να αποκαλείται, από δημοσιογράφους και σοβαρούς πολιτικούς αναλυτές, ως ο κατ’ εξοχήν “προοδευτικός χώρος” του πολιτικού μας φάσματος. Όσο όμως και αν η προσπάθεια αυτή άλλαξε ριζικά την εικόνα προς τα έξω του Κ,Κ,Ε,  δεν  μπόρεσε να διαγράψει και την σκληρή ιστορία του, τις λυσσώδεις συγκρούσεις, τους ατέλειωτους σκυλοκαβγάδες  των αντιμαχόμενων κομμουνιστικών ομάδων για την κατάκτηση της ηγεσίας του και στην συνέχεια, την καταδίωξη μέχρι συντριβής των ηττημένων.

Με την εκλογή κάθε νέου  ΓΓ ξεκινούσε και το δράμα του ΚΚΕ, γιατί σε λίγο η ηττημένη φατρία θα κατηγορούσε  το νέο ηγέτη για οποιαδήποτε απόφαση του ή ακόμα και για όποια  θέση κι αν έπαιρνε και σε έσχατη περίπτωση που ο νέος ΓΓ ούτε απόφαση θα έπαιρνε ούτε άποψη θα εξέφραζε, τότε θα τον κατηγορούσε σαν “χαφιέ της αστυνομίας” και αν αυτές οι κατηγορίες δεν έφερναν το ποθούμενο αποτέλεσμα, τότε θα τον διέβαλε στην Σοβιετική ηγεσία σαν αρνητή του σλαβισμού, πχ εχθρό της “ανεξάρτητης Μακεδονίας”, απλά και αποτελεσματικά πράγματα.  Έτσι οι περισσότεροι από όσους εξελέγησαν Γενικοί ΓΓ του Κ,Κ,Ε, μέχρι την διάλυση της ΕΣΣΔ, στις 26  Δεκεμβρίου 1991,  εκδιώχθηκαν, λοιδορήθηκαν, καθυβρίστηκαν και τελικά καταστράφηκαν από αυτό που τόσο πολύ πίστεψαν και υπηρέτησαν, από το ίδιο τους το κόμμα, το Κ,Κ,Ε,.

Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σ’ αυτούς τους μοιραίους ανθρώπους.        

                             

 

Το Κ,Κ,Ε, το παλαιότερο, με πάνω από εκατό χρόνια ιστορία, Ελληνικό κόμμα, ανήκει στο μεγαλύτερο ιδεολογικό κομμάτι του πολιτικού φάσματος της “Αριστεράς”, στον “κομμουνισμό” και είναι ένα από τα ελάχιστα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης που, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, δεν άλλαξε την ονομασία του και δεν ακολούθησε την γραμμή του Ευρωκομμουνισμού.

Oi ιδεολογίες στο φάσμα της “Αριστεράς” είναι άπειρες, οι παρακάτω είναι οι δέκα επικρατέστερες.

 

Ιδεολογίες της Αριστεράς.

Κομμουνισμός

Μαρξισμός-Λενινισμός

Ευρωσκεπτικισμός

Ριζοσπαστισμός

Οικονομικός εθνικισμός

Αριστερός εθνικισμός

Αντικαπιταλισμός

Αντιπαγκοσμιοποίηση

Αριστερός συντηρητισμός

Αντι-ιμπεριαλισμός

 

Ο όρος “Αριστερά”, καθώς και ο αντίστοιχος όρος “Δεξιά” έχουν τις ρίζες τους στη Γαλλική Επανάσταση 1789–1799 και αναφέρονται στην θέση των παρατάξεων στη Γενική Συνέλευση,  (états généraux).

Στην αριστερά πλευρά του προέδρου της Συνέλευσης κάθονταν όσοι ήταν κατά της Μοναρχίας και υποστήριζαν την επανάσταση, ενώ στη δεξιά πλευρά κάθονταν οι οπαδοί της Μοναρχίας.

Κατά τρόπο παράδοξο όμως η χρήση του όρου "Αριστερά", ξεκίνησε μετά την παλινόρθωση  της μοναρχίας στη Γαλλία το 1815 και μάλιστα όχι για να χαρακτηρίζει τα προσωπικά πολιτικά φρονήματα, αλλά μόνον για να περιγράψει σειρά κινημάτων, ρευμάτων και επαναστάσεων.

Ο Κάρολος Μαρξ   (Karl Marx ) 1818 -1883, θεωρείται ο εμπνευστής του διεθνούς κομμουνισμού, το βασικό του έργο, το “Κεφάλαιο” που το εξέδωσε το 1867, είναι μια μελέτη των συνθηκών που γεννούν και διαμορφώνουν τον τρόπο παραγωγής, τις κοινωνικές τάξεις, την οικονομική και πολιτική υπόσταση και γενικά με το έργο του αυτό επεδίωξε να αποκαλύψει το οικονομικό πρότυπο του καπιταλισμού.

Η αριστερά, ενώ στην Ευρώπη υπήρχε και μάλιστα οργανωμένη σε κόμματα από τα τέλη του 19^ου αιώνα, στην Ελλάδα, στην χώρα των επαναστατών, των κλεφτών και αρματολών, ως συντεταγμένο κόμμα έκανε την εμφάνιση της με το ιδρυτικό συνέδριο στις 18 Νοεμβρίου 1918 ως Σ,Ε,Κ,Ε,. (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος)

 

 

 

Οι εργασίες του ιδρυτικού συνεδρίου του Σ,Ε,Κ,Ε,, αυτού του πρώτου σοσιαλιστικού κόμματος στην Ελλάδα, έγινε στα γραφεία της ΠΕΜΕΝ (Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού) στον Πειραιά στην οδό Μπουμπουλίνας και Αγίου Σπυρίδωνος στο λιμάνι, διήρκησαν μια εβδομάδα και οδήγησαν στη συνένωση, των διάσπαρτων αριστερών ομάδων που προϋπήρχαν, σε ένα συμπαγές σοσιαλιστικο-εργατικό κόμμα.

Το 1924 το Σ,Ε,Κ,Ε, μετονομάστηκε σε Κ,Κ,Ε, (Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος). 

Μέχρι την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, τον Δεκέμβριο του 1991, το Κ,Κ,Ε, ήταν, βάσει του καταστατικού του, παράρτημα της 3ης Διεθνούς (Κομιντέρν), Ένωση των κομμουνιστικών κομμάτων, που ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1919 στη Μόσχα, οι αποφάσεις της οποίας λαμβάνονταν απ’ τον εκάστοτε Σοβιετικό ηγέτη και όπως επισημαίνει ο Πειραιώτης συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος : “Όλοι οι γραμματείς του Κ,Κ,Ε, διορίζονταν απευθείας από την Σοβιετική Ένωση και όλοι είχαν άδοξο τέλος, πλην του Χαρίλαου Φλωράκη, που την γλύτωσε  αφού το τέλος της ΕΣΣΔ ήλθε νωρίτερα από το δικού του”        

Οι γενικοί γραμματείς του ☭Κ,Κ,Ε, και το τέλος τους.

Αρίστος Αρβανίτης Νοέμβριος του 1918, καθαιρέθηκε

Εξελέγη το 1918 στο συνέδριο του Σ,Ε,Κ,Ε, και αν και ήταν ουσιαστικά ο πρώτος ηγέτης κομουνιστικού κόμματος στην Ελλάδα, δεν υπολογίζεται ως ΓΓ του Κ,Κ,Ε,.και τούτο γιατί το 1919 εκτός ότι καθαιρέθηκε ως “οπορτουνιστής”.(καιροσκόπος) ,  κατηγορήθηκε ότι αντιτάχθηκε στην ιδεολογική και οργανωτική συμμόρφωση του Σ.Ε.Κ.Ε. στην Κομιντέρν (Κομμουνιστική Διεθνή) πού ήταν το κατ’ εξοχήν διεθνές όργανο κυριαρχίας της Μόσχας.

1^ος. Nίκος Δημητράτος 1919, καθαιρέθηκε.

Δικηγόρος, Θεωρείται ο πρώτος ΓΓ του Κ,Κ,Ε, πολύ γρήγορα όμως κατηγορήθηκε για “απειθαρχία” στις εντολές της 3^ης Διεθνούς (Κομιντέρν)” και γι’ αυτό το 1922 διαγράφηκε από το κόμμα σαν «οπορτουνιστής» και “ύποπτος για χαφιεδισμό”.

2^ος. Γιάννης Κορδάτος Ιστορικός Φεβρουάριος 1922, καθαιρέθηκε.

Ιστορικός πού πρώτος εισήγαγε την μαρξιστική μέθοδο στην μελέτη της ιστορίας. Το αξίωμα του ΓΓ ο Κορδάτος το διατήρησε μέχρι τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, όποτε καθαιρέθηκε σαν “οπορτουνιστής”  και  “σωβινιστής»”, επειδή τόλμησε να εκφράσει την άποψη ότι το σύνθημα για “ανεξάρτητη Μακεδονία” πού έριξε η Μόσχα, ήταν ακόμη “ανώριμο” για την Ελλάδα. Αργότερα κατηγορήθηκε ως υμνητής της Ελληνικής “μπουρζουαζίας”, ως οπαδός του “σοσιαλφασισμού”, ως“τροτσκιστής”, ως “διαστρεβλωτής του μαρξισμού”, ως “εξανιδανικευτής της αστικής τάξης”. Πηγή των ύβρεων και των χαρακτηρισμών από την  “Κομμουνιστική Επιθεώρηση” του Δεκεμβρίου 1933.

3^ος. Νίκος Σαργολόγος Νοέμβριος 1922, διαγράφηκε.

Εμποροϋπάλληλος  από την Θεσσαλονίκη, εκλέχθηκε ΓΓ του Κ.Κ.Ε. από το έκτακτο κομματικό συνέδριο του Νοεμβρίου 1922. Διατήρησε αυτή την θέση ως τον Σεπτέμβριο του 1923. Το 1923 στάλθηκε στην Μόσχα για να μετάσχει στο Γ’ συνέδριο της Κομιντέρν. Εκεί ,αφού ψήφισε την “αυτονόμηση της Μακεδονίας” παντρεύτηκε μία Γερμανίδα δακτυλογράφο της Κομιντέρν. Λίγο μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα απομακρύνθηκε από κάθε κομματική δουλειά και, σε συνέχεια διαγράφηκε σαν “χαφιές της  Ασφάλειας”. Ταυτόχρονα το Κ.Κ.Ε. τον κατηγόρησε ότι, στην Μόσχα του είχαν δοθεί 7.500 δολάρια , τεράστιο ποσό για εκείνη την εποχή, για να το φέρει στην Ελλάδα ως ενίσχυση προς το ΚΚΕ. και ότι, αντί να φέρει τα χρήματα, τα έστειλε στην Αμερική όπου λίγο αργότερα μετανάστευσε και ο ίδιος μαζί με την γυναίκα του και δεν ξανακούστηκε πια τίποτε για αυτόν.

4^ος. Θωμάς Αποστολίδης Σεπτέμβριος 1923,διαγράφηκε.

Εργάτης τυπογράφος από τον Βόλο, εκλέχθηκε γενικός γραμματέας από το συνέδριο του Κ.Κ.Ε. τον Σεπτέμβριο του 1923. Αντιτάχθηκε όμως λίγο αργότερα στο σύνθημα για “ανεξάρτητη Μακεδονία” και διαγράφηκε ως “σεχταριστής” και οπορτουνιστής”. Τελικά εκτελέσθηκε το 1944 από τους Γερμανούς.

5^ος. Παντελής Πουλιόπουλος Δεκέμβριος 1924, διαγράφηκε.

 Εκλέχθηκε γενικός γραμματεύς του Κ,Κ,Ε από το τρίτο έκτακτο συνέδριο, τον Νοέμβριο του 1924. Αργότερα διαγράφηκε και αυτός από το κόμμα ως  “λικβινταριστής”(διαλυτικό στοιχείο).  Αιτία ήταν το γεγονός ότι αυτός μαζί με άλλους παλαιούς ηγέτες του Κ,Κ,Ε αντιτάχθηκε στους “ανθρώπους της Μόσχας”, τους περιβόητους “Κούτβηδες”, τους αποφοίτους της σοβιετικής κομμουνιστικής σχολής ΚΟΥΤΒ, πού στάλθηκαν στην Αθήνα από το Κρεμλίνο για να καταλάβουν όλα τα πόστα του Κ.Κ,Ε. και να ελέγχουν ολόκληρο τον μηχανισμό του. Ο Πουλιόπουλος Καταπολεμήθηκε με λύσσα από το Κ,Κ,Ε.  Εκτελέσθηκε από τους Ιταλούς κατά την κατοχή. Μετά τον θάνατο του το Κ.Κ.Ε. ανακοίνωσε  ότι “πέθανε ένας θρασύδειλος”.

6^ος . Λευτέρης Σταυρίδης 1924 αποχώρησε.

Δραστήριο στέλεχος του Κ.Κ.Ε., ανέβηκε όλη την κλίμακα μέχρι την ηγεσία. Υπήρξε ,υπεύθυνος της κομμουνιστικής οργανώσεως στο μέτωπο της Μ. Ασίας, αρχισυντάκτης του Ριζοσπάστη, βουλευτής του Κ.Κ.Ε. και ανέλαβε ΓΓ του κόμματος όταν συνελήφθη ο Π. Πουλιόπουλος. Το 1928 ενώ ήταν βουλευτής του κόμματος αποχώρησε από αυτό γιατί διαφώνησε με την γραμμή πού του επέβαλε ή Μόσχα σχετικά με το “Μακεδονικό”.

7^ος . Παστιάς Γιατσόπουλος Σεπτέμβριος 1926, διαγράφηκε.

Ανέλαβε την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. μετά την πτώση του δικτάτορα Πάγκαλου. Κατηγορήθηκε μετά από μερικούς μήνες σαν “λικβινταριστής” καί αφού αυτή η κατηγορία δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα, διαγράφηκε ως “χαφιές της ασφάλειας”.

8^ος. Ανδρόνικος Χαϊτάς  Μάρτιος 1927, διεγράφη και τουφεκίστηκε.

Εξελέγη ΓΓ το 1927. Ήταν πόντιος με καταγωγή από την Τραπεζούντα. Υπήρξε αντιπρόσωπος του KKE στην 3^η Κομμουνιστική Διεθνή (Κομιντέρν). Άσκησε για ένα μικρό διάστημα τα καθήκοντα του ΓΓ γιατί διεγράφη σχεδόν αμέσως μετά την εκλογή του, ως “οπορτουνιστής”. Απομονωμένος από το κόμμα, συνελήφθη και φυλακίστηκε ως κατάσκοπος από τις Ελληνικές αρχές ασφαλείας. Το 1935 μετά από μια περιπετειώδη δραπέτευση του από τις φυλακές  Συγγρού έφτασε στη Μόσχα και ενώ η μαμά Ρωσία ήταν έτοιμη να τον τιμήσει σαν ήρωα, καταγγέλθηκε από το Κ,Κ,Ε, ως απεσταλμένο όργανο του αντιδραστικού Ελληνικού καθεστώτος με σκοπό την  ματαίωση της “ανεξάρτητης Μακεδονίας”. Δικάστηκε από Ρωσικό δικαστήριο και μάλιστα με βασικό μάρτυρα κατηγορίας τον υποδιοικητή της ΚΑ. ΓΚΕ. ΜΠΕ,,ο οποίος και ζήτησε την καταδίκη του, έτσι τα σκυλιά δεμένα και ο Χαϊτάς στο σκοπευτήριο Κομμουνάρκα της Μόσχας το 1935, θα τουφεκιστεί από την μαμά Ρωσία, ενώ στην Ελλάδα που δεν έγινε αποδεκτή ως αληθινή η εκτέλεση του, τον αναζητούσαν ως δραπέτη μέχρι και το 1957 και τον θεώρησαν νεκρό μόνο όταν ο νέος ηγέτης  της Σοβιετικής Ένωσης Νικήτα Χρουστσόφ, με τα μέτρα του  κατά του Σταλινισμού ,έδωσε όλα τα στοιχεία για την εκτέλεση του άμοιρου αυτού ανθρώπου στην τότε Ελληνική κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή, ιστορία σαν παραμύθι, ιστορία για γέλια και αν είσαι Έλληνας για κλάματα.

9^ος. Γιώργης Σιάντος Ιανουάριος 1928-31,1938-39, 1941-1945, δολοφονήθηκε.

Καπνεργάτης από την Καρδίτσα. Διετέλεσε ηγέτης του Κ.Κ.Ε. στις περιόδους 1928 - 31, 1938 - 39 και 1941 - 45. Στην περίοδο της κατοχής και του Ε.Α.Μ., ή κομμουνιστική προπαγάνδα τον έκανε θρύλο και όλα τα μέλη του Κ.Κ.Ε. τον έλεγαν με αγάπη “ο γέρος”. Μετά τον θάνατο  του όμως το Κ.Κ.Ε. τον χαρακτήρισε επίσημα σαν “πράκτορα της Ασφάλειας”, “προδότη”, “προβοκάτορα” και σαν “άνθρωπο πού έστειλε ο εχθρός μέσα στο Κ.Κ.Ε.”. Κυκλοφόρησε και ή φήμη ότι ό θάνατος του οφείλεται σε δολοφονία, πού εξετέλεσε κατ’ εντολή του Κ.Κ.Ε. ο κομμουνιστής ιατρός του πού τον θεράπευε.

10^ος. Νίκος Νεφελούδης  1936-38 διαγράφηκε.

Εργάτης, συνδικαλιστής. Υπήρξε ΓΓ του Κ.Κ.Ε. κατά την περίοδο 1936—38. Διαγράφηκε από το κόμμα το 1938 σαν “όργανο του ταξικού εχθρού”, “δειλός”, “λιγόψυχος”, “προδότης” και με την κατηγορία ότι αυτός προκάλεσε το κομμουνιστικό στασιαστικό κίνημα στον Ελληνικό στρατό της Μ. Ανατολής, στην Αίγυπτο !

11^ος. Δημήτρης  Παπαγιάννης 1939, απομονώθηκε.

Ανέλαβε την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. μετά την σύλληψη του Γ. Σιάντου το 1939. Χαρακτηρίσθηκε λίγο αργότερα σαν “άνθρωπος του Υφυπουργού ασφαλείας Μανιαδάκη και πράκτορας της Ασφάλειας” και απομονώθηκε με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να πεθάνει φυματικός στην Ακροναυπλία. Υπάρχει η εκδοχή ότι τον κατέδωσε στην Ασφάλεια η ομάδα του Ζαχαριάδη για να τον εξοντώσει.

12^ος. Ανδρέας Τσίπας 1941, εκδιώχθηκε.

Ανέλαβε την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. το 1941. Αργότερα το 1945, το Κ.Κ.Ε. τον κατάγγειλε ότι “δεν είχε καμιά εκτίμηση στους Σλαβομακεδόνες” και με ανακοίνωση του δήλωσε ότι εξεδίωξε ένα “τυχοδιωκτικό και αλήτικο στοιχείο”.

13^ος. Νίκος Ζαχαριάδης 1931-1936 και 1945-1956. Αυτοκτόνησε.

Ανέλαβε την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. το 1931 με εντολή της Κομιντέρν. Το 1934 ανακηρύχθηκε «αρχηγός» τίτλο πού διατήρησε ως το 1951.
Άσκησε την ηγεσία ως το 1936 πού συνελήφθη, και ξανά από το 1945 ως το 1956. Το 1956 με επέμβαση της Μόσχας καθαιρέθηκε βιαίως από την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. κατηγορούμενος για “αντισοβιετισμό” και “τυχοδιωκτισμό”. Μετά την καθαίρεση του διατυπώθηκαν εναντίον του πολλές κατηγορίες ,χαρακτηρίσθηκε σαν “καταστροφέας του Κ.Κ.Ε.”, “βρομερό σκουλίκι της αντίδρασης”, “τυχοδιώχτης” , “υποκριτής”, “φραξιονιστής”, “προβοκάτορας” και “φωνή της αντίδρασης”. Αυτοκτόνησε το 1973 στη Σιβηρία διαμαρτυρόμενος για την μη απόσυρση των παραπάνω κατηγοριών. Πηγή των ύβρεων και των χαρακτηρισμών από την  :”Σοβιετολογία” Φεβρουάριος 1960 “Γιατί και πώς καθαιρέθηκε ο Ν. Ζαχαριάδης” .

14^ος. Κώστας Κολιγιάννης 1956-1972, παραιτήθηκε.

Το 1943 εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος και το 1949 τακτικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Έλαβε μέρος στον Εμφύλιο Πόλεμο  και διέφυγε κατόπιν στην Ανατολική Ευρώπη . Το 1955 τάχθηκε κατά του Ζαχαριάδη και, όταν ο τελευταίος καθαιρέθηκε το 1956, ανέλαβε τα καθήκοντα του ΓΓ. Επισήμως διετέλεσε ΓΓ του ΚΚΕ  από το 1961 έως το 1972.
Κατά την 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, στο Βουκουρέστι τον Φεβρουάριο του1968, ο Κολιγιάννης, ο οποίος ήταν φανατικά φιλοσοβιετικός, επικράτησε, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί το κόμμα σε διάσπαση και να δημιουργηθεί τελικά το ΚΚΕ Εσωτερικού ΚΚΕ από τους διαφωνούντες. Το 1972 παραιτήθηκε από τη θέση του ΓΓ λόγω ασθένειας. Η 17η Ολομέλεια της ΚΕ, που έγινε εν απουσία του τον Δεκέμβριο του 1972, εξέλεξε ως νέο ΓΓ τον Χαρίλαο Φλωράκη. 

15^ος. Χαρίλαος Φλωράκης 1972-1989

Ο πρώτος ίσως που τιμήθηκε από το κόμμα έως το τέλος του. Η αλήθεια είναι ότι ο Χ. Φλωράκης διατέλεσε γραμματέας του κόμματος σε περίοδο που η Ελλάδα απολάμβανε επί τέλους  ειρήνη και Δημοκρατία, πράγμα που σημαίνει ότι δεν εκτέθηκε σε κρίσιμες αποφάσεις που εκ των υστέρων θα μπορούσαν να κριθούν αρνητικά από το κόμμα.

Αυτό όμως που εκπλήσσει τους ιστορικούς είναι η πρωτοφανής πράξη για ΓΓ του ΚΚΕ, να υπογράψει έγγραφο με το οποίο δήλωνε ότι :“Ως ΓΓ του Κ,Κ,Ε, δεν σκοπεύω στην ανατροπή του καθεστώτος και του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος”. Δηλαδή υπέγραψε δήλωση μετάνοιας, σαν αυτή που ζητούσαν οι αρχές, για να αφήσουν έναν εξόριστο να γυρίσει στο σπίτι του.

 

16^ος. Γρηγόρης Φαράκος 1989-1991. Κατηγορήθηκε και απεχώρησε

 

Τον Ιούλη του 1989 εκλέχτηκε ΓΓ του Κ,Κ,Ε, θέση στην οποία παρέμεινε περίπου 19 μήνες, Το Κ,Κ,Ε, τον κατηγόρησε σαν “Μπουρζουά” γιατί τόλμησε με τα κείμενα του να ισχυριστεί ότι η απόφαση του κόμματος για τον εμφύλιο ήταν λάθος και έτσι αναγκάσθηκε να αποχωρήσει.

Μετά την αποχώρησή του από το Κ,Κ,Ε,το 1991, δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στο Συνασπισμό

 

17^ος. Αλέκα Παπαρήγα 1991- 2013 Παραιτήθηκε

 

 Εξελέγει το 1991 και με ΓΓ την  σύντροφο Αλέκα Παπαρήγα, το ΚΚΕ  έχει πάρει το χαμηλότερο ποσοστό ιστορικά, ήταν στις εκλογές του 2012 όταν μόνο το 4,5%. των ψηφοφόρων ψήφησαν Κ,Κ,Ε, Ήταν μικρότερο ποσοστό και από αυτό που είχε πάρει το 1989, με την κατάρρευση των κομμουνιστικών κρατών.

18^ος. Δημήτρης Κουτσούμπας οικονομολόγος. 2013

Εξελέγη ΓΓ του ΚΚΕ, ομόφωνα, από την Κ.Ε. του κόμματος το 2017 και επανεκλέχτηκε το 2021.Είναι ο σημερινός ηγέτης του ΚΚΕ και υπάρχει η πρόβλεψη, από πολλούς πολιτικούς αναλυτές, ότι ο επόμενος Γ.Γ. του ΚΚΕ θα είναι αυτός που θα ηγηθεί ενός κόμματος που δεν θα εκπροσωπείται πλέον  στη βουλή……