Των ηγετών της Κεντροαριστεράς …. το πρόβλημα.

              

 

                       

Είναι αδιανόητο στην εποχή μας, οι περισσότεροι ηγέτες ενός ολόκληρου πολιτικού χώρου όπως η Κεντροαριστερά, να απουσιάζει από την κηδεία του Δ. Σαββόπουλου, λόγο ιδεολογικής αντίθεσης, φανατισμού και πολιτικής τύφλωσης, αν αυτό δεν είναι πρόβλημα, τότε ποιο είναι ;

Απογοητευτική η παρουσία της στη Βουλή όπου ο κοινοβουλευτικός της  λόγος περιορίζεται αποκλειστικά σε ανοίκειους χαρακτηρισμούς, ύβρεις των αντιπάλων και αντιπαραθέσεις χωρίς καμία αξία, αυτή η Κεντροαριστερά υπονομεύει πλέον, με την ακραία πολιτική της, την υπόσταση της χώρας και μάλιστα αυτό το κάνει για φτηνή πολιτική εκμετάλλευση. Το κύριο χαρακτηριστικό της, η ακραία τοξικότητα στη Βουλή που οδηγεί σε όλο και περισσότερους τραμπουκισμούς τους οπαδούς της, όπως στη περίπτωση του Μ. Βορίδη και του Χ. Θεοχάρη στην Κρήτη, τι σόι ακτιβισμός και αριστερή αντίσταση είναι να εισβάλεις σε ταβέρνα, να πετάς καρέκλες , να αναποδογυρίζεις τραπέζια, και να τα σπας όλα, αυτές είναι πράξεις τυφλής βίας ταυτόσημες με αυτές της Χρυσής Αυγής, μόνο ο Κασιδιάρης, όταν ήταν στις δόξες του, λείπει.

Ενώ αδυνατεί να προτείνει πολιτικές λύσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας, είναι πρόθυμη να συμμετάσχει σε κάθε είδους συνωμοσιολογίες

Τι νόημα έχει και που οδηγεί ο συνεχής και επίμονος ισχυρισμός των ηγετών της, ότι δεν έχουμε Δημοκρατία, ότι στην χώρα δεν λειτουργεί  Κράτος Δικαίου και το αδιανόητο, οι εκφραστές αυτών των παρανοϊκών ισχυρισμών να είναι εκείνοι που πρωτοστάτησαν ως υπουργοί,  πριν μόλις λίγα χρόνια στο κλείσιμο των Τραπεζών, στη θέσπιση αντισυνταγματικών Νόμων, στο δημοψήφισμα της κωλοτούμπας, στην προσπάθεια διασυρμού πολιτικών στελεχών με βάση ψευδομαρτυρίες προστατευόμενων μαρτύρων.

Ηγέτες  που αδυνατώντας μόνοι τους να ασκήσουν  αποτελεσματική αντιπολίτευση, υποδέχονται μετά βαΐων και κλάδων την συνεισφορά πρώην πρωθυπουργών της συντηρητικής παράταξης, που κατά παράδοξη συγκυρία, τώρα είδαν και αποφάσισαν να καταγγείλουν τους ελλοχεύοντες  κινδύνους για τον τόπο και όχι πριν λίγα χρόνια, όταν  οδηγούσαν τη χώρα στα βράχια οι κύριοι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Το κύριο πρόβλημα των ηγετών, των τεσσάρων – πέντε κόμματων της Κεντροαριστεράς, είναι ότι δεν έχουν την δυνατότητα να κυβερνήσουν αυτή τη χώρα, όχι μόνο επειδή ο λαός τους γυρνάει την πλάτη, αλλά γιατί στερούνται των απαραιτήτων γνώσεων και προσόντων και αυτό το γνωρίζουν μετά την οδυνηρή εμπειρία της πενταετίας 2015-2019, τόσο οι ίδιοι όσο και οι πολίτες αυτής της χώρας.

Μια Κεντροαριστερά στάσιμη, χωρίς άνοδο των ποσοστών της και οι ηγέτες της το μόνο που  αναζητούν απελπισμένα είναι να επιφέρουν πλήγματα αποκλειστικά στον Κ. Μητσοτάκη, αφήνοντας εκτός πάσης κριτικής το κόμμα της ΝΔ και την Κυβέρνηση, ενώ παράλληλα δείχνουν και την συμπάθεια τους προς όποιο στέλεχος της ΝΔ  μπορεί να διαφοροποιηθεί, έστω και ανεπαίσθητα σιωπώντας , σε οποιαδήποτε  πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού.

Μια Κεντροαριστερά αδιέξοδη και σε απόλυτο παροξυσμό, αφού οι ηγέτες και τα στελέχη της ανακάλυψαν και κατήγγειλαν θεσμική εκτροπή και στρατιωτικό πραξικόπημα  από την “Χούντα  Μητσοτάκη” και όλα αυτά επειδή κατέθεσε την τροπολογία για την αναβάθμιση του χώρου του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη.

Οι ίδιες αυτές ηγεσίες, των κόμματων της Κεντροαριστεράς που ενώ στις αλλεπάλληλες εκλογές και δημοψηφίσματα αποδοκιμάζονται, αποφεύγουν να ασχοληθούν και να εξηγήσουν στον εαυτό τους πρώτα και μετά σε εμάς τι σημαίνει αυτό το πρωτοφανές φαινόμενο και μετά να κάτσουν και να δουν τις αναγκαίες προσαρμογές που θα έπρεπε να κάνουν για να βελτιώσουν τη θέση τους, αντιθέτως καταφεύγουν στη λογική της ισοπέδωσης και των ύβρεων.

Δεν προβληματίζονται καν ότι με την ίδια τακτική ο Α. Τσίπρας οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ από το 32%  του 2019, στο 18%, τον Ιούνιο του 2023 και τελικά μετά από  αλλεπάλληλες διασπάσεις στον κίνδυνο της τις ανυπαρξίας .

 Μη αντιλαμβανόμενοι την πραγματικότητα φωνάζουν συνέχεια να φύγει ο Μητσοτάκης, ενώ την ίδια στιγμή οι πολίτες, ακόμα και αυτοί που δεν συμφωνούν με την κυβερνητική πολιτική, δεν επιλέγουν κανένα από αυτούς ή έστω από τα άλλα κόμματα της βουλής .

Ένα αναμενόμενο γεγονός που τελευταία απασχολεί τους ηγέτες της Κεντροαριστεράς, είναι η δημιουργία κόμματος  από τον πρώην πρωθυπουργό Α. Τσίπρα και αν αυτό το κόμμα και  με αυτόν ηγέτη ανατρέψει επί τέλους τον Μητσοτάκη.

Οι τελευταίες όμως δημοσκοπήσεις που συμπεριέλαβαν το σχετικό θέμα δεν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το νέο κόμμα Τσίπρα θα είναι το αντίπαλο δέος στον Κ. Μητσοτάκη, σε αναταραχή της ή μάλλον σε σκυλοκαβγά των ηγετών της Κεντροαριστεράς για το ποιό κόμμα θα καταλάβει τη δεύτερη θέση οδηγούν, όχι σε κόμμα εξουσίας.

Ως αναφορά τον εσχάτως ουρανοκατέβατο συναγωνιστή της Κεντροαριστεράς Σαμαρά, ας σκεφτεί καλά προτού κάνει το κόμμα γιατί το πιθανότερο είναι να έχει και αυτό την ίδια τύχη με το  ΚΙΔΗΣΟ του Γ. Παπανδρέου το 2015.

Είναι χρήσιμο για αυτή της χώρα οι ηγέτες των τεσσάρων – πέντε κόμματων της Κεντροαριστεράς να κάτσουν και να λύσουν πρώτα τα προβλήματα με τις ιδεοληψίες που τους κατατρώγουν, γιατί έτσι ίσως μόνο μπορέσουν να σταθούν με καθαρό μυαλό μπροστά στη κοινωνία και να δουν με ψυχραιμία, τι και πως μπορούν να προσφέρουν, μερικά έστω από αυτά που όλοι οι πολίτες θέλουν, κανονικότητα ζωής και ρεαλιστικές λύσεις για τα προβλήματα που κάθε τόσο ορθώνονται μπροστά τους.