Έργα και ημέρες των πρώην …….

 

Στην ΕΣΣΔ

                     

      

 

Μετά τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν το 1953 και την εδραίωση, με απόφαση από το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, του Νικήτα Χρουστσόφ στην εξουσία, η Σοβιετική Ένωση εισήλθε σε μια περίοδο που έμεινε γνωστή ως το “Λιώσιμο των Πάγων”, εξ αιτίας της αλλαγής της μοίρας των κορυφαίων πρώην σταλινικών, η αντιμετώπιση των οποίων διέφερε ριζικά από τις μεθόδους του παρελθόντος, ο Χρουστσόφ επέλεξε αντί της φυσικής,  την πολιτική τους εξόντωση, την περιθωριοποίηση και τη συνταξιοδότηση τους. Δεν τους εκτέλεσε, δεν  τους φυλάκισε, αλλά τους υποβίβασε σε εξευτελιστικά για το πολιτικό ανάστημά τους πόστα.

                                                               

Ο Γκεόργκι Μαλένκοφ, το νούμερο δύο σε κράτος και κόμμα, ήταν επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου και ο φυσικός διάδοχος του Στάλιν, υποβιβάστηκε σε διευθυντή υδροηλεκτρικού εργοστασίου στο Καζακστάν και γέρος πια. από δεξί χέρι του Στάλιν, έγινε φανατικός Ορθόδοξος και δεξιός ψάλτης του Αγίου Βασιλείου, στην εκκλησία της ενορίας του, 

                                 

                                             

Ο Βιατσεσλάβ Μολότοφ, ο επί δεκαετίες Υπουργός Εξωτερικών και ο εξ απορρήτων του Στάλιν, στάλθηκε ως πρέσβης στη Μογγολία. Διαγράφηκε από το κόμμα το 1962, πέθανε στα 96 του και μάλιστα αμετανόητα σταλινικός.

 

Στην Αγγλία

                                                         

                             

 

Anthony Eden Πρωθυπουργός : 1955- 1957

 Μετά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία τον Ιανουάριο του 1957,  αποτέλεσμα της ταπεινωτικής αποτυχίας στην Κρίση του Σουέζ, ο Anthony Eden αποσύρθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από την ενεργό πολιτική σκηνή, έζησε άλλα είκοσι χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης ζωής του στο Wiltshire,  μια αγροτική κομητεία στη νοτιοδυτική Αγγλία που απέχει 130 χιλιόμετρα περίπου από το Λονδίνο, με μοναδική παρέα τη σύζυγό του Κλαρίσα, ανιψιά του Winston Churchil. Εκεί ασχολήθηκε με τη διαμόρφωση του κήπου του και την εκτροφή βοοειδών. Το 1961, η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του απένειμε τον τίτλο του Λόρδου του Έιβον (1st Earl of Avon). Με αυτόν τον τίτλο ο Eden απέκτησε αυτόματα και εφόρου ζωής, θέση στη Βουλή των Λόρδων, αν και συχνά παρευρισκόταν στις συνεδριάσεις της, απέφευγε να μιλούσε για πολιτικά ζητήματα, επιλέγοντας να μην παρεμβαίνει στο έργο των διαδόχων του.  

Στην Γερμανία

                       

Angela Merkel, Καγκελάριος  2005- 2021.

Μετά την αποχώρησή της από την καγκελαρία τον Δεκέμβριο του 2021, η Angela Merkel επέλεξε συνειδητά να αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική δράση και την καθημερινή δημοσιότητα. Τρία χρόνια αργότερα, το 2024 εξέδωσε τα απομνημονευμάτων της, με τίτλο «Freiheit: Erinnerungen 1954–2021» ( Ελληνικός τίτλος : Ελευθερία: Αναμνήσεις 1954-2021). Στο βιβλίο αυτό  που είναι πάνω από 700 σελίδες και που το έγραψε μαζί με την επί χρόνια στενή της σύμβουλο Μπεάτε Μπάουμαν, αναλύει τα παιδικά της χρόνια στην Ανατολική Γερμανία, την άνοδό της στην εξουσία και παρασκηνιακές λεπτομέρειες από τις συναντήσεις της με ηγέτες όπως με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Ντόναλντ Τραμπ (για τον οποίο μάλιστα σχολίασε στα απομνημονεύματα της καυστικά, ότι έχει τη «νοοτροπία μεσίτη»). Η Merkel  απέρριψε προτάσεις για επίσημους ρόλους (όπως μια θέση στον ΟΗΕ που της είχε προτείνει ο Αντόνιο Γκουτέρες) και απέχει συστηματικά από τις εσωκομματικές διαδικασίες του κόμματός της, των Χριστιανοδημοκρατών (CDU), θέλοντας να αφήσει χώρο στους διαδόχους της, όπως στον νυν καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς. Πλέον, μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στο γραφείο που της έχει παραχωρηθεί στο Βερολίνο ως πρώην καγκελάριος και σε περιόδους ανάπαυσης, κάνοντας πεζοπορία και ταξίδια με τον σύζυγό της, Γιοάχιμ Ζάουερ.

 Στις ΗΠΑ

Με την ολοκλήρωση της θητείας τους στον Λευκό Οίκο, συνήθως  οι απερχόμενοι πρόεδροι παραμένουν δραστήριοι, συνδυάζοντας  φιλανθρωπικό έργο, πολιτική επιρροή και κερδοφόρες δραστηριότητες.

                               

 

Bill Clinton  Πρόεδρος: 1993–2001

Μετά την αποχώρησή του από την Προεδρία το 2001, ο Clinton επικεντρώθηκε στην παγκόσμια φιλανθρωπία, τη συγγραφή βιβλίων και τη στήριξη της πολιτικής καριέρας της συζύγου του, Χίλαρι.

Το Ίδρυμα του Κλίντον (Clinton Foundation) αποτέλεσε τη βάση για τη διεθνή δράση του. Μέσω αυτού ασχολήθηκε με την καταπολέμηση του HIV/AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες, την κλιματική αλλαγή και την οικονομική ανάπτυξη.

                

“Παγκόσμια Πρωτοβουλία Κλίντον” (Clinton Global Initiative): Ένα ετήσιο φόρουμ που συγκεντρώνει ηγέτες, επιχειρηματίες και φιλάνθρωπους από όλον τον κόσμο για την επίλυση παγκόσμιων προβλημάτων. Σε αυτό το φόρουμ στις 27 Σεπτεμβρίου 2015 και στη Νέα Υόρκη έγινε η  περιβόητη  συνάντηση του Έλληνα τότε πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, όπου ο Έλληνας πρωθυπουργός μίλησε μαζί του (ή μάλλον... προσπάθησε να μιλήσει) στα αγγλικά !

Ομιλίες και Συγγραφή Βιβλίων: Κέρδισε εκατομμύρια δολάρια από δημόσιες ομιλίες σε όλο τον κόσμο. Η αυτοβιογραφία του, “My Life” (2004), έγινε μπεστ σέλερ, ενώ αργότερα συνέγραψε μέχρι και πολιτικά θρίλερ με τον γνωστό συγγραφέα James Patterson.

Διεθνής Διπλωματία: Λειτούργησε ως Ειδικός Απεσταλμένος του ΟΗΕ για την Αϊτή μετά τον καταστροφικό σεισμό του 2010.

 

          

 

Barack Obama Πρόεδρος: 2009–2017

Μετά την αποχώρηση του ακολούθησε ένα παρόμοιο με του Clinton  αλλά πολύ πιο σύγχρονο μοντέλο.

Ίδρυμα Ομπάμα (Obama Foundation): Με έδρα το Σικάγο, το ίδρυμα εστιάζει στην εκπαίδευση και την ενδυνάμωση της επόμενης γενιάς ηγετών παγκοσμίως (Obama Leaders).

Παράλληλα, έχει ξεκινήσει τη κατασκευή του Προεδρικού Κέντρου Ομπάμα (Obama Presidential Center).

Συγγραφή Βιβλίων: Το 2020 κυκλοφόρησε τον πρώτο τόμο των προεδρικών του απομνημονευμάτων,( A Promised Land), το οποίο σημείωσε παγκόσμια εκδοτική επιτυχία.

.

Στην χώρα του Ομήρου …….

            

                    

Στη χώρα του Ομήρου δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Όλα ξεκίνησαν όταν ο πρώην πρωθυπουργός, που είχε παραιτηθεί από την προεδρία του κόμματος του τον Ιούνιο του 2023 ανακοινώνοντας μάλιστα πανηγυρικά την απόφαση του από το Ζάππειο μέγαρο και από βουλευτής τον Οκτώβριο του 2025 παραδίδοντας επισήμως στον πρόεδρο της Βουλής την έδρα του, άλλαξε ...γνώμη.

Ήταν πενηντάρης και όπως λέει κι ο Ζαμπέτας “Ο πενηντάρης ο πενηντάρης είναι ένας νέος της εποχής”, έτσι γρήγορα, μετά δυο-τρεις μήνες, τον Ιανουάριο του 2026 άλλαξε γνώμη ήθελε να επιστρέψει στην πολιτική σκηνή και θέλοντας με το Comeback του, αφενός να έχουν εξαλειφθεί οι κακές, ως άθλιες εντυπώσεις από την πενταετή πρωθυπουργία του, και αφετέρου να επιστρέψει πανηγυρικά στην κεντρική σκηνή και ως παράκλητος από την παράταξη του, την “προοδευτική”, όπως αποκαλείται στην χώρα της Δημοκρατίας, ξεκίνησε “Rebranding”, έτσι στις αρχές του 2026 με αφορμή την έκδοση  της αυτοβιογραφίας του με τίτλο “Ιθάκη” με πρώτο σταθμό την Πάτρα και με ανά χείρας το συνώνυμο έργο του Καβάφη, ξεκίνησε την  παρουσίαση της αυτοβιογραφίας του, διατρέχοντας από άκρη σε άκρη την χώρα και από σκηνές θεάτρων απανταχού της Ελλάδας διαβάζοντας πότε στίχους από το έργο του Καβάφη και πότε αποσπάσματα από την ομώνυμη αυτοβιογραφία του, προσπάθησε να μας εξηγήσει, με ποιητικό τρόπο βεβαίως, ότι τόσο το έργο του Καβάφη “Ιθάκη” όσο και η πολύχρονη πολιτική του δράση  σηματοδοτούν τον ίδιο σκοπό, δηλαδή το ταξίδι, την περιπέτεια της ζωής και όχι τον πλούτο ή την κατάκτηση της εξουσίας, ή τέλος πάντων κάτι τέτοιο ήθελε να πει. 

Όλα αυτά έληξαν στις 26 Μαΐου 2026 με την πανηγυρική ανακοίνωση του νέου κόμματος του, της ΕΛ.Α.Σ. (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη), στο Θησείο. Πολλοί αναρωτήθηκαν τι χρειαζόντουσαν όλα αυτά, τι τελικά προσέφερε αυτή η μακροχρόνια  πολιτική παράσταση. Αν ληφθεί υπ’ όψιν όμως ότι ο Τρωικός πόλεμος διήρκησε 10 χρόνια και χρειάσθηκε άλλα 10 χρόνια ο Οδυσσέας για να φτάσει από την Τροία στην Ιθάκη, το εξάμηνο για το νέο αριστερό κόμμα, εμπνευσμένο μάλιστα από την Ιθάκη του Οδυσσέα και αποκαλούμενο ΕΛ.Α.Σ. δεν είναι και πολύ.   

                           

                        

Ένα άλλο κόμμα, αλλά με πιο απλό τρόπο χωρίς ποίηση, αυτοβιογραφία και βαθειά νοήματα, φτιάχνει και ο προ-προηγούμενος πρωθυπουργός με στόχο, την ανατροπή του νυν και ας ανήκει στην ίδια παράταξη με αυτή του πρωθυπουργού.

                            

Με αυτόν τον προ-προηγούμενο συμφωνεί με δηλώσεις του, που σε κάθε ευκαιρία κάνει τώρα τελευταία σε γιορτές, πανηγύρια και παρουσιάσεις βιβλίων και ο προ-προ-προηγούμενος πρωθυπουργός, ο κύριος υπεύθυνος της χρεοκοπίας της χώρας που, αφού κανείς δεν βρέθηκε να τον παραπέμψει στο ειδικό δικαστήριο, ξεθάρρεψε πια και δεν διστάζει πλέον να σχολιάζει αλλά και να κατηγορεί και αυτός τον νυν και ας ανήκει και αυτός στην ίδια με αυτήν του πρωθυπουργού παράταξη.

Και αν κλείνει εδώ ο κύκλος με τα έργα και τις ημέρες των πρώην στην χώρα μας, είναι γιατί οι προ-προ-προηγούμενοι δεν είναι πια μαζί μας, εκλήθησαν και βρίσκονται πια στο πλευρό του Δημιουργού τους, διαφορετικά και στην εποχή του Περικλέους θα φτάναμε και θα πηγαίναμε ακόμη πιο πίσω.

Από αυτή την στάση των πρώην στην χώρα μας, γεννώνται μερικά ερωτήματα και για όσα μπορούν, οφείλουν να μας τα απαντήσουν .

Το πιο απλό ερώτημα : Δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν, από το να φτιάχνουν κόμματα και να γίνονται, τόσο  οι ίδιοι, όσο και οι δημοσιογράφοι που από τηλεοράσεως αναλύουν τους λόγους τους, βαρετοί και ενοχλητικοί;

Ένα πιο σύνθετο ερώτημα : Εφόσον θεωρούν σπουδαίο το έργο τους και οπωσδήποτε θα το γράψει η ιστορία, γιατί δεν περνούν την ώρα τους γράφοντας τα απομνημονεύματα τους, όπως κάνουν όλοι οι, ανά τον κόσμο, συνετοί ηγέτες και αν νοιώθουν ότι γέρασαν, βάρυναν και δεν μπορούν ή δεν θέλουν να γράψουν, γιατί δεν κάνουν αυτά που κάνουν και οι απλοί άνθρωποι όταν συνταξιοδοτούνται, να διαβάσουν κανένα βιβλίο, να πάνε κάποιο ταξίδι, η να παίξουν με τα εγγόνια τους;

Τελικά ίσως να ισχυρισθούν ότι ως απόμαχοι πια της ζωής, δεν έχουν με τι να ασχοληθούν, να γράψουν δεν μπορούν, να πάνε ταξίδια δεν θέλουν, ακόμα και με τα εγγόνια τους αδυνατούν να παίξουν και να κινηθούν, μα ακόμα και αν είναι έτσι, τα πράγματα είναι απλά: Ζώντας στην εποχή του Internet ας κάνουν αυτό που σήμερα κάνουν όλοι οι "ξερόλες", να φτιάξουν μια ιστοσελίδα και να περνούν την ώρα τους με το να αναρτούν σε αυτήν όσες πολιτικές απόψεις και αντιρρήσεις έχουν και στέλνοντας με e-mail το Link στους κολλητούς τους, ας τους προσκαλούν να τις διαβάζουν, βέβαια και πάλι βάρος και ενοχλητικοί θα γίνουν, τουλάχιστον όμως έτσι δεν θα τους βρίζει όλη η Ελλάδα, αλλά ελάχιστοι που θα του  δείχνουν και κατανόηση, κολλητοί του θα είναι.

Και κάτι πολύ σοβαρό και τελευταίο : Προτού κάνουν νέο κόμμα ας αναρωτηθούν επιτέλους γιατί κανείς από τους πρώην, Boris Johnson,  Angela Merkel, Barack Obama, Bill Clinton  δεν έφτιαξε κόμμα για να δηλώσει τις αντιρρήσεις του, ή το χειρότερο να ανατρέψει ένα νυν πρόεδρο ή πρωθυπουργό, μήπως επειδή αυτοί οι επιφανείς πρώην πολιτικοί θεωρούν ότι αυτό δεν είναι πια έργο δικό τους, αλλά υπόθεση των πολιτών; Τι λέτε για αυτό κύριε Σαμαρά και κύριε Καραμανλή; 

Εξαιρώ του ερωτήματος τον κύριο Τσίπρα, γιατί αυτό που τελικά θα ακουστεί, είναι αυτό που ..... ποιητικά έλεγαν οι πρόγονοι μας, "Έξ στόματος κοράκου εξελεύσεται ... κρα". 

 

Και ένα event Αλέφαντου-Σαμαρά που άφησε ιστορία ……….

                         

     

 

Γεια σου ρε Αλέφαντε, είσαι παλικάρι, γεια σου ρε Αλέφαντε, είσαι το καμάρι!

 Το βράδυ της Δευτέρας 16 Απριλίου του 2012 και στην Αθλητική εκπομπή  «Δίκη στον ΣΚΑΪ» με τον Κυριάκο Θωμαΐδη, και καθώς προσκεκλημένοι παράγοντες του ποδοσφαίρου σχολίαζαν τα αποτελέσματα των αγώνων της προηγούμενης Κυριακής, αυθόρμητα και μάλιστα εκτός θέματος, πετάχτηκε, με το γνωστό ασυγκράτητο στυλ του ο Αλέφαντος και φώναξε"Ρε Σαμαρά, πού πας χωρίς ντιμπέι; Κάνε ντιμπέι ρε!,  κάνε ντιμπέι να σε δει ο λαός! Πού πας κρυβόμενος;" 

Απευθυνόταν στον τότε πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος αρνούνταν να κάνει τηλεοπτική αναμέτρηση με τον τότε πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο για τις εκλογές στις 12 Μαΐου. Ο αυθορμητισμός του και η  χαρακτηριστική προφορά του, που έτρωγε το "τ" στο τέλος της λέξης έκανε την ατάκα αμέσως viral. Ήταν μια περίοδος τεράστιας πολιτικής έντασης στην τότε Ελλάδα της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων, ήταν η βραδιά που κουκουλοφόροι με μολότοφ έκαιγαν την Αθήνα και ξήλωναν τα μάρμαρα στην πλατεία Συντάγματος, τότε ήταν που από τηλεοράσεως και μάλιστα από αθλητική εκπομπή ακούσθηκε η παραπάνω αυθόρμητη "ποδοσφαιρικού" στυλ "υπόδειξη"  πολιτικής συμπεριφοράς από τον Αλέφαντο που αμέσως πρόσφερε χαλάρωση και άφθονο γέλιο. Μέχρι και σήμερα, η ατάκα αυτή χρησιμοποιείται αυτούσια κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές και κάποιος πολιτικός γίνεται.... αρνητικός σε κάτι.