Κάποτε ήταν ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α .........

 

Τέλη του 2004 και στο 4ο Συνέδριο του Συνασπισμού, όπου αναδείχθηκε πρόεδρος ο Αλέκος Αλαβάνος, οι περισσότεροι των συνέδρων προέκριναν τη μετατροπή του σε ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς) ως μια νέα και πιο πολυσυλλεκτική πολιτική πλατφόρμα. 

Έτσι  ο Συνασπισμός κατέβηκε πια ως ΣΥΡΙΖΑ, τόσο στις αυτοδιοικητικές του 2006, όσο και στις εθνικές του 2007.

Στο 5ο Συνέδριο του κόμματος, τον Φεβρουάριο του 2008 και εν όψει των εθνικών εκλογών του 2009 ο Αλαβάνος, παραμέρισε για να έρθει στο προσκήνιο και στην ηγεσία ένας νέος πολιτικός, ο πολλά υποσχόμενος Αλέξης Τσίπρας,  ο οποίος ως νέος ηγέτης θα τεθεί επικεφαλής των προεκλογικών  αγώνων του κόμματος.

4 Οκτωβρίου 2009 Εθνικές εκλογές μετά την αιφνίδια παραίτηση της κυβέρνησης του Κ. Καραμανλή και η “περίοδος Τσίπρα” αρχίζει με αυτές τις εκλογές, είναι  η πρώτη εκλογική δοκιμασία του που έφερε τότε το ΠΑ.ΣΟ.Κ στην κυβέρνηση και πέμπτο και τελευταίο κόμμα τον  Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς με 4,60% των ψήφων και 13 έδρες.

Εθνικές εκλογές Μαΐου 2012 η δεύτερη εκλογική δοκιμασία του Τσίπρα, εν μέσω χρεοκοπίας της χώρας με τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεύτερο κόμμα με 16,79% των ψήφων και 52 έδρες και με πρώτο την Νέα Δημοκρατία με 18,85 % και 108 έδρες χωρίς πάντως την δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης.

Ένα μήνα μετά νέες Εθνικές εκλογές τον Ιούνιο του 2012 με τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεύτερο κόμμα με 26,89%  των ψήφων και 71 έδρες, την Νέα Δημοκρατία πρώτο με 29,66% και 129 έδρες και που σχημάτισε κυβέρνηση συμπράττοντας  με το ΠΑΣΟΚ που ήρθε τρίτο  με 12,28 % και 41 έδρες.

Οι Εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 2015 ήταν πρόωρες εξ αιτίας της αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας,  η τρίτη αυτή  εκλογική αναμέτρηση του Τσίπρα έφερε τον  ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πρώτο κόμμα με 36,34% των ψήφων και 149 έδρες  και ύστερα από συνεννόηση με τον αρχηγό των Ανεξαρτήτων Ελλήνων σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού από τα δυο κόμματα. η απόφαση για συγκυβέρνηση με τον ακροδεξιό και ψεκασμένο Πάνο Καμμένο αποτέλεσε το πρώτο σοκ των οπαδών του κόμματος, ακολούθησε η δοκιμασία με την καταστροφική «αντιστασιακή» διαπραγμάτευση Βαρουφάκη με τους εταίρους της ΕΕ, Μέρκελ και Σόιμπλε  και αμέσως μετά, το δημοψήφισμα σχετικά για το μνημόνιο που μας πρότειναν αυτοί οι δύο εταίροι. Εδώ η δοκιμασία ήταν ακόμα μεγαλύτερη, η ψήφος υπέρ του ΟΧΙ ερμηνευτικέ, με τον κλασικό τρόπο της "κολοτούμπας", από τον Τσίπρα ως ψήφος υπέρ του ΝΑΙ και ταυτόχρονα ως εξουσιοδότηση στον Αλέξη Τσίπρα να υπογράψει το νέο μνημόνιο που ο ίδιος είχε καταγγείλει. Άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες !

Θριαμβευτική επανεκλογή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στις πρόωρες εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου του 2015 που διενεργήθηκαν μετά την αποστασιοποίηση  μεγάλου αριθμού βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α εξ αιτίας της νέας τριετούς δανειακής σύμβασης με εγγύηση την δημόσια περιουσία  (νέο μνημόνιο)  και που έδειξαν τα τεράστια αποθέματα αντοχής των οπαδών του κόμματος.

Την ίδια αντοχή έδειξαν οι ψηφοφόροι του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σε όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησής του κόμματός τους. Ανέχθηκαν τον προκλητικό και χυδαίο λαϊκισμό του Πολάκη, που έγινε πια σύμφυτος με τη φυσιογνωμία της Αριστεράς. Ανέχθηκαν διώξεις των πολιτικών τους αντιπάλων, πρώην πρωθυπουργών, υπουργών, ανώτατων δικαστικών, στηριγμένες σε μαρτυρίες κουκουλοφόρων χωρίς κανένα σοβαρό στοιχείο, που μόνο φρικτές μνήμες ξυπνούσαν  στους αριστερούς. Ανέχθηκαν πρακτικές ελέγχου της ενημέρωσης που θύμισαν άλλες, όχι και τόσο ξεχασμένες, για τους αριστερούς εποχές.

Η πιο χειροπιαστή απόδειξη της διαρκείας της αντοχής αυτής ήταν το αποτέλεσμα των εκλογών του 2019 όπου ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έλαβε ποσοστό 32,5%, ελάχιστα λιγότερο από εκείνο που του είχε χαρίσει την εξουσία, τον Ιανουάριο του 2015.

Ότι όμως άντεξε στα χρόνια της διακυβέρνησης, κατέρρευσε στα χρόνια της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Όσο η αντιπολίτευση του Αλέξη Τσίπρα ήταν ανύπαρκτη τόσο το όνειρο για μια «Δεύτερη φορά Αριστερά» έσβηνε.

Σ’ αυτό το σημείο φάνηκαν τα  πρώτα σημεία απογοήτευσης  των οπαδών η οποία έγινε τσουνάμι μετά την κατάρρευση στις εκλογές του 2023.
Η εσωκομματική παράταση που δόθηκε στον Αλέξη Τσίπρα ως τις ευρωεκλογές δεν άλλαξε την προδιαγεγραμμένη πορεία των πραγμάτων και ο εκλεκτός του, της 9ης θέσης του ψηφοδελτίου Επικρατείας, έμελλε να είναι και ο διάδοχός του, στην 1η θέση του κόμματος.

Στο σημείο αυτό τελειώνει η περίοδος Τσίπρα και αρχίζει η δεύτερη φάση του έργου "Κάποτε ήταν ο ΣΥ.ΡΥΖ.Α.", που θα παραμείνει γνωστή στην πολιτική  ιστορία ως “ο Κασσελάκης αρχηγός”.

Από τον  αυτοδημιούργητο πολιτικό Τσίπρα,  ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πέρασε στα χέρια του αυτοδημιούργητου επιχειρηματία  εξ Αμερικής που μίσησε τον καπιταλισμό μέσα από τα σπλάχνα του, ως στέλεχος της Goldman Sachs.
Θα περίμενε κανείς ότι το αριστερό ένστικτο των οπαδών θα επικρατούσε στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και θα εξέλεγε, στις εσωκομματικές εκλογές,  ένα παραδοσιακό αριστερό, λχ την Έφη Αχτσιόγλου ή τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, αλλά επικράτησε στο ένστικτο της επιβίωσης το φανταχτερό και ο Στέφανος Κασσελάκης αναδείχθηκε πανηγυρικά νέος ηγέτης με μικρές, όπως αποδείχτηκε, απώλειες αποκλειστικά εκείνων που δεν έφυγαν παρά μόνο όταν θεώρησαν ότι έχασαν το κόμμα τους.

Η εκλογή του Κασσελάκη οφείλεται καθαρά στην επιλογή Τσίπρα, κάνοντας εσωκομματικές εκλογές ελευθερες με δικαίωμα να ψηφίζουν, όχι οι σύνεδροι, όπως ορίζει το καταστατικό, άλλωστε έτσι είχε εκλεγεί και αυτός τον Φεβρουάριο του 2008, αλλά όποιος ήθελε. 

Αγνοώντας, ο τότε αρχηγός του κόμματος Τσίπρας το καταστατικό, μετέτρεψε τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σε ένα απολιτικό συνονθύλευμα, κάτι που κανένα συντεταγμένο αριστερό κόμμα δεν μπορεί να αντέξει.

Στη νέα φάση “Κασσελάκη”, οι δοκιμασίες των οπαδών έχουν γίνει ακόμα πιο σκληρές. Ο νέος αρχηγός κατηγορείτε ότι δεν καταλαβαίνει τις βασικές λειτουργίες των οργάνων του κόμματος καθώς και τις ηθικές  αξίες της Αριστεράς, με τις οποίες, όπως οι ίδιοι ομολογούν, δεν είχε την ευκαιρία να έρθει σε επαφή στη διαδρομή του στο USA, ε τότε γιατί τον εξέλεξαν;

Το μόνο του πλεονέκτημα είναι ότι μπορεί, να τους υπόσχεται ότι “θα γίνει Πρωθυπουργός της χώρας” και μάλιστα έχει το σθένος να τους υπόσχεται για δύο  τουλάχιστον θητείες.
Η δέσμευσή του αυτή δεν φαίνεται να αρκεί μέχρι στιγμής στα στελέχη  του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, αν και το αποτέλεσμα τελικά θα φανεί τον Οκτώβριο,  στο καταστατικό  συνέδριο του κόμματος.

Στο μεταξύ, τα φαινόμενα Πολάκη αυξήθηκαν αφού πλήθυναν και οι εκλεγμένοι στην Ελλάδα και την Ευρώπη φορείς τους. Η τελευταία απειλή του ευρωβουλευτή Νίκου Παππά σε αστυνομικό “θα έρθω να σε τελειώσω ρε σκουπίδι”  μια απειλή που στηρίχτηκε και από άλλα “διακεκριμένα” στελέχη,  αν είναι δυνατόν.

Όλα αυτά συμβαίνουν στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α που τυχαίνει όμως να είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κατά συνέπεια δεν μπορεί παρά να είναι ανησυχητικά και για τη χώρα, μάλιστα τώρα  τελευταία, υψηλόβαθμα στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αναθερμαίνοντας  τις βλέψεις επανόδου τους στην εξουσία, ονειρεύονται συνένωση ή έστω  συνεργασία  με οποιοδήποτε όμορο κόμμα και μια και το ΚΚΕ δεν θέλει ούτε να τους βλέπει στοχεύουν στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., εκεί ορισμένοι υποψήφιοι για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, έχουν αρχίσει να μιλούν για αυτό, λχ ο Δούκας,  αναφέρεται στους προεκλογικούς του λόγους , όχι για απλή συνεργασία, αλλά για συμμαχία ακόμα και συγχώνευση των δύο κομματικών  χώρων.

Θα είναι τραγικό και ανεπανόρθωτο λάθος όχι μόνο για την ομαλή πολιτική ζωή του τόπου, αλλά και για  αυτήν την τόσο αναγκαία επιστροφή της σοσιαλδημοκρατίας στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας, να υπάρξει ηγέτης του ΠΑ.ΣΟ.Κ που θα θελήσει να συνεργασθεί ή ακόμα χειρότερα και να συγχωνευθεί με ένα κόμμα που σαν κυβέρνηση και σαν αντιπολίτευση συσσώρευσε αδιανόητη, για δημοκρατική χώρα, οξύτητα, δεν άφησε κανένα απολύτως θετικό έργο και όταν θα το θυμόμαστε θα λέμε απλά ........ "Κάποτε ήταν ο ΣΥ.ΡΙΖ,Α.".

 Υ.Γ. Ο νέος αρχηγός λοιδορείται από πολλά στελέχη  ότι  δεν καταλαβαίνει από τις συλλογικότητες, τις λειτουργίες, τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς, κάτι όμως που δεν μπορεί κανείς εύκολα να τον κατηγορήσει μια και  δεν είχε την ευκαιρία να τις γνωρίσει στις ΗΠΑ, όπου έζησε και μεγάλωσε, ο Τσίπρας όμως, που τα ίδια στελέχη θαυμάζουν, ήταν αυτός που σε τηλεοπτική συνέντευξη του, δήλωσε ότι στην θάλασσα δεν υπάρχουν σύνορα, τότε ήταν μάλιστα πρωθυπουργός, πρωθυπουργός μιας χώρας όχι περίκλειστης από ξηρά, όπως η Ουγγαρία ή η Ελβετία, αλλά της Ελλάδας, με θαλάσσια μάλιστα σύνορα με την Τουρκία.