“Δεν αξίζει ούτε να τον φτύσω” …….

                

        

Σύνταγμα της Ελλάδος

 Άρθρο 11 (Δικαίωμα του συνέρχεσθαι)

 §1  Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα.

§2 Μόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η Αστυνομία. Οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, και σε συγκεκριμένη περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει. 

 

Εδώ και δύο μήνες, μπαίνοντας στο έτος 2026 κλείσαμε τα πρώτα 25 χρόνια του 21ου αιώνα και ενώ μέσα σε αυτό το δεύτερο τέταρτο αυτού του αιώνα πολύ από μας θα χουμε φύγει περιμένοντας μάταια στη δύση του βίου μας, μετά από μια ταραχώδη περίοδο που ζήσαμε στον 20ο αιώνα με τον πόλεμο, τον εμφύλιο, την δικτατορία, αλλά και στον 21^ο τις απαντήσεις στα πρόσφατα ερωτήματα μας για τη μεγάλη περιπέτεια των μνημονίων και που μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει πραγματική αποτίμηση της καταστροφής και το κυριότερο, γιατί δεν έχει απαντηθεί ακόμα το μεγάλο ερώτημα  πως οδηγηθήκαμε στα μνημόνια. 

Τουλάχιστον το γιατί η κρίση της οικονομίας πήρε τέτοιες καταστροφικές διαστάσεις δεν χρειαζόμαστε περισσότερα στοιχεία, γνωρίζαμε από την αρχή ότι οδηγηθήκαμε εκεί από την  εξουσιομανία δύο πολιτικών ανδρών, δεν παραβλέπω βέβαια την βασική ευθύνη του Κώστα Καραμανλή για την χρεοκοπία, αλλά θα είχε άλλη πορεία η οικονομική κρίση εάν δεν εκμεταλλευόντουσαν οι Γιώργος Παπανδρέου τον Οκτώβριο του 2009  και Αλέξης Τσίπρας τον Ιανουάριο του 2015 το θέμα της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας για να προκαλέσουν πρόωρες εκλογές και έτσι να τα τινάξουν όλα με την εξουσιομανία τους,  την τρέλα τους για την ανάληψη της εξουσίας κάτι που οδήγησε σε εξελίξεις που επιδείνωσαν δραματικά την κατάσταση. 

Εν πάση περιπτώσει ας αφήσουμε το παρελθόν και ας παρατηρήσουμε τα σημερινά συμβαίνοντα στην κοινωνία της χώρα μας. 

Που όμως να στρέψουμε το βλέμμα μας; 

Προς τα σπίτια μας; 

Εκεί που ο άντρας νταής σφάζει σαν πρόβατο την σύντροφό του.

Προς τα σχολεία μας ; 

Εκεί που στο  προαύλιο χώρο τους τα παιδιά μας,  αγόρια και κορίτσια καθημερινώς συμπλέκονται και ξυλοκοπούνται  και ορισμένες φορές σφάζονται μεταξύ τους σαν γνήσιοι μαχαιροβγάλτες.

Προς την ύπαιθρο; 

Εκεί που οι αγρότες κλείνουν για δυο μήνες τους δρόμους, τα τελωνεία, τα σύνορα. 

Προς τα νοσοκομεία μας ; 

Εκεί που την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου πήγε ο Υπουργός Υγείας να κάνει εγκαίνια στο ανακαινισμένο ΤΕΠ (Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών) στο νοσοκομείο της Νίκαιας και οι συνδικαλιστές γιατροί να του απαγορεύουν την είσοδο,  να τον προπηλακίζουν και μάλιστα μετά τα επεισόδια, ένας εξ αυτών, ο Δημήτριος Ζάζιας ιατρός παθολόγος του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, να δηλώνει μπροστά στις κάμερες την εκτίμηση που έχει για τον Υπουργό, τον πολιτικό του προϊστάμενο : ”Δεν αξίζει ούτε να τον φτύσω”  και υπάρχει πραγματικά μια απορία,  δεν θα μπορούσαν όλοι αυτοί που συγκεντρώθηκαν εκεί για να διαμαρτυρηθούν, κατά τεκμήριο μορφωμένοι άνθρωποι, γιατροί ήταν, να έχουν συνεννοηθεί με το γραφείο του Υπουργού και να του ζητήσουν, όταν θα έλθει να κάνει αυτός τα εγκαίνια, εμείς να σας θέσουμε κάποια ζητήματα που μας καίνε, ας συγκεντρωθούμε λοιπόν όλοι στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου, να καθίσεις εσύ κύριε Υπουργέ εκεί σε μια καρέκλα, ας πούμε σαν να είσαι ελεγχόμενος και εμείς, οι συνδικαλιστές εκπρόσωποι των εργαζομένων, να πάρουμε με τη σειρά τον λόγο ένας-ένας, ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ, ο εκπρόσωπος της  Ανταρσίας, του Σύριζα και όποιος άλλος εκπρόσωπος συνδικαλιστής αυτοπροσδιοριζόμενης ως “προοδευτική” ομάδα και να αναπτύξουν όλοι τις αντιρρήσεις που έχουν για τα έργα σας και μάλιστα να έχουν ετοιμάσει  διαφάνειες, να τις δείχνουν στον τοίχο και να του πουν, τότε υποσχέθηκες  αυτά αλλά εσύ δεν έκανες τίποτα και ότι η κατάσταση σήμερα είναι αυτή που δείχνουμε εμείς και όχι αυτή που λες εσύ και αφού πιστεύουν ότι έχουν δίκιο να στήσουν τις κάμερες τις δικές τους έτσι ώστε να υποβάλουν με σαφήνεια τις καταγγελίες τους, για να πάρουν τις σχετικές απαντήσεις του Υπουργού και να τις δημοσιοποιήσουν στέλνοντας όλο το μαγνητοσκοπημένο υλικό  στα ΜΜΕ για να αντιληφθούν οι Έλληνες πολίτες τι σημαίνει νοσοκομείο Νίκαιας και τι κακό συμβαίνει εκεί. Άραγε αυτό το πράγμα που έκαναν εκείνο το πρωινό στο νοσοκομείο της Νίκαιας οι συνδικαλιστές αυτών των “προοδευτικών παρατάξεων”, να απαγορεύουν με την βία  την είσοδο στο νοσοκομείο του αρμόδιου Υπουργού, να βρίζουν, να βιαιοπραγούν και να πετούν πέτρες ικανοποιεί έστω και έναν άνθρωπο σε αυτή τη χώρα. 

Τι είναι αυτά τα πράγματα, ζούγκλα είναι η Ελλάδα;

Πρέπει να τονισθεί, για το μέλλον έστω, αν σε ανάλογες περιπτώσεις, ικανοί και μορφωμένοι συνδικαλιστές κάνουν την παραπάνω πρόταση αναδείξεως των προβλημάτων και δεν την αποδεχτεί ο Υπουργός, τότε να διακηρύξουν ότι θα κάνουν ότι νομίζουν και την ευθύνη για ότι συμβεί θα φέρει ο Υπουργός, βέβαια αθλιότητες και τραμπουκισμούς πάλι θα κάνουν, αλλά θα έχουν για όλους εμάς που τους παρείχαμε δωρεά τις πανεπιστημιακές σπουδές τους, έστω μια κάποια δικαιολογία.