Ποιος είναι ο πραγματικός νομικός πολιτισμός της χώρας μας ;

 

ΤΟ ΘΥΜΑ

Όπως εξήγησε, ο διάσημος ποινικολόγος στη πρώτη δημόσια απολογία του, ενώπιον των  φυσικών δικαστών της Ελλάδας, δηλαδή των ……. καμερών των τηλεοπτικών καναλιών, “κάτι εντός μου με κατέλαβε και με οδήγησε σε αυτή την αποτρόπαια πράξη και εύχομαι να μη βρεθεί άλλος άνθρωπος σε αυτή την κατάσταση”. Με το “να μην βρεθεί άλλος άνθρωπος  σε αυτήν την κατάσταση” δεν εννοούσε την γυναίκα του,  στην οποίαν σε αυτήν συνέβη το … αποτρόπαιο, αλλά τον εαυτόν του, δηλαδή  τεχνηέντως παρουσιάζει, σαν θύμα τον ίδιον.

Με την δήλωση του αυτή βέβαια ήθελε να καταδείξει στο τηλεοπτικό κοινό και μέσω αυτού να πείσει τον Εισαγγελέα για την συγγνωστή μεταμέλειά του και έτσι να αποφύγει την προφυλάκιση του και κατ’ αρχήν τα κατάφερε  και θα ήταν  ελεύθερος αν ο ίδιος, βλακωδώς, δεν παραβίαζε τον μοναδικό όρο, τον όρο της εμφανίσεως στο αστυνομικό τμήμα. 

Με την παραπάνω δήλωση του, άφησε να εννοηθεί ότι βρέθηκε στην κατάσταση να ξυλοφορτώνει την γυναίκα του, ως θύμα μιας περίεργης ασθένειας για την οποία θα ζητήσει βοήθεια από τους ειδικούς για να την ξεπεράσει. Μα δράστης όμως ήταν ο ίδιος δικηγόρος, ο επιφανής και υπέρμαχος των αυστηρότερων ποινών για τους δράστες ενδοοικογενειακής βίας, στις συχνές τηλεοπτικές του παρουσίες.

Αυτός που ρίχνει το ξύλο είναι ο δράστης,  ενώ εκείνη που το τρώει είναι το θύμα. Οι διατάξεις του δημοσίου δικαίου είναι σαφείς εδώ και αιώνες, έτσι διδάσκονται στα πανεπιστήμια της Δύσης και έτσι θα τις διδάχθηκε και αυτός, εκτός και εάν σπούδασε το δίκαιο της Σαρίας στο πανεπιστήμιο της Τεχεράνης.

Ας ξεκαθαρίσουμε δύο βασικές έννοιες του ποινικού δικαίου, για να μην μπερδεύουμε και τους ρόλους : ο διάσημος ποινικολόγος είναι ο δράστης μιας αποτρόπαιης πράξης βίας και το θύμα είναι η σύζυγός του, που υπέστη τον ξυλοδαρμό. 

Ο ΧΑΒΑΛΕΣ

Από την υπόθεση αυτή δεν θα μπορούσε όμως να λείψει και ένας άλλος φημισμένος δικηγόρος, γνωστός και ως ο Έλλην “χαβαλές ποινικολόγος”, που είδε το περιστατικό ως ευκαιρία για δωρεάν προβολή του στο τηλεοπτικό κοινό και αμέσως βγήκε να πει για τον δράστη, ότι η ομολογία της πράξης του “έχει ανδρικά χαρακτηριστικά”. Ομολογώ ότι, παρότι προσπάθησαν να μου το εξηγήσουν, εδώ στο  νησί που ξεκαλοκαιριάζω, δύο παλαίμαχοι καπεταναίοι, εγώ τελικά δεν μπόρεσα να  καταλάβω απολύτως τίποτα . Σε όλη μου την ζωή, είχα συμμαθητές και συμμαθήτριες, στην πόλη που μεγάλωσα απέκτησα φίλους και φίλες, στην δουλειά μου άντρες και γυναίκες συνάδελφους. Γνώρισα γυναίκες με φιλότιμο, άντρες ψεύτες, γυναίκες πόρνες με ζεστή ψυχή, άντρες με μπέσα και περιεχόμενο, πέραν όμως των γνωστών διαφορών του αναπαραγωγικού συστήματος και της ανατομίας μεταξύ ανδρών και γυναικών άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά “ανδρικά” ή “γυναικεία” δεν διέκρινα.. Αλλά και στην μεγάλη αδυναμία μου, την Ιστορία, την έσχατη απόλαυση της ζωής μου, δεν διέκρινα στις ηρωίδες ή στους ήρωες της, χαρακτηριστικά “ανδρικά” ή “γυναικεία”. Στην ιστόρηση λχ για την απαρχή της ελεύθερης πατρίδας μας, περίοπτη  θέση στην επανάσταση του 1821, έχουν τόσο ο Κολοκοτρώνης, ο Μπότσαρης όσον η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα και η Μαντώ Μαυρογένους. Αν τώρα ο “χαβαλές ποινικολόγος” θεωρεί ως "ανδρικό" χαρακτηριστικό την ευθύτητα και το θάρρος της ομολογίας, ας με συγχωρέσει εμένα τον μη νομικό, αλλά εγώ δεν βλέπω καμία ευθύτητα και κανένα θάρρος σε μια καταφανώς  προσποιητή μετανόηση, που μοναδικό σκοπό είχε την αποφυγή της προφυλάκισης. Εγώ, αυτό που βλέπω στη συμπεριφορά των δύο διάσημων ποινικολόγων είναι τσαπατσουλιά και νταηλίκι  από τον ένοχο και άσκοπο ντόρο με αγωγές και βλακώδεις δηλώσεις από τον γνωστό "ποινικολόγο χαβαλέ".

 

Υ.Γ. Η υπόθεση αυτή έχει και ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα,  διότι αν αυτή είναι η αντίληψη της δικαιοσύνης των δύο αυτών διάσημων ποινικολόγων, ποιος είναι ο πραγματικός νομικός πολιτισμός της χώρας μας ;