Ο Αυτοκρατορικός Πρόεδρος …………….

 

     

 

Η Αμερικάνικη άποψη : “Αλλαγή καθεστώτος” (“Regime Change”)

                         

Σοκ προκάλεσε στον πολιτικό, ακαδημαϊκό και δημοσιογραφικό κόσμο της Αμερικής το βιβλίο δύο έγκυρων Αμερικανών δημοσιογράφων με βαθιά και λεπτομερειακή γνώση του έργου του Trump, μια και τον έχουν καλύψει πιο στενά από οποιονδήποτε άλλον Πρόεδρο.

Με το βιβλίο αυτό δημιουργήθηκε και έγινε γνωστό στην Αμερική, το  πορτρέτο του 47^ου Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump. 

Το βιβλίο με τίτλο “Regime Change” ("Αλλαγή Καθεστώτος") κυκλοφόρησε πρόσφατα στις ΗΠΑ, τον Ιούνιο του 2026 και καλύπτει τον πρώτο χρόνο της δεύτερης προεδρίας του Trump στον Λευκό Οίκο, μια θητεία που φαίνεται απελευθερωμένη από κάθε Συνταγματικό ή πολιτικό φραγμό που είχε στην πρώτη του.

Όσοι ανώτατοι δικαστικοί και στρατηγοί στην πρώτη τετραετία, του είχαν πει "όχι" έχουν φύγει ή τους έχει … φύγει ο νέος Πρόεδρος και όσοι δικηγόροι  θέλουν να παραμείνουν και να εργαστούν στον Λευκό Οίκο έχουν μάθει να αψηφούν δικαστικές αποφάσεις, ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος πεισματικά, διεκδικεί εξουσίες που μέχρι πριν ένα χρόνο έλεγχε το Κογκρέσο.

Είναι ο Πρόεδρος που αναλαμβάνει πρωτοφανή στρατιωτικά, πολιτικά και οικονομικά ρίσκα ανατρέποντας τις λειτουργίες των παγκόσμιων αγορών και αυτό που απομένει σαν εικόνα είναι ένας “Αυτοκρατορικός Πρόεδρος” που λειτουργεί σχεδόν εξ ολοκλήρου μόνο με το ένστικτο του ... Αυτοκρατορικού μεγαλείου του.
Το βιβλίο δεν έχει θεωρητικές ή πολιτικές αναλύσεις, δεν υπάρχουν στις σελίδες του οι πολιτικές, κοινωνικές ή ιδεολογικές, απόψεις των συγγραφέων του, είναι αποκλειστικά  βασισμένο σε εκατοντάδες ρεπορτάζ από τα βάθη των πιο στενά φυλασσόμενων γραφείων του Λευκού Οίκου, μεταφέρει ρεαλιστικά τον αναγνώστη στο “Situation Room”, στην αίθουσα διαχείρισης κρίσεων και πληροφοριών, εκεί όπου ο Πρόεδρος των ΗΠΑ επικοινωνεί σε πραγματικό χρόνο με αξιωματούχους ασφαλείας, παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις και λαμβάνει τις κρίσιμες αποφάσεις του, εκεί από όπου  ξεκίνησε ο νέος πόλεμο στη Μέση Ανατολή, εκεί που είδαν τον Trump, με μια κίνηση στον χάρτη να σφραγίζει τα σύνορα με το Μεξικό, να στέλνει στρατεύματα της Εθνοφρουράς σε πόλεις και κομητείες μαζί με πράκτορες μετανάστευσης και να τους οδηγεί σε θανατηφόρες συγκρούσεις με Αμερικανούς διαδηλωτές.

Οι συγγραφείς-δημοσιογράφοι εισδύουν στα παρασκήνια μιας προεδρίας που έχει μεταμορφώσει και σε πολλές περιπτώσεις έχει αλλάξει τον πολιτικό πολιτισμό στην Αμερική, έχει μετατρέψει το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε τυφλό όργανο αντιποίνων εναντίον των εχθρών του Προέδρου και το ίδιο το Οβάλ γραφείο από επίσημο χώρο υποδοχής και συνάντησης με ξένους ηγέτες, σε ένα θρασύ βήμα για …αναγγελία των δωρεών προς τον Πρόεδρο από πνιγμένους στα πετροδολάρια άραβες αυταρχικούς ηγέτες.

Αποκαλύπτουν μια δεύτερη θητεία που ωθείται από μια ειρωνεία της Ιστορίας όπως τουλάχιστον ο ίδιος ο Trump την έχει κατανοήσει : ότι τα κατηγορητήρια, οι καταδίκες, οι απόπειρες δολοφονίας και τα τέσσερα χρόνια που τον κράτησαν μακριά από την εξουσία πρέπει να τον κάνουν  πιο εκδικητικό και πιο πρόθυμο στο να παίξει την τύχη οποιασδήποτε χώρας, πλούσιας ή φτωχής, μικρής ή μεγάλης, φιλικής ή εχθρικής ακόμα και μια σύμμαχο, στα ζάρια.
Στο βιβλίο τους, οι δύο κορυφαίοι δημοσιογράφοι των New York Times, η Maggie Haberman και ο Jonathan Swan  αφηγούνται τα πεπραγμένα  του πρώτου έτους μιας αλλόκοτης προεδρίας που δεν μοιάζει με καμία άλλην από ιδρύσεως της χώρας, της “Αυτοκρατορικής Προεδρίας του Donald Trum”  που ίσως οδηγεί σε αλλαγή καθεστώτος.

Η Ευρωπαική άποψη : “Είναι τρελός ο Trump;”

                      

 

Στο τεύχος της 7^ης  Μαΐου, 2026 και  σε σχετική έρευνα του, το μεγάλο και σοβαρό γαλλικό περιοδικό “Le Nouvel Obs”, έθεσε ένα ερώτημα που αν και έχει μπει, εδώ και πολύ καιρό στο μυαλό πολλών Ευρωπαίων και Αμερικανών, αποφεύγεται να βγει και από το στόματα τους, “Είναι τρελός ο Trump;”  

Στην έρευνα μιλούσαν πολλοί Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ειδικοί που ανέφεραν και ανέλυαν τις διαπιστώσεις τους για τον ψυχισμό του Trump που τις σχημάτισαν όχι βέβαια από κλινικές, αλλά από καθαρά επιστημονικές μακροσκοπικές παρατηρήσεις.

“Αγνόηση της πραγματικότητας”, “άκρατος ναρκισσισμός»”, “φραστικές επιθέσεις και ακρότητες κατά πάντων”, “απρεπής πολιτική και κοινωνική συμπεριφορά’, “αδυναμία συγκροτημένης έκφρασης” και “ανύπαρκτες διανοητικές ικανότητες” είναι οι κύριες διαπιστώσεις,  διάσημων επιστημόνων ψυχολόγων και νευρολόγων σχετικά με τον ψυχισμό του Trump .

Το περιοδικό δεν είχε σκοπό να προχώρησει σε μια πρόχειρη και αυθαίρετη έρευνα που θα κατέληγε σε … βρισιά, αλλά ήθελε να προκαλέσει και στην Ευρώπη την έναρξη της δημόσιας συζήτησης που έχει φουντώσει στις ΗΠΑ γύρω από τις προθέσεις και την πνευματική κατάσταση του Αμερικανού προέδρου κατά τη διάρκεια της τρέχουσας θητείας του.

Στο εν λόγω αφιέρωμα, η ανταποκρίτρια του περιοδικού στις ΗΠΑ, Sarah Halifa-Legrand, συνομίλησε με Αμερικανούς ειδικούς ψυχικής υγείας, αναλύοντας τα εξής σημεία:

Κατάχρηση όρων και λεκτικά ατοπήματα: Τα φαινόμενα “παραφασίας”, όταν ο ασθενής μπερδεύει ή αλλάζει ήχους λέξεων  και λεκτική περιπλάνηση ή παρεκτροπή σε άσχετα θέματα κατά τη διάρκεια των ομιλιών του. 

Ο όρος "Κακόηθες Ναρκισσισμός" (Malignant Narcissism): Αν και οι ψυχολόγοι απέφυγαν να βγάλουν μια οριστική διάγνωση από απόσταση, συμφώνησαν ότι η συμπεριφορά του παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά αυτής της προσωπικότητας, δηλαδή εμμονή  στην παραβίαση κανόνων με έντονη παρορμητικότητα και ανεξέλεγκτο μόνιμο αίσθημα ανωτερότητας.

 Οι αντιδράσεις στις ΗΠΑ από το ερώτημα: Το περιοδικό τόνισε ότι το ερώτημα που έθεσε δεν είναι πλέον περιθωριακό για τους αμερικανούς, καθώς ακόμα και στελέχη του κινήματος MAGA (Make America Great Again) όπως η Γερουσιαστής της πολιτείας  Georgia, Marjorie Taylor Greene, που άνοιξε δημόσια τη συζήτηση για την ικανότητα διακυβέρνησης του προέδρου Trump.

Από την πλευρά του, ο Trump απέρριψε όπως πάντα όλες τις κατηγορίες, δηλώνοντας σταθερά μέσω των δικτύων του πως είναι ένας "πολύ σταθερός ιδιοφυής άνθρωπος" (very stable genius) και ότι οι ιατρικές και γνωστικές του εξετάσεις είναι τέλειες.

Αν και προϊόντος του χρόνου αποδεικνύεται ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ανισόρροπος, οφείλουμε να σεβόμαστε τους κανόνες της πολιτικής ορθότητας και εφόσον το αμερικανικό Σύνταγμα δεν επιτρέπει να τον πάρουν με τον ζουρλομανδύα και να τον οδηγήσουν σε κάποιο ευαγή ίδρυμα, θα τον ακούμε να μας απειλεί από το Οβάλ γραφείο και όχι να βγάζει  ακίνδυνους λόγους από το άλσος κάποιας νευρολογικής κλινικής της Καλιφόρνιας ή της Νέας Υόρκης.

Ας μην λυπάστε όμως τους δυστυχείς Αμερικανούς που θα τον υποστούν άλλα δυόμισι χρόνια, γιατί τις συνέπειες ενός προέδρου-πλανητάρχη δεν τις υφίστανται μόνο οι συμπολίτες του που στο τέλος αυτοί τον ψήφισαν, τις περνούν και όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι αυτού του πλανήτη που δεν τον ψήφισαν.

 .

Υ.Γ. : Τι μπορούμε όμως  να κάνουμε εμείς τα 451 εκατομμύρια κατοίκων της ΕΕ και τρίτης κατά σειρά οικονομικής δύναμης στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ και την Κίνα; Λαμβανομένου υπ’ όψιν της πανίσχυρης οικονομικής και στρατιωτικής δύναμης που διαθέτει ο πλανητάρχης…. Τίποτα, αυτός μας έλαχε, με αυτόν θα ζήσουμε και  με αυτόν θα πορευθούμε με σκυμμένο το κεφάλι και…. τοίχο-τοίχο.