ΕΔΩ  ΚΑΡΑΒΙΑ  ΧΑΝΟΝΤΑΙ …………

                                                                                                                                                             

Επιτέλους έχουμε την πρώτη σοβαρή μεταρρύθμιση της « Για πρώτη φορά Κυβέρνηση της Αριστεράς» .Ο τίτλος του κυβερνητικού οργάνου «Εφημερίς της Κυβερνήσεως» άλλαξε  και από το υπ΄ αριθμόν 22 φύλλο της 23^ης  Φεβρουαρίου 2016 μετονομάσθηκε σε «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως».Τον παλαιό αναχρονιστικό  και αντιδραστικό τίτλο , που τον άλλαξε η προοδευτική μας Κυβέρνηση , μας τον είχε επιβάλει ο  Όθων , όταν στο Ναύπλιο  τύπωσε το πρώτο φύλο με ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου 1833.                                                                                                               

Η ρύθμιση δεν έγινε βεβαίως άνευ προηγουμένου νόμου .Έτσι στον νόμο υπ΄αριθμ. 4368 της 21^ης Φεβρουαρίου 2016 και στο άρθρο 20 με τον τίτλο «Θέματα Φύλλου  Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και Εθνικού Τυπογραφείου» στην παράγραφο 1 προσδιορίζεται ότι τροποποιείται ο προηγούμενος νόμος 3469/2006 ως εξής « Η Εφημερίδα της Κυβερνήσεως εκδίδεται μόνο από το Εθνικό Τυπογραφείο και φέρει τον τίτλο «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας».                                                       

                                                                                                                                                                  Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι ο νόμος 4368 του παρελθόντος μηνός , με τον οποίο έγινε η μετονομασία , του είχαν δώσει οι αθεόφοβοι τον τίτλο «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου .Είναι προφανώς βέβαια ότι η μετονομασία του κρατικού οργάνου δημοσιεύσεως των νόμων ,διαταγμάτων κ.λπ. δεν πρόκειται να διευκολύνει σε τίποτε την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου. Εκτός και αν κάποιος εκ των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ  δυσκολευόταν να βλέπει , το όνομα και την υπογραφή του σε νομοθετικά κείμενα υπό την ανατριχιαστική  για αυτόν αντιδραστική  επιγραφή «Εφημερίς της Κυβερνήσεως» αντί της προοδευτικής  «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Τώρα ποιος εγκέφαλος από την κυβέρνηση σκέφτηκε   αυτό το αρλουμποϊδές  κατασκεύασμα «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» αντί του «Εφημερίδα της Κυβέρνησης» που θα ήταν και σύμφωνο προς την λογική της δημοτικής γλώσσας , που με τόσο φανατισμό θέλει να δείχνει ότι υπερασπίζεται η κυβέρνηση , αυτό είναι μυστήριο .Ως δείγμα όμως  με το τι ασχολούνται αυτοί οι άνθρωποι ,στην σημερινή τραγική κατάσταση της χώρας μας ,είναι απογοητευτικό . Ως γλωσσικό κατασκεύασμα πάντως είναι απλά ένα ακόμη βλακώδες ατόπημα κάποιου υπουργού και το πλέον χειρότερο για μας , είναι ένα δείγμα των ικανοτήτων του κυβερνητικού θιάσου .  

Άσχημα τα αποτελέσματα  .

Νέα έρευνα  έδειξε πως η φθίνουσα πορεία των  βασικών λειτουργιών του ανθρώπινου εγκεφάλου ήτοι : μνήμης, λογικής σκέψης , λεκτικής ικανότητας και αντίληψης δεν αρχίζει στην ηλικία των 60 ετών όπως πιστεύαμε  έως σήμερα , αλλά πολύ νωρίτερα: στα 45.
Το παραπάνω συμπέρασμα βασίζεται στην ανάλυση στοιχείων από μελέτη που άρχισε το 1985 και συνεχίζεται ακόμη , από την ερευνήτρια δρ Αρσανά  Σιν-Μανού, στο Κέντρο Έρευνας Επιδημιολογίας & Πληθυσμιακής Υγείας, το οποίο υπάγεται στο περίφημο INSERM  (Εθνικό Ίδρυμα Ιατρικής Έρευνας της Γαλλίας ) πραγματοποιείται σε 5.200 άνδρες και 2.200 γυναίκες. Οι εθελοντές είναι Βρετανοί και οι ειδικοί τους παρακολουθούν από την ηλικία των 45 ετών έως τα 70 τους χρόνια.
Ανά κάθε δεκαετία, οι εθελοντές υποβάλλονται τρεις φορές σε εξετάσεις των νοητικών τους λειτουργιών.
Όπως ανακοίνωσαν η δρ Σιν-Μανού και οι συνεργάτες της , τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι με το πέρασμα του χρόνου μειώνονταν οι επιδόσεις των εθελοντών στα τεστ μνήμης, λογικής σκέψης και λεκτικής ικανότητας. Η μείωση ήταν ταχύτερη σε όσους ήταν μεγαλύτερης ηλικίας.
Μεταξύ λ.χ. των ανδρών ηλικίας 45-49 ετών, η ικανότητα λογικής σκέψης και η αντίληψη μειώνονταν κατά 4% ετησίως, ενώ για εκείνους που ήταν 65-70 ετών η μείωση ήταν σχεδόν 10% τον χρόνο.
Στις γυναίκες, η μείωση της λογικής σκέψης και της αντίληψης γινόταν με ρυθμό 5% ετησίως για όσες είχαν ηλικία 45-49 ετών, και με ρυθμό σχεδόν 7% ετησίως για εκείνες που ήταν 65-70 ετών.
Ανάλογες μειώσεις παρατηρήθηκαν και στη μνήμη και την λεκτική ικανότητα.
Τα στοιχεία αυτά υποδηλώνουν ότι «η νοητική κατάστασή μας δεν είναι αλώβητη στον χρόνο μέχρι να γεράσουμε», είπε η δρ Σιν-Μανού. «Αυτό πρέπει όλοι να το αντιληφθούν, ούτως ώστε να λάβουν εγκαίρως τα μέτρα που απαιτούνται για να διαφυλάξουν τις νοητικές λειτουργίες τους».
Σε ερώτηση δημοσιογράφου ποια είναι αυτά τα μέτρα; , η ερευνήτρια απάντησε : «Ότι κάνει καλό στην καρδιά, κάνει και στον εγκέφαλο , συνεπώς, ένας υγιεινός τρόπος ζωής, χωρίς τσιγάρο (ok), χωρίς αλκοόλ (...) και λίπη (ok), με γυμναστική(ωχ το μάτι μου) και προσεγμένη διατροφή, είναι απαραίτητος για υγιή εγκέφαλο».

                                 

ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ  ΣΕΝΑΡΙΟ ….

Το σενάριο για το μέλλον είναι σε γενικές γραμμές κακό  , είναι αυτό το οποίο βιώνει ο ελληνικός λαός  και η οικονομία του από την Άνοιξη του 2010. Δηλαδή μια συνεχής και δίχως τέλος κατάρρευση, μια διαρκής χωρίς τέλος  πορεία προς την άβυσσο , η οποία θα συνεχίζεται.                                                                       

 Υπάρχει ωστόσο και το χειρότερο σενάριο , που είναι και το πλέον επικίνδυνο , με το οποίο ήδη βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα και  έχει να κάνει με τρείς παλαιές  εκκρεμότητες στην εξωτερική της πολιτική, οι οποίες επανεμφανίζονται ως γραμμάτια  προς εξόφληση: α) Η εκκρεμότητα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, σε λίγο θα την εκλιπαρούμε να τους αναγνωρίσουμε με το συνταγματικό της όνομα «Μακεδονία» και αυτοί θα αρνούνται περιφρονητικά  κάθε συνεννόηση μαζί μας  .β) Οι τουρκικές διεκδικήσεις θα τεθούν απροκάλυπτα και ωμά και μάλιστα υπό την απειλή πολέμου .γ) Η επισφράγιση της διχοτόμησης της Κύπρου.                      Αυτά είναι  τα τρία ζητήματα που συνθέτουν το χειρότερο σενάριο, στο οποίο οδηγούμεθα  , εξαιτίας όχι μόνο της  οικονομικής  αλλά και κυρίως της πολιτικής  αδυναμίας μας, η οποία εκδηλώνεται πια και ως αμυντική ανεπάρκεια  και πυροδοτεί  το χειρότερο σενάριο στα ελληνοτουρκικά, καθώς πλέον υπό την καθημερινή παρουσία πολεμικών  πλοίων και οπλισμένων αεροσκαφών της Τουρκίας  εντός των χωρικών υδάτων και  εναέριου χώρου μας ,  η Άγκυρα καθημερινά τονίζει  εμπράκτως ότι:
Αμφισβητεί ευθέως τα θαλάσσια σύνορα
Αμφισβητεί εδάφη (νησιά, βράχους και βραχονησίδες )
Αμφισβητεί τα δικαιώματα μας στην  Αποκλειστική Οικονομική μας Ζώνη
Είναι παράδοξη, χωρίς να είναι ωστόσο ιστορικά ανεξήγητη, η αφασία των ελλήνων  πολιτικών, οι οποίοι απλώς ελπίζουν ότι ο μεγάλος  σύμμαχος θα εμφανιστεί αν τον χρειαστούμε ,όπως τότε στα Ίμια το 1996  και θα μας λυτρώσει. Αγνοούν οι πολιτικοί ηγέτες μας ότι ο μεγάλος μας σύμμαχος έχει προ πολλού  αποτραβηχτεί από τον Ατλαντικό και την Ευρώπη και έχει στρέψει πλέον το οικονομικό και πολιτικό ενδιαφέρον του εκεί που παράγεται πλέον ο παγκόσμιος πλούτος , στην Ασία και στον Ειρηνικό.                                                              Το  αμερικάνικο εθνικό εισόδημα σε σχέση με το παγκόσμιο ποσοστό ,την τελευταία  τριετία , από τότε δηλαδή που αποτραβήχτηκε από την Ευρώπη και στράφηκε στον Ειρηνικό , αυξήθηκε κατά 2,6% ήτοι από  το 22,4% που είχε το 2012 , έφτασε φέτος στο 25% .( Δηλαδή ο αμερικάνικος λαός  ,το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού , έχει  το 25% παγκόσμιου εισοδήματος .)

Υ.Γ. Μου προξένησε μεγάλη εντύπωση η απονομή από τους Τούρκους της ιδιότητας του διδάκτορος της Πολιτικής οικονομίας στον κ. Τσίπρα , ασφαλώς πρόκειται για απροκάλυπτη εκδήλωση ειρωνικής διάθεσης και επίδειξης άγριου χιούμορ,  μια που ο κ. Τσίπρας ούτε από πολιτική ξέρει ούτε από οικονομία .Αλλά αφού θέλανε οι γείτονες να γελάσουν διερωτώμαι γιατί δεν του απένειμαν την ιδιότητα του διδάκτορος της …..  Αγγλικής φιλολογίας , μαζί με αυτούς θα γελάγαμε και εμείς. 

ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ  .....

Χαμός έχει γίνει εδώ και ένα μήνα στα social media με τον νέο σύμβουλο «Στρατηγικού Σχεδιασμού» του πρωθυπουργικού Γραφείου σύντροφο Νίκο Καρανίκα.  Εγώ θα αποστώ όσων πραγμάτων δικαίως τροφοδότησαν το χλευασμό: την άγνοια του για την ορθογραφία, την σύνταξη και την γραμματική , την αφοσίωση του στην Ελένη Μενεγάκη, την ρατσιστική αντιμετώπιση της Πόπης Τσοπανίδου που όπως έγραψε …«έχει ασχημίσει», καθότι μνημονιακιά (αν και υποτίθεται ότι στον κόσμο του ,στον κόσμο της Αριστεράς , η εμφάνιση δεν αποτελεί κριτήριο αξιολόγησης των ανθρώπων).

Ο Καρανίκας… «σήμα κατατεθέν»

Δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω. Από όσα δημοσιοποιήθηκαν ο σ. Καρανίκας είχε δομήσει μια προσωπικότητα που ταίριαζε στο προφίλ της ελληνικής νεοσταλινικής αριστεράς, που ανδρώθηκε στους εύκολους καιρούς της μεταπολίτευσης , όπου σε κάθε δημόσιο τομέα οι πράξεις, είτε αμφισβήτησης των νόμων, είτε καταστρατήγησής τους δι ίδιον όφελος , δεν είχαν επιπτώσεις.

Περίεργες οι απόψεις του για το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου, το θεώρησε ότι θα ήταν …αριστούργημα, αν δεν είχε ανθρώπινα θύματα. Το ίδιο και η καταπληκτική του ρήση : «Η καριέρα είναι χολέρα». Αυτές οι απόψεις διατρέχουν ένα τμήμα της ριζοσπαστικοποιημένης νεολαίας που ξεκίνησε από κινήματα αμφισβήτησης της καταναλωτικής κοινωνίας εδώ και δεκαετίες, φέρουν ψήγματα υπαρξισμού, κορυφώθηκαν με το κίνημα των μπίτνικς και των χίπις, εμπνέουν όσους θέλουν να αλλάξουν το «σύστημα», για να διαμορφώσουν ένα νέο κόσμο που «θα είναι πιο κοντά στην φύση» με ελεύθερο τον έρωτα και την χρήση της κάνναβης . Ο άνθρωπος σήμερα , σύμφωνα με αυτές τις  σκέψεις ,  αλλοτριώνεται στο κυνήγι της επιτυχίας, της καριέρας, δουλεύει υπερεντατικά, θυσιάζει τις προσωπικές στιγμές, τις δικές του και της οικογένειάς του, διαστέλλει τα ωράριά του, καταστρατηγεί τον ελεύθερο χρόνο του, και όλα αυτά τελικά τον κάνουν δυστυχισμένο.

Επιτελείο χαμηλών προδιαγραφών

Οι ιδέες του συντρόφου Ν. Καρανίκα δεν ήταν ξένες στο περιβάλλον του Μαξίμου , άλλωστε ο Καρανίκας  έπινε τα ουζάκια  του μαζί με τον Τσίπρα, όπως δείχνουν οι φωτογραφίες.

Το πρόβλημα είναι ότι, καθότι ο ίδιος και ο Αλέξης είναι αμόρφωτοι, γίνονται όλα στο Μαξίμου  θολά. Ανεπεξέργαστες θεωρίες που τις έχουν ήδη εκφυλίσει σε εύκολα συνθηματάκια, ανορθόγραφα και ασύντακτα, χωρίς περαιτέρω κοινωνική και φιλοσοφική εμβάθυνση.

Ας πάμε όμως στην ουσία ,σε αυτήν που θα περίμενε κανείς από έναν νέο άνθρωπο και πρωθυπουργό, να κάνει μια σοβαρή συμφωνία με τον λαό της χώρα του , που βιώνει τρομερές κοινωνικές ,οικονομικές και εθνικές κρίσεις, να επιλέξει τους καλύτερους Έλληνες για να τον βοηθήσουν να βγάλει τη χώρα από την κρίση, να βρει διεξόδους. Θα περίμενε κανείς από αυτόν να βρει ανθρώπους να σχεδιάσουν για την Ελλάδα και την κοινωνία. Να βρει δηλαδή συνεργάτες με πνευματικό και κοινωνικό ανάστημα υπεράνω υποψίας, ανθρώπους  με αξίες, πτυχία και τίτλους, αλλά και διαβασμένους, έμπειρους, προβληματισμένους, έξυπνους και αφοσιωμένους στο καθήκον.

Προφανώς ο σύντροφος Καρανίκας δεν είναι ο πρώτος που πηγαίνει στο Μαξίμου επειδή είναι άνθρωπος του  πρωθυπουργού , απλά είναι ο τελευταίος μέχρι τον επόμενο. Ο σύντροφος Τσίπρας ,όπως και οι προκάτοχοί του , δεν οργανώνει ένα γραφείο υψηλών προδιαγραφών, αλλά ένα γραφείο δικών του, μόνο που στην περίπτωσή του επιλέγονται  οι …. γραφικοί.

Να μην θεωρεί ο σύντροφος Τσίπρας ότι επειδή, αντί για στιβαρό γραφείο πρωθυπουργού, δημιουργεί μια αυλή γελωτοποιών … κλόουν και παλιάτσων, ο λαός θα είναι επιεικής. Τώρα βρίσκεται ακόμη ψηλά , στην πρώτη θέση, ίσως νοιώθει μόνιμος και άτρωτος, ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει και λογαριασμό να μην δίνει σε κανέναν. Δυστυχώς όμως για τον ίδιο, στο τέλος όλοι δίνουν λογαριασμό και πολλοί πρωθυπουργοί πλήρωσαν βαρύ τίμημα, όχι μόνο για την διακυβέρνηση, αλλά και για τις επιλογές των συνεργατών τους. Μια ματιά στην εντελώς πρόσφατη πολιτική μας ιστορία θα τον πείσει.                                                                                              

Υ.Γ. Εκεί που θα περίμενε κανείς την ελληνική αριστερά να κάνει τον λαό να τρίβει τα μάτια του αξιοποιώντας τα καλύτερα μυαλά της, βλέπει ότι όλα ήταν μια πλάνη. Γιατί αν προσέλαβε τον σύντροφο Ν. Καρανίκα ως καλύτερο, τότε η απόσταση από την γελοιότητα  όλο και μικραίνει…

Η Αναισχυντία δεν μπορεί στην χώρα του Σοφοκλή να είναι τέχνη …………                                                                                                    Η απόφαση του υπουργού Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά να... δώσει τα κλειδιά του Φεστιβάλ Αθηνών στον Βέλγο Jan Fabre προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από πλήθος Ελλήνων καλλιτεχνών .O νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών o ιδιόρρυθμος Βέλγος καλλιτέχνης είχε κατηγορηθεί από πολίτες και φιλοζωικές οργανώσεις για την «έμπνευσή» του με τις... ιπτάμενες γάτες στο δημαρχείο της Αμβέρσας. Τουλάχιστον 20.000 άτομα διαμαρτυρήθηκαν αγρίως στη δημοτική αρχή (τα είχαν κάνει τότε όλα γυαλιά καρφιά στο δημαρχείο και καλώς τα έκαναν) για κακοποίηση ζώων, όταν ο Fabre δημιούργησε , αν είναι δυνατόν, ένα δρώμενο στα σκαλιά του δημαρχείου με γάτες που τις πετούσαν χορευτές στον αέρα και «προσγειώνονταν» σε έναν λαστιχένιο διάδρομο. Ακόμη και στο βίντεο , που κυκλοφόρησε στα  blogs , ακούγονται δυνατά οι κραυγές τρόμου και είναι εμφανής η απελπισία των γάτων , που σίγουρα θα απορούσαν για τη μεταχείρισή τους από τους ηθοποιούς , πόσο μάλλον που δεν ήξεραν ότι... συμμετείχαν σε μια «επίδειξη» τέχνης με δημιουργό κάποιον καλλιτέχνη που θα ανελάμβανε το Φεστιβάλ Αθηνών (έλα …. “από τέτοιο” στη θέση σου) . Η οργή κατά του Jan Fabre ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δέχθηκε κλωτσές και μπουνιές  επτά φορές ενώ έκανε τζόκινγκ στο πάρκο της πόλης, ενώ μετά αναγκαζόταν - όπως ο ίδιος ομολόγησε - να κοιμάται σε διαφορετικό μέρος κάθε νύχτα, υπό το φόβο επιθέσεων των Βέλγων γατόφιλων .                                               Η συγκεκριμένη παράσταση προκάλεσε και την παρέμβαση της Διεθνούς Εταιρείας για την Προστασία των Ζώων, ωστόσο ο ίδιος παρέμεινε αμετανόητος: «Λυπάμαι που οι γάτες προσγειώθηκαν ανώμαλα στο έδαφος (μα ρε καραγκιόζη τι περίμενες ; γάτες είναι , δεν είναι πουλιά). «Ζητώ συγγνώμη από όσους αγαπούν τις γάτες. Δεν είχα πρόθεση να τις τραυματίσω. Είναι όλες καλά. Η παράσταση, όμως, ήταν αισθησιακή και ενθουσιώδης!», δήλωσε ο …. καλλιτέχνης  στους δημοσιογράφους που ……έπεσαν αμέσως ξεροί .                                                                                                                                                                                                                                                                                        Στο παρελθόν ο Φλαμανδός έχει προκαλέσει και άλλες αντιδράσεις με τις εμπνεύσεις του, όπως όταν ανέβασε για πρώτη φορά το έργο του …. “ Παλλόμενα πέη ”. Η παράσταση αυτή που παρουσίασε για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη τον περασμένο Οκτώβριο (για να μην ξεχνιόμαστε με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργό τον Αλέξη , μια που ο Βέλγος είναι νεοκομμουνιστής) , είναι 24ωρης διάρκειας και συμμετέχουν 27 χορευτές με χλαμύδες τις οποίες σταδιακά βγάζουν, έτσι μένουν στη σκηνή... ολόγυμνοι , κουνάν το πέος τους και χορεύουν όπως τους γέννησε η μαμά τους ακόμη και συρτάκι υπό τους ήχους του "Ζορμπά" του Μίκη Θεοδωράκη. Η παράσταση αναπαριστά κάποιον αρχαιοελληνικό μύθο (το ποιόν μύθο δεν μας το λέει ο κύριος Τσουτσουνοπαίχτης) . Φυσικά από όλες αυτές τις μακακίες δεν λείπει ούτε και η αναπαράσταση των διονυσιακών οργίων . Μια παράστασή με τίτλο “Mount Olympus: To glorify the cult of tragedy” (Όρος Όλυμπος: Να δοξάσουμε τη λατρεία της τραγωδίας) έχει προγραμματιστεί για τις 9 και 10 Ιουλίου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Ακόμη δεν είναι γνωστό που θα ανέβει η παράσταση και τι θα κουνούν οι χορευτές (εκτός από το πέος μπορούν να κουνούν πχ. το κεφάλι τους ,τα πόδια τους ,τα χέρια τους αλλά εάν υπολογίσουμε τις ανησυχίες του Βέλγου καλλιτέχνη  το πιθανότερο είναι να πάλουν τον πισινο τους .

«Εν αρχή ην το Χάος» κατά Ησίοδο.                                                                                                           
 Δυστυχώς εμείς στις αρχές του ΚΑ΄ αιώνα ως λαός , ως κράτος και ως έθνος , δια των επιλογών μας  επιστρέψaμε στο παρελθόν , στον απώτατο χρόνο έναρξη της δημιουργίας της ανθρώπινης κοινωνίας , επανήλθαμε στο άναρχο χάος , στο πολιτικό, στο οικονομικό και κοινωνικό ….σκοτάδι.                                                                                                                             
Εν αρχή ην η Δικαιοσύνη και άνευ αυτής …. ουδέν.                                                                                                                                                                  Η Ελλάδα κατάντησε ένας απεχθής φιδότοπος, όπου τα ανθρωποειδή φίδια της πολιτικής απάτης, δεξιοί , κεντρώοι και κυρίως, οι λάτρεις του χρήματος αριστεροί, όχι απλώς αλληλοσπαράσσονται για την νομή της εξουσίας, αλλά χωρίς οίκτο και με πρωτοφανείς ευρεσιτεχνίες ψεύτικων υποσχέσεων , προσπαθούν κάθε ένας από αυτούς , να επιβληθούν στη συνείδηση του λαού , ως ακούραστοι αγωνιστές και σκληροί διαπραγματευτές των λαϊκών συμφερόντων ενάντια των νέοαποκαλυφθέντων εχθρών μας , των Γερμανών ,της Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ. .                                                                                            Αυτή η αναρχούμενη και νεοσταλινική πολιτική που ζούμε αυτές τις μέρες στο πετσί μας  ονομάζεται χαριτωμένα από φοβερά κυβερνητικά στελέχη όπως ο Κουρουμπλής ,ο Μπαλάφας ,ο Σκουρλετης , ο Φιλης , ο Μπαλτας ο Κατρουγκαλος , η Θεανω Φωτιου,  η Γεροβασιλη ως εθνική προσπάθεια ανάτασης , ως «σωτηρία» ή ακόμα και ως ανθρωπιστική ιδεολογία.                                                                                                                                                               Μια εθνική προσπάθεια , μια ανθρωπιστική ιδεολογία που οδηγεί όμως την Ελλάδα στην αναρχία ,στην εξαθλίωση και τελικά στην πείνα .                                                                                                                                                                        
Η πείνα είναι ο μεγαλύτερος τρομοκράτης κάθε ανθρώπινου όντος και αυτή πλέον βρίσκεται προ των πυλών της Ελλάδας. Και το σίγουρο είναι ότι θα μεταβάλλει εμάς τους Έλληνες ( αλήθεια ποιος το φανταζόταν) σε ωμοφάγα σαρκοβόρα θηρία αν τελικά δεν μπορέσουν να αλλάξουν οι ίδιοι πολίτες της χώρας και δεν πετάξουν στα σκουπίδια  το σημερινό πολιτικό κατεστημένο της  απάτης, της πλάνης που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να εξαγοράζουν τις συνειδήσεις βασικών παραγόντων του πολιτεύματος ,όπως δημοσιογράφους και δικαστές Γιατί η πείνα ότι κι αν αγκαλιάσει , πολιτική, ιδεολογία, θρησκεία,  τα κάνει όλα μαχαίρι, τουφέκι, φονικό όργανο και μάλιστα  άμεσης χρήσης.                                                                                                                                                     Γι” αυτό τα πάντα, και οι επαναστάσεις και οι πολιτικές ανατροπές και οι εκτροπές και οι εμφύλιοι, όπως τώρα στην Συρία , ξεκινάνε από τα στομάχια των πεινασμένων και ξαναγυρίζουν εκεί. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν οι αβδηρίτες πολιτικοί και ψευδοσωτήρες μας (Η Ελλάς είναι θωρακισμένη έναντι της κρίσεως . Λεφτά υπάρχουν , Ζάππεια Νο 1 Νο 2 Νο 3 , Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης ) , όσο πιο γρήγορα εγκαταλείψουν τις κακότεχνες «στημένες» παραστάσεις τους στην Ελληνική Βουλή και στα παράθυρα των τηλεοράσεων τόσο το καλύτερο , ίσως έτσι μόνο μπορεί να υπάρξει μια ελπίδα , ίσως έτσι μόνον μπορεί αποφευχθούν ολέθριες συνέπειες τόσο για μας , όσο και το κυριότερο για τα εγγόνια μας .                                                           
 Όλα τα άλλα που μας λέει ο Μάνος κάποτε ορισμένα από αυτά τα υιοθετούσα και εγώ , αυτά όμως τώρα ανήκουν σε μια άλλη χρονική περίοδο και όχι σε αυτήν που ζεί τώρα η πατρίδα μας . Ίσως θα μπορούσαν να γίνουν βάση για πολιτική ,κοινωνική και οικονομική έρευνα με σκοπό την εφαρμογή ορισμένων από αυτών πριν 8-9 χρόνια , πριν δηλαδή της μεγάλης ληστείας του 2007 , 2008 και 2009. Ίσως τότε ναι . Τώρα έσβησε το κερί μας.
                                                                    Απρίλιος του σωτήριου έτους 2016
                                                                                       frixosforever

Η Αγγλία  ( με τους Νορμανδούς που την κατέκτησαν το 1.100 μ.Χ. και όχι με τους Άγγλους που ήρθαν και αυτοί ως κατακτητές τον Στ΄ αιώνα μ.Χ. ) που είναι η δημιουργός χώρα στην αρχή της Μεγάλης Βρετανίας, ύστερα του Ηνωμένου Βασιλείου και εν τέλει της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, προσδιόρισε όσο κανένα άλλο έθνος την εξέλιξη – κατ ελάχιστους Έλληνες θετικά κατά τους περισσότερους αρνητικά – της ανθρωπότητας τα τελευταία 500 χρόνια.        

Είναι η μητέρα του κοινοβουλευτισμού – η mater parlamentorum - .

Είναι η χώρα που γεννήθηκαν τα πολιτικά κόμματα . Από τη μακρά κοινοβουλευτική και κομματική ιστορία της αντλούμε διδάγματα για την εφαρμογή του κοινοβουλευτικού συστήματος και την κατανόηση της ορθής λειτουργίας  των πολιτικών κομμάτων . Σ’ αυτή γεννήθηκαν οι θεμελιώδεις συνταγματικοί θεσμοί και οι πολιτικές ρυθμίσεις παγκόσμιας εφαρμογής, όπως είναι: η πρώτη έννοια Συντάγματος (Lex Terrae), το οποίο, ως εθιμικός νόμος «Law of the Land», αναβλύζει αμέσως από την κοινωνία και δεν παραχωρείται «άνωθεν».

Εκεί και το πρώτο δείγμα γραπτής συνταγματικής κατοχυρώσεως δικαιωμάτων του ανθρώπου –Magna Karta- το 1215 μ.Χ..  

Εκεί και το πρώτο κοινοβουλευτικό αντιπροσωπευτικό σύστημα.

Εκεί ιδρύεται  το σύστημα των δύο νομοθετικών σωμάτων.

Εκεί δημιουργείται ο θεσμός της κυβερνήσεως και του υπουργικού συμβουλίου ως συλλογικών οργάνων και κυρίων οργάνων της εκτελεστικής εξουσίας και η σχέση τους με τα νομοθετικά σώματα και τον ανώτατο άρχοντα.

Ο θεσμός του πρωθυπουργού εκεί γεννήθηκε το 1.714 μ.Χ.

Ο θεσμός της αντιπολιτεύσεως και της σκιώδους «κυβερνήσεως». Η ποινική ευθύνη των υπουργών, κ.ά. Εκεί γεννήθηκαν .

Παρά ταύτα, η ίδια η Αγγλία αποτελεί σήμερα στην ευρωπαϊκή ήπειρο την μεγαλύτερη εθνοτική (nation) και χωρική (land) οντότητα, που δεν απολαμβάνει καθεστώς αυτονομίας, έστω περιορισμένης , λες και η ιστορία έχει στραφεί σήμερα εναντίον της…

Η λειτουργία της εκτελεστικής , νομοθετικής και εν τέλει της λαϊκής εξουσίας επαφίεται στα ήθη , στα έθιμα και στον όρκο του Στέμματος που έδωσε για την πιστή τήρηση τους κατά την ανάρρηση του στον θρόνο . Αυτά είναι πράγματα πρωταρχικά και πολύτιμα για την ύπαρξη του Ηνωμένου Βασιλείου  .

Ούτε η Αγγλία, ούτε η Μεγάλη Βρετανία, ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο γνώρισαν ποτέ αυτό που στις άλλες χώρες μπορεί να θεωρηθεί «ιδρυτική στιγμή», επ’ ευκαιρία της οποίας καταρτίζεται και αρχίζει να εφαρμόζεται κάποιος συνταγματικός χάρτης. Ουδείς συνταγματικός θεσμός , που να αποτελεί καρπό σχεδιασμού , ισχύει εκεί . Δηλαδή το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει σύνταγμα και η πολιτική ,οικονομική και κοινωνική  λειτουργία της χώρας επαφίεται στο πολιτισμικό και πολιτικό επίπεδο όλων των ανθρώπων του Ηνωμένου Βασιλείου , αλλά το κυριότερο του κάθε ενός ξεχωριστά , από τον ρακοσυλλέκτη μέχρι τον ανώτατο άρχοντα .
                                                                                             

                                                                                                       Frixosforever