Αιγαίο S.O.S…….

     

Si vis pacem, para bellum ... 

Αν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο... Λατινική ρήση

  

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

 Η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974  με τον Αττίλα Ι και ΙΙ και η κρίση των Ιμίων το 1996 είχαν τόσο πολύ σημαδεύσει τους Έλληνες, που ακόμα και σήμερα αγωνιούν έντονα για την στάση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περίπτωση που τελικά οι Τούρκοι πραγματοποιήσουν τις απειλές τους, δηλαδή αποκλείσουν το Αιγαίο και αποπειραθούν να αρπάξουν ελληνικά νησιά.

Εκείνο που κυρίως  όμως τους τρώει είναι η στάση των Αμερικανών, που σε όλες τις  Ελληνοτουρκικές κρίσεις, έρχονται με επικεφαλής την CIA και επεμβαίνουν άτσαλα, άλλοτε ως ταύροι σε υαλοπωλείο, με τα μυστικά τηλεφωνήματα και τους ωμούς εκβιασμούς τους και άλλοτε από τηλεοράσεως παγερά και γενικόλογα, μέσω εκπροσώπων του State Department, εφαρμόζοντας όμως πάντα την πολιτική των ίσων αποστάσεων από τον θύτη και το θύμα, είναι η τακτική που οι ίδιοι την αποκαλούν “Real Politic”και με την οποία μας απέδειξαν και μας αποδεικνύουν τακτικά, πως κάθε χώρα που βρίσκεται μακριά από το πεδίο, δηλαδή δεν είναι μια εκ των εμπολέμων, όταν καλείται  ή όταν, ως χώρα ηγέτης προσέρχεται από καθήκον για να μεσολαβήσει, το πρώτο πράγμα που την ενδιαφέρει είναι να διασφαλίσει το δικό της συμφέρον, εάν αυτό το απλό πράγμα γίνει κατανοητό τότε καμία χώρα δεν θα φαίνεται ούτε σαν “καλή” ούτε σαν “κακή”, εξαρτάται τι θέλεις από αυτή την χώρα, αν περιμένεις  μια ουσιαστική βοήθεια, πρέπει να έχεις χτίσει μαζί της μια γερή σχέση, αποτελεσματική και με περιεχόμενο, όχι με δηλώσεις από τηλεοράσεως, με αγκαλιές και χτυπήματα στον ώμο, αλλά να της έχεις αποδείξει ότι στηρίζεις την πολιτική και τα συμφέροντά της σαν  πραγματικός φίλος και σύμμαχος. Εσύ πρέπει να δεις πως θα παίξεις το παιχνίδι, για να μην χρειασθεί να κλαις μετά γιατί πάλι σε πρόδωσαν.

Οι πραγματικές συμμαχικές ή εταιρικές σχέσεις είναι απαραίτητες και  σημαντικές, καμία χώρα όσο μεγάλη και ισχυρή να είναι, δεν επιβιώνει μόνη της σαν τον κούκο, βλέπε την Αμερική, την Κίνα, την Ρωσία.

 Εύλογο λοιπόν το αγωνιώδες ερώτημα  των Ελλήνων για το τι θα έκαναν οι εταίροι  της ΕΕ και οι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ και πως θα εκπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους και τις εγγυήσεις ασφαλείας που απορρέουν από τις συνθήκες ένταξης, αν η Τουρκία απέκλειε το Αιγαίο και καταλάμβανε Ελληνικά νησιά ;

 

ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ 

1^η εκδοχή, να συνδράμουν στρατιωτικά την Ελλάδα και έτσι να αναγκάσουν σε υποχώρηση την Τουρκία , η εκδοχή αυτή είναι και η πλέον απίθανη. Οι χώρες με τις οποίες έχουμε συμμαχικές ή εταιρικές σχέσεις είναι Δυτικές με βαθύτατο, όπως άλλοτε και εμείς, το δημογραφικό πρόβλημα και οι περισσότερες οικογένειες που τις απαρτίζουν έχουν ένα παιδί, που αν το χάσουν δεν θα έχουν βιολογική συνέχεια και κατά συνέπεια κανένα λόγω ύπαρξης, πως είναι δυνατόν έτσι η Ιταλίδα, η Γαλλίδα, η Γερμανίδα ή ακόμα και η Αμερικανίδα μάνα να δεχτεί να σταλεί το παιδί της να πολεμήσει για κάποια νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

2^η  εκδοχή, αυτή προβλέπεται από το πλαίσιο δράσεως της ΕΕ προς αντιμετώπιση συνοριακών απειλών, όπως έγινε πριν μερικά χρόνια στον Έβρο όπου, με την καθοδήγηση των Τούρκων, έγινε η μεγάλη εισβολή των λαθρομεταναστών ή αυτό που συνεχίζει και σήμερα να γίνεται με τους λαθρομετανάστες στο Αιγαίο. Θεωρητικά θα μπορούσαν οι εταίροι μας στην ΕΕ να την ανάγκαζαν να υποχωρήσει με την υποβολή σκληρών κυρώσεων, αλλά δεν πρόκειται να συμβεί ούτε και αυτό γιατί δεν θα συμφωνούσαν η Ισπανία και η Ιταλία, οι χώρες αυτές συνεργάζονται με την Τουρκία στην παραγωγή όπλων.

3^η  εκδοχή και η επικρατούσα, θα περιοριζόταν στα  γνωστά ανώδυνα ψηφίσματα, δηλαδή η ΕΕ θα καταδίκαζε την εισβολή, αλλά θα ήταν αδύνατον να στείλει ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις στο Αιγαίο, λόγω μη επιτεύξεως …. ομοφωνίας. Δεν θα σταματούσε να έκανε έκτακτες συνόδους και να επέβαλε κάποιες κυρώσεις, αλλά στρατεύματα δεν θα έστελνε. Άλλωστε η μη έλλειψη  ομοφωνίας είναι το καλύτερο άλλοθι για κάθε ευρωπαϊκή απραξία,

 

ΟΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ

Πως  θα εφαρμοζόταν οι  εγγυήσεις που, από την στιγμή της εντάξεως μας, έχουμε πάρει από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ ; 

Ιστορικά παραδείγματα που να δείχνουν την αξία αυτών των εγγυήσεων υπάρχουν και τέσσερα από αυτά θα τα ανασύρουμε από το παρελθόν, είναι από αυτά που οι ιστορικοί τα αποκαλούν“Ιστορικά προηγούμενα”.

1^ο Ιστορικό προηγούμενο, η Κύπρος μας αποτελεί το απόλυτο οδυνηρό “Ιστορικό προηγούμενο” της συμπεριφοράς των μεγάλων συμμάχων μας, όταν οι Τούρκοι, όχι μόνο εισέβαλαν με την βοήθεια των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά και με την συνενοχή τους μπορούν και την κατέχουν μέχρι και σήμερα, έστω και αν παραδεχτούμε ότι η χούντα των Αθηνών έδωσε την αφορμή, κατόπιν εντολής βέβαια της CIA, με εκείνο το ανόητο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου..

2^ο Το 1938 οι Αγγλογάλλοι σύμμαχοι με επικεφαλής τον Άγγλο πρωθυπουργό Τσάμπερλεν και τον Γάλλο Νταλαντιέ , χάρισαν στον Χίτλερ μια ολόκληρη ευρωπαϊκή σύμμαχο χώρα, την Τσεχοσλοβακία, με αντάλλαγμα από τον γαλαντόμο Χίτλερ, μια ειρήνη ….πέτσινη.

3^ο Την 1^η Σεπτεμβρίου 1939 οι Αγγλογάλλοι σύμμαχοι κήρυξαν τον  πόλεμο (κόστισε 60 εκατομμύρια νεκρούς), στην Γερμανία,, εξ αιτίας της εισβολής της στη Δυτική Πολωνία και με την λήξη του πολέμου την παράδωσαν ολόκληρη στον Στάλιν (ο Στάλιν είχε, κατόπιν συμφωνίας με τον Χίτλερ, καταλάβει την άλλη μισή, την πέραν του ποταμού Βιστούλα, την Ανατολική Πολωνία, ενώ οι Γερμανοί την Δυτική).

4^ο Το 1994 ο πρόεδρος  των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον πίεσε τους Ουκρανούς να παραδώσουν τα σοβιετικά πυρηνικά όπλα, που είχαν παραμείνει στην  στην χώρα τους, με αντάλλαγμα «εγγυήσεις» ασφάλειας από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, σήμερα μετά τριάντα χρόνια βλέπουμε,το αποτέλεσμα αυτών των εγγυήσεων, ενώ αν οι Ουκρανοί τα είχαν κρατήσει, ασφαλώς δεν θα τολμούσαν οι Ρώσοι να εισβάλουν και να καταστρέψουν στην χώρα τους.

  

ΤΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟ

Όσοι λοιπόν μιλούν για αλληλεγγύη από εταίρους,  συμμάχους ή «φίλους» καλό είναι να θυμούνται τα τέσσερα παραπάνω αναφερόμενα, "ιστορικά παραδείγματα" , όπου σε αυτά αποδεικνύεται ότι οι χώρες δεν έχουν φίλους, έχουν μόνο συμφέροντα.

Όποια και αν είναι η στάση φίλων, συμμάχων ή εταίρων, η ουσιαστικότερη αποτροπή της τουρκικής αρπακτικότητας είναι η αέναη παρουσία στην Ελλάδα μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης, που θα σέβεται και θα εφαρμόζει την θέληση του Ελληνικού λαού και όχι της CIA. Μια ισχυρή οικονομία που θα δίνει την δυνατότητα στην χώρα να έχει και να ανανεώνει τον οπλισμό της. Ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και το κυριότερο το υψηλό ηθικό του Ελληνικού λαού. Αν η Έλληνες δεν δείξουν πνεύμα θυσίας και αποφασιστικότητα, δύσκολα θα θυσιάσει μια άλλη χώρα τα παιδιά της για χάρη της Ελλάδος.

 

Υ.Γ. Η εισβολή των Τούρκων το 1974  στην Κύπρο, και η κρίση των Ιμίων το 1996 όχι μόνο έχουν πληγώσει αλλά και το χειρότερο έχουν διχάσει τους Έλληνες, πολλοί υποστηρίζουν ότι ήταν καθαρή προδοσία που η Ελλάδα δεν εμπόδισε την εισβολή ούτε με τα σύγχρονα  Γερμανικά υποβρύχια που ήταν κοντά στο σημείο της απόβασης, ούτε  και με τα δεύτερης γενιάς αμερικάνικα καταδιωκτικά και βομβαρδιστικά  F-4 Phantom, που ήταν στην Κρήτη και πιστεύουν πως αν με τα αεροπλάνα και τα υποβρύχια μας βυθίζαμε τα αποβατικά των Τούρκων, την στιγμή που πλησίαζαν στην ακτή, θα ματαιωνόταν η εισβολή για πάντα.

Στους σύγχρονους πολέμους του 20^ου  και του 21^ου αιώνα καμία χώρα δεν κέρδισε έναν πόλεμο επειδή είχε ένα ζεύγος σύγχρονων  υποβρυχίων ή δύο ζεύγη ισχυρών αεροσκαφών, αυτό δεν το πέτυχαν ούτε οι Γερμανοί στον 2^ο Παγκόσμιο πόλεμο με τα περίφημα άρματα μάχης Pannzer, τα καθέτου εφορμήσεως αεροσκάφη Junkers Ju 87 τα λεγόμενα Στούκας και τα θρυλικά υποβρύχια U-Boote. Τον πόλεμο τελικά τον κέρδισε η χώρα με την μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου η Αμερική, με σύμμαχο μάλιστα μια χώρα με αστείρευτο ευρωπαϊκό αλλά και ασιατικό πληθυσμό, την Ρωσία. Με την σειρά της, μετά τριάντα χρόνια σε έναν άλλον πόλεμο, η Αμερική των αεροπλανοφόρων, των καταδιωκτικών F-4 Phantom, των οκτακινητήριων στρατηγικών βομβαρδιστικών Β52 και των ελικοπτέρων Huey θα γνώριζε μια ταπεινωτική ήττα από τους Βιετκόνγκ και τούτο γιατί η Αμερική ήταν τόσο διχασμένη που ενώ τα παιδιά της πολεμούσαν στους βάλτους του Βιετνάμ, οι εφημερίδες,οι τηλεοράσεις και ο κινηματογράφος τον αποκαλούσαν “ο βρώμικος πόλεμος” λόγω των βίαιων και ανήθικων πρακτικών του αμερικανικού στρατού, όπως η σφαγή στο χωριό My Lai. Πως μπορεί έτσι, ένα διχασμένο έθνος όσο μεγάλο και ισχυρό να είναι,  να κερδίσει έναν πόλεμο ;

Μετά την κρίση των Ιμίων η αντιπολίτευση και πολλοί απλοί Έλληνες πολίτες, καλλιεργώντας τον μύθο του “Εθνικού τακτικού πλεονεκτήματος” που δήθεν είχαν στα Ίμια  οι Ελληνικές φρεγάτες,  κατηγόρησαν τον τότε πρωθυπουργό για προδοσία, ισχυριζόμενοι ότι δεν το εκμεταλλεύτηκε, υπακούοντας  σε αμερικάνικες  εντολές. Κατά την άποψή τους αν τελικά βύθιζε ο ελληνικός στόλος τις τούρκικες φρεγάτες θα ξεκινούσαν ίσως μερικές μάχες στον Έβρο και κάποιοι βομβαρδισμοί σε νησιά για μερικές ημέρες, μέχρι που θα ερχόταν η Αμερική και θα επέβαλε την παύση πυρός, δεν έβλεπαν δηλαδή ο πόλεμος αυτός να κρατούσε πάνω από μια εβδομάδα και μετά θα είχαμε για πολλά χρόνια την ησυχία μας. Δεν θα μάθουμε ποτέ, αν βυθίζοντας τις τουρκικές φρεγάτες πόσο καιρό θα είχαμε ησυχία στο Αιγαίο, εκείνο όμως που είναι βέβαιο ότι αν είχαμε τότε πόλεμο με τους Τούρκους, σήμερα η Κύπρος δεν θα ήταν στην ΕΕ ούτε και η Ελλάδα στο ευρώ, ως αναφορά για την πρόβλεψή τους ότι ο πόλεμος με την Τουρκία θα διαρκούσε μια εβδομάδα, παρόμοια περίπου άποψη δημοσίευσε την 24^η Φεβρουαρίου 2022,την ημέρα που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, η εφημερίδα New York Times, η οποία  μάλιστα ζήτησε από τους Ουκρανούς να κάνουν υπομονή για έξη μήνες, τόσο προέβλεπε η διάσημη αυτή εφημερίδα, ότι θα κρατούσε ο πόλεμος. Έχουν περάσει από τότε τριάμισι χρόνια και οι Ουκρανοί βλέπουν καθημερινώς την χώρα να καταστρέφεται και αυτοί κάνουν.... υπομονή, όχι γιατί τους το ζήτησε η έγκριτη εφημερίδα, αλλά γιατί αυτό είναι το μόνο που μπορούν να κάνουν.