Στα παλιά παντοπωλεία οι ζυγαριές είχαν δυο τάσια, ένα ρηχό στη μια πλευρά και ένα βαθύ στην άλλη, στο βαθύ ο μπακάλης έβαζε το προϊόν που πουλούσε και στο ρηχό έβαζε τα σταθμά. Ο Doland Trump αμέσως μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του και ακολουθώντας τι; ηθικές αξίες και το επιχειρηματικό δαιμόνιο του παππού του Friedrich Trump, που διατηρούσε, σε μια μικρή πόλη μεταλλωρύχων, ένα σαλούν με μαγειρείο μπροστά και γυναίκες στα πίσω δωμάτια, έβαλε αμέσως τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας σε μια τέτοια ζυγαριά για να δει τι κερδίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες από τη συνέχιση του και τι θα κέρδιζαν από το σταμάτημα του, διαπίστωσε τότε ότι αυτά που έχουν να κερδίσουν οι ΗΠΑ με την ειρήνη, οικονομικά, πολιτικά και γεωπολιτικά είναι πολλαπλάσια από αυτά που θα κέρδιζαν με την συνέχιση του πολέμου.
Δεν είναι λοιπόν οι θάνατοι και οι καταστροφές που διατείνεται ο Trump, αλλά το συμφέρον ήταν ο μοναδικός λόγος που ξεκίνησε τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τον φίλο του τον Πούτιν, πέραν βέβαια του γεγονότος ότι θέλει να σταματήσει όλους τους πολέμους, ευελπιστώντας να είναι ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ που θα έχει κοσμήσει την πολιτική του καριέρα με το Nobel Ειρήνης.
Είναι πλέον βέβαιο ότι ο Trump θέλει να σταματήσει τον πόλεμο, έναν πόλεμο όμως που δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι τον ξεκίνησε μεν η Ρωσία, αλλά για τις γενεσιουργές αιτίες του τρείς χώρες είναι υπεύθυνες, η Ρωσία, οι ΗΠΑ και η Βρετανία, γιατί πάνω από το έδαφος της Ουκρανίας συγκρούονταν από τη μια τα συμφέροντα Ουάσινγκτον και Λονδίνου και από την άλλη τα συμφέροντα της Μόσχας, κυρίως για τις σπάνιες γαίες, για αυτό και ο Trump έσπευσε αμέσως μετά την εκλογή του, να τις εξασφαλίσει για την Αμερική, εκβιάζοντας τον Ζελένσκι και μάλιστα, πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε συζήτηση για ειρήνη. Οι σπάνιες γαίες παράγουν α΄ ύλες για κατασκευή εξαρτημάτων προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, όπως για κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρικά οχήματα, οθόνες τηλεοράσεων κ.α. Πάντως, για το ποιος και πόσο φταίει για τον πόλεμο δεν θα βρεθεί ποτέ άκρη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με αυτές τις τρεις χώρες ως πρωταγωνίστριες ξεκίνησε ο πόλεμος, ήθελε η Ρωσία να έχει την επιρροή στην Ουκρανία με τον δικό της πρόεδρο, τον Yanukovits και όταν το πέτυχε, αυτό θορύβησε τους Αγγλοαμερικανούς, αυτοί τον ανέτρεψαν και έβαλαν τον Ζελένσκι για να έχουν αυτοί την επιρροή. Ο Πούτιν θεώρησε ότι αυτό ήταν ζωτική απειλή για την Ρωσία και έτσι ξεκίνησε την εισβολή και τον πόλεμο, με άμεση εμπλοκή της Ευρώπης η οποία με ψυχραιμία και με οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, κυρίως με διακοπή προμηθείας φυσικού αερίου και πετρελαίου, προσπάθησε να αντιμετωπίσει έναν πόλεμο που γινόταν στην γειτονιά της.
Αναπάντεχα όμως τα πράματα άλλαξαν για την Ευρωπαϊκή Ένωση όταν την επόμενη ημέρα της ορκωμοσίας του, στις 21 Ιανουαρίου, ο Trump δήλωσε “Eγώ δεν το παίζω αυτό το παιχνίδι, θα φροντίσω να το αλλάξω και θα τα βρω με τον φίλο μου Πούτιν”.
Έτσι έμεινε η Ευρώπη να παίρνει στην πλάτη της την συνέχιση αυτού του πολυαίμακτου και πολυέξοδου πολέμου, που δεν είχε καμία απολύτως ανάμειξη και ήδη βρίσκεται σε ένα απίστευτο οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται τώρα να καλύψει μόνη της τα 63 δισεκατομμύρια $ που έχει ανάγκη η οικονομία της Ουκρανίας για το 2026 - 27 και άλλα τόσα και περισσότερο για το 2028 – 29.
Που και πως θα βρει τόσα δισεκατομμύρια $ ;
Αποφάσισαν πάντως οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συγκαλέσουν για τις 16 και 17 Δεκεμβρίου σύνοδο κορυφής και υποσχέθηκαν να μην βγούνε από την αίθουσα αν δεν βρουν λύση για τη χρηματοδότηση, με την ελπίδα της επικράτησης ίσως μέχρι τότε της ειρήνης ή έστω μιας αλλαγής της πολιτικής του Trump.
Όμως το αντιευρωπαϊκό κρεσέντο του Trump συνεχίστηκε όταν δήλωσε, με απουσία κάθε διπλωματικού τακτ, ότι “Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε για να ξεγελάσει τις ΗΠΑ, αυτός είναι ο σκοπός της και για πολλούς λόγους η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι χειρότερη και από την Κίνα”.
Πολλοί στην Ευρώπη είπαν ότι πρόκειται για τις συνηθισμένες ακραίες δηλώσεις του, αλλά οι ίδιοι οι σχεδιαστές και οι υποστηρικτές του πολιτικού προγράμματος του Trump και το ακροδεξιό περιβάλλον του, έσπευσαν να τους διαψεύσουν, όταν πανηγύρισαν αμέσως και προκλητικά στον Λευκό Οίκο με πίτσες και μπύρες αυτές τις ακραίες δηλώσεις του Προέδρου εναντίον ενός εχθρού της Αμερικής που πρέπει να …διαλυθεί.
Σχετικά με τα προβλήματα της Ευρώπης που ανέκυψαν τόσο από τον πόλεμο της Ουκρανίας όσο και κυρίως με την εκλογή του Trump, δημοσιεύθηκαν στις αρχές Δεκεμβρίου δυο αποκαλυπτικά άρθρα που μούδιασε το πρώτο και σόκαρε το δεύτερο όλη την Ευρώπη, το πρώτο δημοσιεύτηκε στην Ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera και το δεύτερο στον Βρετανικό Economist.
Η Corierre della Sera αναφέρει στο άρθρο της ότι ενώ ήταν γνωστό ότι ο Πούτιν προσπαθεί να ασκήσει τη δική του πολιτική επιρροή χρηματοδοτώντας όσα Ευρωπαϊκά κόμματα δεν είναι υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τώρα αποκαλύπτεται το απίστευτο, ότι ακόμα και πριν έρθει ο Trump στον Λευκό Οίκο, υπήρχαν αντίστοιχες υπερσυντηρητικές δεξαμενές σκέψεις και ιδρύματα στις ΗΠΑ, τα οποία στήριζαν και στηρίζουν τους ίδιους με τον Πούτιν ακροδεξιούς Ευρωπαίους πολιτικούς, λχ τον Βρετανό υποστηρικτή του Brexit, Nigel Farage, αρχηγό του κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου, τους ακροδεξιούς Πολωνούς, τον ακροδεξιό Ούγγρο πρωθυπουργό Orban και τούτο γιατί οι υπερσυντηρητικοί παράγοντες του Ρεπουμπλικανικού κόμματος δεν ήθελαν ποτέ μία ισχυρή Ευρώπη, θεωρούν ότι καλύτερα θα ήταν να έχουν να κάνουν με κάθε κράτος-μέλους ξεχωριστά, δηλαδή να μιλά ο γίγαντας με τον νάνο, παρά με όλη την Ευρώπη, γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση ασχέτως του γεγονότος ότι δεν έχει αξιόμαχο στρατό, είναι μια πανίσχυρη οικονομική δύναμη.
Η Coriera de la Sera όμως εκτός των παραπάνω αναφέρει στο δημοσίευμά της και κάτι το συνταρακτικό, ότι τελικά υπάρχει κρυφός άξονας Αμερικής–Ρωσίας με απώτερο σχέδιο τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το άρθρο αυτό είναι της Μιλένα Καμπανέλλη και του Κλαούντιο Γκάττι, με τον τίτλο : “Ένα φάντασμα πλανάτε στη γηραιά Ήπειρο, είναι αυτό της διάσπασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης”.
Οι δυο δημοσιογράφοι αναφέρονται κατ’ αρχήν σε ένα σχετικά πρόσφατο paper που έχει τον τίτλο “H αντιμετώπιση του υβριδικού πολέμου, μία ενεργή στρατηγική”, του Υπουργού Άμυνας της Ιταλίας Guido Crosetto, ο οποίος στο paper αυτό αναφέρει ότι για δεκαετίες, εκτός από τον Πούτιν που χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί τις προμήθειες φυσικού αερίου για την άσκηση πολιτικής επιρροής σe κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχουν και τρία ακόμα αυταρχικά κράτη που με τρόπο ύπουλο τροφοδοτούν την απονομιμοποίηση των ενδογενών Ευρωπαϊκών δημοκρατικών διαδικασιών και των υπερεθνικών συμμαχιών όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και ανέφερε την Κίνα, το Ιράν και την Βόρεια Κορέα, όμως σε αυτό το paper αναφέρει και έναν αθέατο πανίσχυρο παράγοντα, που υπονομεύει την Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με τον Πούτιν και αυτός είναι ο Trump με τους στρατηγικούς του συμβούλους, το Heritage Foundation, μια υπερσυντηρητική δεξαμενή σκέψεις που δημιούργησε το project 2025, ένα πρόγραμμα που υιοθέτησε αμέσως ο Trump για να μπορέσει να επιβεβαιώσει την προεδρική υπεροχή παρακάμπτοντας πολλά από τα ισχυρά αντισώματα του συντάγματος των ΗΠΑ που προστατεύουν την δημοκρατία. Η αποσύνθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί εδώ και 20 χρόνια έναν από τους κύριους στρατηγικούς στόχους του Heritaz Fountation που τα τελευταία χρόνια ανέπτυξε συμμαχίες με τις ίδιες ακριβώς οργανώσεις κόμματα και διοικήσεις της Ευρωπαϊκής ακροδεξιάς που καλλιέργησε και ο Πούτιν, το ακροδεξιό αυτό ίδρυμα θεωρεί ότι μια ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαλυθεί άμεσα, γιατί συγκρούεται πρώτα και κύρια με τη στρατηγική του δόγματος “Πρώτα η Αμερική” του Trump.
Μετά την Corriere della Sera ήρθε και ο Economist για να αναλύσει και να περιγράψει, με το χαρακτηριστικό Αγγλικό φλέγμα του, την διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον τίτλο : Όταν τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία ξεκινά ο εμφύλιος της Ευρώπης. - "Κάποια στιγμή μια συμφωνία που θα μπορεί να αποδεχθεί τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία θα βρεθεί, από κει και πέρα θα είναι μεν μια λύτρωση για την Ευρώπη, αλλά συγχρόνως και η αρχή μιας νέας Ευρωπαϊκής κρίσις, όσο ο πόλεμος διαρκεί οι διαφορές καλύπτονται και οι Ευρωπαίοι μένουν ενωμένοι, όταν ο πόλεμος σταματήσει θα αρχίσουν οι υπάρχουσες ρωγμές να μεταβάλλονται σε ρήγματα, οι χώρες της Βορείου Ευρώπης θα θέλουν σίγουρα άλλα πράγματα από αυτά που θα θέλουν οι χώρες τις νότιας Ευρώπης και έτσι θα διογκωθούν τα υπάρχοντα προβλήματα, η Ανατολική Ευρώπη θα νοιώσει εκτεθειμένη και κυρίως στις βαλτικές χώρες, στην Φινλανδία και στην Πολωνία, θα υπάρχει πάντα η ανησυχία ότι η Ρωσία θα μπορεί να ανασυντάξει τις δυνάμεις της και να αποτολμήσει μια νέα εισβολή, αντίθετα στη Δυτική Ευρώπη η απόσταση από την Ρωσία θα της δημιουργήσει ένα αίσθημα ασφάλειας που θα φέρει επιστροφή στην κανονικότητα, σταδιακή αποκατάσταση των σχέσεων με την Ρωσία και φυσικά θα θέσουν το ερώτημα αν χρειάζεται άραγε η Ευρώπη να δαπανήσει τόσα χρήματα για την άμυνα κατά της Ρωσίας και όταν φυσικά θα αρνηθούν οι Δυτικοί να συμμετέχουν σε μια άσκοπη για αυτούς και αέναη σπατάλη για την αγορά όπλων, αυτό μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στην διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης”
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν 27 ηγέτες και εμείς, οι 450 περίπου εκατομμύρια κάτοικοί της, που έχουμε την τύχη να ζούμε σε καθεστώς δημοκρατίας, με πλούτο, παιδεία και πολιτισμό, ίσως μάλιστα να βρισκόμαστε και στην κορυφή της παγκόσμιας πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής πυραμίδας, ας αγνοήσουμε το γεγονός ότι οι 27 αυτοί ηγέτες μας κάπου στριμώχθηκαν και δεν μπορούσαν ή δεν βρήκαν τέλος πάντων την τόλμη να καταγγείλουν αυτά που συμβαίνουν και που έγραψαν η Corriere della Sera και ο Economist, εμείς οι απλοί άνθρωποι που απολαμβάνουμε την ζωή της Ευρώπης, ας προσπαθήσουμε στο οικογενειακό, εργασιακό και φιλικό μας περιβάλλον να αλλάξουμε, με λογικά επιχειρήματα, τις αντισυστημικές και χωρίς βάθος απόψεις κάθε αντιευρωπαϊστή συναδέλφου, φίλου ή συγγενή μας και με το πανίσχυρο όπλο, την ψήφο μας ας εξαφανίσουμε από την πολιτική σκηνή κάθε τσαρλατάνο πολιτικό που για ιδεολογικούς δήθεν, ή ακόμα και για θρησκευτικούς τώρα τελευταία λόγους, καταφέρετε κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ίσως έτσι μόνο καταφέρουμε και διασώσουμε το σπίτι μας, την Ευρωπαϊκή Ένωση που με τόσο κόπο έκτισαν σπουδαίοι ηγέτες μας, όπως ο Αντενάουερ, ο Ζαν Μονέ, ο Πολ-Ανρί Σπάακ, ο Ρομπέρ Σουμάν, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Χέλμουτ Κολ, ο Φρανσουά Μιτεράν και αν τελικά είναι να διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να διαλυθεί επειδή θα το θέλουμε εμείς οι λαοί της και όχι επειδή το θέλουν ο Trump, ο Πούτιν, το Heritaz foundation και οι ακραίοι δεξιοί και αριστεροί τσαρλατάνοι πολιτικοί μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου