Συγκάλυψη ....

 

          

 

Όλοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανένας δεν θέλει να αλλάξει τον εαυτό του. Λέων Τολστόι, 1828-1910 Ρώσος συγγραφέας

Από το 1948, και σε κάθε πολεμική σύρραξη στην Μέση Ανατολή, οι Ισραηλινοί  δείχνουν σε όλο τον κόσμο και κυρίως σε εμάς τους Έλληνες αυτό που τόσο πολύ το έχουμε ανάγκη,  το ότι κάθε λαός έχει την ευθύνη της τύχης του, ότι αυτός είναι ο βασικός υπεύθυνος για τη μοίρα του και ότι, αν πραγματικά το θέλει,  μπορεί ένα έθνος, έστω των 6.000.000 κατοίκων, να τα βάλει με δεκαπέντε εχθρικές γειτονικές χώρες, με τα εκατοντάδες εκατομμύρια φανατικών Αράβων και μας δείχνει πόσο ανόητα είναι αυτά που λέμε  από την εποχή του Καποδίστρια , ότι για την κακή πορεία της χώρας μας φταίνε οι ξένοι και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί μας και όχι το στραβό μας το κεφάλι και οι κάθε είδος  ανόητες συνωμοσιολογίες που το καθοδηγούν. Έτσι σήμερα, για άλλη μια φορά βαδίζουμε πάλι την γνώριμη πορείας μας, μετά από μια πενταετία μικρής βελτίωσης, είμαστε έτοιμοι να πέσουμε πάλι σε άλλη μια δεκαετία κρίσης. Τώρα είμαστε ακριβώς στην στροφή προς την κρίση. Αυτοί είμαστε και για μια ακόμη φορά εμείς θα είμαστε οι άξιοι της τύχης μας και σαν κακομαθημένα παιδιά θα βρίζουμε μετά, στη πλατεία Συντάγματος, την Βουλή, τους διεφθαρμένους πολιτικούς μας και κυρίως αυτούς που πάντα φταίνε, τους Αμερικανοαγγλογερμανούς καπιταλιστές.

 Συγκάλυψη  : Η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του “Συγκαλύπτω”,  απόκρυψη μιας αλήθειας, ενός σκανδάλου,  ενός εγκλήματος ή  μίας παρατυπίας.

Ήταν στραβό το κλίμα το 'φαγε και ο γάιδαρος ......

 

Ξεκίνησα το Blogg NERO τον Μάρτιο του 2010 και, σαν  πρώτη ανάρτηση είχα τότε επιλέξει το ποίημα : “Βιώνοντας την καταστροφή της Παλαιστίνης” του Μαχμούντ Νταρούϊς, που και σήμερα είναι τόσο δραματικά επίκαιρο.

Πέρασαν από τότε 14 χρόνια και σήμερα μία επώδυνη τενοντίτιδα με αναγκάζει να σταματήσω τις αναρτήσεις, δεν μπορώ πλέον  να γράψω, ελπίζω με τον χρόνο να περάσει και η διακοπή αυτή να είναι προσωρινή, εάν όχι θα ήθελα να σας πω ένα αντίο μέσα από την καρδιά μου και το κυριότερο, ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ μέσα από το μυαλό μου, για το ότι τόσα χρόνια είχατε την υπομονή να ασχοληθείτε με τις ιδέες μου, τις απόψεις μου, με τα γραφόμενα μου.   

 Η τενοντίτιδα του καρπού  συνήθως προκύπτει από αθλητικούς τραυματισμούς, μπορεί όμως να προκληθεί και από επαναλαμβανόμενες κινήσεις, όπως έγινε και σε μένα με τη καθημερινή και πολύωρη πληκτρολόγηση στον υπολογιστή.  Αντίο σας και σας ευχαριστώ πολύ. 

Το Εκλογικό Σύστημα Επιλογής Προέδρου και Αντιπροέδρου στις Η.Π.Α

 

1 .Το Ιστορικό Υπόβαθρο

Το Συντακτικό Συνέδριο του 1787 της Αμερικάνικης Ομοσπονδίας (Constitutional Convention), συνεκλήθη στη πόλη  Philadelphia  των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής με σκοπό την αναθεώρηση του επαναστατικού συστήματος διακυβέρνησης της Ομοσπονδίας, όπως αυτό οριζόταν από τα Articles of Confederation. Το κύριο μέλημα των συνέδρων, πρωτοστάτησαν σε αυτό ο James Madison από τη Virginia και ο Alexander Hamilton από τη New York, ήταν να οργανώσουν διοικητικά το νέο έθνος, έτσι στο τέλος του συνεδρίου ενέκριναν το Σύνταγμα των Η.Π.Α., που προέβλεπε, μεταξύ άλλων, το αξίωμα του Προέδρου και τη διαδικασία εκλογής του.

2 .Σύντομη Περιγραφή του Εκλογικού Συστήματος

Σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου ΙΙ, Τμήμα 1, Παρ. 1-4 του Αμερικανικού Συντάγματος  οι επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος των Η.Π.Α., δεν εκλέγονται απευθείας από τους έχοντες εκλογικά δικαιώματα Αμερικανούς πολίτες, αλλά έμμεσα από το “Κολλέγιο των Εκλεκτόρων” (Electoral College).

3 .Δομή και Διάρθρωση του Κολλεγίου των Εκλεκτόρων (Electoral College).

Το σώμα του Κολλεγίου των Εκλεκτόρων συγκροτείται ad hoc για την εκλογή του Προέδρου και του Αντιπροέδρου και συνέρχεται κάθε τέσσερα χρόνια. Συνίσταται από 538 Εκλέκτορες, ο αριθμός των οποίων ισοδυναμεί αθροιστικά με τους εκπροσώπους κάθε Πολιτείας στη Γερουσία (2 Γερουσιαστές ανά Πολιτεία = 100 συνολικά) και τη Βουλή των Αντιπροσώπων (438 Βουλευτών συνολικά), ενώ 3 Εκλέκτορες αποδίδονται στην Περιοχή της Columbia (Washington DC).

4  .Ο αριθμός των Εκλεκτόρων 

Ο αριθμός των Εκλεκτόρων που δίδεται σε κάθε Πολιτεία συναρτάται άμεσα με τον πληθυσμό της και καθορίζεται μετά από την απογραφή του συνολικού πληθυσμού των Η.Π.Α., που λαμβάνει χώρα κάθε 10 χρόνια.

Ο αριθμός Εκλεκτόρων ανά Πολιτεία για τις εκλογές 2024.

Alabama 9

Montana 3

Alaska 3

Nebraska 5

Arizona 8

Nevada 6

Arkansas 6

New Hampshire 4

California 55

New Jersey 14

Colorado 9

New Mexico 5

Connecticut 7

New York 29

Delaware 3

North Carolina 15

District of Columbia 3 ( Περιοχή Πρωτεύουσας Washington)

North Dakota 3

Florida 29

Ohio 18

Georgia 16

Oklahoma 7

Hawaii 3

Oregon 7

Idaho 4

Pennsylvania 20

Illinois 20

Rhode Island 4

Indiana 11

South Carolina 9

Iowa 6

South Dakota 3

Kansas 6

Tennessee 11

Kentucky 8

Texas 36

Louisiana 8

Utah 6

Maine 4

Vermont 3

Maryland 10

Virginia 13

Massachusetts 11

Washington 8

Michigan 16

West Virginia 5

Minnesota 10

Wisconsin 10

Mississippi 6

Wyoming 3

Missouri 10

5 .Ο τρόπος επιλογής των Εκλεκτόρων

Η εκλογή των Εκλεκτόρων γίνεται από τους πολίτες με καθολική μυστική ψηφοφορία.  Έχουν εφαρμοστεί κατά διαστήματα και παραλλαγές αυτού του τρόπου της εκλογής. Σήμερα πάντως, όλοι οι Εκλέκτορες εκλέγονται απευθείας από τους Αμερικανούς πολίτες, οι οποίοι καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε λίστες υποψηφίων που έχουν διαμορφωθεί από τις οργανώσεις των κομμάτων  σε κάθε Πολιτεία. Επομένως, η προτίμηση των υποψηφίων Εκλεκτόρων υπέρ συγκεκριμένου υποψηφίου για την προεδρία είναι εκ των προτέρων γνωστή και με βάση αυτήν ψηφίζονται από τους πολίτες. Κατά κανόνα, οι Εκλέκτορες που προτείνονται είναι πρώην και νυν κομματικά στελέχη του κόμματος που είναι ο υποψήφιος Πρόεδρος , ενώ προβλέπεται το ασυμβίβαστο μεταξύ της ιδιότητας του Εκλέκτορα και εκείνης του Γερουσιαστή, του Βουλευτή ή του κυβερνητικού αξιωματούχου.

6 . Κατανομή των Εκλεκτόρων

Το σύστημα κατανομής των Εκλεκτόρων ανάμεσα στους υποψηφίους που εφαρμόζεται στις 48 από τις 50 Πολιτείες και την Περιοχή της Columbia είναι το winner-take-all ή general ticket. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη μέθοδο, ο υποψήφιος Πρόεδρος που εξασφαλίζει την πλειοψηφία της λαϊκής ψήφου σε κάθε Πολιτεία αποσπά το σύνολο του αριθμού των Εκλεκτόρων της έναντι των υπολοίπων υποψηφίων που δεν λαμβάνουν κανέναν. Για παράδειγμα, έστω ότι στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης αναμετρώνται οι υποψήφιοι Α, Β και Γ και ότι πρώτος σε ψήφους αναδεικνύεται ο Α. Σε αυτήν την περίπτωση, στο Κολλέγιο των Εκλεκτόρων διορίζονται 29 φιλικά προσκείμενοι στον Α, είναι οι Εκλέκτορες οι οποίοι αναμένεται να ψηφίσουν υπέρ του, κατά τη διαδικασία εκλογής του Προέδρου. Οι Πολιτείες της Nebraska και του Maine είναι οι μοναδικές που εφαρμόζουν το περιφερειακό σύστημα (district system), το οποίο αποτελεί παραλλαγή του winner-take-all. Ειδικότερα, υπό το περιφερειακό σύστημα ένα μέρος του συνόλου των Εκλεκτόρων των συγκεκριμένων Πολιτειών εκλέγεται με βάση το τελικό αποτέλεσμα της λαϊκής ψήφου σε όλη την επικράτειά τους, ενώ οι υπόλοιποι επιλέγονται κατά τον ίδιο τρόπο σε επίπεδο εκλογικής περιφέρειας. Κατά συνέπεια, σε αντιδιαστολή με την επικρατούσα πρακτική στις υπόλοιπες48 Πολιτείες, αρκετά συχνά οι συνολικές εκλεκτορικές ψήφοι που προέρχονται από τη Nebraska και το Maine επιμερίζονται μεταξύ των υποψηφίων ανάλογα με το ποσοστό ψήφων που έλαβαν.

7  .Διεξαγωγή Ψηφοφορίας

Για την επιλογή των Εκλεκτόρων που θα τους εκπροσωπήσουν οι Αμερικανοί πολίτες προσέρχονται στις κάλπες κάθε τέσσερα χρόνια. Οι εκλογές διεξάγονται ταυτόχρονα σε όλες τις Πολιτείες, και συγκεκριμένα, την πρώτη Τρίτη μετά την πρώτη Δευτέρα του Νοεμβρίου. Αφού τα αποτελέσματα πιστοποιηθούν από τους Κυβερνήτες, οι Εκλέκτορες κάθε Πολιτείας συνεδριάζουν αρχικά στο έδαφος του τόπου καταγωγής τους και επιλέγουν τον υποψήφιο της προτίμησής τους. Οι συνεδριάσεις, αν και σε διαφορετικά γεωγραφικά σημεία, λαμβάνουν όλες χώρα την πρώτη Τετάρτη μετά τη δεύτερη Δευτέρα του Δεκεμβρίου.

 8  .Τελική επικύρωση των αποτελεσμάτων

Η τελική επικύρωση των αποτελεσμάτων πραγματοποιείται στις 6 Ιανουαρίου του επόμενου έτους στην αίθουσα της Γερουσίας προεδρεύοντος του απερχόμενου Αντιπροέδρου των Η.Π.Α.. Νικητής των εκλογών αναδεικνύεται ο υποψήφιος που συγκεντρώνει τουλάχιστον 270 από το σύνολο των 538 ψήφων των Εκλεκτόρων. Σε περίπτωση που η απαιτούμενη πλειοψηφία δεν επιτευχθεί, ο Πρόεδρος επιλέγεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων ανάμεσα στους τρεις πρώτους υποψηφίους. Στην ειδική αυτή συνεδρίαση κάθε Πολιτεία έχει μία ψήφο. Αντίστοιχα, ο Αντιπρόεδρος εκλέγεται από τη Γερουσία Οι Προεδρικές εκλογές γίνονται ταυτόχρονα με τις εκλογές για την Γερουσία, την Βουλή των Αντιπροσώπων, τις κυβερνητικές, τις νομοθετικές αρχές όλων των Πολιτείων και διάφορα τοπικά δημοψηφίσματα.

 Υ.Γ. Οι πολιτείες «κλειδιά» που δεν μένουν σταθερές στις προτιμήσεις τους, οι αποκαλούμενες “swing states”,  είναι αυτές που αναδεικνύουν  τα τελευταία χρόνια   τον νικητή στις Αμερικάνικες Προεδρικές εκλογές, οι πολιτείες αυτές είναι επτά και συμπεριλαμβάνουν την Arizona, Georgia, Michigan, Nevada, North Carolina, Pennsylvania, και Wisconsin. Ως τελευταία επιβεβαίωση έχουμε τις προεδρικές εκλογές του 2016, όπου ο νικητής των εκλογών, είχε έρθει δεύτερος στον αριθμό ψήφων. Ο νικητής Τραμπ έλαβε το 46,1% (62.984.828 ψήφους), ενώ η ηττηθείσα Κλίντον έλαβε το 48,2% (65.853.514 ψήφους). Η Κλίντον δηλαδή παρότι είχε έρθει πρώτη σε ψήφους σε όλη τη Αμερική, είχε χάσει τις έξη, από τις επτά  πολιτείες “κλειδιά “, είχε χάσει την Arizona, Georgia, Michigan, North Carolina, Pennsylvania και Wisconsin και είχε κερδίσει μόνο τη Nevada. Στις εκλογές του 2020 Ο Τζο Μπάϊντεν, κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές έχοντας ανακτήσει έξη από τις Πολιτείες “swing states”,  που είχε χάσει η Χίλαρι Κλίντον, την Arizona. Georgia, την Pennsylvania, το Michigan, Nevada και το Wisconsin.

 

Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς …..

 

Η υπόθεση στην κλασική εκδοχή του Κίπλινγκ.

Στην πασίγνωστη νουβέλα του Κίπλινγκ και μετέπειτα Χολιγουντιανή ταινία του σκηνοθέτη Τζον Χιούστον του 1975,  ένας Βρετανός τυχοδιώκτης ο Ντράβοτ, ταξιδεύει στο Καφιριστάν, στις Βρετανικές Ινδίες, εκεί βρήσκει μια φυλή τους Καφίρ, που κατά μυστηριώδη τρόπο ήταν λευκοί, τόσο λευκοί που με άνεση μπορούσε να τους κολακεύει και να τους αποκαλεί ….. αδέρφια του, έτσι με το μαλακό και τις κολακείες, κατόρθωσε να γίνει αρχηγός τους.

Ο Ντράβοτ όμως δεν αρκέστηκε σε αυτό είχε μεγάλα όνειρα για τον εαυτό του, τους βοήθησε να συγκεντρώσουν και να οργανώσουν στρατό με τον οποίο κατέκτησαν όλα τα άλλα χωριά και τις φυλές στο Καφιριστάν και με την πάροδο του χρόνου  έφτασε να ονειρεύεται πως μπορεί μέσα από αυτές τις κατακτήσεις, να γίνει βασιλιάς.

Όταν κατά την διάρκεια μιας από τις μάχες ο Ντράβοτ χτυπήθηκε από ένα βέλος και δεν εμφάνισε αιμορραγία ή πόνο, (το βέλος είχε σφηνωθεί στην αγκράφα της ζώνης του η οποία καλύπτονταν από τον ρουχισμό του), οι ιθαγενείς συμπολεμιστές του, οι οποίοι ήταν παγανιστές, το θεώρησαν αυτό ως σημάδι πως διαθέτει ιδιαίτερες δυνάμεις, και αποφάσισαν να τον θυσιάσουν στον θεό τους, που ήταν μια αποθεωμένη μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος είχε περάσει από την περιοχή τους πολλούς αιώνες πριν κατά την εκστρατεία του στην Ινδία. Κατά την διάρκεια όμως  της τελετής της θυσίας και ενώ άνοιξαν το πουκάμισο του Ντράβοτ προκειμένου να γυμνώσουν το στήθος και έτσι να μπορέσουν να του βυθίσουν το τελετουργικό μαχαίρι, είδαν πως φορούσε ένα φυλακτό όμοιο περίπου με αυτό που φορούσε και ο Μέγας Αλέξανδρος, βέβαια ο Ντράβοτ φορούσε το σύμβολο αναγνωρίσεως που φορούσαν εκείνη την εποχή οι Άγγλοι Μασόνοι, ένα σύμβολο το οποίο -κατά το διήγημα-  χρησιμοποιούνταν και από τον Αλέξανδρο. Η ερμηνεία τους για το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το πρότερο θαύμα της μη αιμορραγίας από το βέλος, ήταν πως πρόκειται για έναν απόγονο ή και για μετενσάρκωση του ίδιου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος αναχωρώντας από τη γη τους,  είχε υποσχεθεί πως μια μέρα θα επέστρεφε πίσω σε αυτούς. Ακολούθως, οι Καφίρ τέλεσαν μια αποθεωτική τελετή και η λατρεία τους προς τον Ντράβοτ αυξήθηκε καθώς ο ίδιος φαίνεται να γνώριζε Μασονικά μυστικά τα οποία μόνο ο γηραιός αρχιερέας τους θυμόταν. Έτσι εκτός από την λατρεία που του έδειχναν, τον έκαναν τελικά και βασιλιά τους.

Το σχέδιο του όμως τελικά θα χαλάσει όταν ο Ντράβοτ θα αποφασίσει να νυμφευθεί.

Στην τελετή, η νύφη τρομαγμένη που θα παντρεύονταν έναν βασιλιά δάγκωσε, ενώπιον όλων των παρευρισκόμενων, τον Ντράβοτ καθώς αυτός προσπάθησε να την φιλήσει, τον δάγκωσε μάλιστα τόσο δυνατά ώστε του προκαλέσει αιμορραγία. Βλέποντας την εμφάνιση του αίματος, ο αρχιερέας, αναστατωμένος, διακήρυξε πως δεν πρόκειται ούτε για θεό, ούτε για δαίμονα, αλλά για έναν κοινό άνθρωπο, έναν απατεώνα.

Οι περισσότεροι από τους Καφίρ στράφηκαν εναντίον του Ντράβοτ και τον κατεδίωξαν. Μόνο λίγοι από τους ιθαγενείς του παρέμειναν πιστοί, έτσι ο βασιλιάς συνελήφθη.

Ο Ντράβοτ, φορώντας το στέμμα του, οδηγήθηκε στη μέση μιας κρεμαστής γέφυρας, πάνω από ένα απόκρημνο και βαθύ φαράγγι και όταν οι Καφίρ έκοψαν τα σκοινιά της γέφυρας, ο Ντράβοτ κατέληξε στα βράχια και στον θάνατο.

Στην Ελληνική και αριστερή εκδοχή. 

Όταν  ο Στέφανος ήρθε το 2021 από το φανταχτερό Miami της Αμερικής στην Ελλάδα και μαθεύτηκε ότι υπήρξε στέλεχος της Goldman Sachs, θαμπώθηκαν οι ντόπιοι αριστεροί και όταν τους υποσχέθηκε να κάνει το κόμμα τους κυβέρνηση και ο ίδιος θα γίνει πρωθυπουργός και μάλιστα δύο φορές, τον ανακηρύξαν, χωρίς να το σκεφτούν πρόεδρο τους, ένα είδος επίδοξου βασιλιά στον 21ου αιώνα. 

Μόνο που όπως ο Βρετανός τυχοδιώκτης Ντράβοτ, έτσι και αυτός δεν ήξερε τις δοξασίες και τις αρχές των νέων υπηκόων του και έτσι δεν άργησαν οι σφοδρές αντιδράσεις, όταν οι σύντροφοί του αντελήφθησαν ότι δεν είχε κανένα απολύτως πολιτικό προσόν και η θέση του ήταν στον κουβά των πολιτικών σκουπιδιών της χώρας. 

Πάντως όταν ο αρχιερέας των αριστερών ιθαγενών Πολάκης είπε ότι έκαναν λάθος και ότι αυτός ο άνθρωπος δεν κάνει για αρχηγός τους, δεν τον πέταξαν ζωντανό από μια γέφυρα όπως  οι Καφίρ τον Ντράβοτ, η ιδιότυπη ηθική τους δεν τους το  επέτρεπε, άλλωστε πως θα μπορούσαν μετά να διατείνονται ότι ανήκουν στην μεγάλη προοδευτική και δημοκρατική παράταξη της Ελλάδας, απλά συγκάλεσαν την Κ.Ε του κόμματος υπέβαλαν πρόταση μομφής κατά του αρχηγού  και έτσι απλά τον καθαίρεσαν. Σε τούτο διαφέρουν από τους Καφίρ, δεν το βάζουν κάτω και σε λίγες ημέρες θα αναγγείλουν το έκτακτο συνέδριο για την εκλογή του νέου προέδρου.

 

Υ.Γ  Αποτέλεσμα της πρότασης μομφής 163 υπέρ, 120 κατά, 2 λευκά, 1 άκυρο.

 ,

Κάποτε ήταν ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α .........

 

Τέλη του 2004 και στο 4ο Συνέδριο του Συνασπισμού, όπου αναδείχθηκε πρόεδρος ο Αλέκος Αλαβάνος, οι περισσότεροι των συνέδρων προέκριναν τη μετατροπή του σε ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς) ως μια νέα και πιο πολυσυλλεκτική πολιτική πλατφόρμα. 

Έτσι  ο Συνασπισμός κατέβηκε πια ως ΣΥΡΙΖΑ, τόσο στις αυτοδιοικητικές του 2006, όσο και στις εθνικές του 2007.

Στο 5ο Συνέδριο του κόμματος, τον Φεβρουάριο του 2008 και εν όψει των εθνικών εκλογών του 2009 ο Αλαβάνος, παραμέρισε για να έρθει στο προσκήνιο και στην ηγεσία ένας νέος πολιτικός, ο πολλά υποσχόμενος Αλέξης Τσίπρας,  ο οποίος ως νέος ηγέτης θα τεθεί επικεφαλής των προεκλογικών  αγώνων του κόμματος.

4 Οκτωβρίου 2009 Εθνικές εκλογές μετά την αιφνίδια παραίτηση της κυβέρνησης του Κ. Καραμανλή και η “περίοδος Τσίπρα” αρχίζει με αυτές τις εκλογές, είναι  η πρώτη εκλογική δοκιμασία του που έφερε τότε το ΠΑ.ΣΟ.Κ στην κυβέρνηση και πέμπτο και τελευταίο κόμμα τον  Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς με 4,60% των ψήφων και 13 έδρες.

Εθνικές εκλογές Μαΐου 2012 η δεύτερη εκλογική δοκιμασία του Τσίπρα, εν μέσω χρεοκοπίας της χώρας με τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεύτερο κόμμα με 16,79% των ψήφων και 52 έδρες και με πρώτο την Νέα Δημοκρατία με 18,85 % και 108 έδρες χωρίς πάντως την δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης.

Ένα μήνα μετά νέες Εθνικές εκλογές τον Ιούνιο του 2012 με τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεύτερο κόμμα με 26,89%  των ψήφων και 71 έδρες, την Νέα Δημοκρατία πρώτο με 29,66% και 129 έδρες και που σχημάτισε κυβέρνηση συμπράττοντας  με το ΠΑΣΟΚ που ήρθε τρίτο  με 12,28 % και 41 έδρες.

Οι Εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 2015 ήταν πρόωρες εξ αιτίας της αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας,  η τρίτη αυτή  εκλογική αναμέτρηση του Τσίπρα έφερε τον  ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πρώτο κόμμα με 36,34% των ψήφων και 149 έδρες  και ύστερα από συνεννόηση με τον αρχηγό των Ανεξαρτήτων Ελλήνων σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού από τα δυο κόμματα. η απόφαση για συγκυβέρνηση με τον ακροδεξιό και ψεκασμένο Πάνο Καμμένο αποτέλεσε το πρώτο σοκ των οπαδών του κόμματος, ακολούθησε η δοκιμασία με την καταστροφική «αντιστασιακή» διαπραγμάτευση Βαρουφάκη με τους εταίρους της ΕΕ, Μέρκελ και Σόιμπλε  και αμέσως μετά, το δημοψήφισμα σχετικά για το μνημόνιο που μας πρότειναν αυτοί οι δύο εταίροι. Εδώ η δοκιμασία ήταν ακόμα μεγαλύτερη, η ψήφος υπέρ του ΟΧΙ ερμηνευτικέ, με τον κλασικό τρόπο της "κολοτούμπας", από τον Τσίπρα ως ψήφος υπέρ του ΝΑΙ και ταυτόχρονα ως εξουσιοδότηση στον Αλέξη Τσίπρα να υπογράψει το νέο μνημόνιο που ο ίδιος είχε καταγγείλει. Άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες !

Θριαμβευτική επανεκλογή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στις πρόωρες εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου του 2015 που διενεργήθηκαν μετά την αποστασιοποίηση  μεγάλου αριθμού βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α εξ αιτίας της νέας τριετούς δανειακής σύμβασης με εγγύηση την δημόσια περιουσία  (νέο μνημόνιο)  και που έδειξαν τα τεράστια αποθέματα αντοχής των οπαδών του κόμματος.

Την ίδια αντοχή έδειξαν οι ψηφοφόροι του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σε όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησής του κόμματός τους. Ανέχθηκαν τον προκλητικό και χυδαίο λαϊκισμό του Πολάκη, που έγινε πια σύμφυτος με τη φυσιογνωμία της Αριστεράς. Ανέχθηκαν διώξεις των πολιτικών τους αντιπάλων, πρώην πρωθυπουργών, υπουργών, ανώτατων δικαστικών, στηριγμένες σε μαρτυρίες κουκουλοφόρων χωρίς κανένα σοβαρό στοιχείο, που μόνο φρικτές μνήμες ξυπνούσαν  στους αριστερούς. Ανέχθηκαν πρακτικές ελέγχου της ενημέρωσης που θύμισαν άλλες, όχι και τόσο ξεχασμένες, για τους αριστερούς εποχές.

Η πιο χειροπιαστή απόδειξη της διαρκείας της αντοχής αυτής ήταν το αποτέλεσμα των εκλογών του 2019 όπου ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έλαβε ποσοστό 32,5%, ελάχιστα λιγότερο από εκείνο που του είχε χαρίσει την εξουσία, τον Ιανουάριο του 2015.

Ότι όμως άντεξε στα χρόνια της διακυβέρνησης, κατέρρευσε στα χρόνια της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Όσο η αντιπολίτευση του Αλέξη Τσίπρα ήταν ανύπαρκτη τόσο το όνειρο για μια «Δεύτερη φορά Αριστερά» έσβηνε.

Σ’ αυτό το σημείο φάνηκαν τα  πρώτα σημεία απογοήτευσης  των οπαδών η οποία έγινε τσουνάμι μετά την κατάρρευση στις εκλογές του 2023.
Η εσωκομματική παράταση που δόθηκε στον Αλέξη Τσίπρα ως τις ευρωεκλογές δεν άλλαξε την προδιαγεγραμμένη πορεία των πραγμάτων και ο εκλεκτός του, της 9ης θέσης του ψηφοδελτίου Επικρατείας, έμελλε να είναι και ο διάδοχός του, στην 1η θέση του κόμματος.

Στο σημείο αυτό τελειώνει η περίοδος Τσίπρα και αρχίζει η δεύτερη φάση του έργου "Κάποτε ήταν ο ΣΥ.ΡΥΖ.Α.", που θα παραμείνει γνωστή στην πολιτική  ιστορία ως “ο Κασσελάκης αρχηγός”.

Από τον  αυτοδημιούργητο πολιτικό Τσίπρα,  ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πέρασε στα χέρια του αυτοδημιούργητου επιχειρηματία  εξ Αμερικής που μίσησε τον καπιταλισμό μέσα από τα σπλάχνα του, ως στέλεχος της Goldman Sachs.
Θα περίμενε κανείς ότι το αριστερό ένστικτο των οπαδών θα επικρατούσε στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και θα εξέλεγε, στις εσωκομματικές εκλογές,  ένα παραδοσιακό αριστερό, λχ την Έφη Αχτσιόγλου ή τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, αλλά επικράτησε στο ένστικτο της επιβίωσης το φανταχτερό και ο Στέφανος Κασσελάκης αναδείχθηκε πανηγυρικά νέος ηγέτης με μικρές, όπως αποδείχτηκε, απώλειες αποκλειστικά εκείνων που δεν έφυγαν παρά μόνο όταν θεώρησαν ότι έχασαν το κόμμα τους.

Η εκλογή του Κασσελάκη οφείλεται καθαρά στην επιλογή Τσίπρα, κάνοντας εσωκομματικές εκλογές ελευθερες με δικαίωμα να ψηφίζουν, όχι οι σύνεδροι, όπως ορίζει το καταστατικό, άλλωστε έτσι είχε εκλεγεί και αυτός τον Φεβρουάριο του 2008, αλλά όποιος ήθελε. 

Αγνοώντας, ο τότε αρχηγός του κόμματος Τσίπρας το καταστατικό, μετέτρεψε τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σε ένα απολιτικό συνονθύλευμα, κάτι που κανένα συντεταγμένο αριστερό κόμμα δεν μπορεί να αντέξει.

Στη νέα φάση “Κασσελάκη”, οι δοκιμασίες των οπαδών έχουν γίνει ακόμα πιο σκληρές. Ο νέος αρχηγός κατηγορείτε ότι δεν καταλαβαίνει τις βασικές λειτουργίες των οργάνων του κόμματος καθώς και τις ηθικές  αξίες της Αριστεράς, με τις οποίες, όπως οι ίδιοι ομολογούν, δεν είχε την ευκαιρία να έρθει σε επαφή στη διαδρομή του στο USA, ε τότε γιατί τον εξέλεξαν;

Το μόνο του πλεονέκτημα είναι ότι μπορεί, να τους υπόσχεται ότι “θα γίνει Πρωθυπουργός της χώρας” και μάλιστα έχει το σθένος να τους υπόσχεται για δύο  τουλάχιστον θητείες.
Η δέσμευσή του αυτή δεν φαίνεται να αρκεί μέχρι στιγμής στα στελέχη  του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, αν και το αποτέλεσμα τελικά θα φανεί τον Οκτώβριο,  στο καταστατικό  συνέδριο του κόμματος.

Στο μεταξύ, τα φαινόμενα Πολάκη αυξήθηκαν αφού πλήθυναν και οι εκλεγμένοι στην Ελλάδα και την Ευρώπη φορείς τους. Η τελευταία απειλή του ευρωβουλευτή Νίκου Παππά σε αστυνομικό “θα έρθω να σε τελειώσω ρε σκουπίδι”  μια απειλή που στηρίχτηκε και από άλλα “διακεκριμένα” στελέχη,  αν είναι δυνατόν.

Όλα αυτά συμβαίνουν στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α που τυχαίνει όμως να είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κατά συνέπεια δεν μπορεί παρά να είναι ανησυχητικά και για τη χώρα, μάλιστα τώρα  τελευταία, υψηλόβαθμα στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αναθερμαίνοντας  τις βλέψεις επανόδου τους στην εξουσία, ονειρεύονται συνένωση ή έστω  συνεργασία  με οποιοδήποτε όμορο κόμμα και μια και το ΚΚΕ δεν θέλει ούτε να τους βλέπει στοχεύουν στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., εκεί ορισμένοι υποψήφιοι για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, έχουν αρχίσει να μιλούν για αυτό, λχ ο Δούκας,  αναφέρεται στους προεκλογικούς του λόγους , όχι για απλή συνεργασία, αλλά για συμμαχία ακόμα και συγχώνευση των δύο κομματικών  χώρων.

Θα είναι τραγικό και ανεπανόρθωτο λάθος όχι μόνο για την ομαλή πολιτική ζωή του τόπου, αλλά και για  αυτήν την τόσο αναγκαία επιστροφή της σοσιαλδημοκρατίας στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας, να υπάρξει ηγέτης του ΠΑ.ΣΟ.Κ που θα θελήσει να συνεργασθεί ή ακόμα χειρότερα και να συγχωνευθεί με ένα κόμμα που σαν κυβέρνηση και σαν αντιπολίτευση συσσώρευσε αδιανόητη, για δημοκρατική χώρα, οξύτητα, δεν άφησε κανένα απολύτως θετικό έργο και όταν θα το θυμόμαστε θα λέμε απλά ........ "Κάποτε ήταν ο ΣΥ.ΡΙΖ,Α.".

 Υ.Γ. Ο νέος αρχηγός λοιδορείται από πολλά στελέχη  ότι  δεν καταλαβαίνει από τις συλλογικότητες, τις λειτουργίες, τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς, κάτι όμως που δεν μπορεί κανείς εύκολα να τον κατηγορήσει μια και  δεν είχε την ευκαιρία να τις γνωρίσει στις ΗΠΑ, όπου έζησε και μεγάλωσε, ο Τσίπρας όμως, που τα ίδια στελέχη θαυμάζουν, ήταν αυτός που σε τηλεοπτική συνέντευξη του, δήλωσε ότι στην θάλασσα δεν υπάρχουν σύνορα, τότε ήταν μάλιστα πρωθυπουργός, πρωθυπουργός μιας χώρας όχι περίκλειστης από ξηρά, όπως η Ουγγαρία ή η Ελβετία, αλλά της Ελλάδας, με θαλάσσια μάλιστα σύνορα με την Τουρκία.

Η Ιστορία της Secret Service .......σαν κλασική ταινία του Χόλυγουντ

 

1865  Λήξη του Αμερικάνικου εμφυλίου πολέμου και με το ένα τρίτο των νομισμάτων  που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ να είναι κάλπικα, ο νικητής του εμφυλίου πολέμου, Πρόεδρος Abraham Lincoln συστήνει επιτροπή με αποκλειστικό σκοπό να διερευνήσει ποια μέτρα είναι αναγκαία να ληφθούν για την επίλυση του προβλήματος. Οι υποδείξεις πολλές, η κύρια όμως πρόταση ήταν η σύσταση “Secret Service”, Μυστικής Υπηρεσίας από το Υπουργείο Οικονομικών και την οποία ο Lincoln ιδρύει λίγο  αργότερα, στις 5 Ιουλίου 1865. 

Μοναδική αποστολή της νέας υπηρεσίας, η πάταξη της παραγωγής κίβδηλων νομισμάτων. Ως επικεφαλής ορίστηκε, από τον Υπουργό Οικονομικών Hugh Mc Culloch,  ο William P. Wood. Η υπηρεσία συστάθηκε ως Τμήμα των Μυστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών με μοναδική αποστολή την καταστολή της παραχάραξης κίβδηλων νομισμάτων και με έδρα την  Washington DC. 

Οι εντυπώσεις που αφήνει η υπηρεσία στα 35 χρόνια λειτουργίας της μέχρι τον εικοστό αιώνα είναι άριστες, έτσι μετά την δολοφονία του Προέδρου William Mc Kinley το 1901 το Κογκρέσο ζήτησε ανεπίσημα από το Υπουργείο Οικονομικών και ειδικά από τη “Secret Service” και ένα επί πλέον έργο, να παράσχει προεδρική προστασία. Ένα χρόνο αργότερα, η Μυστική Υπηρεσία ανέλαβε την πλήρη ευθύνη για την προεδρική προστασία.  

Εκτός της προστασίας του Εθνικού νομίσματος και της ασφάλειας του Προέδρου η “Secret Service” ήταν η πρώτη υπηρεσία πληροφοριών και αντικατασκοπείας των ΗΠΑ, μέχρι και το 1908, οπότε την αντικατασκοπία ανέλαβε επίσημα το FBI αμέσως με την ίδρυση του το 1908. 

Το 1909, ο Αμερικανός Πρόεδρος William H.Taft συμφώνησε να συναντηθεί με τον Μεξικανό πρόεδρο Porfirio Diaz την μια ημέρα στο El Paso  του Texas και την άλλη στη Chihuahua του Μεξικού, ήταν η πρώτη συνάντηση των προέδρων των ΗΠΑ και του Μεξικού και επίσης την πρώτη φορά που ένας Αμερικανός πρόεδρος θα επισκεπτόταν το Μεξικό. Η ιστορική σύνοδος κορυφής είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξουν σοβαρές απειλές για την ασφάλεια του Προέδρου. Στις 16 Οκτωβρίου, την ημέρα της συνόδου κορυφής, πράκτορες της “Secret Service” ανακάλυψαν έναν άνδρα που έχοντας κρυμμένο ένα όπλο, στέκονταν μπροστά στο κτίριο του Εμπορικού Επιμελητηρίου του El Paso  και κατά μήκος της διαδρομής της πομπής,  Ο άνδρας συνελήφθη και αφοπλίστηκε μόλις λίγα μέτρα από τον Díaz και τον Taft. Ήταν η πρώτη φορά που η Μυστική Υπηρεσία επιχειρούσε  εκτός ΗΠΑ. 

Οι απόπειρες δολοφονίας και οι συνωμοσίες κατά των Προέδρων των ΗΠΑ από τις αρχές του 19ου αιώνα έως τις μέρες μας είναι πολυάριθμες, στην ανάρτηση  αυτή απαριθμούνται όλες οι δολοφονίες και οι απόπειρες δολοφονίας σε εν ενεργεία, σε πρώην, αλλά και υποψήφιους προέδρους των ΗΠΑ.

Δύο πρώην πρόεδροι, ο Theodore Roosevelt σε απόπειρα από τον Jhon Schrank το  1912 και ο Donald Trump  από τον Thomas Mathew Crooks το 2024  είχαν  τραυματιστεί σε επιθέσεις και επέζησαν. 

Όλοι οι δράστες απόπειρας προεδρικής δολοφονίας ήταν άνδρες, μόνο ο Gerald Ford Gr. βίωσε απόπειρα δολοφονίας από γυναίκα. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το όπλο του επιτιθέμενου ήταν πάντα ένα πυροβόλο όπλο (Αθάνατη Αμερική). 

Πολλές απόπειρες δολοφονίας, επιτυχημένες ή όχι, υποκινήθηκαν από την επιθυμία να αλλάξει η πολιτική της αμερικανικής κυβέρνησης. Ωστόσο, όλες οι επιθέσεις δεν είχαν πολιτικούς λόγους. Πολλοί επιτιθέμενοι είχαν αμφισβητήσιμη ψυχική σταθερότητα και μερικοί κρίθηκαν παράφρονες. Ο ιστορικός James W. Clarke πάντως θεωρεί ότι οι περισσότεροι υπεύθυνοι για απόπειρες δολοφονίας ήταν υγιείς και είχαν πολιτικά κίνητρα, ενώ αντίθετα σε έγγραφο του, το Υπουργείο Δικαιοσύνης   ισχυρίζεται ότι η μεγάλη πλειοψηφία των δραστών ήταν παράφρονες.  Οι ψυχικά άρρωστοι πάντως δολοφόνοι, ενήργησαν αποκλειστικά μόνοι τους, ενώ εκείνοι που είχαν πολιτικούς λόγους, είχαν και συνεργάτες. Οι περισσότεροι συνωμότες δολοφονιών συνελήφθησαν και τιμωρήθηκαν με εκτέλεση ή μακροχρόνια κράτηση σε φυλακή ή φρενοκομείο. 

Οι απειλές βίας κατά του προέδρου όταν γίνονται με ρητορικό ή χιουμοριστικό λόγο και χωρίς σοβαρή πρόθεση, δεν διώκονται ποινικά, ενώ η σοβαρή απειλή της ζωής του προέδρου των ΗΠΑ είναι ομοσπονδιακό κακούργημα από το 1917. 

Πρόεδροι που δολοφονήθηκαν : 

Τον Abraham Lincoln τον σκότωσε ο Wilkes Booth το 1865 ήταν ο 16^ος πρόεδρος και ο πρώτος που δολοφονήθηκε. 

Η δολοφονία του James A Garfield, του 20^ου προέδρου, έγινε στην Washington DC, στις 9:20 π.μ. Σάββατο 2 Ιουλίου 1881, λιγότερο από τέσσερις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Καθώς ο πρόεδρος έφτανε στο σιδηροδρομικό σταθμό, ο συγγραφέας και δικηγόρος Charles J. Guiteau  τον πυροβόλησε δύο φορές με ένα περίστροφο. Ο Guiteau συνελήφθη αμέσως και μετά από μια δίκη με μεγάλη δημοσιότητα που διήρκεσε από τις 14 Νοεμβρίου 1881 έως τις 25 Ιανουαρίου 1882, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο. Μια μεταγενέστερη έφεση απορρίφθηκε και εκτελέστηκε με απαγχονισμό   στις 30 Ιουνίου 1882. 

Τον Πρόεδρο William McKinley τον σκότωσε ο  Leon Czolgosz, ένας αναρχικός το 1901 με ένα περίστροφο που το είχε κρύψει κάτω από ένα πανί. Στις 24 Σεπτεμβρίου, μετά από μια διήμερη δίκη, στην οποία ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ο Czolgosz καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στην ηλεκτρική καρέκλα στη φυλακή Auburn στις 29 Οκτωβρίου 1901. 

Η δολοφονία που συντάραξε όλο τον κόσμο, ήταν του προέδρου John F. Kennedy και έλαβε χώρα στις 12:30 μ.μ. της Παρασκευής, 22 Νοεμβρίου 1963, στο Dallas του Texas. Ο Kennedy επέβαινε με τη σύζυγό του Jacqueline, με τον κυβερνήτη του Texas John Connaly και την σύζυγο του Nellie στην ανοικτή προεδρική λιμουζίνα, όταν, κατά την επίσημη εκδοχή, πυροβολήθηκε θανάσιμα από τον πρώην Αμερικανό πεζοναύτη Lee Harvey Oswald.  Ο κυβερνήτης Connally τραυματίστηκε σοβαρά. Η αυτοκινητοπομπή έσπευσε στο Parkland Memorial Hospital, όπου για τον Πρόεδρο Kennedy διαπιστώθηκε ο θάνατος του. Ο Oswald συνελήφθη και κατηγορήθηκε από την αστυνομία του Dallas για τη δολοφονία του Kennedy και για τη δολοφονία ενός αστυνομικού του Dallas, του Tippit , ο οποίος πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε λίγες ώρες μετά την δολοφονία του Kennedy. 

Την Κυριακή 24 Νοεμβρίου, ενώ ο Oswald μεταφερόταν από τη φυλακή της πόλης στη φυλακή της κομητείας, πυροβολήθηκε θανάσιμα στο υπόγειο του αρχηγείου της αστυνομίας του Dallas  από τον ιδιοκτήτη νυχτερινού κέντρου του Dallas, τον Jack Ruby . Ο Ruby καταδικάστηκε για τη δολοφονία του Oswald, αν και η καταδίκη του ανατράπηκε αργότερα στην έφεση. Το 1967, o Ruby πέθανε στη φυλακή από  καρκίνο ενώ περίμενε μια νέα δίκη. 

Τον Σεπτέμβριο του 1964, η ΕπιτροπήWarren, που είχε συσταθεί από το Κογκρέσο, για την διερεύνηση των συνθηκών της δολοφονίας του John Kennedy, αποφάνθηκε ότι Kennedy και Tippit σκοτώθηκαν και οι δύο από τον Oswald, ότι ο Oswald είχε ενεργήσει εντελώς μόνος και στις δύο δολοφονίες και ότι επίσης ο Ruby είχε ενεργήσει μόνος του στη δολοφονία του Oswald. 

Ωστόσο, δημοσκοπήσεις που έχουν γίνει από το 1966 έως το 2004 έδειξαν ότι έως και το 80% των Αμερικανών που συμμετείχαν στην έρευνα πιστεύουν ότι υπήρξε σχέδιο συγκάλυψης για τη δολοφονία. 

Το βράδυ της 5ης Ιουνίου 1968 θα δολοφονηθεί στο Los Angeles και ο αδελφός του John,  Robert Francis Kennedy, ήταν ο αδιαφιλονίκητος εκλεκτός των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές του 1968, δεν προστατευόταν όμως από την "Secret Service" διότι δεν είχε ανακηρυχθεί και επίσημα υποψήφιος Πρόεδρος την στιγμή της δολοφονίας του, ήταν απλός γερουσιαστής.  

Πρόεδροι που τραυματίστηκαν : 

Στις 30 Μαρτίου 1981 ο Πρόεδρος Ronald Reagan επέστρεφε στο προεδρικό αυτοκίνητο αφού μίλησε στο ξενοδοχείο Hilton της Washington DC, ο επίδοξος δολοφόνος John Hinckley πυροβόλησε έξι φορές προς το μέρος του, χτυπώντας τον Reagan και άλλα τρία άτομα. Ο Reagan τραυματίστηκε σοβαρά από μια σφαίρα που ξέφυγε από το πλάι της προεδρικής λιμουζίνας και τον χτύπησε στην αριστερή μασχάλη, σπάζοντας ένα πλευρό, τρυπώντας έναν πνεύμονα. Ανάρρωσε και βγήκε από το νοσοκομείο στις 11 Απριλίου. 

Ο Hinckley συνελήφθη αμέσως και αργότερα είπε ότι ήθελε να σκοτώσει τον Reagan για να εντυπωσιάσει την ηθοποιό Jobie Foster. Κρίθηκε ψυχικά άρρωστος και φυλακίστηκε σε ίδρυμα.  

Πρώην πρόεδροι που τραυματίστηκαν :

Τρεισήμισι χρόνια αφότου άφησε το αξίωμα του οTheodoros Roosevelt ,  έθεσε υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές του 2012 και ενώ έκανε εκστρατεία στο Milwaukee στις 14 Οκτωβρίου 1912,  ο John Schrank ένας φύλακας σαλούν που τον καταδίωκε για εβδομάδες, τον πυροβόλησε μία φορά στο στήθος, εκεί που είχε βάλει το εκ 50 σελίδων κείμενο της προεκλογικής του ομιλίας, το είχε διπλώσει δύο φορές στην τσέπη του στήθους του και στο ίδιο μέρος είχε βάλει μια μεταλλική θήκη γυαλιών έτσι συγκρατήθηκε η σφαίρα, σώζοντάς του τη ζωή. Ο Schrank  αφοπλίστηκε αμέσως και συνελήφθη. Ο Roosevelt, ως έμπειρος ανατόμος, κατέληξε σωστά στο συμπέρασμα ότι επειδή δεν έβηχε αίμα, η σφαίρα δεν είχε φτάσει στον πνεύμονά του και αρνήθηκε να πάει αμέσως στο νοσοκομείο. Αντίθετα, εκφώνησε την προγραμματισμένη ομιλία του. Μίλησε για 84 λεπτά πριν ολοκληρώσει την ομιλία του και δεχθεί ιατρική φροντίδα. Τα εναρκτήρια σχόλιά του προς το συγκεντρωμένο πλήθος ήταν: "Κυρίες και κύριοι, δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε πλήρως ότι μόλις με πυροβόλησαν. Πέρασε δύο εβδομάδες αναρρώνοντας πριν επιστρέψει στην εκστρατεία. Παρά την επιμονή του, τελικά έχασε την προσπάθειά του για επανεκλογή του. Στη δίκη του Schrank, ο επίδοξος δολοφόνος ισχυρίστηκε ότι ο William McKinley τον είχε επισκεφτεί σε ένα όνειρο και του είπε να εκδικηθεί τη δολοφονία του σκοτώνοντας τον Roosevelt. Βρέθηκε παράφρων και κλείστηκε σε φρενοκομείο και εκεί παρέμεινε μέχρι το θάνατό του το 1943. 

Αμερική μια αχανής χώρα…..

 

Η Kimberly A. Cheatle γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1972, είναι Αμερικανίδα και υπηρετεί από τον Σεπτέμβριο του 2022  ως η 27η διευθύντρια της “U.S. Secret Service”, της Μυστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ. Η “U.S. Secret Service” έχει 8.000 άτομα προσωπικό και είναι επιφορτισμένη με τη διασφάλιση της ζωής του Προέδρου, του Αντιπροέδρου, των στενών μελών των οικογενειών τους, των πρώην Προέδρων, των συζύγων και των παιδιών τους που είναι κάτω των 16 ετών, των υποψήφιων Προέδρων και Αντιπροέδρων καθώς και τους επισκεπτόμενους τον Λευκό Οίκο ξένους αρχηγούς. κρατών και κυβερνήσεων. Από το 2019 έως το 2022, η Cheatle υπηρέτησε ως διευθύντρια παγκόσμιας ασφάλειας της Pepsi Cola Co, όπου ήταν υπεύθυνη για την εφαρμογή των πρωτοκόλλων ασφαλείας των εγκαταστάσεων της εταιρείας.  Τον Αύγουστο του 2022, ο Πρόεδρος Biden, σε εφαρμογή του νόμου περί εξαλείψεως των εμποδίων ανέλιξης εξ αιτίας φύλλου, φυλής, θρησκευτικών πεποιθήσεων, κοινωνικής και οικονομικής βάσης, εξέπληξε ακόμα και τις γυναικείες οργανώσεις όταν, αντί ενός στιβαρού άνδρα, ανακοίνωσε τον διορισμό της βραχύσωμης Kimberly  Cheatle ως διευθύντρια  της “U.S. Secret Service”.  Η Kimberly A. Cheatle  ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 17 Σεπτεμβρίου 2022. Στις 13 Ιουλίου 2024, κατά τη απόπειρα δολοφονίας Trump στο Butler city της Pennsylvania, η Cheatle βρισκόταν σε υπηρεσία στο Milwaukee του Wisconsin  όπου επρόκειτο σε δύο ημέρες να διεξαχθεί το Εθνικό Συνέδριο των Ρεμπουπλικανών για το 2024. Στον απόηχο των πυροβολισμών της απόπειρας και της σφοδρής κριτικής για την ηγεσίας της, η Cheatle αναγνώρισε την αποτυχία της Μυστικής Υπηρεσίας, χαρακτηρίζοντάς την «απαράδεκτη». Ωστόσο, δήλωσε ότι δεν θα παραιτηθεί από τη θέση της. Ο Trump έγινε αιτία για ένα ακόμα πλήγμα, μετά την απαγόρευση των αμβλώσεων,  στις προχωρημένες θέσεις δικαιωμάτων της Αμερικάνικης κοινωνίας και μάλιστα τέσσερις μήνες προ των εκλογών.  Θα διαπιστωθούν ποια ήταν τα κενά στην ασφάλεια μέσα από την έρευνα του FBI. Ίσως τελικά να δούμε τη διευθύντρια της “U.S. Secret Service”, Cheatle να παραιτείται και σίγουρα θα δούμε να λαμβάνονται πιο αυστηρά μέτρα ασφαλείας των προέδρων και υποψήφιων πρόεδρων των ΗΠΑ. Ίσως επίσης δούμε την προεκλογική καμπάνια να αλλάζει μορφή, τους τόνους να χαμηλώνουν. ο Πρόεδρος Biden υποστήριζε μέχρι εχθές πως η μεγαλύτερη απειλή για την Αμερική είναι ο Trump. Δεν πρέπει να λέγονται τέτοιες ακρότητες. Αυτά τα λόγια καταστρέφουν την πολιτική ζωή και την δημοκρατία κάθε χώρας. Θα περιμένουμε να δούμε λοιπόν τι στρατηγική θα ακολουθήσει ο Πρόεδρος Biden μετά και το συνέδριο των Ρεπουμπλικανών. Πάντως τα γκάλοπ είναι ήδη, με μικρή διαφορά, υπέρ του Donald Trump. Στην Αμερική, σε αυτή την αχανή χώρα, οι θεωρίες συνωμοσίας ευδοκιμούν όσο σε καμιά άλλη και μέσα σε αυτή την ετερόκλιτη κοινωνία βρίσκουν γόνιμο έδαφος για να πάρουν συνήθως τερατώδη μορφή. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και σε άλλα μέρη του κόσμου, αλλά με τις ΗΠΑ τα πράγματα είναι αλλιώς. Καταρχήν, έχουμε να κάνουμε με μια χώρα στην οποία υπάρχουν όπλα, πολλά όπλα, όχι όπως στην χώρα μας κυνηγητικά, καραμπίνες ή έστω παλαιά στρατιωτικά τύπου Kalashnikof  υπολείμματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά όπλα που οπωσδήποτε θα έπρεπε αυστηρώς να απαγορεύονται, όπως  αυτό που χρησιμοποίησε, προ ημερών, ο Thomas Matthew Crooks  στην απόπειρα δολοφονίας κατά του Trump, το πανίσχυρο AR-14 που αρχικά ήταν το βασικό τουφέκι της αντιτρομοκρατικής οργάνωσης των ΗΠΑ “Delta Force” και τώρα των Πεζοναυτών.  Στις ΗΠΑ ένας δεκαοκτάρης δεν μπορεί να αγοράσει Αλκοόλ, μπορεί όμως να πάρει οποιοδήποτε όπλο του αρέσει, από αντιαεροπορικό Stinger, ή αντιαρματικό Javelin Medium Antiarmor. Αυτό έχει να κάνει όχι μόνο με την κουλτούρα του αμερικανικού λαού, αλλά και με την περίφημη δεύτερη τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος. Επίσης, όπως προβλέπεται στο σύνταγμα, στην Αμερική υπάρχουν ουκ ολίγες ομάδες πολιτοφυλακών, οι οποίες λειτουργούν ουσιαστικά ως παραστρατιωτικές οργανώσεις, θεωρώντας ότι έχουν αποστολή να υπερασπιστούν την ελευθερία των πολιτών από τις αυθαιρεσίες και τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης. Εάν σε αυτή την πραγματικότητα προσθέσουμε το γεγονός ότι στις ΗΠΑ δεν υπάρχει εθνικό σύστημα υγείας, με αποτέλεσμα πάρα πολλοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική νόσο να μην λαμβάνουν τη βοήθεια και την θεραπευτική αγωγή που χρειάζονται, τότε έχουμε να κάνουμε με μια εκρηκτική κατάσταση, η οποία πολλές φορές έχει οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις. Σύμφωνα με το FBI ο νούμερο ένα κίνδυνος εγχώριας τρομοκρατίας δεν προέρχεται από αριστερούς εξτρεμιστές ή φονταμενταλιστές ισλαμιστές, αλλά από ακροδεξιές οργανώσεις, τα μέλη των οποίων η σκέψη έχει ροπή όχι σε κοινωνικές ιδέες αλλά στη συνωμοσιολογία. Αν οι συνωμοσιολόγοι είναι μια παράδοξη νότα για κάθε χώρα, στην Ελλάδα λχ  γελάμε με τους ψεκασμένους, για τις ΗΠΑ είναι επικίνδυνοι. Πέντε ημέρες μετά την απόπειρα και πολλοί Αμερικανοί, πιο ακραίοι και από τον Trump, με αναρτήσεις στο Internet υποστηρίζουν ότι η απόπειρα ήταν στημένη. Αναρτούν λεπτομερή σχέδια της απόπειρας και με δικές τους επισημάνσεις προσπαθούν να αποδείξουν ότι η απόπειρα ήταν στημένη. Το πιο φυσικό για αυτούς είναι να βρεθεί κάποιος σκοπευτής που να  είναι τόσο ικανός ώστε να ξύσει με μια βολή το αφτί του Trump από απόσταση 130 μέτρων, να έχει την πρόθυμη συνεργασία των πρακτόρων της "U.S. Secret Service", των λοιπών αστυνομικών δυνάμεων της Pennsylvania και στο τέλος να είναι και πρόθυμος ν πεθάνει.

ΥΓ. Δεν τους περνά από το μυαλό με αυτά που ισχυρίζονται,  ότι αν κάποιος μπορεί να το οργανώσει όλο αυτό με τέτοια τελειότητα, σίγουρα έχει τις δυνατότητες και μπορεί να εκλεγεί πρόεδρος χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει σε τέτοια τεχνάσματα.